2249 resultaten.
Uren
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.955 Als kreunende ouden, steunende op hun kruk,
Strompelen traag de zware Middagstonden.
Hoofdschuddend, zuchtend, droef-eentonig druk,
Tonen zij bloot de nooitgenezen wonden,
Tekenen rood op schouderen geschonden
Door 't eens zo trots getorste levensjuk.…
Winter(3)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
543 vanuit rondbuikige wolken
de meeuwen zweven in grote bewondering
of kijken toe van op de golfbrekers
mijn ziel tintelt
tot in mijn vingertoppen
bij het aanschouwen van deze
kristalklare sprookjesachtige schoonheid
even maar want straks
moet ik terug door de koude nevels
naar die andere wereld
dan gaat de hemel teloor
hoor ik de trage…
Zonder overtollige reutel groeit de tijd de dag door
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
651 En het mist zo door de dag heen denk ik naar buiten kijkend,
Het is windstil zelfs de bloesem van humor ontluikt niet
Is de dag traag te droef om te stralen waar is de zon,
Zijn de uren minuten niets dan een schaduw.
Een bed en een tafel zonder gezelschap?…
au revoir
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.443 de schok nog voelbaar toen ik
in de oude man die vlak voor
mijn neus de straat overstak
jouw gestalte, gebaren en trage
tred herkende
en ik je bijna omhelzen wilde
jou na bleef staren tot je als
een schim uit ‘t zicht verdween
blij en droef tegelijk dat ik je
weer eens zag en deze keer niet
naar boven hoefde te kijken
dat jij, zij…
Het labyrint van het verlangen
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
850 De herfst komt langzaam, heel langzaam
met trage avonden en huiver rond de uren die
voorbij gaan, in het labyrint van het verlangen.…
Mien wonderlijke Wad
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
664 scherp en zilver gerande wolken, deze stranden
zijn vol spoken, de nacht glimmert stil en
onuitgesproken, het ruisend riet ritselt geheimen,
het ruist, fluistert en flinstert door de nacht,
de nieuwe volle maan verlicht al mijn mooie dromen,
en koestert een trage lome, nieuwe stille liefde,
ik zie de zee de stille maan in zilver spiegelen,…
Sponsae aeternae
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.137 Een prins, te vroeg ontwaakt in wintermorgen,
Dwaalt als een vreemde door zijn kille huis
Tussen de trage slaven die bezorgen
Huns here dag met onbeheerd gedruis, -
Zo moet ik waken tot gij wederkomt
En u nog eens in mensenaanschijn momt.
-------------------------------------------
Sponsae aeternae - Aan de eeuwige bruid…
Dromerig
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
652 Ik voel de kracht van je arm
rond mijn schouder,
je trage tred naast me op mijn weg.
In zieledracht lijk je mij wijzer, rijper, ouder.
Je voelt de inhoud van elk woord
dat ik tegen je zeg.
Moet het weten in het heden
van het verleden worden uitgesproken?…
Het ongewisse
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
500 Een trage lange trap
leidt langs prikkeldraad
waarin flarden plastic
de wind trotseren
heimwee naar de inhoud
die zij eens omhulden
slijt langzaam door
tot verleden is vergeten
al starend naar oneindig
hangt een meeuw zwevend
voor het einde van de horizon
daar is de zon die schijnt
lijkt alles lichter in het nu
de dunne draad aan…
MELISSA
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.664 Dat nu dit ene zacht-herlezen woord
Zo diep mijn zwijgend mijmren kon ontroeren
En tot die traag-vervaagde erinnring voeren
Als had mijn luisteren haar naam gehoord.…
Zelfreflectie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.039 Heb ik meer passie gedeeld met de flessen
sterke drank dan met de trage belladonna's?
Zag ik door de drankbevloerste ogen meer
pornomomenten dan tijdens mijn koffiegeslurp
met zichzelf heilig wanende kuisheidsgordels?…
Laat al die mooie momenten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 Laat al die mooie momenten
Geen verloren glorie worden
Want we zien elkaar doodgraag
Al gaat het beter worden zo traag
Ik wil jouw rots zijn in de branding
Met mijn dikke buik als zachte landing
Als het moet dan ga ik naar de maan
Met jouw liefde kan ik alles aan
Dus laat het verleden
Weer het heden worden
Als een bloeiende orchidee
Stromend…
Droom
gedicht
2.4 met 86 stemmen
21.908 Zo'n bol waarin het sneeuwen gaat in dikke
En trage vlokken, als een kind hem pas
Heeft omgedraaid. Dat was me even schrikken.
Het gras stak stil en hoog boven mij uit.
De lucht was blauw geverfd. Ik zag het tikken
Van iemand vinger, zonder één geluid.
Er waren sterretjes, als speldenprikken.
Toen werd ik wakker.…
GEZONKEN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
664 Duistere golven vloeien traag, maar dreigen
in de nacht vol onheilspellend gebroed.
Sterren verlichten het verdrukte gemoed,
dat voortdurend klinkt als gedempt hijgen,
een schuivend gekraak van brekende twijgen.
Plotseling klinkt een veelbelovend "toet!"…
Dichter
gedicht
2.3 met 20 stemmen
7.607 .
