Alle inzendingen over mieren

277 resultaten.

Sorteren op:

ravijnpijn

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 391
rode mieren marcheren ongecoördineerd door de zenuwbanen onderhuids kietelen duizend-en-één atoomfantoompjes het vel versteend spieren en verwante aanhechtingen trekken pijnigen en treiteren gewrichten weigeren het licht nog te dragen botten worden uitgehold en razend volgeblazen met helse heksenketelstoom zonder schroom…
R.E.N.S.16 april 2026Lees meer >

LASIUS NIGER

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
De alom bekende kleine zwarte mier bouwt geen aarden kastelen of dennennaaldpaleizen als haar grote verwanten onder wijde velden in stadstuinen tussen straatstenen zijn talloze nietige kamers verspreid die arbeid en adem van het grondleven sterken dit onnaspeurbare rijk der luchtige korrelkelders vol krijgshaftige boerenvlijt streng…

Kon het maar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 694
Kon ik het maar uitbannen: die domheid van een rund de koppigheid van een ezel de luiheid van een zwijn de schichtigheid van een wezel wat zou ik graag vrij van al die onhebbelijkheden zijn als het maar had gekund was ik maar zo werklustig als de mieren zo sterk als een beer zo listig als een vos dan kende ik geen problemen meer dan…
c. ale17 april 2018Lees meer >

De zwijgende eik

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 212
Het kluizenaarsleven is mij gegeven, ik zie een mier een ander berijden; hoor staal op hout na een overlijden, naar perfectie moet je blijven streven. U denkt dat ik lawaai heb uitgetrokken, als een zwerende plek heb weggeveegd; mijn pijn in de maatschappij heb geleegd, wat je al hebt moet je niet vergokken.…

Helshemel

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.625
geen hemel na het wijlen hoewel ‘t soms dromend prachtig lijkt wanneer je over `t randje kijkt niet verder denkt dan even keilen De dood mag mij wel deef’nitief anders zal ‘k geen rusten vinden ik heb te veel verraden vrinden (beloofde trouw aan menig lief) Ik wil nog wel een uitleg trachten verbeeld je haar`ge legers spinnen mieren…
oepsie10 november 2003Lees meer >

ik heb mij met moeite alleen gemaakt.

poëzie
3.1 met 74 stemmen aantal keer bekeken 25.014
- de mieren waar wonend in hun paleizen als een mens in zijn verbeelding -; wachten zij op regen en graven dan verder: het puur kristal is hen zand geworden.…
Hans Lodeizen23 augustus 2023Lees meer >

Reptiel

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 975
- als een opgewarmd reptielen-mens verdubbelt ze haar snelheid– – een gierend projectiel in alle haast van haar bestaan– – in de spiegel ziet ze honden rennend bijtend in hun staart ze heeft– – geen tijd om goed te kijken– – als een vollevaartig-voertuig raast ze niets-ziend door de straten– ..langs de steen waar de mier slaapt.. .…
sterre7 april 2004Lees meer >

Raster

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 835
Zwarte broddellap Vastgezet op alle vier de hoeken Iemand Liet de grote steek Vallen die ruimte Laat voor een scherm Dat ontbreekt Niet diegene die Er bloemen op borduurde In wit, diepblauw en geel Ook niet de mieren Die snelle stekentellers Zelfs niet de grote juwelier Die zijn druppelstenen vasthaakt In de draden Losjes, edelglanzend…
Rina van Dijk13 augustus 2006Lees meer >

Boom

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.280
Een boom temidden van dieren die knabbelen aan mijn bast, herten, konijnen, eekhoorns en mieren, voelen zich bij mij een welkome gast.…
Tatjana Das13 december 2006Lees meer >

Zonbeschenen, (Haiku’s)

