211 resultaten.
ik was de slaaf
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.715 meer schikken
er was altijd weer dat maar
je vloerde mij met kracht
kreunde in extase
genoot van iedere fase
verwoestte mij die nacht
ik was de slaaf
vond jouw passie gaaf
je maakte me bedeesder
zo werd jij mijn meester
je boeide mij
met kettingen van vrij
tartte alle zinnen
haalde me leeg van binnen
ik graaf een graf
om naamloos…
Met donker afgevlakt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
400 ik heb de wolken
niet geschoren
dat deed de wind
in onderkanten plat
met donker afgevlakt
mijn macht reikt niet
over dag en nacht
weet van de schemering
was al vroeg het kind
van iedere rekening
speelde tussen
zwart en wit
wist van geen wijken
grijzen zag ik niet
zij hadden geen gezicht
het naamloos land
van gaan en komen
voedde…
Laatste vlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Mijn gedachten vliegen en vluchten
in grenzeloos gerede geruchten
naar de verste verten
als vogels heen en weer
en strijken in verre gehuchten
naamloos nederig ter neer
ze smullen van de verste vruchten
van eindeloze ziedende zuchten
zo worden woorden
in gezangen vol verlangen
naar de bronzen herfst
hunkerend neergelegd
vergezel…
Mijn wintercocon?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
353 Uit de delta’s van mijn
bloedrivieren in mij ruizen,
het maakt mij naamloos in de
diepste slaap van wintertijd
wat bij het verdorren en
verandering hoort, vervelt
het lijf in een eigen cocon,
zodat ik nieuwste stormen
kan doorstaan, deelbaar
van welbehagen zonder pijn.…
gebutst en bebloed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 tijger
zijn klauwen
gespreid maar de
ongelimiteerde
drift raakte er uit
geschrokken en
getroffen door
verdwaalde brokken
de stoet begon
gezicht te krijgen
gebutst en bebloed
probeerden zij er
tussenuit te knijpen
maar de wereld
rolde weg zij werden
opgepakt en vastgezet
in hetze tot
levenslang veroordeeld
zonder enig proces
naamloos…
een bed van schelpen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
773 getekende levens van mannen
en hun laatste reis
naamloos verbonden met
de diepste lagen van de zee
in een bed van schelpen…
Eenmaligheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 het een andere deining biedt
ik kom niet dichterbij
er zijn langszij geen
vergezichten die oplichtend
afscheid nemen als partij
ons motto is
voel je even vrij
zonder aardse beperking
alleen met ons erbij
deel je talenten
schenk anderen waarin zij
ooit tekort gekomen zijn
ga voor de lach en maak hen blij
onbekend en naamloos…
Ambiguïteit
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
604 opkomt verschijnt er
geen licht
als het ondergaat wordt het
niet donker
Beschrijf het als vorm
die nog niet gevormd is
als omvang nog steeds
zonder inhoud
of zeg dat het vaagheid is
die je verwart:
kom je het tegen, heeft het
geen voorkant
en volgt je het, heeft het
geen achterkant
de oorsprong ligt achter ons
naamloos…
op sterrenjacht
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
2.867 alleen voor het beeld van mijn idool
is het de goot van het dak of van het trottoir
nog door de regenpijp of kan ik zo in het riool
bij wormen onder het maaiveld wacht het abattoir
zal ik me dronken dood rijden in de coentunnel
voor de eer van een laatste nieuwsflits in de krant
op zoek naar een wereld zonder drugs en geweld
ben ik een naamloos…
Wat zocht ik hard
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
691 Veel mensen zijn op zoek naar dingen
die naamloos zijn of heel bekend;
vroeg in de morgen gaan ze zingen
of pas nadat ze zijn gerènd
van hot naar haar, van hier naar ginder
tot ze plots weten: dàt is 't niet!…
Papillon
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
459 Zij luistert zwijgend als een nimfnomade
de echo die narcissus' eigen
nicht
geweest zou zijn in haar ijl nachtgewade
was hij niet voor haar zoet gefleem gezwicht
Zij was mijn vluchtige
sheherazade
zij nam mij mee maar heeft mij opgelicht
tiramisu bij noorderzonnelicht
voor dag en dauw had zij zichzelf verraden
verdwijnend in het naamloos…
Droomwereld
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
895 Je slaapt te veel
met de machtige intensiteit
die dromen eigen is
naamloos en anoniem in
een bizarre droomwereld
ben ik nog steeds relevant?…
1914-1918
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
819 En zij, de soldaten die hier naamloos zwierven,
zullen als wilgen naar vrede nijgen.…
Poëzie postnataal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Daar sta je dan, zo eenzaam in het wit
zwart en naakt, nog knisperend vers van vorm
volkomen naamloos weggefilterd uit de storm
van al mijn talmen, natrillend in de juiste snit
Met ritme langs jouw ranke klanken
glijdt mijn oog over het gevulde veld
jij staat verhoogd, ik weer op nul gesteld
en weet je, onbeholpen, nu nog niet te danken…
Doodgewoon
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
662 Als gevoelstijd bij het verouderen
alsmaar sneller gaat, de natuur de
innovatie van lijf en geest staakt,
ingeschapen jeugd-illusie van een
eeuwig leven als een kaars uitgaat,
dagen naamloos en gelijk worden,
woensdag herkennen aan ‘t lawaai
van de afvalbak en zondag aan de
grote stilte waarin ik je naam snij,
generaties een flikkerend…
ALLES WAS ODEM HAT
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
512 schrijven weer na alle tegenspoed
De goden waren hem weer toegenegen
In Kassel’s Bergpark, fel zonovergoten
Daalde hij af tot aan het oude slot
Dat onmiskenbaar Griekse trekken had
Daar groetten hem fagot en zuivere noten
De melodie raakte tot op het bot
Een zomerdag werd kort samengevat
Dat alles door een liedtekst van Neander
En een naamloos…
Het oversteken van de Maas
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.538 Steeds dezelfde gedachte
van afscheid en aankomst, terwijl ik mij met kloppend hart
voorwaarts spoed, naamloos opga in de drukte.
