298 resultaten.
Avondschemer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Gelijk een grijs geweven deken
valt de avondschemer naar benee
Zwarte boomtakken als haarvaten
vormen netwerken
die ook in ons lichaam terug te vinden zijn
Ganzen vliegen aan de horizon
op weg naar verre oorden
Al vloeit de inkt wat ongelijk
een beeldrijk oneffen patroon onstaat
en laat zo de hemel van marmer lijken
Deze ets zal worden verfraaid…
wat weten we nog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 bloed
de rusteloze blinde wind
en onstuimige regens
van werelden die anders buigen
wat weten we nog van dingen die glanzen
maar binnenin duisternis bewaren
wat weten we nog van een ochtend
luierend in de rozenstruik
van een kersentak die aan
het raam klopt
de trage wind die vluchtig een
zwervende tak beweegt
wat weten we nog van ganzen…
litanie
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
548 Als de wilde wind
door lege straten raast
het water naar de top
van de dijken reikt
Als wilde ganzen
het luchtruim zoeken
de ekster slechts
oog heeft voor bling
Als zwaluwen laag over
het land vliegen een dansend
muggenleven verdwijnt
in de late avondstilte
Als in de sporen van
de storm de zachtheid
in de smeltende stilte
jouw…
Mensen zijn een edel ras
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
559 Eendjes zwemmen in het water
ganzen lopen in de pas
maar mensen zijn een edel ras:
ze hebben zorgen over later
Daar komt ook wel heden aan te pas, alleen
weet niemand wat belangrijk is, waarheen
voert onze levensweg, waartoe zijn wij
op aarde, wat is goed voor jou en mij?…
Reis
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.859 Ochtendnevel, halve huizen
halve schapen
Rode zon kleurt het water
Ganzen ondernemen een vroege tocht
Een verre bestemming
doch vermaak
kleurenfoto siert
de krant
Eerste halte, boerendorp
frisse gezichten
geur van de ochtend
7 fietsen in de vouw
Laatste halte in zicht
mensen ontwaken
boeken slaan dicht
mystiek neemt plaats
voor…
Dansensde elfen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
689 ganzen die in gedachten zijn gezonken
ontwaken door liefdevolle muziek
dwangmatig gaan ze naar beneden lonken
genietend van al het akoestiek
in gladgestreken water
dansen elfen op waterbloemen
omgeven door een prachtig theater
laten ze zich door een lichtbundel inzoomen
de blauwe lucht
laat zich door dit schouwspel omringen
al genietend…
het Wad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.096 kom, droom je in mijn zee
mijn Wad mijn water - mijn idee
de zucht waar eeuwen zijn neergestreken
een blauwe lucht met wolken
als pennenstreken
een vlucht van meeuwen en ganzen
kleine witte golfjes – en als je goed
kijkt dan lijkt het alsof ze dansen
op het schimmenspel van avondrood
en morgenstond
het Wad hoeft geen octrooi
er is geen…
voor eeuwig herfst
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
483 de zon vervaagt het jaar wordt oud
een schilderij zo uit mijn hart
de winter zal nog kouder zijn
ik voel me verward
ganzen vliegen naar de warmte toe
verdwijnen langzaam uit het zicht
had ik maar vleugels
dan vloog ik naar het nieuwe licht
als een zonnestraal kwam je in mijn leven
maar als een herfstblad vloog je weg
met gouden stiksels…
Rozenkransmaand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.274 Voor Mila
Op het rechte pad
Groen aan weerszijden
Werpt het rad zijn schaduw
Hoe regelmatig draait het
Rustig haal je adem, zelfs
De ganzen houden rekening met je
Geluidloos promoten ze groei
De zon in de rug trek ik de kar
Dat je de mond van je moeder hebt
Gebarentaalt het riet
De wilgen vormen een erehaag
Die niemand beknot…
winterdroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
516 op de ramen schommelt avondrood
dof slaat de oude kerkklok zeven uur
in de lucht ganzen in V-formatie
een droeve kreet van de laatste meeuw
die langs het grijze water scheert
een dolend blad dat zijn rust nog niet vond
boven het grijze land daar is de stilte het zeerst
in de nevel loopt een man van boom tot boom
in ademloze tijd met een koffer…
deze volle kring vliegenzwammen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 met kerstmis je eigen rendieren
de belletjes aan de halsters als lampjes in de mist
en natuurlijk kan je slee op banden rijden-
deze volle kring vliegenzwammen
waar een sjamaan voor zou betalen
zou jou als de roep van ganzen
en de duindoornbessen die nog resten
als de koperwieken en de kramsvogels en de
zwermen spreeuwen doorgevlogen…
Nog altijd
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
10 Ik ben nog altijd op de vlucht
Een vlucht ganzen baant zich een verre weg
Het glas blijft leeg en het hart dooft
Toch blijft muziek uit luidsprekers stromen
Geen heuvel op de gure hei noch een fladderende
Leeuwerik die me niet aan jou herinnert
Jouw donkere ogen zien mij vannacht
Niet in angstdromen verdwalen
Geen vuur om mee samen te smelten…
Footprince
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
331 Bescheiden kwakers en
roepers in woestijnen
van Veluwe en omgeving,
waar wij bij het oversteken
enkel op onze tellen passen
van wilde wolvenstreken,
zijn blij met de footprints
van die prins onder de ganzen.
Moge zijn witte winterkleed
permanent blijven glanzen!…
VOORUITZICHT
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
982 Ik weet het herfst
nog voor het vallen
van de blaren
het grijs van grauwe ganzen
in regen vluchtig afgepunt
de zee die zich in druppels zaait
op kleur van lappendekens
fluisteringen tussen dreven
hoor
door kalende kruinen
schuurt de wind zijn kille adem
ongehinderd wint hij veld
op de stilte van de warme dagen
het tiktakt op de…
Grammatica
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
799 zilveren draad
Flierefluitend buitelen zij ongeremd
Bewogen regels op vrije akkoorden
Speelse woorden doch niet erkend
Dan verstomt het vrolijke festijn
Onbegrepen dit vrije woord als geheel
Streng worden zij tot de orde gemaand
Gedanst gefloten mag er zoals betaamt
Somber onbegrepen ploffen zij in het gras
Geordend waggelen zij als ganzen…
Wintercharme
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 wateroppervlak
verstijfd als dood geboren
geen rimpeling maar vlak en strak
spiegelend kou bij zonnegloren
langs oevers het geknakte riet
als met een poederlaag bestoven
wat decoratieve schoonheid biedt
in natuurlijk gebonden schoven
daarboven door azuren blauwe lucht
een enkele wolk als donzen vlek
afgewisseld met een vogelvlucht
van wilde ganzen…
Gakken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
576 Het valt uit de lucht met een vlucht
van ganzen, op weg naar groene verten, naar de vallei.
Burlen, wat bronstige herten doen, lijkt evenzo onwerkelijk.
Lang getwijfeld aan de juistheid van dat woord.
En het bekt niet, burlen. Of je moet een hert zijn.…
Ik wandel.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
613 Er lopen ganzen op mijn pad,
ze bijten noch ze gakken.
Ze duiken spoorslags in het nat.
Ik blijf gespaard van ongemakken
Ik wandel van het pad af,
mijn enkels in de bladen.
Wat is het toch weldadig,
zo in de herfst te baden.…
Natuurliefhebber
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 In een schitterende
ambiance waren de
ganzen met elkaar
bezig.
Het werd een unieke
belevenis ' s morgens
vroeg.
In stilte kwam alles tot
mij, met de geluiden van
de dieren.
