207 resultaten.
De Zee
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
914 Die onschuldige kindertijd
is voorbij.
Heftige puberteit verstoort nu
zijn innerlijke rust.
Knellende banden worden verbroken,
een wrede tsunami,
een vernietigende orkaan,
schuimbekkend van opstandigheid
geselt hij de kust.
Groeistuipen golven
door zijn machtige lijf.
Hoeveel groter wordt hij nog?…
Dochter
gedicht
3.0 met 1 stemmen
7.109 Wat rest:
de vrede waarin je sliep, die ik gestolen heb;
de filmrol van je kindertijd, die ik gestolen heb.
-----------------------------------------------
uit: 'Hoe je geliefde te herkennen', 2006.…
inwaarts
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
547 vanaf het moment dat we begonnen
onherroepelijk te zijn zal onze
passie vroeg of laat neigen naar
huisgenoot, gaat kindertijd verloren
in een gewichtige positie, zal de bakker
onbelegd brood aansmeren, gaan
klinkers in de straat wijken voor
betreden paden, is er geen weg terug
geen ogenblik meer om onbehouwen
emmers met een onschuldige…
Vrijmarkt
gedicht
3.5 met 2 stemmen
9.725 Vandaag slijt hij zijn kindertijd.
Hij heeft een deken op de stoep gelegd,
daarop zijn waardeloze waar,
die concurreren moet met teddyberen,
encyclopedieën, oude kleren
en meisjes met melodica's. Verleden
maakt plaats voor guldens en cd's.
Zijn erfgoed valt uiteen, verspreidt
zich over alle werelddelen.…
GEZICHT OP GRONINGEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.193 Er zijn daar in vervlogen kindertijd
verwachtingen zo veel en schoon geboren.
In 't welkend loof lispelt een zucht: Verloren!…
Kameleon*
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
4.482 In de kringloopshop een beduimeld boek
dat zich lui eensklaps in mijn handen vlijt
en mij terugvoert naar een kindertijd,
een boerderij, mijn broer in de zithoek.
Wij lezen, jij bent het die ons stoer leidt,
de schipper, leidsman met de grote broek
die - het roer stevig in handen - ons kloek
voorgaat, de weg wijst in al zijn goedheid.…
Van muurbloem tot aan zondebok
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
780 Waar tranen aan de hemel staan
zo stil langs dichte poorten gaan
nu eenzaamheid stroef schuifelt
Waar tekens van verslagenheid
- een zorgelijke kindertijd -
zich vormen tot een baken
Van muurbloem tot aan zondebok
geen veilig pad naar mama’s rok
waarachter het kan schuilen
Het meisje wordt zo vroeg rap oud
de waarheid zwijgt haar zieltje…
Slingertijd
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
677 Wanneer ze uitgeschommeld
haar gedachten ordent,
herinneringen
uit de kindertijd beschrijft
waar vader achter haar
met uitgestrekte armen
haar in de hoogte drijft
weet ze Wie haar voortbewoog
door heel haar levenstijd.…
Zelfoverwinning
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
508 Nina gaf me weer
even dat zalige gevoel van de
onschuld van de kindertijd terug.
Nina is Pipi Langkous in het kwadraat
en ik ben graag haar Meneer Nielson.…
Ondeelbare tijd?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 Berusting zucht
uit de geur van
vers gedolven aarde,
houdt het verstilde hart
omhoog, onophoudelijk
stroomt bloed door
de navelstreng
van onze kindertijd,
gedragen door een
fakkel van verdriet
als lopend vuur in
een kinderhand ontstak,
blijft gloeien in de as,
wind en regen, daar
zijn schuilplaats vindt,
pijnlijk lang verzwegen…
Op de fiets naar Tolstoi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 Van kindertijd naar de mazurka
met eerste liefde Sonjetska.
Denkend aan Anna K.
haar liefde haar schuld en schaamte.
De queeste van Ivan I.
worstelingen met leven met dood.…
van lente en zomer (revisited)
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
823 En kijk: nu wordt zij zo bevangen
door levensliefde en zo haasje-over,
dat zij haar eigen kindertijd uitbuitelt,
over elk spectrum alle aftastkleur voorbij.…
Lichaamslente
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.766 ik verzin tegen beter weten in teugels
om in te tomen verstrik vadervlieg in
haar worldwideweb van puberale logica
verdrink in veel te vlug gevuld reservoir
vervlogen kindertijd slik om gezinsbehoud
behoudsgezind in krampen aanklampen in.…
obama
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
698 Vlekkeloos had hij het over kindertijd...perk
en stof afkloppen.
Zijn speech moest wel kloppen.
Hij had blijkbaar genoeg tijd over
voor de laatste zin.
We brengen het cadeau van de vrijheid terug naar de samenleving.
Beveiligd tot over zijn oren.
Een vereeuwigde glimlach die je haast kan horen.
Is nu bij Madame Toussauds te zien.…
kindsoldaat
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.277 Geweld als permanente staat
de kindertijd ontnomen
't wapen,
verlengstuk van emotie
de dood,
ultieme consequentie
van een leven zonder hoop.…
overleden kind, Renaldo
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.503 Je hebt je kind gedragen,
27 jaren, 9861 dagen
door zijn kindertijd, zijn jeugd,
zijn jonge jaren, verdriet en vreugd en
vele malen getroost en verwarmd
zijn lijf zacht omarmd.
