1730 resultaten.
Vakantieverlangen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.331 ons los op menig vreemd land
met paleizen en glooiende togen,
Maar wie rust nastreeft
kan gemakkelijk zonder
het spenderen
van een godsvermogen,
Desondanks is het wonder bijzonder,
Aan het strand,
Zonder gedonder op een houten vlonder,
Lichtjes verbrand,
Zoete pijn wekt ons
uit het valse festijn,
Het vaderland trekt
aan een onzichtbare…
De vergeten steeg...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
937 Verscholen tussen gesteenten uit een middeleeuws verleden
ligt een nauwe doorgang, een kloof van schimmigheid
Het zonlicht probeert haar zonnestralen te doorklieven
op het stenen plavei van vergeten eenzaamheid
Langzaam verteren de stralen in het duister
De kloof verdwijnt in een mist van onzichtbaar verdriet
Een gedaante schuifelt zich een…
Mijn liefste, ik heb je lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.042 Terwijl ik me afvraag:
houd ik mezelf voor de gek
met een beeld wat onzichtbaar dichtbij is?
Zoals de wind mijn gezicht beroerd
Zo raak je mij aan
Je bent als de nacht die mij naar het maanlicht leidt.
Daar waar dromen mijn geest verlichten.
Zo maak je mij warm en zacht,
verlicht mijn pijn.
Zo dichtbij, zo nabij, zo in mij.…
wat niet is.
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
596 de indruk geef dat het mij koud laat,
al wat is, is van zachte waarde
wel is het zo dat ik je niet ieder moment ken
als jij zweeft tussen hemel en aarde
dat je er bent is onmiskenbaar
in mijn hand geschreven
maar daarin staat niet elk gevoel
dat met jouw hart, al kloppend,
blijkt te zijn verweven
alleen pure krachten
kunnen uit onzichtbare…
je bent je eigen film-ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 die er ís
tenminste
weer en opnieuw
worden avonturen aangegaan
worden keuzes gemaakt
door en met een ander nu
op jouw plaats
die het op eigen wijze
doet en ondergaat
jouw toekomst
jouw verhaal
krijgt zijn vervolg
ergens
met - nog
het einde open
een andere film
"toekomst" getiteld
is de uitdaging
het script
door onzichtbare…
Park
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 want het geweten heeft niet stil gelegen
tijdens de donkere nachten in de gevangeniscel
onweerswolken, je hebt ze lang niet gezien
je staart nu vaak uren naar de wolken
misschien dat alles zal veranderen
bomen, wat zijn ze wonderbaarlijk van dichtbij
nu je weer vrij bent wil je alles voelen
de weerbarstige schors, de kale takken
de onzichtbare…
Javaanse jongen met de bamboefluit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 De westerling in verwarring op de gordel
van smaragd wordt met Javaanse tovenarij
bestreden met onzichtbaarheid van
de stille kracht.
Boze geesten kloppen dreigend op de muren
van de macht; slopen tergend langzaam
de stenen, die daar al rusten dag en nacht.…
Vakantieblues
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
710 Ik heb de dagen vervloekt
Steeds de uren geteld
Mezelf weereens verwaarloosd
Geen mens nog opgebeld
De afwas laten groeien
Het huisvuil opgespaard
Heel ongezond gegeten
Lang voor mij uitgestaard
Mijn badjas aangehouden
Een paar dagen
Misschien zelfs meer
Onzichtbaar voor de wereld
Verstoppen, keer op keer
Na jouw vertrek direct al
Een…
Vaarwel, woorden...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Ik hoef niet langer als een engel de punt van
mijn vleugels in de zwarte inkt te dopen om mijn
onzichtbaarheid op te heffen. Engelen hoeven niet
te schrijven, hun lampen schijnen onmerkbaar, zij
kunnen beter hun goddelijke lieren in de hemel laten.…
Wat te wensen als mensen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
397 Het hele aardrijk naast hemel en hel
zegt men werken vaker dan eens
lijkt het wel op een onzichtbaar bevel.
Leven kent zegt men haar duisternissen
ook het kleine en grote menselijke vergissen.
