3717 resultaten.
Boshut
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
495 Zo rond mijn achtste jaar
bouwde ik in het bos naast
ons zomerhuis in Gasselte
een boshut van hout en, let
op, meerdere lagen prikkeldraad.
Ik werd wel eens schertsend
Sinaspriltje genoemd, maar in
wezen was ik echt depressief
en koos ik uit afweer en drang
tot zelfbescherming voor deze
eerste manier van afzondering.…
Bisnummer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
458 Met de eigen adem verzoend
wasemt de herfst het groene bos
tot een bruine minnekroeg.
Bij het roesten van de avondzon
danst de ontvoogdingsstrijd op tafel,
bezingt de levensles het defaitisme.
Als stille wezens van het diepere denken
kijken woudreuzen gelaten toe,
op afstand van een groepsknuffel.…
Tegenslagen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
579 Aan het begin wil je niet kalm blijven
niet de tijd nemen of je haaks houden
wil je geen goedbedoelde adviezen
Ondertussen ben je boos op alles
stoot je mensen van je af
die het juist goed bedoelen
Bij weer een tegenvaller
mag iedereen en alles doodvallen
inclusief je onmachtige ik
Aan het einde van dat alles
moet je scheuren lijmen,…
Autisme en natuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 als een echte boomknuffelaar vindt hij zijn rust
Rust in zijn hoofd
rust in zijn lijf
het leven is al druk genoeg als
alles snoeihard bij je binnenkomt
Mijn 'auti' en het magische bos
zijn een fijne combi!…
onderhuids
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 We verbreken zwijgen
niet door in woorden te vervallen
uren lijken alsof nooit geweest, hooguit op
een padenstelsel door onbetreden bos
binnensmonds zwelt een letterstroom aan
die uiterwaarden met gedachten vult
want het blijft waterstil. Raak mij aan
onder de huid die ons weerhoudt…
LAIS CCXXXIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
416 Het raakte haar: de woorden schoten los
van elke zin en letters verdwenen
in de flits van genot: ring in het bos
waar niets nog ademde. Zacht het wenen
van de nacht fluistert heel allene
dat het ene is verdwenen. Heilsfeit:
de eeuwigheid spleet open in de tijd.…
Maar onze liefde
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
485 Wolkenkrabbers storten in
Reuzenkeien zijn kiezels
voor kruiend ijs, kastelen
en tempels houden geen stand
onder bang en boos geweld
Elke angst gaat ten onder
aan zichzelf, kan niet blijven
binden en raakt verdeeld
Wetten worden gebroken
maar niet de liefde
waarin wij wonen, vrij
van chaos
die ruimte neemt
voor eigen gemak
steeds…
achterblijvers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 een klein dorp ging dood
het was een geleidelijk
sterven samen met de
achterblijvers
olijfbomen treuren in de
verweesde boomgaard
vóór het geblakerde huis
hangt een schommel scheef
aan gerafeld touw op
oeroude verlaten grond
het dorp zwijgt
dieper dan het graf
uit het bos klinkt het
gezang van een merel
zijn buurman valt…
Iedereen Even Rijk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
451 als ik om me heen kijk
zie ik goud in zonnestralen
zilver blinkt in de schittering
op het water
brons gelegen
in het oude bos
en de bomen vol fruit
geven ons robijnen
iedereen wint
zoals ons ooit beloofd
ook al zullen we
eens weer verdwijnen
we zijn zo lang door
de mooiste juwelen omringd
bewaar ze in je hart en hoofd
besef iedereen…
VAN SCHOON NAAR VIES
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
470 Lange tijd was de aardbol
geheel zonder mensen
telde slechts dieren
ratten krioelden overal
speurden voortdurend naar
overblijfsel van prooi
achtergelaten door
hond kat of roofvogel
waren de reinigers
van bos veld en water
de mensheid laat
veel vuil en afval neer
wat tot woning en voedsel
voor genoemde knaagdieren dient
de opruimers…
Ach Europa...