Het is echt ongelooflijk
wat de natuur je kan brengen
als je er op tijd bent.…
Kostgangers
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 Volle treinen in de nacht
staan stil tussen fijnstraal
De grasdijk schommelt wat
Het water zucht
golfjes over het spoor
Ganzen soppen rond
Vaarwel Atlantis
Vaarwel watertuinen
Dankjewel, het ga je goed
We vliegen uit
de aarde ligt open
Waarheen, waarheen?…
Individu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 Je dacht dat ratio
de actuele nieuwsbrief
over het intieme leven
overbodig kon maken
in de diepe duisternacht
maar niets was minder
waar, de ganzen vlogen
over de weidse wereld
die oneerlijk was
geworden door de mensheid
zo zeiden ze, en je luisterde
omdat er geen licht kwam,
Jij raakte me aan
in dat verlangen
samen te zijn, zonder…
Nausea der Lapzwansen
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
562 wie ben ik -
Met misbaar en -noegen de poetrybraaksels
Tot mij neem, walg ik en neig tot nausee
Zum Kotzen, jazeker en verder en meer
Ik waak voor clichés en gezapig gezanik
Gestuntel onpasselijke passe-partouts
Zichzelf
repeterende herhalingszetten
Im großen Ganzen der grote ganzen
Dan zorg ik voor paukenslag der metropolen
Aan het grote…
LEEFTOCHT
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
917 Dat zware gonzen
in het donker boven ons -
ganzen op leeftocht…
Herfstwind
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.638 Herfstwind verdrijft de witte wolken,
Ganzen trekken langs het lege zwerk,
Nog geuren chrysanten en bloeien orchideeën,
Kon ik mijn vroeger lief nu vergeten,
Bijna was ik gelukkig,
Met mijn bloemenboot op de Fen-rivier,
Wit schuimt de stroom langs de boeg,
Fluit en trom houden maat met de riemslag,
Onder 't rumoer broeden sombre gedachten,…
Herfst waarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 met mijn blik
veerkrachtig 't water oversteek
zijn het al de uiterwaarden die
hier dravende in kuddes fascineren
Natuur, haar eb en vloed
bij hoog en lage waterstanden
ontplooit het land
langs dijken kleiend tot het zand
knedend met haar handen
Nu dit seizoen het groen laat krimpen
daardoor de zomer laat vervagen
zijn ganzen…
Herfst
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
616 Ze kijkt
even op als een troep ganzen
voorbij trekt. Vage schaduwen
vermengen zich snel met de nacht.
Verkleumde kaarsen warmen zich
langzaam op. De vlammen dansen
op de tonen van de jazz. 'The
falling léééééaves.' Net zoals de
bladeren zullen ze de winter niet
halen. Ze wuiven enkel de zomer uit.…
INSULA FLE
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
836 Vlieland kende gure tijden
Die van wind, water en vuur
Die van drenckeldood, natuur
Die van pure armoe lijden
Die van schuimbekkende baren
Die een kwetsbaar dorp verslonden
Likkebaardend naar de blonde
Duinen loerden, een strak staren
Als een roofdier naar zijn prooi
Naaldbos, helmgras en fazanten
Meeuwen, ganzen, vis en vee
Maken Vlie…
Zonbeschenen, (Haiku’s)
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
503 Ganzen in vijvers,
wat kunnen ze foeteren,
bemoederen kroos.…
Escher*
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
3.569 Pas voor pas
lopen mensen in een eeuwig verbond
op een trap, waarbij niemand boven komt,
oneindige ganzen op een stropdas.
Tussen alles wat mij hier zo bekoort,
ontluikt er zich met enig ongerief
een waar categorisch imperatief
en gaan bestaande twijfels over boord.…
Dat ik er nog toe doe
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
561 generaties
Afgeschreven - voorgoed, want ik
Was zichtbaar voor hen onzichtbaar
Geworden, aan het licht onttrokken
Door schaduwzijden die zij mij maar
Al te graag wilden laten aanleunen -
Toch hadden niet zij het laatste woord,
Maar heeft het licht mij teruggeroepen
Dit leven in, en word ik wakker
Met het vrolijke gesnater van ganzen…