3138 resultaten.
Blindzicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 op een gebroken dag
gaan vezels wringen,
zullen doornen
cellen binnendringen
dan laten hersenstormen
buitenlucht schrijnen
tot binnenbranden,
netwerken ontknopen
tot wankele periferie,
maanden indikken
tot sterfminuten
dan klopt het hart
met gestokte pas,
vlijmt een scheiding
in haarloos glas
dan is het wachten
op luwte van het…
Goudmijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
618 Wat schreef ik graag
een schrijnend vers
vol smartelijke wanhoop
en hopeloze hunkering;
wat liet ik graag
gevoelens overstromen,
dichtend over 't onbereikbare;
wat legd' ik graag
mijn ziel in woorden
bloot voor hem
die ik niet krijgen kan;
maar 'k heb geen toegang
tot de goudmijn
van 't gebroken hart;
in mijn poëtisch
keukentje…
comazuipen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.573 als ik
in de late ochtend
aarzelend de ogen open
baadt de kamer
in het rauwe licht
der werkelijkheid
de zon verwarmt
de lege plaats
naast mij
in bed
op de vloer
liggen een gebroken glas
en lege flessen
als ik
verdwaasd
uit bed kruip
snij ik me
aan de scherpe scherven
van liefde
die gespeld wordt
in voltooid verleden…
Mijn testament bij leven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
551 schreef mijn
letters in de lucht
kleurde ze met zon
vroeg de wind
ze weg te blazen
de hele wereld door
nog spoken ze
hier rond in tocht
en koude vlagen
gebroken woorden
die hun doel
nooit zullen raken
verminkte zinnen
vliegen overal
zomaar naar binnen
het was mijn testament bij
leven maar de dood heeft
al mijn schatten…
Kerstverhaaltje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
933 In de vensterbank een schaaltje
met uitgedrukte sigarettenpeuk
de definitie van leuk
een kerstboom opgetuigd
uit jaren her, ballen gebroken,
engelenhaar met een bruine gloed
hij kijkt eens om zich heen
hij schudt wat as van zijn mouw
voor hem is het sterrenstof
naar buiten op zoek naar het beste kerstsloof
het is kersttijd
dat is…
de taal van tijd
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
513 Regenbogen verschijnen,
wanneer licht wordt gebroken,
zoals ook mensen breken.
Zo groeien wij dankzij het levenslicht,
dat de bron is van eeuwigheid.
Door vallen en opstaan leren mensen leven,
leren wij de taal van tijd verstaan.…
Zeevlucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
686 Zilveren zeemeeuwen
vlogen vluchtig door de naakte nacht
gezonken in een golvend dromen
sprak ik jouw naam uit in stilte
alsof je even dichtbij me was
in de luwte van mijn liefdeshart
en je vloekte niet
in het donker ademde jij
gooide jij mijn gebroken hart
opgenomen in het grote geheel
in gedachten weer terug in zee.…
ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 werd
een stoomtreintje bracht
hem hoog in de Alpen
in die nazomer
poseert hij in uniform
zijn sabel losjes
over de schouder
ik mis jou ik mis ons
dorp en de graanakkers
schrijft hij in brieven
aan zijn moeder
temidden van het
oorlogsgeweld volgt
hij zijn weg door een
verminkte wereld
in het veldhospitaal
sterft een gebroken…
VLUCHTELING
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 (haiku’s op een thema)
een vluchteling vindt
een nieuw huis om te leven
z’n hart is nog thuis
soms moet men vluchten
nogmaals opnieuw beginnen
met gebroken hart
de vluchteling vindt
een nieuw huis maar het blijft leeg
wordt nooit een echt thuis
vindt de vluchteling
ooit weer dezelfde warmte
als die van voorheen?…
Licht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
362 ik ben als
de zon
dalend en rijzend
langs steile
rotswanden klauter ik omhoog
langs de glibberige stenen
