Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

Uren

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.955
Als kreunende ouden, steunende op hun kruk, Strompelen traag de zware Middagstonden. Hoofdschuddend, zuchtend, droef-eentonig druk, Tonen zij bloot de nooitgenezen wonden, Tekenen rood op schouderen geschonden Door 't eens zo trots getorste levensjuk.…
Helene Swarth19 december 2025Lees meer >

Winter(3)

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
vanuit rondbuikige wolken de meeuwen zweven in grote bewondering of kijken toe van op de golfbrekers mijn ziel tintelt tot in mijn vingertoppen bij het aanschouwen van deze kristalklare sprookjesachtige schoonheid even maar want straks moet ik terug door de koude nevels naar die andere wereld dan gaat de hemel teloor hoor ik de trage…
Nadine14 januari 2010Lees meer >

Zonder overtollige reutel groeit de tijd de dag door

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 651
En het mist zo door de dag heen denk ik naar buiten kijkend, Het is windstil zelfs de bloesem van humor ontluikt niet Is de dag traag te droef om te stralen waar is de zon, Zijn de uren minuten niets dan een schaduw. Een bed en een tafel zonder gezelschap?…

au revoir

netgedicht
4.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.443
de schok nog voelbaar toen ik in de oude man die vlak voor mijn neus de straat overstak jouw gestalte, gebaren en trage tred herkende en ik je bijna omhelzen wilde jou na bleef staren tot je als een schim uit ‘t zicht verdween blij en droef tegelijk dat ik je weer eens zag en deze keer niet naar boven hoefde te kijken dat jij, zij…

Het labyrint van het verlangen

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 850
De herfst komt langzaam, heel langzaam met trage avonden en huiver rond de uren die voorbij gaan, in het labyrint van het verlangen.…
Adeleyd31 augustus 2010Lees meer >

Mien wonderlijke Wad

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 664
scherp en zilver gerande wolken, deze stranden zijn vol spoken, de nacht glimmert stil en onuitgesproken, het ruisend riet ritselt geheimen, het ruist, fluistert en flinstert door de nacht, de nieuwe volle maan verlicht al mijn mooie dromen, en koestert een trage lome, nieuwe stille liefde, ik zie de zee de stille maan in zilver spiegelen,…
Tjoke16 september 2010Lees meer >

Sponsae aeternae

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.137
Een prins, te vroeg ontwaakt in wintermorgen, Dwaalt als een vreemde door zijn kille huis Tussen de trage slaven die bezorgen Huns here dag met onbeheerd gedruis, - Zo moet ik waken tot gij wederkomt En u nog eens in mensenaanschijn momt. ------------------------------------------- Sponsae aeternae - Aan de eeuwige bruid…

Dromerig

netgedicht
4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 652
Ik voel de kracht van je arm rond mijn schouder, je trage tred naast me op mijn weg. In zieledracht lijk je mij wijzer, rijper, ouder. Je voelt de inhoud van elk woord dat ik tegen je zeg. Moet het weten in het heden van het verleden worden uitgesproken?…
Katty24 januari 2011Lees meer >

Het ongewisse

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Een trage lange trap leidt langs prikkeldraad waarin flarden plastic de wind trotseren heimwee naar de inhoud die zij eens omhulden slijt langzaam door tot verleden is vergeten al starend naar oneindig hangt een meeuw zwevend voor het einde van de horizon daar is de zon die schijnt lijkt alles lichter in het nu de dunne draad aan…

MELISSA

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.664
Dat nu dit ene zacht-herlezen woord Zo diep mijn zwijgend mijmren kon ontroeren En tot die traag-vervaagde erinnring voeren Als had mijn luisteren haar naam gehoord.…

Zelfreflectie

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.039
Heb ik meer passie gedeeld met de flessen sterke drank dan met de trage belladonna's? Zag ik door de drankbevloerste ogen meer pornomomenten dan tijdens mijn koffiegeslurp met zichzelf heilig wanende kuisheidsgordels?…

Laat al die mooie momenten

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Laat al die mooie momenten Geen verloren glorie worden Want we zien elkaar doodgraag Al gaat het beter worden zo traag Ik wil jouw rots zijn in de branding Met mijn dikke buik als zachte landing Als het moet dan ga ik naar de maan Met jouw liefde kan ik alles aan Dus laat het verleden Weer het heden worden Als een bloeiende orchidee Stromend…

Droom

gedicht
2.4 met 86 stemmen aantal keer bekeken 21.908
Zo'n bol waarin het sneeuwen gaat in dikke En trage vlokken, als een kind hem pas Heeft omgedraaid. Dat was me even schrikken. Het gras stak stil en hoog boven mij uit. De lucht was blauw geverfd. Ik zag het tikken Van iemand vinger, zonder één geluid. Er waren sterretjes, als speldenprikken. Toen werd ik wakker.…

GEZONKEN

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 664
Duistere golven vloeien traag, maar dreigen in de nacht vol onheilspellend gebroed. Sterren verlichten het verdrukte gemoed, dat voortdurend klinkt als gedempt hijgen, een schuivend gekraak van brekende twijgen. Plotseling klinkt een veelbelovend "toet!"…

