1541 resultaten.
Een trio cardiologen
netgedicht
2.6 met 107 stemmen
957 en niet om mij nu al dat aan te rekenenen
dat soort onkunde en pesterijen
brengt medemensen tot twijvel en wanhoop
juist een verzorging op gelijk iveau
zou een waardige passering zijn
van deze al zo moeilijke leeftijdsfase…
Jouw naam
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
2.948 pak ik een scherp mes
om je naam in ‘n boom te kerven
doch de schors valt naar de grond
en ik sta stil...innerlijk gewond
…blind te staren naar zijn sterven
ik schuur mijn hand tot bloeden toe
bij ’t slijpen van je naam in steen
om droef te zien dat Vader Tijd
langzaam maar zeker ook dit slijt
wat ik ook doe, je gaat steeds heen
wanhopig…
Op leven en dood
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
5.967 Hij zag wanhopige vrouwen schreien,
Verbijsterd door het wreed gericht.
Vaak had zij hem op straat zien lopen:
het was geen grote, sterke vent,
maar wel een die de wet erkent;
zijn tred en blik, die waren open.
Wat moet ik doen? Straks is ’t voorbij,
Voorbij zijn kans en ook de mijne.…
Liefde
poëzie
2.8 met 23 stemmen
5.317 En 't ver gebergte gaf mij, honend-stug,
Mijn woorden weer, tot wanhoop mij verwon.
Toen zag ik naast me een marmerbleek gelaat,
Met donkere ogen, vonklende in de nacht,
En 'k hoorde een stem, gebiedend, schoon zeer zacht:
Zo ge om mijn hals vertrouwend de armen slaat,
Draag ík u over de afgrond!’…
Hee, loser!
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.540 Na lang, wanhopig heftig tikken,
ritmisch, reggae, MTV!,
stootte jij dan eindelijk
door de blauwglanzende schaal,
die zich bevindt tussen ons
jou en de wereld.
Maar, jonge kraai, je bent wel
een totale loser, man!
Onmiddellijk ben je verstoten,
door ons, jouw eigen kraaientroep.…
rouw
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
2.931 uiteindelijk heb ik gevraagd om hulp van een ander
want als ik blijf slikken en dit niet verander
stikt er straks een klein stukje van mij
en van die gedachte alleen al wordt ik zeker niet blij
blijf altijd op jezelf vertrouwen
en neem je tijd om goed te rouwen
niemand kan tegen je zeggen wanneer het overgaat
dat maakt me soms ook wel eens wanhopig…
Trotzdem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
606 Het droomleven ligt niet vastgelegd aan
stalen kabels, waar de ijzerzagen van het ongeduld
wanhopig op kapotspringen. Hij is een parel, er is
weedom genoeg, hij niet. Alle brij valt terecht in
een zalf van vergeten, een wolk van gekleurde libellen,
een reuzenrad van poedersuiker.…
Wat de heerser van het universum vermag
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
636 het besef van een kostbare helpende hand
wil ik wel eens mijn plicht verzaken
verslingerd aan iets lossers raken
dan nauwgezet of ruggengraat
De ziekte gaat ijlings zijn weg langs aardse wetten
waaraan ik me met moeite onderwerp
waarbij vallen en opstaan mij ertoe zetten
me op draagkracht (aan het lijden evenredig) te verlaten
Door wanhoop…
Draaikolk der illusie's.
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
792 De kracht van liefde oneindig zalig voelen,
in mezelf, voor mezelf en naar anderen toe,
waar zoveel mensen wanhopig blijven naar zoeken,
niet zien, waar hun geest het laat wegspoelen.…
Gebed
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.540 Gij geeft, en men verdelgt uw spijze,
Verwekt kunstmatig hongersnood,
En stilt op uitgezochte wijze
Wanhopigen met lust en dood.
De vlakten liggen braak en bloedig,
't Zaad en de zaaier sloeg terneer.
