2620 resultaten.
De lagen van de huid
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 Een ongezien gebroken kind huist
in het terracotta soldaatje het leert
leed en agressie om te zetten in de
superkracht van een onmetelijke liefde…
Wanneer sterren weer schijnen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
550 Kom ik droog je tranen,
jij hebt al genoeg leed meegemaakt.
Zal ze een voor een betoveren,
zodat je eindelijk opnieuw in jouw hart kunt worden geraakt.
Dat jij s’ avonds ziet dat de sterren ook voor jou weer schijnen,
met op de voorgrond een fel gekleurde maan.…
Hoorn van overvloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
326 Denkend aan de kussen jij mij geeft,
Is al ’t geleden leed voorbij,
Door je kussen voel ’k mij vrij en blij,
Gevoel ’k eer niet heb beleefd.
Tijd lijkt stilstaand voorbij te vliegen,
Mijn geluk kent geen eind,
Nu jij mij op roze wolken laat vliegen.…
EUTHANASIE MET 75, EEN ZALIG IDEE!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
375 in mijn 75ste levensjaar
ziet dit met lede ogen aan
maar ik zal ermee moeten dealen
want het blijven menselijke zielen
zelf wil ik het proberen te voorkomen
euthanasie met 75, een zalig idee!…
Heerbeestjesleed
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
364 Wachtend op de bus of tram
dacht hij: ”Ik ben goed bij stem,
dus hef ik het lied maar aan
over het leed in mijn bestaan”.
“Nooit zal ik een vlinder worden
en het spinnen van een web
is toch van een andere orde
dan ik in mijn genen heb”.
“Mijn smart is onverdraaglijk.
Mijn nut of lot iets geks.…
Het wordt avond
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
370 dag openbaarde haar geheimen;
Ze vielen niet in goede aarde
Wel een dorre grond in sappen zuigen
Het wordt avond
Rimpels verweren het gelaat
De angst van zinsneden
Omgangsvormen in klokken luiden
Zwak weerklinkende woorden
't Onweer staat klaar
Hagelstenen vallen
Vernielen levensmoed
Onrust kiest het hazenpad
't Evenwicht strooit
Leed…
Bella donna
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
2.403 binnendringt
mijn smaakt ontwaakt
door stracciatella-ijs
dan klopt mijn hart
een warmer ritme
het landschap danst
dan dankt en bidt ze
Als door de vroege geur
van cappuccino
de ranke zeilen
langs de kim flaneren
de cipressen hun schaduw
op het plein draperen
een schaterlach galmt
van een bambino
dan welt er weemoed
door mijn lome leden…
Avondlied
poëzie
3.6 met 19 stemmen
3.177 Eens is alle leed geleden,
Alle strijd ten eind gestreden,
Rust bekomt het hardste gemoed.
Navond, navond,
Vredige avond,
De avond maakt de mensen goed.
---------------------------------
uit: De noodhoorn (1916)…
Lusteloos
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
908 Morrel aan bij de eerste,
waarin weinig dagen geleden
nog Koning Winter heerste
kristallen stollend over al mijn leden
en ijspegels smeltend aan de rand
van mijn dak.
Nu scharrelt er een logge ijsbeer:
Heen en weer.
Heen en weer.
Een andere kamer klaagt
het getok van kippen.…
O gij, mijn lief
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.732 O gij, mijn lief, die nu door 't lieven lijdt,
Klaag niet in stilte alleen, - maak poëzie
Van leed, - ach laat geween en melodie
Tussen ons zijn een zoete somberheid.
