172 resultaten.
Ommekeer
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.218 hoop de droeve klepel breken
die grote wijzers voorwaarts hield
een traag bewogen warme deken
verspreidt een frisse wind in kleur
het spectrum blaast vanuit het midden
geen grens zal meer zijn, ook geen sleur
waar stil de wijze uilen bidden
vliegen vogels door de deur
zij trekken voort naar de oase
waar uilen uit de luwte drinken
vluchtend…
- De Baltische zee -
netgedicht
4.9 met 36 stemmen
710 Machtig is het varend verlangend, diepgaand je
vluchtende liefde voor het norse ijskoude water.
Met pijn in je hart zie je eenzame zeehonden
die deze winter geboren zijn sterven, even later.…
Stadsgezichten II
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.338 'k Wil zien de jagende, vluchtende mensen, tussen
de auto's en bussen
die snorrend en dreunend jagen
en levende drommen dragen
in hun glanzende vierkante buiken.
Open de vensters wijd
op het leven!
Het leven is meer dan vizioen
van koortsende droom .... 0 één doen,
één strijd
voor het begeven!…
Maart. – Dondermaand
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.098 Door de sterbeglansde nacht,
Wem de melkweg weemlend lacht,
Vliegen wilde ganzen heen,
Als een zwerm, gesplitst in tweên;
Vluchtend ons moerassig land,
Zoeken zij een ander strand.
Waar de plicht dwingt, zoek, ge vindt.…
VERLEIDING
poëzie
3.9 met 24 stemmen
6.228 daar kan haar de deugd van de sterke weerstaan,
Daar de blooheid des zwakke nog vluchtend ontgaan,
En, de hartstocht moog branden in ’t snelbruisend bloed,
Nog kan reden gebieden; de deugd blijft behoed!…
Bijna jou
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
2.378 Het is zaterdagavond net half elf
ik zwerf door het huis en weet van mezelf
wil niet meer voelen, toe laat me vergeten
een wurgende haast, ik weiger te weten
echt te zien hoe leeg het is
vluchtend in een muur van geluid
voordat ik stik in dit teveel aan niks
kan niet meer ademen zonder jou.…
ijsreus
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.584 mensenkind
Toch,… heldvoelend en hart overvol
want… stoer als viking, sterk als beer
Haar gouden haren roodbemutst met wol
Haar blauwe ogen als glinsters, telkens weer
Half schuilend achter mijn sterke rug
behandschoende hand in die van mij
‘’ik breng jou naar je veste terug’’
kuiltjes-roodwangig knikt zij blij
haar Kersen-adem vlied als vluchtend…
In het twee en dertigste jaar
gedicht
2.2 met 25 stemmen
24.170 Wel het vluchtend omhulsel
van het sidderende dier, levensgroot verschrikt,
dat mijn naam draagt. Maar de naam liefde?
Zo dikwijls die naam en zo zelden die stilte.
Ik heb nu meer dan een en dertig jaar
niet veel rust gehad, de simpele, die van mensen:
ergens naar kijken of luisteren, niet meer denken,
slapen als een kind.…
B.O.O.M.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 ranzige plassen
jonge
zwakkere twijgjes
trillen maar mee
in elke opgeblazen wind
om niet direct te breken
of
af te vallen
om
mee te gaan
in
onwelriekende modder-
stromen die
van zuiverheid dromen
reeds
oudere takken die dreigen
knakken steeds makkelijker
in dit snelveranderend klimaat
aangetast door de vraat
van vlug vluchtende…
De avondwolken
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.978 Toen zonk de zwijgende avond
Om me, als een mist uit de hemel,
Als om een boom zonk de avond,
Als om een duistere heuvel,
Als om een donkere vogel,
Als om een graf op een heuvel -
Zo zonk de nacht uit de wolken
En zeeg de verduisterde hemel
Rondom mij heen; - en de wolken
Dreven als vage gedaanten,
Als vluchtende vreemde gedaanten -
Zoals…
onrust
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
510 Wat hadden zij in gedachten
een zonnegod op zijn vlucht
door een vluchtend universum?
Of was het zo'n heel gewone
zo'n menselijke god
een alledaagse sigarenrokende god
in een schommelstoel?
Zelfs de gedachte aan God
maakt ons mensen onrustig,
levenden,
zelfs het denken aan de dood
sturen we de kamer uit.…
Pulmonaria officinalis
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.012 Zoals ikzelf vluchtend het grote licht,
vluchtend de sterke stralenbundels van de zon.