Leven kent voorspoed , liefde naast geweld
dat is een feit zegt en stelt men welgesteld.…
Beschouwend dier?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
446 bloed bekruipt, het
is de opmaat tot een kus uit
vruchtbare lippen die willig
opengaan, het sluipt door de
regenboog van alle tederheid ,
het stuit me op de vlucht van al
het plagiaat onbedoeld geschreven,
het roemt zijn naam in de dageraad,
het schuilt in wellust van mijn werelds
plezier, het laat mij in mijn syndroom
even onzichtbaar…
De regels van het spel?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 eerder werd gezaaid,
neemt z’n tijd, is niet verloren
als de mens zijn spa en pen in
de aarde heeft gezet, groeit
tot kort gedicht wat ergens
tussen grijs en donker ligt
verankert in het verstand
langs de nevelbanken spant
de herfst z’n snaren, rust
onhoorbaar over heuvels,
over dalen, verdeeld over
alle jaren de toon gezet,
onzichtbaar…
Tijd illusie
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
552 Ze staat op de drempel om op stap te gaan
maar blijft besluiteloos staan en sluit haar ogen,
raakt met haar hand een onzichtbare poort aan.
Balancerend op een Koord tussen nu en wat komt
hangt een fractie van tijd.…
Gods vleugels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 en wervelt naar omhoog
net als mijn oog
om dan snavelsnel te duiken
in het net ontstane rijk
van scherp scherende schedeltjes
graaiende pootjes, dwarrelende veren
ze zijn al zo hoog en met zo velen
samenzijn is een som der delen
om daarmee een dans te creëren
die het leven gaat eren
alles is mogelijk daar
vermenging maakt onzichtbaar…
ik word geroepen. Gedachten in de ouderdom 5
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
583 het lijf of is het de geest
welk ervan beroert de rem het meest
alsof een zware slaap op mijn schouder drukt
en de kracht van de dag onderdrukt
is het bovenaards en onzichtbaar
ik zoek en denk en ik verklaar
dat het de blaren zijn die de zon verlaten
en mijn zomer het najaar inpraten
telkens is het onwennig gevoel
ieder levend wezen weet wat…
Zelfscannend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
538 De barcode is wijzer dan
de klant
Hij kort alleen analfabetisch
af
Scheidt actueel het koren van
het kaf
Mits zichtbaar op de super-kassaband
Telt cijfers op in digi-codetaal
Rondt af naar boven, plukt onzichtbaar kaal
Een woordeloos en monotoon
bestaan
Zo non-verbaal, kunstmatig,
inhumaan
Caissières vullen praatjes maar geen…
Ongewilde Luistervink
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
462 mochten ze echter op me willen spelen
weet ik mij voor even het stil verbond
in hun leven – een rustpunt
wat elk van hen uit de grond
van mijn noesten wordt gegund
tot ze zich weer gaan vervelen
en toch zal ik blijven ondersteunen
ook als ze met hun hoofd
in handen op me leunen
je moest eens weten wat ik allemaal
aan moet horen met mijn onzichtbare…
Profetische meesterzet
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
549 Kunstig beweegt
de marionet in de
ingenieuze machinerie
als speelbal van zijn meester
in het gambiet
tot en met diens laatste zet
zijn schaakmat klinkt
als een oordeel en wet
over offers in
een zigzag patroon
van onzichtbare lijnen
tot waar zijn house
of cards eindigt
de koningin wordt een
stervende zwaan
het paard…
In het Oog van de Storm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
369 Het onweer verzamelt zich,
onzichtbaar, maar onafwendbaar.
De rust in mij begint te verdunnen,
alsof zij haar vorm verliest.
Ik weet dat dit oog zal verdwijnen,
dat de stilte geen belofte is.
Spoedig zal ik de chaos
weer onder ogen moeten komen,
wanneer de storm terugkeert
om alles wat stil was
opnieuw in beweging te brengen.…
Fluisteringen van een Empaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
279 Wij zuchten met jou, onzichtbaar,
en neurieden een lied ouder dan de herinnering zelf.