En ik, die u nu liefheb, begeleid
Uw zang met wederzang, ter harmonie
Van klare koren, kalme profetie
Van vreugde en liefde en innige eindloosheid.…
Londen, 7 juli 2005
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.080 ferme woorden
Maar gaandeweg vindt hij de juiste toon
De media die zijn massaal gekomen
Emotie klinkt door elke microfoon…
Hij heeft zich na de eerste schok hervonden
Het komt nu aan op visie en beleid
En morgen rijdt de metro weer door Londen
Want “doorgaan” is een wapen in de strijd…
De stad treurt om haar doden en gewonden
Onzegbaar leed…
Vleug'len
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.558 Daar ontdek je waarden
die je naast je leed,
weer terug op aarde,
nimmermeer vergeet.…
Soms, plots'ling, door mijn Brahmanvrede heen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
1.816 En ik lach om machteloze dromerij
Van Yâjnawalkya's Zelf-vergodlijking:
'T leed- en verand'ringsloze - baat het mij,
Die lijd in wereld van verandering?
Tot 'k op uw zee, bevrijd weer, ademhaal,
Gangâ van Yâjnawalkya's stat'ge taal!…
No risk
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.412 ook geen laatste slok
Begin niet aan stoere avonturen
Lekker thuis is spannend zat
Pas wel op dat je niet doorslaat
Draag zwembandjes aan in bad
Misschien lijkt het een minpunt
Als je beschouwd wordt als die vent
Die zichzelf geen plezier gunt
Zelfs zijn dood ruim had gepland
Als je niets hoeft op te geven
Niets voor vrienden, nooit geen leed…
Alleen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.214 Vogels als trotse harpijen,
Blauwe bewakers van je angst,
Gulzige gasten
Aan de rijke tafelen
Van je leed,
Verstoren de eenvoud
Van je wezen.
Waar is hij verborgen,
De speels klaterende bron,
Goedmoedig bulderende
Bergstroom?
In de vallei van je lach?…
Als wolven (tegen de volle maan)
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.115 Er komt een andere tijd, wordt gezegd,
er zal geen oorlog zijn en geen leed.
De vrede die aanbreekt, is dan echt,
zodat men al het oude snel vergeet.
En zo zal het voor altijd blijven,
als de lucht blauw begint te kleuren.
Maar ik, zal ik dan nog schrijven?
Wat zal er met mij gaan gebeuren?…
Modderregen
netgedicht
3.9 met 104 stemmen
37.724 Een oude vrouw zat voor een berg
Zij weende om het verlies
Een reus samengeperst tot dwerg
Het schoonste laken leek nog vies
Tranen van as vermengd met bloed
In banen van was gedrenkt in een grijze vloed
Langs haar papieren gezicht
In trage stromen een weg zoekend
Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht
De dag van vaarwel…
MA
netgedicht
3.8 met 41 stemmen
2.974 Soms was het zwaar, maar klagen deed zij niet,
ze trok zich moedig dwars doorheen haar zorgen,
haar kleine leed voor iedereen verborgen,
verbeet zich: wie niet huilt, heeft geen verdriet.
Nu heeft de dood haar lichaam opgeëist,
al zullen wij haar steeds in ons bewaren.
Een leven is meer dan de som der jaren.…
De zingende danser
poëzie
3.5 met 33 stemmen
2.790 Een knaap, die mijn hart heeft verzoend met Rusland,
Die maat en muziek maakt van zijne leden.
