2333 resultaten.
grijze vrouw in de trein
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
752 het grijze haar dat eigenwijs
gekruld haar bruin gezicht
omkranst, valt even op
maar onopmerkelijk
maakt kleding haar
tot muis
de vaste reiziger kijkt
door haar heen, haar beeld
valt weg
tegen de achtergrond van
het veranderend landschap
het raam maakt in een flits
een foto, mooi omlijst
zij laat het gaan
wil niet meer weten waar nog…
Rayonnante nudité
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
529 verwonderd en speels
kronkelt het witte landschap
om zich herkenbaar te maken
hallo hier ben ik dan
uit mijn 10 vingers waaien
witte kristaldeeltjes
langs ademtochten
van ruimte bestaan
stapwiegend
achter mij een spoor
dat kleur vertoont
zonder dromen
zo maagdelijk wit
rijst er uit het niets
een sneeuwjacht der stilte
op mijn ogen…
Hun steile eindigheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 zag het landschap
in vaste lijnen bergen in
hun vaag verschijnen
beliep de paden
diep in dalen beklom
hun steile eindigheid
verloor de horizon
verdwaalde snel
in onherbergzaamheid
was mijn oriëntatie kwijt
in een wereld die
niet aan mijn voeten lag
probeerde op mijn
schreden terug te keren
accepteerde de vertrouwensbreuk…
compliment
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
717 ooit zal ik het leren
wanneer je spreekt met mij
er geen antwoord komt
tot aan het oog
gevuld
niets mijn zwijgen in nevel
zal neerslaan
of vogels, onhandig
rond mijn mond
houden van zal zich dierbaar draaien
als een woord onder
een woord
een landschap in volle zon
waarop ik mijn handen
leggen kan
misschien ben ik bang
dat je…
over heden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.381 Tussen bergen, in dalen
In haar pure natuur
Is het een tijd dwalen
Met het uitzicht overstuur
Met richtingaanwijzer
Tom-Tom in het hart
Reist ons levensverhaal
Door een landschap van smart
We rijden onze circuits
Het lange eind van herinneringen
Alles wat we hebben afgelegd
In tranen te bezingen
Totdat ineens tussen de bergen
Daar…
Sporen in de sneeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
746 Verkleumd tot in 't diepst
Van mijn gedachten zwerf ik
Doelloos over platgetreden paden
Niet wetend welke richting ik
Moet gaan - de richting die ik
Zoek lijkt zinloos en onzichtbaar
Begraven in het landschap dat wereld
Schijnt te heten, door haar was ik verslonden,
En toen kwam vandaag zo maar de ommekeer,
Heeft het voor 't eerst…
Cadans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
908 niet aan denken maar rustig ademhalen
en staren, in een digitaal universum
noem het afleiding, getemd landschap,
glazen stad of vliegend tapijt.…
islam
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
517 zinderende hitte
van een woestijnstad
alles in woorden
die niet te verstaan zijn
maar het bloed
begint te stromen
en fris staat men weer op
in de allervroegste ochtend
en kijk naar iedereen
die naar de moskee gaat
vergeet evengoed niet degenen
illegaal met een lief in een hotel
terwijl de zon opkomt
in een onbarmhartig landschap…
bruiloft in Valkoog
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
668 herinnering
ik zie hoe hij zijn hoed afneemt
haar kust
naar mij omkijkt
en glimlacht
kinderen dansen muziek aan de touwen
van de klokkentoren
hij loopt weg uit mijn schaduw
licht vloeit
tranen spatten tegen de hemel
ik aarzel nog
twijfel wortelt diep onder de zerken
later die middag sluit ik het venster
verlaat dit landschap…
Beleven van het zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 het landschap
is niet meer alleen
ik voel het weer langs
bast en takken strijken
hoor het koren rijpen
in het zengen van de zon
ik loop niet
want de paden voeren me
langs bos en heidegrond
waar ruizelen en ritselen
alles vertellen over groei en bloei
van verleden in heden tot nu
er is geen scheiding maar
slechts eenheid in gebeuren…
wat je schrijft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 men zegt wel
dat je de eerste
duizend pagina's
van wat je schrijft
beter weg kunt gooien
'it brings a tear to my eyes'
en dat je dan overnieuw
kunt beginnen eindelijk
Kafka wilde dat alles van hem
in de vuilnisbak zou verdwijnen
Basho schreef alles in drie regels
te weinig om weg te gooien eigenlijk
terwijl hij door zijn landschap…
Zangeres van het duisterbiotoop
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
637 Zij weet hoe de nacht in het duister ademt
door heengaan van heimwee kust zij de zee
alles dat verloren lijkt
is niet langer zeewaardig
neemt het vulkanisch landschap
in haar dodendans mee
voel hoe de wolf huilt
in het duisterbiotoop
in dierlijke commercie
van het landenconflict
bemerk hoe tranen zich banen in beekjes
terwijl het…
dementie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
741 Mama leefde in haar eigen wereld,
een vreemd landschap, waar lucht verwisseld is met grond.