uitgegleden waar ik
met gebroken dromen neerlig
in een donkere put
is het echt waar
of ijl ik ?…
Mysterieuze Zwaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
640 zwaan zwaan zo mysterieus
laat je niet verleiden
die onheilspellende
onderaardse rivier af te gaan
waar leidt hij heen
geesten zullen je bestoken
je zult mogelijk
worden gebroken
zwaan lieve zwaan van Tuonela beperk je
enkel tot het zijn van het gezicht
de naam die Jean Sibelius heeft
gegeven aan z’n symfonisch gedicht…
Passie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 goede vrijdag
de klokken zijn naar Rome
het is stil in de sacristie
het kruis is bedekt
dat van het misdienaartje niet
pasen
de klokken zijn terug uit Rome
met eieren van chocolade
de kinderen zijn jolig
het misdienaartje heeft verdriet
beloken en gebroken
de klokkenluider mocht niet mee naar Rome
er zou gebeden worden
en vergiffenis…
varen in een notendop
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
479 hoe schraag je
in loopgraven
een smeulend vuur
hoe de geselende wind
hoe spalk je
gebroken vleugels
de lege taal
hoe kapotte woorden
hoe kijk je
naar het gezicht van het
gescheurde hart naar de tijd
geschoffeld onder stenen
hoe aard je
op bodemloze aarde
in de centimeters
van je geheugen
je zegt:
het is leven
het is niets…
winter blues
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
573 het uitzicht is een
lege plek voor goden
getooid met oude veren
de lippen van perkament
ze kijken in de verte
zonder vooruit te komen
geen vlinder of zwaluw-
vlucht gezien
op deze gebroken avond
boven bevroren bomen
als verzachting voor het leed
zingt een engel winterblues
niet de bloemen maar
het ijs niet het glas maar
de…
Zij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
719 Aan de schandpaal genageld
Met vet en eigeel op haar kleed
Slaapt zij met versteende lippen
Het ooglid valt lodderig dicht
Zij was iets waarnaar ik gis
Een vermoeden dat me ontglipt
Nu haak ik met lege klauwen naar lucht
Een tamme wolf met een heilige honger
Haar wangen, een wassen zon
Haar huid, een belofte
Ik lik het pril zout van de dij…
Zwarte Marokkaanse roos
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.103 Blauw maanlicht schijnt stil op een tere zwarte roos
ze staat daar koninklijk, gesloten en broos
Pril in knop
verwachtingsvol richt ze zich op
Nog even en dan zal haar maagdelijke dauw
dageraad's drank zijn, vol zoetigheid, zonder rouw
Verwarmd tot in haar diepste binnenste
verjaagd de zon de nachtelijke kou
Met haar stralen vol belofte…
politiek
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
963 vaart loopt het niet
ik wil vertellen dat deze heren
met de verkiezingen in zicht -eigenlijk-
bij u voor hun baantje solliciteren
u bepaalt namelijk wat er gebeurt
wie u voor uw karretje spant
wie zendt u liefst de laan uit
met flink wat wachtgeld in de hand
wie laat u voor u werken
wie maakt het u naar de zin
met prachtige en loze beloften…
Minder = meer
netgedicht
3.0 met 24 stemmen
1.920 Een stem zo zoet als honing
een streling voor het oor
Haar zang zwanger van belofte
brengt verlangen bij haar gehoor
Toch is ze minder vrouw
Een taille als een wespe
haar heupen rond en glad
haar maten perfectionisme
voldoen aan de hoogste lat
Toch is ze minder vrouw
Ze heeft veel te vertellen
een verslag van elke kust
van de mannen…
Wanhoop
netgedicht
2.3 met 525 stemmen
698 Zij leeft nog in de verwachting
die vroeger aan mij kleefde
als een grote belofte braak lag
doch pijnlijk zwoegen is geworden.
Zij kan niet zien wat ik weet
en tot in mijn vezels bespeur.
Het tarten is al vroeg begonnen
vernietigt kostbare momenten.
