1878 resultaten.
de storm van mijn angst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
808 Het doet pijn om in slaap te vallen,
En met die pijn weer te ontwaken.
Het doet pijn om door te lopen,
Het doet pijn om te leven.
Het zou toch veel makkelijker zijn,
Als ik daar boven kon zweven.…
DODE VLIERBOOM
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Rondom de molme boom ontwaken geuren
vam krachtige jeugd, golven met behagen
langzaam dichterbij, willen hem opbeuren.
Witte tuilen scheppen schone bloeidagen,
verdrijven elke gedachte aan treuren
om hun stamvaderdicht voor te dragen.…
Nachtzijde
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
679 loom hun licht ontsteken
de maan zich langzaam wassen laat
herkauw ik stof uit stenen breukvlak
waarop het denken krassen maakt
De droom is levensboek en spiegel
Het bed herbergt een duister lot
Waar slaap mijn starre wanen pelt
een weg baant naar een verre God
Verloren in de grot der blinden
gemaakt door Hypnos’ beeldfabriek
ontwaak…
Een zachte dood
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 licht in een ontwakend oog
heeft mijn diepste dromen doen smoren
schurkt zich tegen harde muren
op de drempel van het ochtendgloren
door mijn verrijzenis uit de prehistorie
heb ik een gedachtefossiel in steen gevangen
deze tussen tengere vingers
met zelfverkozen tederheid omhangen
de nacht heb ik met tijdlijnen verward
zodat ten halve keren…
Lichtbundel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
548 ze schrijft zo waar haar eerste dicht
als een woordenstroom niet te stoppen
stoeien zinsbeelden in haar gedachten
tot ze moe gemoedelijk uitrusten in haar schoot
ze prikkelen de dichterlijke taal
en maagdelijk wit ontpopt zich tot poëzie
's nachts droomt ze van gele letters
op een hemelsblauwe achtergrond
tot die ene ochtend bij het ontwaken…
Opstaan en slapen gaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 Hoe meer hij zich verbazen kan,
over slapen, ontwaken en nu.
Over tijd en over eeuwigheid.
Over wat de verschillen zijn.
Totdat het weer hoog tijd wordt,
om zometeen weer op te staan.
Om de dood een kans te geven,
om rustgevend dood te gaan.…
HET BLIKSEMVUUR
poëzie
4.0 met 3 stemmen
984 Dit zijn de verborgen wegen, de heerbanen van 't hemels vuur
Waaraan wij spelen, sluimren, omstrenglen elkander, ontwaken.…
Tussen ons
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Tussen ons ligt een wereld van verschil
niet zeker van onverschilligheid
kom laten we samen dansen nu
het is de tijd van de flamingo’s
hoe we zwieren en drinken in de nacht
luttele centimeters van de werkelijkheid
het ontwaken lijkt langer te duren dan gewoonlijk
misschien dat deze ochtend extra aandacht verdient
maar jij denkt nog aan…
Deo Volente
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
588 We zijn stil gezet
later staat niet vast
er geldt een andere wet
we plannen op de tast
We dachten het te weten
waar we morgen stonden
of waar we zouden eten
we hadden ’t uitgevonden
We zitten nu gevangen
kijkend achter ruiten
luisterend naar gezangen
van vogels die vrij fluiten
We zien de knoppen springen
van bomen die ontwaken…
Retourbiljetten
gedicht
3.0 met 1 stemmen
1.113 In coma enkeltje Mars en na de termijn
van een onbevlekte dracht rozig ontwaken
mijn wedergeboorte op een aards laken
gebakerd door een apparaat met slangen
en draden die in mijn haren hangen
stilte ver weg op de telefoonlijn
Ik kan opeens vloeiend Spaans spreken, mijn moerstaal
slaapt daar beneden, maar hoe legt een Hollander…
Zielsverwant
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
526 We fladderen over paarse heide
een zomers landschap in ons utopie
de avond met geurig boeket bij haardvuur
om samen te ontwaken op de veranda
naast een vuurkorf met smeulend kool
zien we het landschap tijdens het blauwe uur.…
insomnia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 vloeibaar lood persend
met het zuigend gemurmel van bolvormig worden
ik hoorde het roest knisperen
in de onderbuik van de pompsteen
verborgen dimensies namen bezit van mij
de elementen baarden akoestische ruimte
grenzen rekkend vanaf mijn huid tastbaar
als een groeiend lichaam zonder grond
tot het sleutelgat me aankeek
met de pupil van ontwakend…
Ik moet even kleien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 Die dag dat ze niet meer zal ontwaken
geen gesprekken of reünie mee zal maken,
blijf het vast even roerloos op die hemeltrap
kraakt hij al maanden genoeg bij menig stap.…
De weg naar Pasen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
610 Zo is ook de Mensenzoon
ons voorgegaan
op die zware weg naar het kruis
door een woestijn van eenzaamheid
van boete, vasten en gebed
om eeuwig in het land van
Licht en liefde te ontwaken.…
Mijn Avondrood
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
679 Naast mijn engelen zal ik dan ontwaken
die mij wakker schudden uit mijn fantasie
zij zullen mij op hun gouden vleugels dragen
tot ik mijn avondrood met vreugde wederzie.…
Muze van-tot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Hoe vaak bewonderde ik niet de ochtendgloed
De gouden glans die de horizon besproeide
Over smaragdgroen veld werd nieuwe dag begroet
Terwijl over ‘t stille meer ’t licht met golfjes stoeide
Schone belofte vanaf ’t eerste uur der dag
Gesteund door allereerste prille vogelzang
Verwekte bij ’t vroeg ontwaken een blijde lach
Die blijft de hele…
FEESTNACHT VAN OUD NAAR NIEUW
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 brandende kaarsen, bloemen en groen
om aan het oog van iedereen te voldoen
komt ’t kreeftmenu ten volle tot zijn recht
als de klok de laatste minuten gaat tellen
vloeit de champagne rijkelijk over…
het vuurwerk wenkt met feeërieke tover
doet de genodigden naar buiten snellen
de feestnacht wordt eten, drinken en dansen
om ’s anderdaags te ontwaken…
NARCOSE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
797 Na het ontwaken is het nog niet echt feest,
gekleed in slechts een miniem schort voel ik me een beest.