Boven de hitte van dit woedig
Geweld troont Gij in stilte, Heer.…
De eenzame schilder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
573 De eenzame schilder
schildert met magisch realisme
de dood van inwendige ziel
hij slooft de hele winter
zijn verstand letterlijk
uit zijn authentieke
reumatische handen
wanhoop staat altijd
voor hem klaar
als bron van inspiratie
vallen de lijken
per dozijn uit de kast
op canvas kan je alles
tot leven krijgen
zelfs de…
Sinterklaas bestaat niet
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.755 We staan in de kou te wachten regenen zeiknat,
verkleumd tot op het bot, kinderen juichen, wij hoesten,
worden ziek, zingen onze longen aan gort,
tot je er meer dan wanhopig van wordt
en weet je: Sinterklaas bestaat niet.…
De Stofzuiger
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.715 heeft geen zuiger zoveel trucs
Als onze duivelse Electrolux
Er is geen slang op Aard met zoveel slinkse bochten
Ik heb nog nooit zó kansloos iets bevochten
Geen wezen maakt me kwaad, maar niemand ziet me droever
Dan op 't moment dat ik worstel met mijn Hoover
Ik ben een redelijk man vol liefde en geduld
Maar er is één ding dat me in wanhoop…
tweegedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
988 Haar wanhoop was zo groot
voor haar werd het een gegeven
het geluk vond zij niet meer in het leven
zij zocht het in de dood
Dd J.
www.dichteronderdemolen.eu…
Guru Purnima 2022
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
532 afgeramd
Leve mobiele hulp,
marktplaats op het strand
Zee en zon en kinderstem
veel vlieggeronk
Zonlicht blonk op zweven
van meeuwen
Bescherming van droge huid met olie waarin weken rozeblad gedrenkt daarna innig scrub
van hand met zand op delen
En jij die hielp 't mobiel terug
die iemand boos smeet,
onder zand beland,
daarna wanhopig…
inspiratie, verbinding en groei
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 waar in as en puin stilte dwaalt
ontstaan nieuwe verhalen
over handen die dragen en harten die zien
die ons samen krachtig maken
waar wanhoop is borrelt ook een lied
van hoop op een nieuw verschiet
dat de wereld vlammend gloeien laat
in kleine en grote gebaren voor elkaar
elk gebaar, hoe klein het ook lijkt
verbouwt een muur tot een brug…
Ajam ket-jap
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
310 materiaal
van de kampdagboeken van Vuyk
vertelt zij het 'Indische zwijgen' verhaal
van dappere vrouwen - geen verborgen angsten
van edelmoedige moeders met spruiten
hun armen beschermend
om hun dochters' schouders
het hongerontbijt en hun
daaglijkse dood
hun overlevingsdrift
na een vernedering
twee uren buigen in de hete zon
wanhoop…
overleven
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.227 Verhit staat hij te praten
de woorden zijn ongeremd
De ogen gloeien koortsig gelig
In zijn hand de plastic tas
zoals men dat van hem kent
Het is niet te geloven man
zijn stem is laag noch hoog
Wanhoop doet hem schreeuwen
de lippen gesprongen
Hoe angstig klinkt zijn betoog
Ik ging voor een radiootje
ruitje tikken zoals het moet
stond…
Mijn lieve dochter
hartenkreet
4.1 met 27 stemmen
3.356 21 Jaren heb je in mijn hart gelegen
Je was volwassen maar kon er niet meer tegen
De ene relatie na de andere liep stuk
Jij dacht dat je niet geboren was voor geluk
Je was ontgoocheld in zovele dingen
Je had geen zin meer om te zingen
Over hoe mooi het leven wel kon zijn
Want dit leven bezorgde je enkel pijn
Wanhopig op zoek naar liefde…
de dichter in mij
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.072 stijl
zo die naar
herkenbaarheid neigt
en maar trachten
weer te geven
wat ik, jij, hij, zij
wij dus
willen uitdrukken
moeten schrijven
gedwongen worden
dus om ons zelf maar
te manifesteren
dwangmatigen herkennen
zich er in wanneer
het potlood niet
geslepen behoeft te worden
en het papier de spiegel is
van het moment
de wanhoop…
VAARWEL