Sterven is de kunst vrij te laten
wat in je aan hoop heeft geleefd.…
Het verbreken van onwetendheid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
557 Vol ongeloof ritselend en dwarrelend
Jaagt de herfstwind de gevallenen voort
In het zachte mos lag zowaar ‘t end
Opeens was daar de hemelpoort
De zomerwind had speels aan ze getrokken
En nooit hadden ze vermoed
Dat ze spoedig zouden ontvallen
Om gedragen te worden in de stoet
De lentewind had mooie beloften gebracht
en ’n ruisend…
Branding
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
582 De branding rolt
een fluwelen muur
in golven van vierentwintig uur
guur is het strand, eb trekt het open
voorbije tijden zullen wegglijden
gebeten door de tand der getijden
rijden ze de stormen, ze waaien luid
over wereldzeeën van noord naar zuid
een flikkering in de mist, een belofte
van knarsend bitterhelder zonlicht
dat het land droogstoft…
met vaste hand
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
688 golft
naar het oor van verbeelding
om verder te gaan
verder dan de broodgedichte dodenakkers
die, verward, hun verlangen nooit meer
kwijtraken
in telkens grotere waterdruppels
om wat zij geworden zijn, onthecht van
licht en lelie, ongeweven en reeds
vervlogen
ik sluit mijn hand
gans alleen
rond donkere kamers
schrijf een belofte…
Tanen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
607 een lege fles, niet rekbaar
en zonder statiegeld nimmer
inwisselbaar
de knoken die de sculpturen zijn
van een verleden waar de strijd in staat gekerft
lossen op in het stof dat ik
eens liet opwaaien en waar mijn onschuld
werd bewezen door de schuldigen die mijn wens
voorspoedigen om de stilte te omarmen
in een ruis van loze beloften…
Eenzaam
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 Wil geen aarzeling
en de zwakke beloften, die bij voorbaat
al ineenstorten als slappe was.
Ik weet niet meer wie echt van mij houdt,
dat bedoel ik nou,
ik weet het wel, maar ik kan er geen
vorm aan geven. De geheimen hou ik voor mezelf,
zij die mijn eenzaamheid ten diepste met mij delen,
hen koester ik eeuwig in mijn eenzame ziel.…
Gerechtigheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
551 macht veranderde in grootheidswaanzin
snode plannen groeiden uit tot in bloed
overgoten waarheid
dat ze ooit samen aan een tafel hetzelfde
brood hebben gegeten deed er niet meer toe
het ging nu om isoleren van
schuwde hij zelfs niet om blauwhelmen
te gijzelen die hun belofte van veiligheid
in rook op zagen gaan
manipuleerde hij vriend…
niet vergeten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
548 boven echo’s van oorlogen
die nog gevochten worden
kaatst verleden de belofte
aan wie wij nu herdenken
die strijdend voor het recht
in vrede en vrijheid te leven
juist toen dat bezit verloren
geen enkele vrede en vrijheid
fluistert zacht het verleden
in het stil van de herinnering
spreekt gewoon van zichzelf
waar ons de historie vervaagt…
Amazone
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 monden in de delta van mijn
amazone, in de rijke zuurstof van het
regenwoud, slingert ze voorzichtig
door de peilloze palm van mijn hand,
kijk het water ademen waarvan we
zijn gemaakt, nog aarzelen de lippen,
eens zullen we van elkaar drinken,
misschien ben ik morgen al te oud, om
even bij je stil te staan, voor je me
verlaat, beloften…
Vrieskou
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Bloemen plakten vast aan ramen,
toen buiten nog wel eens naar
binnen kwam, door kieren
in kozijnen blies, waar ik wakker lag
om het wit dat wachtte,
op mijn maagdelijke stappen
want het vers geknisper van
kristallen, onbetreden,
klonk als een belofte, en bracht mij
slapeloze nachten.…
Newroz: lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 Laat mij niet steeds vluchten
uit het land waar ik behoor
laat mij voor eeuwig lente vieren
waarin ik kan rusten en zingen
laat mij groeien en bloeien in vrijheid
Waarom zou je mij vervolgen
in een woestenij en dal van tranen
beloften zijn bruut neergeslagen
valse haat kan ons niet verslaan
ontneem geloof, hoop en liefde niet
geef onze…
ik koester haar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 heeft alle vertrouwen geslonken
tot het jaar nul, toen alle
flauwekul begon
alles is vreemd nu mijn
voeten uitgeput haar stappen
volgen en de geur van chemo
mijn geest bedwelmd zoals
ik oliebollen vermijd
het leven is mij in haar
nabijheid wereldvreemd
geworden, en voel me
een reiziger die pioniert
langs zijn eigen gedachten
belofte…