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 503
IJverige mier die met dode vliegen sjouwt wordt een centaur. Naast mijn schouder loopt een vriend die niet meer bestaat, straks word ik ouder. Ganzen in vijvers, wat kunnen ze foeteren, bemoederen kroos.…
pama31 december 2010Lees meer >

geen hoge pet op hebben

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
met poëzie bouw je geen versterkte burchten, noch ivoren torens waarin jij je kan verschuilen om vanuit de hoogte meewarig neer te kijken op het gewroet of geknoei van nietige mieren. wel zorgt poëzie voor kleine stapstenen naar anders en beter, waar minder dan meer wordt voor de onverzadigbare proevers.…

geschiedenis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 518
we grasduinen door onze kleine grote geschiedenis als een vloed mieren worden we gedreven door een onstuimige zee van herinneringen die heen en weer beweegt door de snelheid van onze woordenvloed soms proeven we in die grote kleine geschiedenis de smaak van gal als een steile met ijs bedekte oever opdoemt en de stroom haar…
J.Bakx31 oktober 2015Lees meer >

In het nu. (Haiku’s)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 389
IJverige mier ze sjouwt met dode vliegen wordt een centaur. Naast mijn schouder loopt mijn vriend die niet meer bestaat, schaduw wordt steeds ouder Ganzen in vijvers wat kunnen ze foeteren, bemoederen kroos. Zon beschenen steen, heet zonder af te koelen, zijn in ons, in het nu.…
Pama11 april 2019Lees meer >

manisch depressief

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.614
Ik zit te mokken mieren melken, altijd weer dat rot humeur Steeds maar zeveren zeiken zaniken zwetsen ziemelen en gezeur Ik heb koppijn ben chagrijnig heb een kater ben niet fit Kan wel janken huilen schreeuwen, ben zo triest ik heb geen pit Ben uitgekookt geirriteerd gevoelloos en zo treurig En als ik niet verzieken kan dan ben ik sikkeneurig…

Lente

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 954
Een koolmees nestelt in ons huis, de poes speelt met een muis, de mieren smeden een komplot, een vink zingt daverend tot slot: hiep-hiep-hiep, hiep-hiep-hiep...…

Energieën

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Weer ging onze aandacht naar ‘t pad waar een stroom van mieren overstak, zij elkaar even ontmoetten, iets leken door te geven, elkaar aan te raken, waarop ze verder gingen Sommigen zijwaarts We moesten voor wat fietsers ruimte maken die die zwarte stroom niet zagen Daarna keken we hoe alle mieren, niet eens overreden, gewoon verder…

Kruipruimte in Wallonië

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 788
Zuchtend dragen zware balken het plankier waaronder een halfduister oplicht muizen ritselen hun dag bijeen, een mier heeft het dagelijks wonder weer verricht Verpoederd stuift het vale zand een kier verwelkomt een laatste bries innig wikkelt de spin een hand in draden van voorgoed verlies Vond het maar ruimte om te kruipen bedompt en verstomd…

Zondag

gedicht
3.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 14.168
Spreeuwen kwetteren dat het lente is de tuinmeubelen tevoorschijn gehaald en in de zon gaan zitten kijken naar de mieren die een autostrada aanleggen op ons terras Later, binnen, het strijklicht over de anemonen rose en paars gloeiend in de lenteavond ik dacht: God is een natuurkundige formule die het licht over de bloemen breken laat Nog…

loket

netgedicht
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 856
botte bijl van mij ook slijpen een gruweldaad is mijn verdiende loon na twee uur wachten is het doodgewoon dat uwerzijds de nood begint te nijpen vergeeft u mij dat ik geen stempel zet het zijn dan wel de juiste formulieren maar ja, het recht moet immers zegevieren het is de plicht die deze daad belet eh nee, ik paar met komma’s noch met mieren…

Een hoofd vol stilte

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.856
De stilte die hem als de nevel zo intens kon omringen, verhuld in woorden die niet werden uitgesproken, die als mieren uit de lijn waren gebroken. Als kinderen waren ze de uitdaging aangegaan met het prinsesje dat alle woorden kon afslaan, Eén teder gebaar had ze nodig om zijn stilte te bedwingen.…

