Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

heimwee

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.303
Moeder, ik ben alleen in verre landen! Ik kan niet meer in uw ogen lezen, Ik kan niet schreien in uw milde handen; O! Mocht ik ééns nog aan uw schoot genezen! Nog éénmaal toeven bij die trouwe wanden - Moeder! Nog ééns uw "arme jongen" wezen!…

Ik voel...

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.717
Een liefde die mooi en zuiver is ja ik laat mijn hart spreken maar ook mijn verstand ook al ken ik je niet vergissen doe ik me niet Mijn hart heeft nu gesproken ik ben nu niet meer bevreesd liefde zo mooi en zuiver een gift van onschatbare waarde ik hou van jou mijn verre maan.…

Avond

poëzie
4.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.324
Alle geluid dat nog van verre sprak, verstierf. De wind, de wolken... alles gaat al zachter en zachter. Alles wordt zo stil... En ik weet niet, hoe thans dit hart, zo zwak, dat al zó moe is, altijd luider slaat, altijd maar luider, en niet rusten wil. -------------------------------- uit: Verzen (1894)…

Troost

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.203
Wanneer mijn verdriet 't verre sterrenlicht streelt en ondragelijke herinneringen de dagen opsommen wanneer ik denk hoe de mens is, alleen mengsel van geuren, dromen en kleuren snel vervagend in de stroom van de tijd en zonnebloemen, zwart, naar de grond staren met honderden vragen verzwaard, wanneer de maan als vergeten parel in een juwelendoos…

Mijn vriendin

netgedicht
4.0 met 35 stemmen aantal keer bekeken 5.553
Men zegt wel een goeie buur is beter dan een verre vriend maar ik vind dat MIJN vriendin op afstand een pluimpje op afstand dan ook verdient.…
Johanna20 februari 2006Lees meer >

kamikaze

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 752
de waan dat ik op een motor zit mijn enkel aan het chroom verbrandt trappen is gas geven een gat in de dag heb ik nodig om het prut uit de ooghoek te wrijven om de koorts van mij af te spoelen maar dan kraak ik mijn wervels en recht mijn rug ik hoor de krassende stem stokken in de krop van de kraai hij rust op de hanebalk een verre…
Wim Veen30 april 2006Lees meer >

Vader

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.162
Maar altijd hield hij die alerte kop En iedereen kon bouwen op zijn schouder We hingen uit het raam bij elke stop Hij nam me mee op reis in alle treinen En wees op reeën, bergen, bruggen, seinen We zagen steden, stranden, steeg en slop We ruilden onze rollen lang geleden We reden op een draf, niet in galop Per auto, riksja, trein naar verre…

de bungelaar vraagt

hartenkreet
2.9 met 32 stemmen aantal keer bekeken 9.598
vrouwe sprak de man ik bungel nu al zo lang doe d'r 'ns wat an nou ja zei de vrouw spreek niet zo vreemd je bent toch van hier en nu verre van ontheemd het is ook jou bekend niets staat vast behalve de dood aan het end de rest kan beslist opgeschort hoort bij leven in het kort onzekerheid kan geeen kwaad voor de innerlijke groei…

Kunnen slapen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 854
Op een bed bedenksels strijkt hij neer in dit refrein met groeten van de verre overkant, van Vader die de stroom beheerst en stuurt wat slechts kan komen uit dat ander land : een rust die helend werkt, die nachten duurt, de streling van een stem, een koele hand, een geurig deuntje dat mijn slaap ommuurt.…

Kleine Krijger

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 786
Mijn starre ogen staren Wezenloos in verre leegten De lucht is drachtig Van geuren des doods Het verderf is tastbaar Mijn verdriet onzichtbaar Doch immenselijk groot Ik zak op mijn knieën Betast met mijn vinger De koperen stank van Smerig verhalend zand Mijn geboortegrond is rood Doordrenkt van het leed Getekend en besmeurd Door de moordende…

Naamlozen

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.485
Omdat er nederige van hart bestaan, gewikkeld in wollen doeken, te lezen valt in gedroomde boeken, van onbegrepen woorden, wordt weinig verstaan, als schaaphoeders in een simpele stal, alweer lang geleden, van verre zijn gekomen op hun moede schreden, onder gelijke sterren talrijk in getal, zulke mensen zijn er in de wereld overal, om…
pama22 december 2008Lees meer >

Kerstfeest

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 942
Kerstfeest Twee mensen die een verre reis maken. Niet zoals nu, even kunnen winkelen. Want in haar buik een kleine Jezus. een herbergier die de deur dicht zonder schroom. Kerstfeest Een groep herders die over hun kudde waken. Schapen die om hen heen drentelen. In de hemel ontstaat een bres.…

Klein slaapliedje voor E.

gedicht
2.0 met 44 stemmen aantal keer bekeken 12.249
Dan bereik je verre wateren, uitgestrekte meren waar een zwaan neerstrijkt. Je volgt zijn blik, hij ziet een vis en zijn kop verdwijnt onder de donkere spiegel.…

Drie Griekse wijzen toefden op een dak

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.482
Gewoon op verre hoogten zich te laven Zagen die wijzen de aarde kaal en vlak En voelden zij geen achting voor de braven, In wie de wens te sterven nimmer stak. Hun zomer is allengs tot herfst gerijpt, Nu zijn zij heel de last des levens zat, Geen doodsvrees, die zovele harten nijpt.…

geef leven en bezieling

gedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 6.626
laat vliegen, laat haar vliegen de witte sluier met blauwe kraaltjes naar het luchtruim van mijn geliefde Anatolië laat gaan, laat zweven naar verre landen met brandend verlangen de geur van tijm, de geur van mint de wilde rozen van het Taurus-gebergte omhul mijn witte sluier met blauwe kraaltjes met de sfeer die je meebrengt uit Ephese…
Halil Gür4 augustus 2020Lees meer >

