Alle inzendingen over naamloos

211 resultaten.

Sorteren op:

ik was de slaaf

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.715
meer schikken er was altijd weer dat maar je vloerde mij met kracht kreunde in extase genoot van iedere fase verwoestte mij die nacht ik was de slaaf vond jouw passie gaaf je maakte me bedeesder zo werd jij mijn meester je boeide mij met kettingen van vrij tartte alle zinnen haalde me leeg van binnen ik graaf een graf om naamloos…
wil melker22 februari 2004Lees meer >

Met donker afgevlakt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 400
ik heb de wolken niet geschoren dat deed de wind in onderkanten plat met donker afgevlakt mijn macht reikt niet over dag en nacht weet van de schemering was al vroeg het kind van iedere rekening speelde tussen zwart en wit wist van geen wijken grijzen zag ik niet zij hadden geen gezicht het naamloos land van gaan en komen voedde…
wil melker2 september 2016Lees meer >

Laatste vlucht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 645
Mijn gedachten vliegen en vluchten in grenzeloos gerede geruchten naar de verste verten als vogels heen en weer en strijken in verre gehuchten naamloos nederig ter neer ze smullen van de verste vruchten van eindeloze ziedende zuchten zo worden woorden in gezangen vol verlangen naar de bronzen herfst hunkerend neergelegd vergezel…
W. Verhoeven10 december 2018Lees meer >

Mijn wintercocon?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 353
Uit de delta’s van mijn bloedrivieren in mij ruizen, het maakt mij naamloos in de diepste slaap van wintertijd wat bij het verdorren en verandering hoort, vervelt het lijf in een eigen cocon, zodat ik nieuwste stormen kan doorstaan, deelbaar van welbehagen zonder pijn.…
Pama7 december 2019Lees meer >

gebutst en bebloed

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 452
tijger zijn klauwen gespreid maar de ongelimiteerde drift raakte er uit geschrokken en getroffen door verdwaalde brokken de stoet begon gezicht te krijgen gebutst en bebloed probeerden zij er tussenuit te knijpen maar de wereld rolde weg zij werden opgepakt en vastgezet in hetze tot levenslang veroordeeld zonder enig proces naamloos…
wil melker10 januari 2023Lees meer >

een bed van schelpen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 773
getekende levens van mannen en hun laatste reis naamloos verbonden met de diepste lagen van de zee in een bed van schelpen…
J.Bakx6 oktober 2024Lees meer >

Eenmaligheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 440
het een andere deining biedt ik kom niet dichterbij er zijn langszij geen vergezichten die oplichtend afscheid nemen als partij ons motto is voel je even vrij zonder aardse beperking alleen met ons erbij deel je talenten schenk anderen waarin zij ooit tekort gekomen zijn ga voor de lach en maak hen blij onbekend en naamloos…

Ambiguïteit

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
opkomt verschijnt er geen licht als het ondergaat wordt het niet donker Beschrijf het als vorm die nog niet gevormd is als omvang nog steeds zonder inhoud of zeg dat het vaagheid is die je verwart: kom je het tegen, heeft het geen voorkant en volgt je het, heeft het geen achterkant de oorsprong ligt achter ons naamloos…
Maxim8 november 2024Lees meer >

op sterrenjacht

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.867
alleen voor het beeld van mijn idool is het de goot van het dak of van het trottoir nog door de regenpijp of kan ik zo in het riool bij wormen onder het maaiveld wacht het abattoir zal ik me dronken dood rijden in de coentunnel voor de eer van een laatste nieuwsflits in de krant op zoek naar een wereld zonder drugs en geweld ben ik een naamloos…
rob flipse18 november 2004Lees meer >

Wat zocht ik hard

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 691
Veel mensen zijn op zoek naar dingen die naamloos zijn of heel bekend; vroeg in de morgen gaan ze zingen of pas nadat ze zijn gerènd van hot naar haar, van hier naar ginder tot ze plots weten: dàt is 't niet!…
Adeleyd13 november 2007Lees meer >

Papillon

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 459
Zij luistert zwijgend als een nimfnomade de echo die narcissus' eigen nicht geweest zou zijn in haar ijl nachtgewade was hij niet voor haar zoet gefleem gezwicht Zij was mijn vluchtige sheherazade zij nam mij mee maar heeft mij opgelicht tiramisu bij noorderzonnelicht voor dag en dauw had zij zichzelf verraden verdwijnend in het naamloos…
Maxim17 mei 2025Lees meer >

Droomwereld

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 895
Je slaapt te veel met de machtige intensiteit die dromen eigen is naamloos en anoniem in een bizarre droomwereld ben ik nog steeds relevant?…
mobar18 februari 2026Lees meer >

1914-1918

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 819
En zij, de soldaten die hier naamloos zwierven, zullen als wilgen naar vrede nijgen.…

Poëzie postnataal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 595
Daar sta je dan, zo eenzaam in het wit zwart en naakt, nog knisperend vers van vorm volkomen naamloos weggefilterd uit de storm van al mijn talmen, natrillend in de juiste snit Met ritme langs jouw ranke klanken glijdt mijn oog over het gevulde veld jij staat verhoogd, ik weer op nul gesteld en weet je, onbeholpen, nu nog niet te danken…

Doodgewoon

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 662
Als gevoelstijd bij het verouderen alsmaar sneller gaat, de natuur de innovatie van lijf en geest staakt, ingeschapen jeugd-illusie van een eeuwig leven als een kaars uitgaat, dagen naamloos en gelijk worden, woensdag herkennen aan ‘t lawaai van de afvalbak en zondag aan de grote stilte waarin ik je naam snij, generaties een flikkerend…