Dagschuw ben ik, ik ben eigenlijk een soppig kruid in nevel,
bittere angst en met bloemen ook zoet.
Dat plantje bloeit zo mooi tweekleurig.
Eerst worden de bloemen blauw en dan bloeien ze uit in roze.…
PAPARAZZI
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
1.686 In welke wendingen, in welke bochten
wrong ik mij, om vluchtend te ontkomen
aan hen die mij zochten, me wilden
kwetsen, wilden verhoren, de waarheid
uit me wilden wringen, het gaat ze toch niets aan
al die geheimen, al die dingen.
Laat mij met rust, laat me gaan, ik heb niemand toch
ooit iets kwaads gedaan!…
De neet die geen luis werd
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.660 De pestkop heeft schuld aan Jantjes dood
die vluchtend voor z'n sar de weg op rent
neten groeien in dit land op tot luizen.
Treiteraar maakt mensen ongelukkig
velen geestelijk kapot voor 't leven
wolven die de kudde bedreigen schiet je af.…
Ode aan de Dood
poëzie
5.0 met 1 stemmen
5.736 Hebt ge uwe pijlen niet al op mij gemunt;
Spaar gene boezem, die voor u openstaat:
Of zoekt gij vluchtend u te wreken,
'k Zal dan u altoos een blodaard noemen.
Bevende zielen fluistert gij angsten in;
Juichende helden schroomt ge onder 't oog te zien:
En nimmer zoudt ge u aan hen wagen,
Zo niet hun koning u daartoe perste.…
Dwaaltocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 Oordeel nadert, sirene gilt,
Vluchtend op de fiets,
Verdwaald in plattegronden,
Zoek ik schuil in de stadse nacht.
Mijn ouders sluiten het slot,
Maria en Jozef in hun betekenissen,
Het dakterras vangt mijn roep om hulp,
Politie aan de poort van mijn verhaal.…
Orages en Normandie
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
1.131 De grommende donder nadert pijlsnel
Een uur al is de zon gezonken
Het duister wordt blauwflitsend licht
Weer een print denk ik gelaten
Ontwakend uit mijn schemerdroom
halfwakker nu besef ik het onweer
De hemel laat fel blauw verlichting toe
Spookachtig maanlandschap rondom
Hoezo geen leven op de maan
Rondom zie ik duinlandschap
Vluchtende…
Geluk.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.112 Vluchtend voor die boze mensen,
die elkaar de dood in wensen.
Ver, heel ver moet ik nog gaan,
om het niet te hoeven horen.
Over het mulle witte zand, dat rult,
zoetjesaaan mijn klompjes vult.
Eindelijk kom ik op mijn plekje,
tussen brem en kamperfoelie.
In de hei zet ik me neer....
mijn angst verdwijnt, de rust keert weer.…
Uitboezeming, bij de val van Napoleon.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.706 Reeds tweemaal heeft hij u verraden;
Verliet u, reddloos, in 't gevaar:
De lauwer uwer heldendaden,
Vlocht hij zich, vluchtend, in het haar.
Hij eist, ten derde maal, uw telgen.
Welaan! - Verschijn in 't strijdperk weer;
Maar om zijn aanhang te verdelgen.
Op, Franken! vel de dwingland neer!
Gij kende uw plicht, Vrijmetselaren!…
mijn leven
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.803 verloren gelopen in m’n gedachten..het dreef mij tot wanhoop
ik zag de zon niet meer
verblind door eigenzinnigheid
ik zocht een uitweg in een doofhof die ik zelf had gecreëerd
maar vond het niet
mist omringde me en deed me huiveren
daar stond dood
te wachten
vluchtend rende ik doelloos
struikelend over m’n gedachten
joeg ik mezelf de dieperik…
GETEMD
poëzie
3.6 met 28 stemmen
7.535 En reeds verzwindt de vluchtende in het loof...
Dan worden eerst zijn boeien hem geslaakt;
Hij voelt zich vrij, maar zie, daar beurt zich schaatrend
Te mid van bloeiend lis en krokend riet
De nymf des meers, zoo wedergaloos-wit,
Als waar' ze uit enkel zilverschuim geboren.…
In de wrede zomer
poëzie
3.7 met 13 stemmen
5.036 Hoeveel makkers liggen machtloos ter aarde
Wier ellende niets meer dan sterven hoopt,
Onder 't bonkend kanon of onder paarden
Razend vluchtend worden zij neergetrapt, gesloopt.…