Vluchtnummer zoveel

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 564
M'n verre reis ging door de lucht. Wat was het nummer van m'n vlucht? Dat cijfer vind u cryptisch hier, terwijl ik mijn ontsnapping vier.'…
Aubrey30 september 2009Lees meer >

De stilte van de kerstnacht

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.989
In de stilte van die nacht overdenkt moeder Maria, jubelen herders op hun terugweg naar het veld, lovend, prijzend, stralend van verre hebben ze ieder hun vreugde verteld. In de stilte van de kerstnacht overdenk ook ik en vind door de woorden van Lucas ‘t verlossende Kind.…

duizend bloemen

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 944
met jouw bruidsschat in mijn hand duizend bloemen raap ik bij elkaar het is niet te veel gevraagd om te speuren naar de blauwe korenbloem in de akkers vergaar ik schoonheid voor jou alleen duizend bloemen zo veelkleurig als je nog niet eerder zag je zoveel rood voor ogen als de dag dat ik je die papavers bracht van de heuvels uit het verre…

Marine

gedicht
2.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 12.608
Maar de schreiende stem en de verre deur die open zwaait in het landschap; en het trillen van de wind die ons naar het zandkas- teel brengt. En wij, luisterend als twee kinderen; kleiner wordend, verdwalend met het koude, schitterende speelgoed van elkaars gezelschap. ----------------------------- uit: 'Kleine lichamen', 2005.…

brieven aan ene onbekende I

poëzie
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.947
De verre wind, die over de aarde ruist, Het smachtend ritslen fluisterend door de blaren Die van geen zwijgen weten of bedaren, Daar ene ziel, begerend, in hen huist,- Hoe wordt dit één op ééns met wat er huist, Diep in mijn ziel: begeerte om op te varen, De vlakten ver, verschieten te overstaren Tot waar dit land de luide zee ombruist.…
Hein Boeken16 oktober 2019Lees meer >

LITERAIR CAFÉ

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 820
Zou de Joodse voorzanger zich draaien In zijn verre massagraf misschien Als hij nu zijn bedehuis kon zien: Handen die verwoed in schaaltjes graaien Rode sterren die de boel verfraaien Kaarsen, zielencake van Halloween Wijn waarvan ook ik mij graag bedien (Net als indertijd Paul van Ostaijen) ‘k Huiver in de opgeknapte Sjoel Op een zondagmiddag…

Passaatwind

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 516
Mijn dode ouders zien de schuur waar ooit mijn puppies speelden met een piepschuimen pop De passie van het eerste uur die wij zo vurig deelden is gestold tot lava in mijn houten kop Je vader in het verre Java zorgt vergeefs voor een klein meisje in een armoedig huis Hij ligt niet in diepe coma de ware reden voor jouw reisje ligt bij…
dick panman28 februari 2010Lees meer >

Gli ucelli cantano il primo giorno della primavera

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 498
Van verre veren lijken zij te spreken. Dromen zij van Andromeda die onze melkweg wil omhelzen? Ja, zij vertolken zevendimensionele taal in klank. Ons aards bewustzijn loopt hierbij nog mank.…

dagverloren

netgedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 693
nabij die ene zonnebloem, volmaakt in wie ze altijd was gebleven, in ieder en volgend gezicht een reiziger verscheen met alsmaar meer verleden verhaalde over oude foto’s en mildheid met het oog naar binnen alsof geschiedenis zijwaarts waakte over zonsopgang, kindervroeg en in eigen naam wisselend door het langzaam draaien van verre…

Vraagtekens !!

hartenkreet
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.954
Wat ik wel weet liefde van mijn dromen mijn Hart tekeer gaat als een heimachien of je er nu bent, of van verre aan moet komen Ik altijd gelukkig en blij ben of ik je nu wel of niet kan zien!!…

Rosa Luxemburg

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.262
Door 't kapitaal vermoord, Maar ook door de arbeiders die u verlieten, Die u alleen met uw vijanden lieten, En niet luisterden naar uw verre woord. Uw liefde stierf, omdat gij werd verlaten Door de Duitse arbeiders, die Uw liefde haatten.…
Herman Gorter20 augustus 2025Lees meer >

De voet uit het verleden

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.212
draag een stukje in mijn hart van de ontmoeting de herkennende ogenschittering en vreugdevolle monden in momentjes van beleven samen zittend rond tafeltjes soms als span apart in een stil verstaan wist ieder onbetwist van de tere plekjes, de traan onder houten binten was het genoeglijk praten rond kiekjes van nazaten het verre…

Het labyrint van het verlangen

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 850
De zwaluwen plannen ook nu weer hun verre reizen want hier is nog weinig voor hen te beleven. Wie loopt nu in dit labyrint van het verlangen? Wie kan loslaten, laten gaan, zonder al teveel melancholie? De herfst komt langzaam, heel langzaam met trage avonden en huiver rond de uren die voorbij gaan, in het labyrint van het verlangen.…
Adeleyd31 augustus 2010Lees meer >

Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
De zeewind voerde verre geuren mee en speelde met jouw natte, blonde haren. Vanaf de duinen zag ik tegen terugwijkende verten in het wit van de branding jouw vertrouwde gestalte staan en ik bevroor de tijd in celluloid met een knipoog van mijn polaroid.…

Keerkringen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
struisvogel en schapen de hand het eten als duif zo schuchter in het believen de paarden stalden we onder de maan in het hek van herinnering straks en later staande tegen de keerkringen in te weten wie we waren achter onze stilte wegend dat het behoedende altijd en eeuwig verlaten achter donker glas onbereikbaar ver weggeslagen was, droom op verre…