ALLES WAS ODEM HAT

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
schrijven weer na alle tegenspoed De goden waren hem weer toegenegen In Kassel’s Bergpark, fel zonovergoten Daalde hij af tot aan het oude slot Dat onmiskenbaar Griekse trekken had Daar groetten hem fagot en zuivere noten De melodie raakte tot op het bot Een zomerdag werd kort samengevat Dat alles door een liedtekst van Neander En een naamloos…

Het oversteken van de Maas

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.538
Steeds dezelfde gedachte van afscheid en aankomst, terwijl ik mij met kloppend hart voorwaarts spoed, naamloos opga in de drukte. Almaar dichter op de andere oever aan, vergezicht dat eindeloos zich ontvouwt, stadsgrond wordt, waterloop.…
Frans Budé25 januari 2017Lees meer >

zonder namen

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.459
Als ik zie hoe machteloos de gedachten van velen de namen omzwermen als volièrevogels het zangzaad beklim ik liever het naamloos ding dat een berg is desnoods halverwege het zwijgen te toonzetten maar de naam te verzwijgen, niet uit eerbied maar uit eenvoudige blindheid en zó de stof het feit en de tijd nauwkeurig te zeven door vlees…

anomalie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
De kim daalt neder uiterwaard het spant strekt zich uit de stand van de zon het moment kromt uit willekeur en zo is mijn vel versneden tot daar is het leven twee meeuwen vinken de horizon af het velijn van het zijn zout' 't water tot een zilte lijn de golven klauwen aan de dijken het zand geeft zich over bergen naamloos zonder getal…

ALTIJD

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
naamloos is het, het is niets en lucht en ’t zucht. het legt het leven af en trekt het dan weer aan, het vindt altijd in haar zijn reden van bestaan.…
Dirk Vekemans30 augustus 2023Lees meer >

het carillon

gedicht
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 16.544
En één tussen de naamloos velen, gedrongen aan de huizenkant stond ik te luistr’ren naar dit spelen dat zong van mijn geschonden land. Dit sprakeloze samenkomen en Hollands licht over de stad – Nooit heb ik wat ons werd ontnomen zo bitter, bitter liefgehad. Oorlogsjaar 1941…

Herdenken zonder oordelen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 781
Tot er weer een beloftevolle licht was dat schaduwen klein maakte en demonen naamloos maakte maar niets kon begraven dat nog vol oorlog was. En wonden nog niet kon helen die bleven spreken en schreeuwen in ogen en herinneringen die langzaam uitdoofden maar nog steeds hun eigen vergeving en verlossing blijven zoeken.…

lotgevallen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
zo ontstond het zand naamloos en zonder aantal plompe klei en handen met hompen vormeloze scheppingsdrang en de overdaad sneed de kneedbal aan restanten zonder getuigenis kruimels geleend uit dogma vanaf daar was de hemel met lucht om van te leven zo ontstond de mens met het toom van onvolmaaktheid voor hem uit een lange lijn…

Open en onvoltooid ?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
Verwen dan het liefst een naamloos en eenzaam kind wat ik ken, in het gestolde idioom van het leven is het moeilijk in te schatten op welke oprechtste schouder je de bron van tranen vindt. Ik gunde mij die horizon, er bestaat geen wereld zonder droom, in een schoonheid zonder broosheid wint de dood als grootste aandeelhouder.…
Pama8 september 2013Lees meer >

SONNET.

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 947
Op 't wilde golven van mijn boezem gaat de deining van mijn donkere gedachten, onstuimig zwellend in dees nacht van haat en razernij, met ongekende krachten, en stijgerend ten hemel op, al 't kwaad hem tegenloeiend, dat ze aan mij volbrachten, al wat mijn ziel met grimmige onmacht slaat en naamloos leed, dat niemand zal verzachten.…

Hang

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
Uit aarde, water, ether, en beweging, vuur alle elementen uit de natuur die ons voeden, hoeden en in diepte broeden die zomaar zijn, zo naamloos, egoloos en argeloos zoals de geur van een rode roos niets eisend of bewijzend het is er alles voor ons hele wezen om ons te vervolmaken tot koning, groot, of wat dat ook mag heten, wezen.…

Aangespoeld

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 190
De broze tijd houdt zijn adem in, onbetwist, verloren in de stilte die jou teder overgiet met zilte tranen, een bitterzoet en naamloos diep verdriet. Schaduwen haken zich vast aan ritselend riet. De golven dragen wat de oever achterliet, een verre echo sterft langzaam in de nacht.…

Maanloos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 28
niet naar kijken omdat morgen jouw geboortedag is die ik voor de zesde keer geen verjaardag meer noem eigenlijk zou ik al moeten slapen niet hier zitten en het geluid van de toetsen horen, en te voelen, te veel te voelen mijn hart schrijnt op de bekende manier laat ik toch maar mijn hoofd neerleggen op koel katoen en dit gevoel even naamloos…
Eva Knebel22 oktober 2026Lees meer >

"Benedenloop",

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
De grond, naamloos wat naar uitzicht streeft,wat aan een verbeelding kleeft,zich verwant voelt aan de ruimte van het woelig water en een altijd vragende wind, wat alles overweldigd maar in andere zetting leeft.…
pama7 september 2011Lees meer >

Samen ter ziele

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
wij hebben onze zielen naamloos geopend de pijn geleden van het er niet meer zijn na wanhopige gebeden samen waren we daar zonder gezichten omdat we niets van elkaar wisten tot het moorden in woorden die we niet wilden horen de explosie het geren paniek zonder perspectief de inkeer en het weten dit niet te zullen overleven…
wil melker30 oktober 2017Lees meer >