2226 resultaten.
verheffe de stem in Oranje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.132 bij grote publieken
om de mens achter de stem
in volle vaderlandse glorie
te aanschouwen en adoreren
mijn raad aan mensen
in den lande deswegen is
om zoals ik
de stem veelvuldig en krakerig
in het openbaar te verheffen
met niet mis te verstane
dictie en volume
teneinde te accommoderen
en te voegen naar mensenwensen
opdat de heffe des…
Gij draagt het gladde mom der dood
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.942 Het lam des offers is gekeeld,
o gij, zijn blanke nisse.
Gans uw gedaante is als verklaard;
uw gang is eêl en zedig;
gij zijt gezuiverd, of gij waart
van zekerheên volledig.
En waar mijn eigen leên en brein
van levens-koortse dorden,
is 't, of mijn weiger medelij'n
mag eindlijk liefde worden.…
Tevredenheid
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.980 Een rozelaar staat aan de groene zoom
Des meers, en spiegelt zich; de rozen hangen
Voorover, turend naar haar frisse wangen...
Daar valt er éne, en dobbert op de stroom:
Zij drijft, en komt, waar, weelderig en loom,
Een water-roos haar houdt in 't blad gevangen.
"Wees welkom!" (zegt die) "kunt gij meer verlangen?…
Raadsel en oplossing
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
601 Naar binnen treedt des avonds laat Vincent.
Ik ben benieuwd, of hij er meer van weet.
'Je briefje met "Petula heeft gebeld"
verbaasde mij nogal: ik ken er geen!'
zeg ik aan hem. Ik word teleurgesteld.
'Ik óók niet,' hoor ik nu m'n zoon vertellen,
'maar zeker is het, dat er ooit wel één
een telefoon gebruikte om te bellen.'…
Mijn zoon
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.621 Niet veel verloren, des te meer gewonnen,
en al wat ons rest, is een zee van tijd.
En een straal zon beschijnt je gezicht,
peinzend zwijg je, zwijg je in alle talen.
Waar denk je aan, vertel me over je gevoel,
of blijf je daar liggen, blijf je zwijgen.…
Wereld
poëzie
4.0 met 24 stemmen
3.851 O harten die nog zijt van hare strikken vrij
Vliet verre van dees trouw- en liefde-loze prij
Al is ze nog zo schoon versieret en bepereld.
Vraagt niet, hoe kan het zijn dat zij zo goddeloos,
Zo eer-vergeten zij en overgeven boos?
Helaas! het is om dat de wereld is de wereld.…
Zo zong de bloem in de vaas
poëzie
3.5 met 22 stemmen
3.897 Ik sta hier in dees mooie vaas
Zo triestig te verwelken
Gij hebt mijn herte zeer gedaan.
Ach mensen, zult gij nooit verstaan
De taal van bloemenkelken.
Ik ben een bloem van 't veld
Voor mij geen tuin, geen snoeien.
Geen krachtige vaas die mij omknelt
Maar laat mij ginds, in 't vrije veld
Bij 'd andere bloemen bloeien.…
Minder alert
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
522 Ook de hoeveelheid sigaretten is bepalend: hoe meer men rookt, des te meer afname.…
Onzichtbaar
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.043 Hier lig ik,
Ik kijk naar de wolken,
Dit is de rijm van een andere tijd,
De rijm die mijn oren doet vollopen
Want de woorden smelten in mijn hoofd,
En des te sneller loop ik over.
Ik lig uit elkaar,
natuurkundig gezien.
Er is namelijk geen deel in mij,
Wat momenteel verbonden is.…
Het borelingske
poëzie
3.2 met 12 stemmen
4.046 Zijn tandeloze mond
zal, eenmaal, tanden moeten;
't zal woorden spreken; 't zal,
't zoet wichtje, eens, wel ontzoeten;
't zal wakker worden, en,
gewassen, meer als eens,
zijn ogen wassen, naast
de bronnen des geweens.
-----------------------------------
uit: Laatste verzen (1901)…
Kop op!
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
3.739 Op de weg des levens
Met een last te zwaar te dragen
Terwijl je sterk zou moeten zijn
Maar te zwak voor het gewicht
Dan, juist dan, mag jij mij vragen
En zal ik tonen en bewijzen
Dat je samen, beter dan alleen
Kan voldoen aan de absurde eisen
Die het leven somtijds aan je stelt
Twee kunnen meer dan één
En samen staan we sterk
Kom, laat de…
Door één lief woordje zou zich laten winnen
poëzie
3.9 met 10 stemmen
5.294 Door één lief woordje zou zich laten winnen,
Door één gebaar of vriendlijke oog-opslag
Of door een luide open-heldre lach
Na veel gevlei's en zachtjes-aan zoet minnen
Ik, die droef-wachtend op des Levens tinnen
Melodieus zit klagend, naar de dag
Opstijgend glorieus, van wat eens mag
Bevredigen mijn ziel…
'K WEET NIET OF IEMAND ...
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.338 't Is slechts mijn smart, die van de volle boord
des bekers, traag, in zilte drupplen dropt.…
Zwak-burgerlijk en laf-lief levend Bussum
poëzie
2.8 met 6 stemmen
4.134 Zeg eens, lust je 'em,
Dees donderende vuist? Ik zie, je kust hem,
Schijn-heilige gezichtjes en verslinderen
Van al wat echt in mensborst is.…
Afvallige
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
642 Komt Gé des ochtends uit z'n bed,
dan brengt-ie water aan de kook.
Hij is net als de thee: gezet
en niet zo 'n heel klein beetje ook.
Ook neemt-ie koffie: grote bakken
met slagroom. 't Is z'n lust en leven.