Mijn open mond drinkt het zoet van de lucht,
Mijn oog verzadigt zich van zalig schoon,
De muziek wiekt, gelijk een vogelvlucht,
Zo zacht van slag, en fluit zo vol van toon.…
Modderregen
netgedicht
4.2 met 45 stemmen
2.255 Een oude vrouw zat voor een berg
Zij weende om het verlies
Een reus samengeperst tot dwerg
Het schoonste laken leek nog vies
Tranen van as vermengd met bloed
In banen van was gedrenkt in een grijze vloed
Langs haar papieren gezicht
In trage stromen een weg zoekend
Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht
De dag van vaarwel…
Dwalingen
netgedicht
3.9 met 36 stemmen
1.537 Verdwaald in donkere spelonken
Van herinneringen en emoties
In oeverloos verdriet verzonken
Zoekend naar gelukgaranties
Waar gevoelens ooit verdronken
Veel leed om te verwerken
Pijnen bijna niet te verdragen
Verschuil het onder grafzerken
Wil voor alle komende dagen
Mijn welzijn versterken
Gevoelens naar boven halen
Die pijnlijk en beschadigd…
Drievliet
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
816 gaan zij de achtbaan rond
de dag genieten zij met open mond
er rust een streng verbod op heilig moeten
hier danst de kinderziel op blote voeten
en sluit zij met het zonlicht een verbond
de lijfspreuk luidt er: lachen is gezond
de boeman treft het park niet op z’n route
de tijd draait ronden in het reuzenrad
hij volgt het kinderspel met lede…
Wedstrijdritme
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.327 De kerk is als een voetbalclub
Alleen leden tellen mee
De dominee, de voorzitter
Maria, mevrouw van de wc
De moskee is als een voetbalteam
Schoeiselwissel en geen drank
De imam, de hoofdtrainer
5 keer trainen of reservebank
De synagoge is als een voetbalveld
Volgens het boekje afgemeten
De Rabbijn, de materiaalman
De cornervlaggen nooit…
Behouden vaart
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.672 geslagen
wiegend in een zee van pijn
wiens golven niet te breken zijn
maar telkens nieuwe vloed aandragen
Vraag me niets
als ik worstel met woeste baren
stuurloos zoek naar kalme stromen
blind navigerend op het vertrouwen
dat ik de haven zal aanschouwen
wanneer de zon is opgekomen
Vraag me niets
als regen wimpers zwaar bedauwt
en lede…
De ziel spreekt
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.721 Laat door venstren van uw ogen
Open steeds in lach of leed,
Tot mij binnen dit bewogen
Licht van God, dat leven heet:
Als de zon de morgenregen
In de middag achterhaalt,
Tot de wereld allerwegen
Van hun éne luister straalt,
Zal het masker uwer trekken,
Vóor het in de dood verstijft,
Nog mijn eigen glorie dekken…
Aan de Hollandse wal
poëzie
4.0 met 19 stemmen
5.676 'k Heb mijn kromgesloofde leden
Op zijn bodem uitgestrekt;
'k Heb hem met mijn lijf bedekt;
'k Heb hem met mijn arm omvademd;
'k Heb zijn lucht weer ingeademd;
'k Heb zijn hemel weergezien,
God geprezen op mijn kniên,
Al de doorgestane smarte
Weggebannen uit mijn harte,
En het graf van mijn geslacht
Dìt mijn rif terug gebracht!…
Die ene vriend
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
6.890 Waar men u deze dagen meed
zal de ware vriend niet van u wijken
en, u behoedend voor bezwijken
aan 't onzegbaar grote leed
uw toegewijde steun zal blijken,
elke zware dag voor u gereed.…
De heupbroek
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.664 De zomer breekt aan
Het is niet te stuiten
Met de vrouw komt ook
De laatste mode naar buiten
Bloot moet, zo lijkt
De regel te ontstaan
Ongeacht mooi of lelijk
Zo is mij niet ontgaan
Goddank is de legging
Uit het wereldbeeld verdwenen
Maar wat er voor terug is
Doet lijf en leden beven
De heupbroek met
String en 't korte hemd
De nachtmerrie…
gespletenheid
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.235 neergedaald ter helle
die door stemmen
daar henen geleid werden
om jou te tarten, te kwellen
al snij je diepe wonden
om te gehoorzamen aan de
satanische dwang
het leidt slechts
tot een tijdelijk uitademen
van verwrongen lucht
gedragen door spookgezang
soms als een ja
op zich laat wachten
- immers je ogen zijn nog toe -
de leden…
TAAL
poëzie
2.9 met 10 stemmen
4.525 Toen deed de stad van leed
voor mij haar poorten open;
ze leerde mij ‘t geheim
van wanhoop en van hopen;
daar hing te spreken veel
aan ogen en aan monden
waarvoor men hier beneên
geen taal heeft uitgevonden.…