Rouw niet om het feit dat je te veel voelt.
Dat de wreedheid van de mens in je aderen brandt.
Jij bent de echo van wat de wereld vergeet,
een vlam in de vorst,
een bewaarder van pijn,
en van schoonheid verborgen in wanhoop.…
Het struikelblok
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
242 Wisdom begins with wonder - Socrates
We werpen onze eigen barrières op
soms uit noodzaak
soms uit vrees
vertoeven we achter
de onzichtbare tralies
van ons bestaan
en creëren onze eigen kerker
omsloten door angst en ego
doorlopen we ons pad
sommigen zelfs nooit
enig inzicht
of vermoeden gehad
van de onderliggende oorsprong
die…
De Orpheusspotvogel
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
502 Meiwind in het riet
de spotvogel houdt even
het zonlicht tegen
In het eerste blauw van
de ochtend gaat een trilling door de
dichte struiken, een bijna onzichtbare beweging
waarin mijn hart herkent dat iets wakker wordt vóór het licht zelf.…
De kracht van verbondenheid
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
128 Hand in hand wij gaan
onzichtbare lijnen dragen
verbonden in stilte.
Hier mogen mensen
elkaar dragen, zonder verwachting,
zonder vaste richting, zoals handen die vanzelf
verzachten wanneer nabijheid ruimte krijgt om te ontstaan.…
ontwaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
176 de straat is weer ontmaagd
door zacht sproeiend regenwater
hitte en klamme onzichtbare zuchten
hielden het voetbed en klinkers,
gehuld in stoffig zand
en ook mijn duffe geest
lang gevuld met vragende
uitzichtloze vluchten,
ieder op eigen wijze,
zo men de behoeftigheid zelf leest
.…
zijn stille schaduw - cptss
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
98 angst die zich voltrekt in het
onzichtbaar zijn van beelden, ontdaan
van dat spektakel raakt vervreemding
het slot dat piept en kraakt terwijl
zij hem op de keper beschouwt
zij raakt de snaren in zijn stem-gedrag, het
wild in zijn ogen is rijp voor de slacht, het
vangen van eenhoorns is een kunst, een
kunst die laaft aan zijn spraak dat in…
De smaak van spin
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
146 Dat elke draad haar plaats
zoekt naast de andere in het kostbare
weefsel, zo licht dat één aanraking het evenwicht
kan verstoren, en toch blijft alles onzichtbaar en stil verbonden.…
Voorvaderen, onderburen
gedicht
2.8 met 36 stemmen
17.248 Zij waren het die ooit een kind offerden aan iets almachtigs en onzichtbaars.
Wij weten ook dat sommige honden -
dat sommige mensen gaan lijken op hun huisdier
na verloop van tijd. Soms
een grotesk gezicht, meestal blijft het onopgemerkt.…
Verwachtingswereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
21 wilde dragen
iets van een regenboog die grijsheid brengt
jouw bewegen droeg die toekomstpijn
maar jouw zwijgen verbrandde mijn dag
tot een vormeloze wanhoop
Die levenloze avonden
waarop woorden struikelden over niks
en jouw adem mijn mond snoerde
stilte ontvluchten vanachter mijn sigaret
die spanning uitstelde
Ik bracht jouw onzichtbaarheid…
mango
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.197 in de klamme hitte groeit jouw moeder
onzichtbaar afgebakend door keerkringen
het blad verkleurt
van zalmroze naar glimmend groen
kleine bloemen dragen jouw zoete geur
ik dommel in de schaduw van trossen
een palet van geel en rood en groen
je rijpt aan lange twijgen
de ovalen pit verhult de korrel
die twee lobben draagt
beschut door…
Wanneer komt de vloed
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.781 Al die tijd, zo snel voorbij gaand
elk spoor van mij als stof vergaand
eindeloos ver gedreven
door een onzichtbare hand.
Is er daar, aan de koude waterkant
niet ook een ster die alleen voor mij verbrand
een dof oplichten als een vuur in de nacht
dat nooit uit gaat.…