Dichter

gedicht
2.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 7.607
. ------------------------------------------- uit: De tijd vliegt maar de dagen gaan te traag, 2012…

Van muurbloem tot aan zondebok

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 780
tekens van verslagenheid - een zorgelijke kindertijd - zich vormen tot een baken Van muurbloem tot aan zondebok geen veilig pad naar mama’s rok waarachter het kan schuilen Het meisje wordt zo vroeg rap oud de waarheid zwijgt haar zieltje koud te droevig om te huilen Het schoolplein wordt tot heksenwaag waar het te aardig kindje (of te traag…

Noach's duif

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.465
Toch wiekte ik traag en wendde en naar mijn ark Richtte ik de koers: van boom op hoge heuvel Plukte ik een twijg en gaf me aan 't venster in. En mensen, beesten, met vervreugden zin, Haastten weer uit met mij naar 't vorig euvel: Het godverlaten, schendig aardepark.…

zuidwester

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 654
het vlakke water wreef moeizaam keerde je de golven om en je paard, je stoere boerenpaard aanschouwde vredig de verte terwijl het zware sleepnet als een zilveren schubbenkleed het licht binnendrong twee grote gevlochten manden werden gevolgd door het losse gejuich van meeuwen die de tijd spoelden met wit en grijs om daarna weer traag…

Het naakte kleden

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 643
gevallen groen of een kleur aanbiedt al verder dan rood dat je lippen doet krullen wachtend op een stille zoen je hand, uitgestrekt roepend vragend doorheen het geritsel wagend kom, kleedt mij mijn uitdagend naakt is voor elk vrij daarna zal je langzaam de bomen groeten met tedere winterkussen en omhelzen om ze liefhebbend traag…

De eenvoud van beuken

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 9.595
En kroop ik vijf voet de aarde in zo traag als hun wortels gaan dan dronk ik de ware waarde in van hun aaise groei en staarde in de poriën van mijn bestaan. Maar ik zit met mijn gebroekte stramme hoewel goed bedoelde hammen op het schijnbaar vriendelijk mos tussen de schijnbaar gladde stammen van het schijnbaar simpele bos.…
Leo Vroman21 januari 2014Lees meer >

De illusie

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
Ver van de onvindbare bron hijgt het water, van sijpelen en stromen moe, ruggelings uit eenzaam onder de door de dag getrokken spijlen strenge bomen als stille bewakers gewapend met het zwaard van de stilte bladeren baden roerloos als drijvende lijken van verloren seizoenen traag kleedt de gloed zich met krimpend licht het geluid van…

Ode aan Gent

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 810
de Graslei zomert, kinderkoppen blinken er hangt een zweem van wellust in de stad studenten nemen loom een zonnebad het carillon laat vreugdeklanken klinken terrassen stromen vol, bezoekers drinken met smaak het onvolprezen gerstenat op gevels heeft de kunstzin vlam gevat de Leie laat de eeuwen traag bezinken de rondvaartboten varen af en…

Een drama

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
De poes schonk me beminnelijke blikken, terwijl ze traag haar bek zat af te likken.…

bewogen (2)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
leg je maar neer, liefste we bedekken je marmeren bed met geurige bloemen we sluiten de gordijnen als de loodgrijze regen de aarde zoekt leg je maar neer, liefste op het zachte bloemenbed laat ons de bewogen tijd bezweren en reizen reizen op papier we planten een boom, liefste in de tuin van traag tikkende stilte ons tijdperk…

Mattheüs 19:30

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 565
Steeds, bij de groenteman, de slijter en de bakker Of in de rij voor het loket in ‘t postkantoor Dringt heel de mensenmeute steevast bij hem voor Hij is een sul, een voetveeg en een trage stakker En toen zijn vliegtuig onlangs bij de landing crashte -De ambulances kwamen in colonne aan- Bleef op het vliegveld zijn brancard nog uren staan En…

Dichter

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.742
. --------------------------------------------------------- uit: 'De tijd vliegt maar de dagen gaan te traag', 2012.…

Bezoek

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 825
later gaat hij naast haar zitten, haalt traag de kurk van een fles wijn en wacht tot zij vanzelf verdwijnt.…

Poolruiter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 419
Achter de glasplaat schokken traag de wijzers als bevroren. Buiten kraakt het witte land, de stilte in galop, naderend in ademloos koude vlagen springt hij midden in de kamer.…

Vooruit

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 722
Vooruit dan maar, er is geen weg terug We stappen nimmer in hetzelfde water De tijd stroomt achterwaarts en vroeg wordt later Verloopt zij traag, dan gaat ons leven vlug Het bonte nu verbleekt in het verleden De waterrimpel stolt op ons gezicht Zij wist de voetstap uit van onze schreden Zacht knarsend schuurt in ons het tijdsgewricht Ons…
Ton Hettema14 januari 2016Lees meer >

Afscheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 845
De klokken klonken dof, resoneerden traag, zeiden “kom”. Als een teken van, een klein gebaar, keek hij nog een keer weerom. As tot as, waar tot voor kort, haar liefde ook zijn leven was.. -…