1504 resultaten.
ode aan de schaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
236 Ode aan de Schaar
In de lade ligt een schaar, zo scherp en fijn,
met knipjes en knapjes, een ware design.
Knipt door papier als een zwaard door de lucht,
verandert knutselwerk in een kleurrijke vlucht.
Met bladen die blinken in het ochtendlicht,
geeft ze vorm aan dromen, een prachtig gezicht.…
Zaterdag & Zondag
hartenkreet
2.6 met 26 stemmen
1.728 Ik doe mijn ogen dicht
En voel
De woorden van onze gesprekken
En hoor
Het heerlijke aanwezig zijn van jou
Hier diep in mij
Ik zie het lachen van je ogen en je mond
En steek mijn hand uit om jouw mooie handen
Keer op keer opnieuw te bekijken
Ik doe mijn ogen dicht
En voel
Nog steeds jouw hand om mijn hand
En hoor
Een scherpe pijn van eindeloos…
Vrijheid op de voederplaats
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
23 De snavel scherp, de borst vooruit:
veel ferme taal, maar geen weg er uit.
En wie haar vraagt naar het resultaat,
krijgt uitgelegd aan wie het lag.
Zo wordt onmacht met veel misbaar
verkocht als kracht, jaar na jaar.
Daar staat de vrijheid, breed en fier,
maar niemand komt nog dichter hier.…
Het graf
poëzie
4.0 met 31 stemmen
10.571 't Gewormte kent geen schoon, geen glans, geen majesteit;
Het aast op vorst en slaaf met de eigen gretigheid;
't Verteert gevoelloos, stil, met de eigen scherpe tanden,
De zachte maagdenborst en 't hart van dwingelanden.
De Dood verzorgt zijn dis en zamelt prooi in 't graf.…
De Ziele, op haar zelve gelaten, bevindt hare nietigheid.
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.225 Dan zet de vijand scherp met twijfel op mij aan,
En wijst mij weder langs de oude weg te gaan.
Hoe bange is mij te moede! en evenwel, ô Here,
Al smaakt het mij zo wrang, nog geef ik u de ere!…
Waar duizend sterren bloeien
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
807 Waarin immer iets anders wordt gelezen,
en als wij liefkozing verwachten,
worden wij met obscene taal verrast,
en als wij een obscene zin wensen, dringt er
uit de boter blank een scherpe nagel, of
tong die warm smacht, schede tegen kruis,
hand in hand als in gebed van één wanhopige,
én wij denken: hoe ons denken faalt,
én wij voelen: wat wij…
Jouw wereld
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
26 rondom vuren die niet branden
Daar waar engelen zuchten onder het scherpe
van spaarzame momenten die niets vertellen
over hoe monotone stiltes kunnen vernietigen
wat ooit begon als levende hoop op zomerzachtheid
hoe jouw benen zich niets aantrokken
van iemand die in verlegenheid verdronk
maar ook hoe vrij je was
en zo heerlijk niet in…
Heb lief wat liever
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 Schrijft zij spitsvondig scherp
zelfs bij vlagen velijn,
lacht ze je inwendig toe soms luid uit
om wat ontspruit onder jouw huid.
Ik zou zeggen heb lief wat liever.…
Reflectie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
316 En tegelijk tegengehouden
door schaduwen:
kritiek die te scherp snijdt,
vreugde die te snel wordt weggewuifd.
Tussen deze polen
ontstaat iets wonderlijks:
een innerlijk landschap
waar tegenstrijdigheid
juist de kiemen van groei draagt.…
mystieke bruiloft van de roos
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
320 Doornen, ooit prikkend in zwarte lust,
nu kroon rond openheid,
scherp maar teder strelend.
Geur: rozenolie met munt-dauw,
muskus die zingt:
“Ik ben de ander die ik bemin.”
Aanraking: fluweel op marmer dat ademt,
vingers verliezen grens in de kelk
van gedeelde pols.