Hij heeft de smaak ervan te pakken
en drinkt er elke dag wel zeven.…
O klamme koude...
poëzie
2.8 met 9 stemmen
2.268 O klamme koude, die me 't krimpend herte
beklemt, en 't àl ontzielt en mijn gedachten,
als bloemen, dor voor ze in de zonne lachten,
doet nederbuigen onder 't lood der smerte,
- doet nederbuigen in wanhopig smachten,
zo droef, ach, o zo droef, tot haar verterte
de tred des wandlaars, onbewust hoe 't herte
toch pijnlijk krimpen kàn om al…
Los bol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
514 kleuren
vertellen iets moois
paden en rustige verhalen
trekt iets meer
de geest omhoog
Zachtjes aan
haar rode
hartje beloven
dat de tijd inderdaad
ooit uit zal doven
Net als lichtjes
ooit eens verdwijnen
stoppen met schijnen
in het eindloze duister
Stoppen de knoppen met tikken
takken uitbloeien
rozen verdorren door
de tand des…
- Duizend jaren -
netgedicht
4.4 met 47 stemmen
610 Alles is mij toevertrouwd
voel vermoeid de wake van een nacht
gebukt
gaan duizend lasten heen
draven verder door mijn hoofd
als jaren eindeloze historische kracht
zachtmoedig en nederig
langst de kunstwerken des levens
klinkt de stem gezet in vrijheid
als koningen willen heersen
met richtlijn in mijn hart
de wijzen verstandig gebogen…
het stofgoud van de Heer Wietewuiten
netgedicht
3.3 met 85 stemmen
9.360 kreeg ik zulke brieven
van zacht allooi
waarin beelden zich neerleggen, haast stervend
zoals het kan zijn tussen twee mensen
pastelbroos
dan schreef ik woorden, vingertikkend licht
als heildronk, wensdroom
in een witte eindigheid
het waden waardig door fluisterlingen; een liefdessaga
in deze gorgel des levens
kreeg ik zulke verzen,…
VISIOEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.234 Over 't water wandelt weer een geest:
En ik zie de golven westwaarts vlieden,
Als voor 't oog des temmers 't wilde beest.…
De kriekende zomer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
649 Als de kriekenboom beladen stond
en de confituurkom zuurzoete
aroma’s pruttelde,
schreven we op etiketten:
- Kriekenconfituur 1964 -
Later zongen we :
“Quand nous chanterons,
le temps des cerises,
et gai rossignol et merle moqueur
seront tous en fête.”…
TOEN BLIES UW ADEM,
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.722 Toen blies uw adem, en de zee sloeg stijf,
En open stond de donkre muil der aarde
En slikte het alom gepantserd lijf,
Des jagers die uw adem achtervaarde.
O Heer wie blonk als gij in strijdbaarheid,
O Heer wie ging als gij door de aonen
Gij zwevende, die voor ons heeft bereid
De uittocht door het land der Faraonen.…
Vrucht zonder pit?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
665 “Daardoor is de wereld juist des te
mooier dat zij een geheim blijft."…
Brief aan Jan Greshoff
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.997 Des hemels vreugden - Jan, je hebt gelijk! -
zijn voor de dichters toch niet weggelegd;
ik voel ook niet veel voor het Hemels Rijk
en weet me hièr en zò heel goed terecht.
- Want:
In Schaerbeek en 's Gravenhage
gaat het leven op eendere wijs
en wie er naar Oostland wil varen
blijft steken in Parijs.…
verdorde vallei
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 De tand des tijds
oordeelde anders.
Droogde de beddingen,
sleet de flanken
tot boosachtige schimmen.
Het water was verdwenen
de aardkorst vervelde
verloor haar vlakte
vertoonde barsten.
Regen kon de bodem
niet meer likken
er kwam geen druppel meer.
De wolken waren uitgeweend.
Hoewel triestig
verdorde het gebied verder.…
Oud en jong
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.757 Des ken ik zeventigers, die
met witbesneeuwde haren
en stram van lijf en leden, toch
hun gulle jeugd bewaren.
En gij, o lezer, kwaamt ge nooit
'n man van twintig tegen,
zo klam, alsof hij stokoud reeds
had in de wieg gelegen?…
beroer(te)?
hartenkreet
2.1 met 11 stemmen
1.427 "
Voor jou geen besef, voor and'ren des te meer.
Je zit "gevangen" in een stoel,
ik weet van jou: "Ik heb een doel".
Je bent zo moedig, ik leer ervan!
Vooral van wat ik soms NIET kan.........
(opgedragen aan Jannie, 28-02-2012)…
De maagd
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.529 Het baat niet of ik het beseffen schroom,
Het baatte ook niet dat ik de mensen vlood:
Des nachts ga ik van zware smarten groot
En maakt een hete dorst mijn leden loom.…
ONSCHULDIGE ARMOE
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.871 Die zendt, wat hij voorziet elk te zijn van node:
Zalig zijn die armen, die zich des niet en belgen,
Die 't onschuldig gebrek van Gods hand ontvangen,
En als bitter drank, met zeker verlangen
Naar 's gemoeds genezing, blijdelijk inzwelgen.…
BRIEVEN OP ZEE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
5.854 Toch weer ontvouwd, na 't eenzaam avondeten,
Des nachts op wacht, te kooi en na 't verhalen;
Voor hen die zoveel eenzaamheid verbeten
Is uit die letters leeftocht nog te halen.
Tussen lieve en liefhebbende steeds staat er
Van kroost, huis, dorp en eiland weer 't alleen
Bij trouw, geboorte en dood gevarieerd relaas.…