Nu wil je hem troosten en wiegen
tot alle tijden vervliegen en alle jaren
en alle dagen
je hebt je kind voor het laatst gedragen...…
One be wendy
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
640 Ik hoef haar echter niet te spreken
schrijven horen of te zien
ik kan haar appen als ik wil
maar dan krijg ik een heel verhaal
misschien...ik weet het niet Amean
Ik schrijf veel liever jou, een vrouw
van vlees en bloed die haar verhalen
niet uit 't Chinees hoeft te vertalen
maar die mij als Sheherezade
minimemories opdient
uit kindertijd…
Het kind dat wij waren
poëzie
3.7 met 103 stemmen
15.577 Wij leven 't heerlijkst in ons vérst verleden:
de rand van het domein van ons geheugen,
de leugen van de kindertijd, de leugen
van wat wij zouden doen en nimmer deden.…
Vaders wil is wet...
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
1.937 Maar dat heeft hij wel degelijk,
zijn stempel gedrukt op 't simpele
feit dat kind zijn vaak een straf was
en dát is dan de herinnering aan de
lang vervlogen KINDERTIJD...…
Ik blijf dat wezen…
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
425 mijn naam
en ikzelf vervreemd gebleven zijn
laat de zon weer geboren
worden in het januarilicht
schreeuw me los, verlos
me als een vlinder in
haar ongebroken vlucht
de wind onvermoeibaar z’n adem verplaatst
mij over de toppen van mijn kunnen plaatst
waarin de ziel zich ongestoord kon verstoppen
ik blijf het wezen die zijn kindertijd…
Het einde van de dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 De kindertijd voorbij
laat ik nu graag de honden uit
nadat het eten is gedaan.
En in dat stukje tijd,
onttrokken aan het leven
hoor ik mijn moeder roepen,
dat het nu donker wordt.…
Private Geoff Young
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 varkensvoeden
Tot op het dorpsplein wat soldaten
Eens hun wapens kwamen demonstreren
En met mij en m'n maten begonnen te praten
Over wat je in het leger al niet kon leren
Waardoor we opgewonden vonden
Dat we voor de vijf pond bonus moesten gaan
Omdat we dan veel sporten konden
Als ook de rotmoffen verslaan
O wat een heerlijk feest
Mijn kindertijd…
Geen gebrek aan onschuld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
620 Nu denk ik dat hij uiting gaf aan zijn verdriet
om afstand die er groeide, het oorlogs-mes
dat snoeide in de ongedwongenheid,
zijn eigen onbezorgde kindertijd.
Zodra ze groot zijn, zijn ze druk bezet,
gaan ze ijverend bestaan,
vrezen ze, dat morgen tijd ontbreekt
voor noodzakelijke taken, stoten
op de feiten. Jij bent ze dan kwijt.…
Geluk is...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.007 Daarvoor komt mijn kindertijd terug.
Wilde ik ze vangen,
dan moest ik rennen, vliegensvlug
Tot ik me hijgend neer liet vallen,
lucht happend en in ademnood
En was ik dan tot rust gekomen
zat hij parmantig op mijn schoot.
Ik ving hem dan
met het potje in mijn hand.…
Kan je me horen?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.214 De tijd bleef voor mij niet stil staan
en verdween mijn kindertijd in de mist.
"Vrede", roep ik .. kan je me horen?…
INDISCHE OUDJES
gedicht
2.7 met 23 stemmen
10.723 Terwijl hun kinderen hun magen met gekruide spijzen
komen vullen, en vragen om warmte en wijsheid,
zie je hen onopvallend naar een nieuw leven reizen:
in hun zachte, gehavende hart is niets van spijt:
dichter dan wij staan zij bij hun nieuwe kindertijd.
-------------------------------------------
uit: 'Indonesische Gedichten', 1978.…
Nulgevoel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
585 Misschien ligt het aan eerdere levens of aan
mijn in streng-calvinisme gedrenkte kindertijd?
Of is het een breifout in mijn hersenen en mis
ik op chronische wijze het stofje serotenine,
ook al slik ik dagelijks een aanvulpilletje.…
Vroeger is een verre ster
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.120 wezen,
Mijn zwakte, mijn kracht,
Wat weet U van een volk dat
U zo diep veracht,
U graait in ons leven,
U plundert ons huis,
En wat U niet vindt
Begeert U het meeste
Ons hart krijgt U nooit in
Uw macht
Vroeger is nu een verre ster
een vreemd vijandig land
met vreemde harde mensen
harde stemmen,
harde hand
En de schatten van mijn
kindertijd…
In vertegenwoordiging van heldere geest.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 Lezen en schrijven je eigen leven
van kindertijd af aan met meer
dan ooit wellicht voorstelbaar is
in vertegenwoordiging van heldere geest
ontroerend wonderen heeft getoond.…
Blijf ik toch dat wezen…?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 me los, verlos me als een
leeuwerik in een jubelende gedicht
waarin de levenslijn zich langzaam
opricht in jouw vlinders van mijzelf, maar
vreemdelingen van elkaar geworden zijn
de wind onbarmhartig z’n adem plaatst
over de schaarse toppen van mijn kunnen
waarin het afscheid zich liet verstoppen
blijf ik toch dat wezen die zijn kindertijd…