Woorden worden afgekapte letters,
letters ineengekronkeld tot verwarring.
Ze keek niet, maar staarde
naar de diepte die haar opzoog.
Ze vertikte het haar hand uit te steken,
zodat ik haar kon helpen.…
expeditie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
648 de tijd loopt
op voeten van lood
de knagende pijn
jou te moeten missen
snijdt als ijzerdraad
dwars door mijn ziel
zie, de zon verrijst
rood en omfloerst
boven het lege landschap
van mijn dromen waar
ik jou hoop te ontmoeten
daar ergens moet jij zijn
jij bent aanwezig
in iedere vezel
van mijn gedachten
daar krijg ik jou, als ik dat…
Hand op je hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 wij spreken
dezelfde woorden
maar in jouw
letters wonen
andere tonen
als jij mij
temperamentvol
iets wijst kleurt
landschap zijn
zuidelijk pigment
in je ogen
donkeren sprookjes
uit de duizend
en een nacht
verpakt in je lach
wij verwesteren
in het klip en klaar
maar vergeten de
warme momenten
van familie en haard
toch smaak…
Vakantie in Holland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
636 Het is vakantie kinderen spelen in de wei
Verstoppertje achter de hoge zilverpopulier
Hurkend onder de blauwe hemel zij aan zij
Onder de zon die steeds hoger klom
Het landschap de boerderij de koeienbel glom
De zee het strand de duinen van Holland
Naar de tulpenbollen likkende aan een lollie in de hand
De schommel de speeltuin met een bak vol…
Verse sneeuw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 ik zag je
door het
landschap
schuiven met
in de bochten
het kenmerkend
overhuiven
wielen rolden
en wat grint
spatte kletterend
op de diepe plas
maakte alles
modderig en nat
ook naast het pad
onrust trok
wat schichtig
weer de kar
bespannen met
twee paarden
waarvan de
kleinste draalde
stil was de
horizon toen
jij verdween…
Zomerzonschijnen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
401 als schotsen
en scheven
komen zij het
landschap
binnen gedreven
dwars en
tegendraads
maken een
lachertje van zon
die normaal
stralend staat
boven zoute
zee en luchten vol
zoetwaterregens
die vluchten
in de vallende
half doorzichtig
gordijnen
en verwaaiend
zand van het
strand meevoeren
naar het duinse
helmgrasland
dat…
Bewegen
gedicht
1.6 met 14 stemmen
3.009 Leven op aarde was niet het doel
we beklimmen bijvoorbeeld de Obergabelhorn
langs de zuidkant de kale rotsen
stijgijzers aan in de sneeuw boven
pikhouweel kruipen touwen
er is geen recht weg
over de scherpe kant de richel
er is geen doel we zijn
opgenomen in de beweging
afgestemd op het heelal
landschap waarin we niet thuis zijn
tussen overdadige…
Ook als er geen uitleg is
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
121 Is een veertigste verjaardag
een scheiding, zoals hier deze bergkam
waar het landschap links en rechts
hetzelfde is, maar de regen vloeit
naar andere zeeën?…
Alles is te dragen
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
225 Wij leefden gedroomde jaren
In het landschap van de liefde
Wij legden ons neer
Tegenover de hemel
Onder de oude bomen
Tussen de bloemen
Een licht vuur liep door onze huid
In somber ochtendlicht
Weet ik niet
Waar mijn liefste is
Zijn stem stil en ver
In de lucht op trage wieken
Een roerloos evenwicht
De leegte die onder mijn voeten…
EMOTIES
netgedicht
3.3 met 99 stemmen
21.665 Warm weerloos schelpenzand
ligt maagdelijk te blinken
laat zuigend water slinken