Geluid: trilling van bloembladen die elkaar raken,
één hum, één wortel.…
Omgekeerd Morgenrood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
270 Het licht kruipt nader, goud maar scherp, als vingernagels over steen,
en raakt de rivier die huivert, rimpelt in een koude kus van vuur.
O, hoe verrast dit breken mij: geen zuivere dageraad, maar omgekeerd,
waar schaduwen dieper worden juist als zon de hemel kust.…
de avondwandeling zonder idee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
173 Dat was de avondwandeling zonder idee
zonder die pot met goud aan dat einde
niks vloog vervangbaar uit zijn hand
De hedonistische nachtgenieter
die vertrok als de buitenissige
naast de lelijke maatvoering
-met eeltplekken-
fors ingekort door de smalle
scherpe scheuren
lag in naakte puurheid als ding
-te kijk-
[ondanks
dat rook…
Ik wil de bloembolletjes voelen.
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
796 Ze droeg aan haar vinger een ring met een scherpe steen.
Ze drukte die scherpe steen in mijn vlees.
Ik viel ervan om in een diepe donkere put.
Ik viel in het water.
Ik gilde want ik kon maar niet uit de diepe put komen.
Mijn reuk en gehoor begon ik te verliezen.
Ik voelde dat het water mij naar beneden trok.…
Bericht aan de reizigers
poëzie
3.7 met 162 stemmen
36.106 Zoek in 't verleden weer uw frisse kinderogen,
kijk nonchalant en scherp, droomrig en opgetogen.
Al wat ge groeien ziet op 't zwarte voorjaarsland,
wees overtuigd: het werd alleen voor u geplant.
Laat handelsreizigers over de filmcensuur
hun woordje zeggen: God glimlacht en kiest zijn uur.…
Heimwee
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.177 je alles
warme handen op mijn rug
scherpe nageltjes die herinneringen achterlaten
bekende adem
een bevriezende muur
ik kan je niet aanraken
ik voel je niet
ik zie je niet
ik weet alleen dat je van me houdt
een stem
ze klinkt zo dichtbij
als is ze mijlen ver
een gevoel, een emotie, een..…
Mijn zwarte bruid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.205 De wijn schenkt illusies van het diepste beminnen,
Als ik voel hoe de wilskracht van mijn scherpe tanden
Haar hals speels verleidt tot een onsterflijke lust
Als haar hoofd zich ontspant in mijn warme handen.
Mijn tanden ontmaagden haar wellustige hals
Een gelofte van trouw voor mijn donkere bruid.…
HARBA LORI FA*
gedicht
3.8 met 33 stemmen
14.056 Mijn vriend wacht bij een struik met scherpe doornen.
Hij kent het verhaal van zijn ondergang,
we zien de glans van de zee
tussen galappels en distels, een zeil in de verte.
Alles slaapt. Geef mij een ander leven en ik wil het niet.
Schelpen en krekels, mijn kelk is vol eeuwige middag.…
Kruisweg
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
762 gedreven door nieuwsgierigheid
het onverwachte achter elke glooiing
achter die bocht ginds in de verte
door monotone stap in trance gegleden
geen monnikenkreun of hartsklank, maar
ritmisch gebonk van mijn zware schoenen
laveren tussen lichaam en geest
zoekend naar mijn scherpe kanten
gedachten branden op mijn zolen
een bezeerde pees die…
SCHOOF, EEN SUPERSSSSSSTER!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
615 maar Schuiven
Schoof, geboren in Santpoort, 67 jaar geleden
laat niet met zich Sollen
is zeker geen Schoothondje
en als ze het hem
Zijne Excellentie de Minister President
Premier Dick Schoof
aan z'n Speelruimte gaan sabbelen
het hem te gortig, te onveilig maken
dan trekt ie niet z'n pistool
ondanks z'n veilig vermogen
'op Scherp…
eeuwig mijn lief
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
914 ik verschuil mezelf diep in zoutig zand,
dat venijnig mijn brandende huid schuurt,
een droge oostenwind beneemt me elke adem,
mijn tong verdroogt, mijn keel voelt scherp,
mijn liefste, liefste, mijn liefste!…
GIERZWALUW
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.025 schildert haar vol blauwe en roze tinten,
en scherp tekent het silhouet van de gierzwaluw,
Hermes heeft mij de jaloezie van de goden verklapt,
immers, de gierzwaluw bemint in de open, wijdse lucht,
de gierzwaluw zweeft van laag naar hoog, luid roepend,
mooie, honderd dagen vogel, jij kent je getal,
jij kent je grenzen in tijd, in lucht, in…
De Akelei (Dürer)
gedicht
4.4 met 5 stemmen
10.316 Totdat het gaaf te prijken stond:
de wortels scheem'rend afgerond,
het uitgesprongen groene blad
scherp in zijn karteling gevat
tegen de lichte achtergrond;
de bloemkroon purper violet,
de hokjes om het hart gebed
en boven de geknikte steel
de honingsporen, het juweel
vijfvlakkig: kantig neergezet.…
Hoe hij van de drank af raakte
netgedicht
2.1 met 14 stemmen
1.395 Er werd heel scherp op toegezien,
dat hij z'n werk deed. Bovendien
kreeg hij een alcoholverbod.