Almaar dichter op de andere oever aan, vergezicht
dat eindeloos zich ontvouwt, stadsgrond wordt, waterloop.…
zonder namen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.459 Als ik zie hoe machteloos de gedachten van velen
de namen omzwermen
als volièrevogels het zangzaad
beklim ik liever het naamloos ding dat een berg is
desnoods halverwege
het zwijgen te toonzetten
maar de naam te verzwijgen, niet uit eerbied
maar uit eenvoudige blindheid
en zó de stof het feit en de tijd
nauwkeurig te zeven door vlees…
anomalie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
659 De kim daalt neder uiterwaard
het spant strekt zich
uit de stand van de zon
het moment kromt uit willekeur
en zo is mijn vel versneden
tot daar is het leven
twee meeuwen vinken de horizon af
het velijn van het zijn
zout' 't water tot een zilte lijn
de golven klauwen aan de dijken
het zand geeft zich over
bergen naamloos zonder getal…
ALTIJD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 naamloos is het, het is niets en lucht en ’t zucht.
het legt het leven af en trekt het dan weer aan,
het vindt altijd in haar zijn reden van bestaan.…
het carillon
gedicht
4.2 met 22 stemmen
16.544 En één tussen de naamloos velen,
gedrongen aan de huizenkant
stond ik te luistr’ren naar dit spelen
dat zong van mijn geschonden land.
Dit sprakeloze samenkomen
en Hollands licht over de stad –
Nooit heb ik wat ons werd ontnomen
zo bitter, bitter liefgehad.
Oorlogsjaar 1941…
Herdenken zonder oordelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
781 Tot er weer een beloftevolle licht was
dat schaduwen klein
maakte
en demonen
naamloos maakte
maar niets kon begraven
dat nog vol oorlog was.
En wonden nog niet kon helen die bleven spreken
en schreeuwen
in ogen en herinneringen
die langzaam uitdoofden
maar nog steeds hun eigen vergeving
en verlossing
blijven zoeken.…
lotgevallen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 zo ontstond het zand
naamloos en zonder aantal
plompe klei en handen
met hompen
vormeloze scheppingsdrang
en de overdaad sneed de kneedbal aan
restanten zonder getuigenis
kruimels geleend uit dogma
vanaf daar was de hemel
met lucht om van te leven
zo ontstond de mens
met het toom van onvolmaaktheid
voor hem uit een lange lijn…
Open en onvoltooid ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 Verwen dan het liefst een naamloos
en eenzaam kind wat ik ken, in het
gestolde idioom van het leven is het
moeilijk in te schatten op welke oprechtste
schouder je de bron van tranen vindt.
Ik gunde mij die horizon, er bestaat geen
wereld zonder droom, in een schoonheid
zonder broosheid wint de dood als grootste
aandeelhouder.…
SONNET.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
947 Op 't wilde golven van mijn boezem gaat
de deining van mijn donkere gedachten,
onstuimig zwellend in dees nacht van haat
en razernij, met ongekende krachten,
en stijgerend ten hemel op, al 't kwaad
hem tegenloeiend, dat ze aan mij volbrachten,
al wat mijn ziel met grimmige onmacht slaat
en naamloos leed, dat niemand zal verzachten.…
Hang
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
467 Uit aarde, water, ether, en beweging, vuur
alle elementen uit de natuur
die ons voeden, hoeden en in diepte broeden
die zomaar zijn, zo naamloos, egoloos en argeloos
zoals de geur van een rode roos
niets eisend of bewijzend
het is er alles voor ons hele wezen
om ons te vervolmaken tot koning, groot,
of wat dat ook mag heten, wezen.…
Aangespoeld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
190 De broze tijd houdt zijn adem in, onbetwist,
verloren in de stilte die jou teder overgiet
met zilte tranen, een bitterzoet
en naamloos diep verdriet.
Schaduwen haken zich vast aan ritselend riet.
De golven dragen wat de oever achterliet,
een verre echo sterft langzaam in de nacht.…
Maanloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
28 niet naar kijken
omdat morgen jouw geboortedag is
die ik voor de zesde keer geen verjaardag meer noem
eigenlijk zou ik al moeten slapen
niet hier zitten en het geluid van de toetsen
horen, en
te voelen, te veel te voelen
mijn hart schrijnt op de bekende manier
laat ik toch maar mijn hoofd neerleggen
op koel katoen
en dit gevoel even naamloos…
"Benedenloop",
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 De grond, naamloos wat naar uitzicht
streeft,wat aan een verbeelding
kleeft,zich verwant voelt aan de
ruimte van het woelig water en een
altijd vragende wind, wat alles
overweldigd maar in andere zetting leeft.…
Samen ter ziele
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
515 wij hebben onze zielen
naamloos geopend
de pijn geleden van
het er niet meer zijn
na wanhopige gebeden
samen waren we daar
zonder gezichten omdat
we niets van elkaar wisten
tot het moorden in woorden
die we niet wilden horen
de explosie het geren
paniek zonder perspectief
de inkeer en het weten
dit niet te zullen overleven…