Geboeid door slangetjes van het infuus en katheter,
draden verbonden aan een monitor voor de hartslagmeter.
Zuurstof uit de muur naar mijn neus,
gezien het verlies zijn twee zakken bloed geen slechte keus.…
Allerzielen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
526 Maar de schoonheid die je vergaarde uit de natuur,
je mij deelgenoot maakte
van je strand, je polders tussen het slapende en dromende
daarmee ontwaak je me elke keer weer…
Avondgloren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
471 O, zie de hemel — een geopend hart —
waarin de sterren traag ontwaken,
zoals een mens zijn droomen draagt:
verborgen, maar vol eeuwig luister.
En ergens, tussen tak en takkerstond,
verliest de ziel haar naam en grenzen —
zij wordt het licht dat door de bladeren danscht,
het lied dat nooit begon en nooit zal eindigen.…
Lakeien van het licht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
317 Wij ontwaken in de avond,
floepen aan op stil bevel.
Ja, wij houden in de gaten
of u in onze mooie straten
meer dan voldoende burger bent.
Meer dan toevallig lopen hier
zeer duistere individuen
hondsbrutaal te speuren naar
de mazen in ons establishment...
'Hé, jij daar, waarom plaats je een bom?
Om je woede te ventileren?'…
De rijzende zon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
285 een wekker rinkelt
zij vangt aan met donkerblauw
een enkele ster die nog twinkelt
beëindigt ze soms met een grauw
weer wordt op mij gewacht
zo vaak verkleurt ze
vervolgens van paars door rood
naar roze om daarna te komen
tot het helderste blauw
een merel keurt ze
als zijn zang omhoog krinkelt
en zijn verlangen zich ontbloot
ontwakend…
schylge
hartenkreet
4.9 met 45 stemmen
1.741 juichend bevrijdt de zilte wind het water van z'n zware last
strijdbaar gras omarmt het nieuwe land, beschermt en houdt het vast
verdreven uit de hoge rotsen, verrezen uit de getijdenstroom
groeit de parel in het ondiepe duister waar de zon de strandglans doet ontwaken uit z'n droom
zo hervindt het woelig zand 'n nieuwe bergplaats, 'n haven…
Hole (in) one
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.928 Genietend van het ochtendgloren en de warmte die al voelbaar is
Luisterend naar het klokgelui, oproepend voor de ochtendmis
Zacht piepend komt een oude man op z´n fiets voorbij
Langzaam tilt hij zijn hand op en zwaait naar mij
Ik roep bonjour en zijn glimlach toont z´n tandenloze mond
Vogels scheren over en in de verte blaft een hond
Als ontwakend…
verleden, heden en toekomst
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
15.002 In het verleden miste ik die vertederende blik
Zoals die mijn ziel in het heden weet te doorklieven
Waar ik in de toekomst ontwaak, nog net bij mijn positieven.
In het verleden miste ik jouw stralende schoonheid
Die mij in het heden weet te bereiken met vurig verlangen
En wij in de toekomst door elkanders warme liefde zijn bevangen.…
Laat mij wakker van je dromen...
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
2.434 zo bang ben, lief,
dat je weggaat en mij alleen laat
Het besef is gekomen
ik ben van je gaan houden
kon ik je maar vertrouwen
voor een heel leven lang
Even bestaat de wereld uit jou en mij
de mensen in de voorbijgaande trein
kunnen het niet weten - ook niet zien -
hoezeer ik jou nu lief heb
Ik val langzaam in slaap
om morgen te ontwaken…
Aan de vijverkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Ik ontwaak uit mijn stil gesoesd aan deze vredige oever,
’t zonlicht kleurt fel in onze frêle vleugels, ijldun als van glas,
mijn ranke waternimf en ik paaien een duodans aan de plas…
Euroliefde
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
1.036 klassieke beatmuziek
amor amore op vleugels
van het internationale
ich liebe dich über Grenzen
hab tiefer Lebenskunst
in dich gefunden
da bist du wiederum im Zug
verbreid mijn liefde
in talen die ik nog niet ken
ik hoef ze niet te spreken
want naar het jou beliefde
heb ik je in gedachten gesproken
reeds duizend maal gezoend
ik ontwaak…
O DOOI-WIND
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.098 - Ik ruik de geur alreê van gras en hooi
Uit gras en zooi – en dat weer ’t al ontwaak
Tot nieuwe muziek en zangerig vermaak,
Dat ook ikzelf uit kille koude ontdooi!
Ik zie u vliegen voor de grauwe maandag
In wilde jacht van draderige wolken,
Al voort, al voort – wat is het dat u jaagt?…
Zij sluimert
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.422 Ik zie de donkre nacht genaken,
Dat gij uw oog voor eeuwig houdt geloken, -
Dan sluimert gij, maar kunt niet meer ontwaken:
Dan zal de zode, die gij dekt, ú dekken,
Dan zal geen zonnestraal uw lippen stroken,
Geen lied van 't woud u uit die sluimer wekken. -
----------------------------------
uit: Mathilde (1882)…