Dit was het eind van zijn genot.
De straf werd later zijn beroep.
Hij ruimde olifantenpoep.
Slechts zelden las-ie Schopenhauer:
hij had het druk als hopensjouwer.
Zo 'n hoop gaf hem maar weinig lol.
Hij taalde steeds naar alcohol.…
Verlangen naar hoogtewandeling nr.1 Dolomieten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Scherpe tanden staken in de blauwe hemel
en tussen afgebroken kiezen kierden zonnestralen,
in die kloven voelde ik me veilig.
Hier zou ‘k weer willen wandelen
vanaf het spiegelende meer,
langs 't pad de schuine afgrond peilen,
stappen in de schaduw
en onverwachte sneeuw.…
winters verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 koelen
witte kristallen uit je knuisten eten
het gloeiende gezicht in de zon doen weten
met vriendjes spontaan 'sleetje delen'
ravotten, vallen, wat kan het schelen
schichtig snel langs anderen stuiven
voorbijgaand stoer naar iedereen wuiven
vlokken vervliegend, samen met vele
in eenvormige vrijheid de ruimte delen
zacht omfloersend de scherpe…
VERDER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 wachtte op de stappen van haar schreden
behoorde elke leugen tot een ver verleden
ach Heer, denk aan ons en verhoor mijn beden
dat ons verdriet voor altijd is geleden
in de grond gestampt en door laars en hak vertreden
en wij s'ochtends mogen hopen op het nieuwe heden
Wij moeten op de knieën strijden en met gebed
met tussen onze tanden het scherpe…
Wat een rotdag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
710 De poes die met haar nagels blijft haken in het gordijn
of denkt dat ze op de hoogste tak van de boom kan
klimmen maar niet meer naar beneden kan zonder hulp
De brandweer is dan weer de reddende engel
die hem naar beneden brengt, maar hen met zijn scherpe nagels bedankt.
De hond kan ook rare dingen tegenkomen.…
Anker in het proces, hart in de relatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 De dagen gevuld met stapels dossiers,
maar ook met koffie, collegiale lach,
In iedere vergadering klonk jouw stem discreet,
soms een grap, soms een scherpe noot,
maar altijd waarderend, opbouwend, trouw,
want jij was er voor het collectief,
voor de mensen om je heen –
de collega’s die jouw eerlijkheid koesterden
en je humor in…
De Roep
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
279 Voeten zakken in het zand, warm nog van nacht,
elke stap een echo in de stilte van het veld,
vogels stijgen op met kreten scherp als mes,
niet om te vluchten, maar om mij voor te gaan.…
Roestige vleugels boven het weiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
214 De ochtend bijt naar natte klei en scherpe diesel,
een tractor brult zich wakker,
bandensporen slurpen regenwater op
dat de grijze hemel kapot weerspiegelt in zwarte plassen.…