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.247 En toch roept de ingeboren weerklank
des Vloeks die eens het wroetelend Mensdom sloeg
en schreeuwt het zingend Oorbeeld tegen, en
vol onbewuste wanhoop pijnt hij om
het buiten ziel en leven te verbannen,
zijn eigen tot een straf; gelijk die boeters
in 't heimelijk en somber Heidendom
die, dansend voor een goddelijk wangedrocht,
in bloeddolheid…
Godin van de Fado
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
691 Alto, Cidade Baixa en Bélem
saudade en genade
zingt haar stem:
als jij ontwaakt mijn liefste
uit tergend zoete dromen
waar jouw hart van verlangen scheurt
aan mij terug zal denken
blijkt het beeld na jarenlang
nog niet vervaagd
ik heb mijn trieste doel bereikt
saudade in geheim ontrafeld
alleen voor hen die zonder mij
wanhopig…
omgaan met teleurstelling
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.105 in de wolken,
regen mee in eb en vloed
sneeuw over landen, over steden,
waai met alle winden mee
verwarm als zonnestraal, tevreden,
heel de aarde heel de zee
onder mijn hagelstriemen wordt geleden,
ik breng ijsschotsen op het strand
bezie als wraakgodin tevreden
chaos op zee en op het land
Maar meestal zit ik op een steen
wanhopig…
HET ENIGE KIND
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.108 Kinderen krijgen daar droomde zij van
edoch helaas het gelukte hen maar niet
Ze werden wanhopig zij plus haar man
zouden ze wellicht sterven van verdriet
Na jaren toen de hoop opgegeven was
groeide haar een zweempje in het hart
Hernieuwde hoop klom uit het moeras
en in haar ziel ontdooide vlot de smart
Een kindje groeide in haar baarmama…
MH17: passagier stoel F 23
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
939 De vragen vreten aan mij, verteren mij, drijven mij tot slapeloze wanhoop, omdat ik niet bij je kon zijn, mijn lieve liefste,
op je allerlaatste vlucht, om je vast te houden en innig te omhelzen.
God speelt niet met dobbelstenen, zegt men...…
102000 namen lezen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
506 Op menig seideravond, de avond voor Pesach
klonken klanken hun gebeden en wanhopige klachten
die helaas ook die dagen geen vrede brachten.
Met vele jonge en oudere stemmen om en om
roepen we nu de gestorven dierbaren een voor een om
naam voor naam om ook nu geraakt bij stil te staan.
Dag voor dag, nacht voor nacht tot het is volbracht.…
voor het slapen gaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 armen getekend
of met vingers in de lucht gekrast
woedende stormen imiteer ik
of het brullen van een woeste rivier
als er een bruine beer komt
laat ik hem in bomen klimmen
om de honing van de bijen te stelen
ik zoem vervolgens een leger boze bijen
die hem steken op zijn neus en knieën
tot brommend de beer huilt van pijn
dan vertelt wanhopig…
DE MENS, DE PALESTIJNEN, HET PALESTIJNSE VOLK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
696 zo ver van hun beloofde land
zo ver af van de 2 staten
leven in alle staten van mensonwaardigheid
natuurlijk zit er kaf onder hun koren
maar onder de wereldleiders zoveel meer
ook onder de volksvertegenwoordigers, het volk van Nederland
'102.000 ' Palestijnen laten gaan, vergaan
wie het weet die mag het mij laten weten
ik ben de wanhoop…
Music-Hall 4
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.747 M'n leven is 'n mozaiek
Van schuld en boete, van liefde en haat,
Van lijden en verblijden, van latent zijn en van strijden,
Van hoop en wanhoop, van eerbied en van smaad.…
Berend Botje
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.122 zijn scheepje naar Zuidlaren
Hij heeft toen alras ervaren
De weg was recht de weg was krom
En dus verrekte slecht te bevaren
Maar Berend Botje was niet dom
Hij dacht ik moet vooruit en niet terug
Want achter mij daar is geen brug
Het leven was voor mij zat en genoeg
Dus heb ik slechts het einde voor de boeg
Zo heeft hij toen door wanhoop…