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
462 Wacht eerst nog even
de decemberstorm af
der enige echte
diehard idealisten
de fervente miljoenen
uit goud hout gesneden
roodgeverfde zwartharige blondkrullende
stedendwingend
bos en akkers besluipende
wolven en wolvinnen
megastallen vernielend
pfas verwijderend
van kankerveroorzakende
ziektekiemen
met één voet in het heden…
Dwingelderveld X
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
331 Ook toen sneeuwde het bos
langzaam dicht.
Straks zal de dooi mijn sporen wissen.
Alleen het beeld houdt aan.…
Festina lente; 1. De Uil, De Zon, en De Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
444 De zon zei:
"Dit is zonneklaar!"
De kleine eikel lag er onhandig bij
door een vreemde vogel uitgekotst
dit alles guitig gade geslagen door een luie uil.
"Niets is helder als de zon, de zon
niets dan een felle flits in de lucht
- 's nachts zijn er duizenden
zoals jij -
niets zo helder als het water
klaterend in beken, het bekken…
Festina lente; 4. Het Grote Feest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
350 Het grote feest zou onder de eik plaatsvinden.
Ja, hij alleen was geschikt bevonden.
Het was voornamelijk haar familie die het zinde
omdat familie rog en vrinden niets zien konden.
De bijna even grote beuk vond het niet leuk
hij was te donker bevonden, en zonder zonlicht
en de kale, dorre grond bezorgde teveel jeuk.
Beter was het zachte mos…
Festina lente; 6. De Oude Eik
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
399 "O, ego!", verzuchtte de oude eik,
"Hoe ver van hier kan het verleden zijn
als de wild verlichte grond en jong blad
aan ranke vingers zo groen
zo helder nog voor ogen staat?
Nog ruik ik de wildgroei
van zachte bedden klaver en mos
het grote donkerbos veilig ver weg.
Broeiend in de hoge zon druppels
gevallen uit de hemel op mijn kruin…
Festina lente: 2. De Jonge Eik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
540 Voor de eikel goed en wel begrijpen kon
waarover de uil sprak met de maan en de zon
bleken zij klaar met vechten en filosoferen.
"Zo zal ik nooit welsprekendheid leren
of schermen met woorden die ik dan zelf verzon
maar ik kan het natuurlijk ook anders proberen."
De jonge eik luisterde naar allerhande
stemmen en geluiden
waaide met winden…
Festina lente; 3. De Muis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 "O, was iedere dag als de eerste lentemorgen
dan zou ik gouden stralen schenken aan jou.
O, had iedere dag de geur van verse bloemen
dan zou ik zilv'ren zoeken alleen voor jou.
O, zou iedere dag voor de eeuwigheid gelden
dan zou ik nog meer houden van mijn en jou.."
"Hmm, misschien moet ik dat laatste toch veranderen."
mompelde de…
Festina lente; 5. Het Gesponnen Lijntje (met To-To)
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
385 Boven de zoemende insecten en vrije vliegers
vliegt het tuig voor witte slierten uit.
Over keihard rechte paden stuiven de bedriegers
onnoemelijk vies en met oorverdovend geluid.
Zelfs de meikever heeft moeite met de buit
boven het kabaal te stijgen en hun schijt te vinden.
"Er komt alleen maar rook en stank uit
ik houd meer van het paard…
liefde
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.730 Samen lopen door het bos,
de problemen komen even los.
samen rollen door het gras,
ik ben helemaal in m'n sas.
Samen wandelen op op het strand,
lekker zitten in het zand.
Samen fietsen over de weg,
jij hoort alles wat ik zeg.
Samen lopen zij aan zij,
van jou word ik echt blij.…
zware dagen...