Juffrouw Tok

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.082
al lang met haar tenen aan iedere poot wildgroei bleek haar deel maar ondanks hoger ingrijpen werd het haar te veel vanochtend tegen onze kloostermuur rond tien uur werd zij ontzield aangetroffen de ogen nog geopend de laatste uren bleken slopend de dag ervoor legde ze nog onverwacht haar laatste en grootste ei het waren de mieren…

Eros op zondag

netgedicht
2.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.103
ja ik neem je mee op een zondag ergens naar een plekje onder de donkere sparren onzichtbaar voor de buitenwereld bestaand uit vreemden vrienden ouders God niet te vergeten ons kleed spreiden we en we rollen al snel bloot in het jambrood van onze picknick op jouw borst zie ik ze lurken aan het sap rode mieren verstieren jouw zwangerschap…

inventarisatie

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
tandarts in m'n nek draait u eens naar links in m'n knie dat moet nog berghellingen op in m'n rug daar waait de kou langs in m'n neus van alle sigaretten in m'n elleboog gevallen met de fiets in m'n ogen vermoeidheid zonder bril in m'n oren de langsgierende sirenes in m'n haar van al mijn handen in m'n buik voel alle mieren…

Rozen en zweet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 451
lezen en beantwoorden kan – met nieuwe plannen 's Zomers staan er tafels in de tuin met klemmen op de lange lakens die wiegen in het licht van de wind – mijn tent na het eten die eerst klein en donker was vol benen van de volwassenen maar vrolijk van hun stemmen – mijn andere wereld Ik streel er het droge gras baan paden voor de mieren…
Zywa25 april 2020Lees meer >

Ik, de dieren en het meisje.

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 743
Er kruipen mieren op mijn borst, ik vraag me af wat is hun streven waarom dat naarstig jachtig leven van al dat peinzen krijg ik dorst. Er zit een jakhals in mijn hoofd wat wil dat beest wil toch graag ontsnappen en naar je lijf en leden happen gelukkig is hij nog verdoofd.…
koen goovaerts22 september 2019Lees meer >

Adieu XXIV

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.271
Vandaag ben ik nog krekel, doch morgen ben ik mier, die overmorgen al zijn hekel – uit zijn reserves in de pekel – aan apropos, atoom en spirocheten postuum zal zetten op papier. Adieu! Wie weet of ik niet zal beklijven door ’t schrijven van een later lied, of ik het schrijven zal of niet. Zinloos of niet.…

Euridikè (denkend aan Nijhoff)

hartenkreet
2.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.067
En buiten in de hete lucht Vieren de mieren weer hun hemelvaart: Een dansfestijn, een stervensklucht. Veel witte eng'len, boven mij vergaard, Verwachten de gedoemden tot een hoger vlucht, Tot hart en hemel weer zijn opgeklaard.…
Gerda Nahuys13 februari 2005Lees meer >

Tweespalt

gedicht
2.9 met 38 stemmen aantal keer bekeken 15.095
Ik kan wel knielen en mijn schedel breken, kluizenaar worden of wellicht cipier, het kruis vereren, met gevangnen spreken, in regen lopen om een nachtkwartier, of, als Van Gogh, voor de berooiden preken, mijn hemd verscheuren, arm zijn als een mier, en met een scheermes mij het oor afsteken, krankzinnig sterven; maar het helpt geen zier.…

Eb zonder vloed

netgedicht
4.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.850
Verloren tussen duizend mieren moderne communicatiemaatschappij voor ieder de keuze om te klieren afleiding vinden viert hoogtij. Als een niet wil gaat zij weer kiezen snel een ander op het oog mocht zij onverwacht gaan kniezen dan legt ledigheid haar landschap droog.…

- Vissen -

netgedicht
4.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 948
Vissen, ze zwemmen soms saai in het water..zoals de doornhaai soms kleurrijk en soms onopgemerkt zonder zwemles, halen ze adem met hun kieuwen Vissen, ze kauwen en kijken raar als ze slapen of ze zijn blind in het water ..ze slijten hun leven als gewervelde dieren zijn groter, trotser en interessanter als mieren Ze geloven niet in…