300 resultaten.
Onder de motorkap
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
642 Vol afschuw ruim ik veren
van een sneeuwwitte duif.
Wanneer ik mij voorover buig
denk ik niet echt
aan vrede.…
Muzikale dagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
436 Bij het insluimeren van de nacht
en lichtend dagontwaken
hoor ik door het venster zacht
geluiden van schone ochtend
in koeren van de duif
begin van het vredig dagen.…
in het park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 gebogen en stram
leun ik op mijn wandelstok
en zie vanonder mijn wenkbrauwen naar haar
de grijze duif die nog kan vliegen door mij heen
het ontmoeten is een fantasie voor twee
doch gedragen door een speelse lok
even vangen we elkaar in een ooggebaar
schalks wordt weer een glimlach geboren
iedere dag kent zo een hoogtepunt
door een weinig…
VOGELS
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.212 zie daar het roodborstje
zo schuchter en solitair
de meeuw het straatdiefje
een duif een brutale schooier scharrelaar
de ekster een krijsende rotzooi schopper
en dan de mussen (waar zijn ze
gebleven) en de koolmezen
die zorgen voor een gezellig leven
een merel zingt z’n lied
en de leeuwerik beklimt
de hemel en wij
wij herkennen en…
In voor en tegenspoed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 oog
met het gekneusde hoofd
klopt en bonst de pijn
hoe zeer bedreigend ook
rondom mijn hart grijpt
de ontroering
om wie mij nabij zijn
in het beklemmend heden
waar wordt gebeden
duldend waakzaam
volhardend gestreden
aan de sprankelende
rivier
daar trekt
het zachte levende water
met ons op
opnieuw geboren
strijdt de duif…
Droom van werkelijkheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 Een duif vliegt door de straat.
Luister!
Wind suist door de hoge bomen,
als muziek die dove oren streelt.
Ik droom van werkelijkheid,
die nooit hoeft uit te komen.…
in menigten
gedicht
2.9 met 38 stemmen
10.688 ik stoorde me aan het roekoeën van de duif
maar niet genoeg om er m'n geweer voor uit het vet te halen
ik wachtte tot een volle tram de halte naderde
dan drukte ik me tegen de billen van net zo het uitkwam
dat men niet bij me aanbelde kon ook duiden op oneindig talmen
als ik iemand op straat zag in z'n regenpak
met in de ene hand een hengel…
Het lam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
606 Het dode lam,
de aangereden duif,
kalende knuffels,
plassen bloed
die stollen
in gestifte lippen.
Glas spiegelt pijn
die doorklinkt in de
au schreeuwende meeuwen.
Lam gevleugeld
echo je hun taal,
je moeder pendelt met je
tussen de kruisen
van de kuurkalender,
deelt cellen in je
kikkervis met staart.…
lichtspoor
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 een geur van
verderf een parasitaire strijd woedt
in ondoorgrondelijke lagen drek
dit is alles zegt het blinde lot
negeer het weerlicht
vertrek vlucht kijk niet om
geen tijd voor gerechtigheid
geen tijd om drek te scheppen
ga dit is alles ga
gesloten ingekeerd stil
met koffers van verdriet
dit is alles klapwiekt
het lot een duif…
Een ongeziene glimlach
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
833 Maar wie goed rondkijkt ziet ook dingen
die nergens zijn te koop:
een kleine glimlach, blij begroeten,
een kind dat juicht om even niets,
een vrouw die met haar man in rolstoel
er even uit is, zonder moeten,
een duif die klapwiekt, kleine voeten
die vrede brengen en wat hoop.…
tot in de allerlaatste nacht
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.193 mijn grijzend haar
waai ik tot jou
bladgouddruppels
van nachtgroene blikken
het is de lente
die de morgen uitlaat
- als Noachs duif
in vertes nevelige vermoedens
zonneweefsels tekent
op schedels van belofte
en tere knoppen drijft
uit twijgen met dewelke
wij de wereld omarmen
tot de morgen valt
laadt hij de vruchten…
derde dimensie
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
792 duif van de verste verte
breng mij de liefste liefde
uit een nieuwe dimensie
de tussenstop
brug tussen een en ander
wat er hoort bij mij liefste lief
en jou met moedermelk is ingegegeven
probeert een wig te slaan
maar liefde is universeel
haar vleugels reiken naar de verste verte
waar onze zielen elkaar ontmoeten
in de derde dimensie…
middagje achtertuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
846 alleen wat schaduw tegen de hitte
over een tuinstoel met een boek
meer dan genoeg om zo’n lome
zondagmiddag te verluieren
onder de tafel bedelt een mus om
de kruimels van een appelflap
bijen zoemen nog gestaag boven
uitgezomerde bloemen
op het dak doezelt een honkvaste
duif terwijl ik traag de ogen sluit
en het boek haast ongemerkt…
klapwiekend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
405 zal ik dan maar
de liefde zwijgen
of zwijgen
zonder meer
elk woord
gesproken of geschreven
is dansen
op een koord
zal ik dan maar
mijn gedicht
als witte duif
de lucht in gooien
klapwiekend
verdwijnt zij
achter blauwe bomen
of zal ik toch maar
nog één keer
voor jou
mijn woorden laten dansen
een valse triste
een danse macabre…
blauwe engel-duif
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.083 ik mag je voeren
je voorzien van bronwater
kom mijn lief
dan streel ik jouw veren
ben niet jaloers dat je mag vliegen
wees ook niet jaloers op mij
dat ik kan zingen
kom mijn lief
laten we samen zingend vliegen
om de bekendste toren
van het hoge noorden.…
Bij het horen van een duif op de schoorsteen driehoog boven het fornuis, denk ik: ik hoop maar dat die beesten niet straks de rookafvoer dichtmaken
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.535 Een duif op mijn dak!