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.452 boos uit ongeloof
angst
om wat komen zal
waarom, waarom?
zoveel vragen en
al dat verdriet...
en hoe het met jou
verder moet
dat weet ik niet...…
Rijk van liefde
netgedicht
3.6 met 44 stemmen
19.946 Zeldzaam naar verluidt
In de zee van dromen
Voorbij de onzinbaai
Zwemmen scholen zachtstrelen
En een enkele passiehaai
In de rivier van verwarring
Vluchtend voor een brand
Zwemt een eenzame verlangnek
Naar de overkant
In de melodie van gevoelens
Niet verkrijgbaar op plaat
Speelt een kwartet fluisterfluiten
Mateloos uit de maat
In het bos…
De drakenjager
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
2.409 wel koning zonder kroon dan toch
met onderdanen die zich wanen
als een zwart paard zonder manen
de grote stal die staat er nog
dat zei zijn moeder hem zo boos
toen hij verhit met vuur en zwaard
de draken de oorlog had verklaard
maar was hij dan zo argeloos?…
mooie woorden
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.673 in mijn oog ben je gevallen
een zekering gesprongen
mijn licht gaat harder branden
mijn voeten staan in het nat
een hoofd vol zinnen
waar ik mee wil beginnen
een woord laat je vallen
dat in mijn hoofd staat te knallen
al mijn zinnen zijn gaan liggen
wat moet ik nu verzinnen
nu lopen we samen door het bos
met mijn zinnen heel hard luidop…
de spiegel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.066 Hij wordt boos met mij,
hij knipoogt met mij.
Hij praat met mij,
maar geeft nooit antwoord.
Als ik naar hem wijs,
wijst hij naar mij.
Eerst vond ik het eng,
maar hij heeft me nog nooit aangeraakt.
Soms probeer ik stiekem te kijken,
maar dan verschijnt hij net zo stiekem als ik.
Hij lijkt op mij.…
Kastie
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
893 Ik keek,
mijn moeder keek,
en was heel boos
en sloot gordijnen.…
Jeugdige Liefde
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.951 Hij was onweerstaanbaar
we vreeën er op los
op zijn studenten-kamer
of op 't zachte mos in het bos.
En ben je pas getrouwd
kun je je geluk niet op
hartstochtelijke vrijpartijen
zei niet voor 't zingen, stop!
Nu we ouder en bezadigd zijn
elkaar alleen 'n nachtzoen geven
doet de herinnering soms pijn.…
Schrille tonen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
406 nog waaien
de kleuren van
stelen vlaagt
wind in schrille
tonen de dodenmars
bloemen
knappen niet af
maar leggen
zich plat uit
deemoed ter aarde
in een kris kras
pandemonium
vullen bomen
de kerkhoven van
het gigantische bos
schoon geregende
wortels bekijken
de immense
ondergrondse
hoeveelheid lijken
ook zij zijn geveld…
Het nieuwe loof
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
748 mijn dierbaar zaad, de weg is lang
zoek het licht dat door mijn vingers glijdt
volg niet mijn armen, proef hun streven
ik bedek er ’s winters mee de grond
vergeef me dat ook ik nog strijd
en zelden in mijn schaduw kijk
ook ik laat takken varen
heb wonden in mijn bast
vanwaar het mos mijn rug op klautert
heeft het bos geen toekomst…
Gedronken liefde
netgedicht
2.1 met 15 stemmen
1.442 hij vluchtte snel in glazen
wanneer er ruzie was
en thuis het servies reeds
gebroken was gevallen
perplex stond de barman
glazen te vullen
die wellicht verder gingen
dan de dubbele bodem
aders vraten ogen rood
zoals zijn neus beaamde
zijn vrouw niet boos meer
en een lentegevoel ontwaakt
de klok die niet na twaalfen slaat
want de nacht…
de smaak van liefde
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
1.786 Heerlijk ruikt het in het bos
naar kruiden rijk aan geuren,
lelies die de kussens kleuren
van het dauw gepareld mos.
Waar de beekjes helder stromen
langs de bloemen die ik ken,
is daar waar ik het liefste ben
in de schaduw van de bomen.
Oeverloos kan ik hier toeven
en de smaak van liefde proeven,
diep en vol en zorgeloos.…