-------------------------------------------
uit: De tijd vliegt maar de dagen gaan te traag, 2012…
Van muurbloem tot aan zondebok
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
780 tekens van verslagenheid
- een zorgelijke kindertijd -
zich vormen tot een baken
Van muurbloem tot aan zondebok
geen veilig pad naar mama’s rok
waarachter het kan schuilen
Het meisje wordt zo vroeg rap oud
de waarheid zwijgt haar zieltje koud
te droevig om te huilen
Het schoolplein wordt tot heksenwaag
waar het te aardig kindje (of te traag…
Noach's duif
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.465 Toch wiekte ik traag en wendde en naar mijn ark
Richtte ik de koers: van boom op hoge heuvel
Plukte ik een twijg en gaf me aan 't venster in.
En mensen, beesten, met vervreugden zin,
Haastten weer uit met mij naar 't vorig euvel:
Het godverlaten, schendig aardepark.…
zuidwester
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
654 het vlakke water wreef
moeizaam keerde je de golven om
en je paard, je stoere boerenpaard
aanschouwde vredig de verte
terwijl het zware sleepnet
als een zilveren schubbenkleed
het licht binnendrong
twee grote gevlochten manden
werden gevolgd door het losse gejuich
van meeuwen
die de tijd spoelden met wit en grijs
om daarna weer traag…
Het naakte kleden
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
643 gevallen groen
of een kleur aanbiedt
al verder dan rood
dat je lippen doet krullen
wachtend op een stille zoen
je hand, uitgestrekt
roepend
vragend
doorheen het geritsel
wagend
kom, kleedt mij
mijn uitdagend naakt
is voor elk vrij
daarna zal je langzaam
de bomen groeten
met tedere
winterkussen
en omhelzen
om ze liefhebbend traag…
De eenvoud van beuken
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.595 En kroop ik vijf voet de aarde in
zo traag als hun wortels gaan
dan dronk ik de ware waarde in
van hun aaise groei en staarde in
de poriën van mijn bestaan.
Maar ik zit met mijn gebroekte stramme
hoewel goed bedoelde hammen
op het schijnbaar vriendelijk mos
tussen de schijnbaar gladde stammen
van het schijnbaar simpele bos.…
De illusie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
851 Ver van de onvindbare bron
hijgt het water, van sijpelen en stromen moe,
ruggelings uit
eenzaam onder de door de dag getrokken spijlen
strenge bomen als stille bewakers
gewapend met het zwaard van de stilte
bladeren baden roerloos
als drijvende lijken van verloren seizoenen
traag kleedt de gloed zich met krimpend licht
het geluid van…
Ode aan Gent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
810 de Graslei zomert, kinderkoppen blinken
er hangt een zweem van wellust in de stad
studenten nemen loom een zonnebad
het carillon laat vreugdeklanken klinken
terrassen stromen vol, bezoekers drinken
met smaak het onvolprezen gerstenat
op gevels heeft de kunstzin vlam gevat
de Leie laat de eeuwen traag bezinken
de rondvaartboten varen af en…
Een drama
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 De poes schonk me beminnelijke blikken,
terwijl ze traag haar bek zat af te likken.…
bewogen (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 leg je maar neer, liefste
we bedekken je marmeren
bed met geurige bloemen
we sluiten de gordijnen
als de loodgrijze regen
de aarde zoekt
leg je maar neer, liefste
op het zachte bloemenbed
laat ons
de bewogen tijd bezweren
en reizen
reizen op papier
we planten een boom, liefste
in de tuin van traag
tikkende stilte
ons tijdperk…
Mattheüs 19:30
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
565 Steeds, bij de groenteman, de slijter en de bakker
Of in de rij voor het loket in ‘t postkantoor
Dringt heel de mensenmeute steevast bij hem voor
Hij is een sul, een voetveeg en een trage stakker
En toen zijn vliegtuig onlangs bij de landing crashte
-De ambulances kwamen in colonne aan-
Bleef op het vliegveld zijn brancard nog uren staan
En…
Dichter
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.742 .
---------------------------------------------------------
uit: 'De tijd vliegt maar de dagen gaan te traag', 2012.…
Bezoek
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
825 later gaat hij naast haar zitten,
haalt traag de kurk van een fles wijn
en wacht tot zij vanzelf verdwijnt.…
Poolruiter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Achter de glasplaat schokken
traag de wijzers als bevroren.
Buiten kraakt het witte land,
de stilte in galop,
naderend in ademloos koude
vlagen springt hij midden
in de kamer.…
Vooruit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
722 Vooruit dan maar, er is geen weg terug
We stappen nimmer in hetzelfde water
De tijd stroomt achterwaarts en vroeg wordt later
Verloopt zij traag, dan gaat ons leven vlug
Het bonte nu verbleekt in het verleden
De waterrimpel stolt op ons gezicht
Zij wist de voetstap uit van onze schreden
Zacht knarsend schuurt in ons het tijdsgewricht
Ons…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
845 De klokken klonken dof,
resoneerden traag, zeiden “kom”.
Als een teken van, een klein gebaar,
keek hij nog een keer weerom.
As tot as,
waar tot voor kort,
haar liefde ook zijn leven was..
-…