op sereen verstild strand
Het minnekozend gekabbel
vertoeft nog in speelse rust
warme korrels nat gekust
in teder liefdesgeknabbel
Als een plots vlagende bries
wolken doet opzwellen
de zon straf omknellen
in grijs doorschijnend vlies
Dan laat traag verdicht…
verloren zielen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.217 als uit een krant geknipt
gewone zwartwit beelden
verloren in de tijd
de rand blijft rafelig
hoe scherp de schaar ook snijdt
verstild zitten zij hier
voorgoed gevangen in
hun eigen denkpatroon
verfstreken op een doek
of letters op papier
de lippen bewegen wel
maar geluid blijft binnen
gesprek met hun ik-figuur
die ook geen antwoord…
Als je wilt
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.132 armen zijn gespreid
dus kom maar als je wilt
dan probeer ik je te troosten
totdat alle tranen zijn gestild
Mijn stem roept jouw naam
dus luister maar als je wilt
dan fluister ik lieve woorden
totdat jouw hart is uitgegild
Mijn oren wachten geduldig
dus praat maar als je wilt
dan luister ik naar je zorgen
totdat jouw woorden zijn verstild…
kind van alle seizoenen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.314 kind weer toeft
in zomerse tijdloze dagen, speels
nog onbevangen
aan de einder wieken ganzen naar verre
oorden, ruist langs nevelig avondrood
hun zachte groet, nestelt mijn weemoed
in kale zwijgzame bomen
heimelijk pluk ik bloemen van kristal
kras een gaatje in bevroren vensterglas
omarm met blije ogen de witte wereld
zie overal verstilde…
in eeuwenoud gezang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.103 in eeuwenoud gezang
verstierf de pijn die door
de mensen is geleden
je liep de stappen na
van refter naar kapel
hervond zo hun gedachten
in toewijding aan God sleten
zij een leven vol verwachten
zag hun liefde in de tuin
het zorgen voor de morgen
alleen ogen mochten spreken
woorden zijn zo langzaamaan
vergeten en de echo's zijn verstild…
Wintergepeinzen
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.209 Wij zouden verstild, voor 't wonder bereid
de liefde erkennen
als God nader schrijdt.
------------------------------
uit: Schaduw (1929)…
een Heer van stand
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.621 vandaag,
te weten
hedenmorgen
wordt in Avericht
een standbeeld
in brons onthuld
het is ter
mijner ere opgericht
het was niet mijn wens
maar sta daar nu
verstild te wachten
onder een wit laken verhuld
dagen lang
heb ik moeten poseren
opdat het dorp
tot in einde van dagen
mij kan vereren
na een treurige mars
van de fanfare…
Voor Marloes
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.130 koppig en tegelijk zo zacht,
Vanavond netjes, glanzend, boven haar schouders omhuld door zacht katoen -
weerschijnen samen met haar jonge mooie kleren,
en de glimlach rond haar ogen, de zachtste schittering in haar blik,
mild, onrustig soms, vrolijk en met vrouwelijke kracht,
is zij de Koningin van Pasen, en haar handen raken nu verstild…
voor jou heb ik mij
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.540 op mijn huid) hun strelende
tongen bewandelen mij (zij komen van buiten naar binnen
over mijn lippen) dringen onaangekondigd in mij
(mijn mond wordt droog) de holtes verstoppend versteken
zij zich diep in de afgrond van de strot in de kelen
reden is ‘t strelen het ademen wordt stil (is stilte)
’s nachts ben ik rijk tot de dag komt (verstild…