Boodschapper zeker des Geests
of Lichts of Hemels – geen
dom luid beest.
Nu: hier sta ik
in de keuken. Denk:
blijft bij alle koeren nog
het rookkanaal leeg?
Komt vanavond nog
mijn rook, mijn reukwerk
weg? Niet of u
een antwoord zult neer-
laten.…
Zoekend
netgedicht
4.0 met 30 stemmen
611 Witte duif in 't blinkend licht
op weg naar verzoening
gedragen door gesterkte vleugels
strijdend eind in zicht!…
Verkillende misverstanden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
591 De witte duif blijft in het hok
zingt een laatste vredeslied
verstikt door donkere rook
als traag de dag overgaat
in donker bevroren nachten
Vooralsnog heerst de stilte
van de gekwetste ontvanger
die in een ijzige winterslaap
van met tijd gevulde spanning
hoopt op een betere uitleg
dan het bijna onvermijdelijke
Redeloos vallen ze uiteen…
Licht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.408 Een witte duif vliegt rond tussen de
bomen hij brengt ons een boodschap.
Van hoop en samenhorigheid voor alle
mensen in deze donkere winterdagen.
Nu wij weer herdenken de geboorte van
“HET KIND”
die in het duister zijn licht laat schijnen
in een wereld vol oorlog en geweld.…
Natuurlijk geluk
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
668 een meisje van weinig woorden
ziet een bleke zon in de herfst
zet wat stappen, staat stil bij
hoe een blad glanst of sterft
de waaierwind blaast
en raast zo zijn eigen taal
een duif koert zijn verhaal
in kruinen van de bomen
het gedachterijke kind
leeft haar kijkdoosdromen
knuistjesstevig sprokkelt ze
cadeautjes van het jaargetij…
Vrijheidlievend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 genieten
doe ik
wiegend op
een tak
bewogen door
de wind
voeding ontvangend
van blaadjes
ben vol
energie gelijk
een kind
oranje snavel
witte kraag
lichtgrijze rug
en vleugels
zwart gekleurde
staart
mijn vrijheid
in deze
beeldschone natuur
is goud
waard
WAT het
dierensoort waartoe
ik behoor
goed geraden
een prachtige
duif…
Lied van de zee
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
618 De zee zoekt het land met een rustige golfslag,
het land trekt soms aan, stoot soms af,
behoedzaam en stoer blijft het liggen, beluistert
het lied van de ruisende zee.
Op steekt een storm, de zee baart schuimend koppen,
golven slaan het land tegen de klippen op,
ze bonken, botsen, beuken, breken:
geen antwoord is hun deel, hun lot een krachtig…
Notitie
gedicht
2.6 met 17 stemmen
9.352 De duif zit dagelijks in de dakgoot.
De wolken kijken werkelijk te varen.
Terwijl ik het zit op te schrijven,
geen andere vraag zie dan het kijken,
komt er traag beweging in het huis.
Nooit wil het bij kijken blijven.
-----------------------------
uit: 'Blauwziek', 2006.…
Herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.251 2
het is stil buiten
omdat het zondag is
en najaar,
een duif daalt neer
op het braakliggend land
en kirt niet meer;
hoor je het licht zelfs niet
tussen het kreupelhout
aan de bosrand?…
In het bos
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.371 Laat duif en koekoek niet aan 't woord;
Voor die hier gaat en u niet hoort,
Zijn schrede en tijd verloren.
Nachtegaal:
Gij dwaas! 't is niet voor uw vermaak,
Dat ik mijn zoete zangen slaak,
Ofschoon 't uw eigenwaan zo schijne!…
Vogelvriend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
441 Zeker is dat hij een duif moet zijn.
Hoe dan ook, hij is mijn vriend.
Jammer blijft het,
dat ik zijn ware naam niet ken.…
boulevard de favauge
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 liefde
stort gietijzer geklodderd ineen
alleen, als een bulldozer
eenzaam op het strand
weg, murw, uit zee gebrand
vormt zijn stalen muur
de golven van het zand
dichtend in het bos
de boulevard van het zijn
ligt bedekt onder mos
schoon is die schijn
mijn schaduw
wees alles
wees iedereen
een lantaarnpaal op een geblokt plein
een duif…
11.35
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.262 Elf vijfendertig, hij haalt nog een beker koffie
de trein op weg naar haar is weer te laat
Hij nipt de bruine drab en hij vraagt zich af of-ie
nog wel zo welkom is in ’t huis waarheen hij gaat
De duif op het perron is een teken, dat is zeker
als die straks op hem toestapt zit het goed
dan houdt ze nog van hem, hij bijt wat in zijn beker
en ziet…
Teken van hoop?
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
948 Een duif strijkt neer op de boom bij ons huis.
Het dier kijkt bij mij naar binnen.
Tranen rollen over mijn wang, maar dit keer is het een ander soort verdriet.
Een met een warm gevoel van binnen.
Ondanks dat het in mijn binnenkamer diepe herfst is, gaat de duif tegen alles in aan nieuw leven beginnen.…
Bezoek van een oorlogskind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
937 parels
met glazen geduld
lacht ze verloren jaren
zo lijkwit weg
voorbij dat weerloze
is ze zachter dan het wijsje
van de laatste mars
zijn scherven resten
aan haar voeten
dit is het einde
van haar radeloosheid
en nog het enig lawaai
met haar lach
ruik ik de bloemen
blader in de thee en
kijk naar de tuin
ik zie een witte duif…