1749 resultaten.
Tweede NIEUWJAARSDAG
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
859 mijn boek, welke zich al enige keren
van m’n hand heeft verplaatst naar de vloer
door een steeds weer opdoemende slaapattack,
kan me niet méér bekoren dan een slappe
appelflap die ik zie liggen onder de vitrinekast,
bestoven met poedersuiker of maanden oud stof.…
Met of zonder franje
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.252 speeksel
van mijn mond waarin de gedroomde
dauw schijnt op te lossen en met
ongeduld te wachten op de eerste
druppel van de zonnestond,
In het licht van de anonimiteit, die
uit te dragen in een spiegelbeeld die
ik heel even zag, uit het heetste vuur
gesmeed door illusies of in de realiteit
van alledag vergaan in spontaniteit,
het stof…
Beginsels.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.849 Maar dat vuur is uit een vonkje tot zo fel een brand ontgloeid:
Maar die stroom uit kleine druppen tot die zeekolk saamgevloeid:
Maar dat ondier is geboren uit het stof der ledigheid:
En dat onkruid, van één zaadje over d' akker uitgebreid.
Sterfling!…
Aqua-forti
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.101 ‘t Is op 't gevoelig goudkleur koper malen
Met d' angel ener wesp en 't fulpen stof
Der vlinderwiek, gegloeid van zonnestralen;
De punt der naald die juist ter snede trof
Wat in des kunstnaars rijke dichterziel
Uit fantasie en leven samenviel.…
Het Leusveld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
559 Dwalend langs de lanen van Het Leusveld
waar de adem van het landhuis
vertederend ritselt en
de morgens bedauwt
waar bij elke stap het stof van het verleden opdwarrelt
en neerstrijkt op de dromerige dreven van Oeken
die languit luieren tussen kanaal en rivier
het jachthuis heeft zijn gevaren ingepakt
verpulverd ligt het restant van vroegere…
AAN EEN JONGE VRIEND,
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.193 Van dat uw moeder u naar ’t heilig doopbad droeg
ontving gij stof en wenk, om biddend Hem te loven.
Wees vrolijk, jongeling! ten dage van uw jeugd.
Maar meng’ zich de ernst dier vraag, beslissend voor het leven:
„wien hoor ik? wie alleen kan mij behoudnis geven?”
bij de u van ganser ziel gegunde levensvreugd.
1843.…
Verdriet in Khasab.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
630 Het zoute water, wind en dagelijkse zon
zij wissen sneller dan voorzien, je sporen
de tekens zijn als stof, nu bezig heen te gaan.
Nu trof ik daar, de resten van een maaltijd aan
in jouw land is naar nu blijkt, dus ook een tijd
waarin alle wonden kunnen helen.…
het beste leven geven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
863 waar liefde samenvloeit
komt het beste boven
transformeert zich de bron
tot – uiteindelijk – jouw leven
de stroom van ontmoeting
weeft met stof van genen
in moeders schoot
zich jouw eigen bestaan
wat vormeloos begon
week nog – en zacht
vormt zich frêle
tot in jouw fijnste details
voedende aderen
daar om en doorheen
weven schilderend…
Lafaards
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
699 Terug in de wrede arena zag ik de vele,
valse vijanden als volkomen lafaards
in het stof bijten, nog voor er sprake
was van een daadwerkelijke strijd.
Ze schermden met gelogen aanklachten
en malle, jaloerse wespesteken.…
Leeftocht
gedicht
2.5 met 2 stemmen
4.107 Alsof je voor het eerst een engel ziet
en weet dat die niet bestaat,
zijn vleugels gerafeld vol stof en vol schimmel,
met veren te oud voor een vlucht.…
Morgendicht?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
471 Ik wil niet strijden met
de verwachting, die de geest
verwart, ik vermijd de pijn,
schenk je zuurstof
uit de beide boezem-
kamers van het hart,
de ene kamer pas gewit,
de ander nog ongewis de
toekomst tart, om in het
stof van het heden te bijten
Eens zal ik die Satan pakken,
met wie jij moest vluchten,
ik schep genoegen in die…
In Goddelijke poëzie mijn hart mijn bron de genezende zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
528 tijd hard en ongenaakbaar
koud onder mijn voeten voel met gedachten die me kwelde
aan het
bonte landschap met de koeien
de tinnen kan met room de boterbloemen
de vlammende bladeren aan de boom
hoog in de blauwe lucht de hongerige spreeuwen
zonder schroom
ik herinner me weinig meer
na al die jaren
met de regen verdwijnt het stof…
Typerend?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
419 zachtste dons
naast het reinigende vuur,
waar je niet hoeft in te houden
verlost van alle ethiek, en als
je handen stilvallen, gaan je
zelf gekozen kleuren een eigen
weg, een laatste tint waait over
de horizon, het beeld heb je
voor mij geprojecteerd in het
aura van je licht, die je in een
typerende kleur, zelf verzon in
het diepste stof…
Nu de getouwen zijn gestorven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 mechanisch kreunen van staal dat leefde
Het wrong zich gestaag in mijn genen
Dat een ritme in mijn hartslag weefde
De donkerte was met mijn lot begaan
Vol eerbied bogen gevels naar binnen
In ramen kierden de eenzame nacht
Hier, hier weefden we ooit vers linnen
Het geluid van mijn broze stap klonk
Als gefluister tegen oude muren
Waar het stof…
1 mei
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.043 Meer vlees, minder stof alom dus.
Behalve in mijn ouderlijk huis vroeger.
Ondanks de hogere temperaturen
trof ik mijn moeder aan in een trui
met een sjaaltje rond de nek.
Ze had het altijd koud.
Dokter rade haar aan meer in de zon te lopen
en jodium te nemen.
ze moest ook meer eten.…
De vonk van inspiratie
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
486 Vonk in het duister
een fluistering leidt mijn pen
woorden vinden vuur
Soms is het een fluistering in stilte
van de ochtend, een gedachte die zweeft als stof
in een gouden lichtstraal, een woord dat zich vastklampt aan
de rand van het bewustzijn, wachtend om geboren te worden in inkt en adem.…
Overvloed aan rugzakken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
297 Ik kreeg een nieuwe rugzak
van mijn zoon
Hij zei, ik had gezegd
mijn oude viel maar uit elkaar
Toch kon ‘k hem nog niet weg
zoveel met hem geheen en weer
zijn gaatjes stopte ‘k elke keer
Ja soms zijn dingen
zo vertrouwd
en je verknocht, zei hij
‘k Liet nog vier and’re zien
Een 60 liter,
die onder stof,
merk Carymore,
gekocht…
Een Nieuwe Orde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
315 De schaamte van de oude orde
verwaait tot stof en as,
niet om te vergeten wat zij was,
maar om niet terug te keren.
Laat de wind als adem waaien,
voel de zuchten van Aphrodite,
waar liefde langzaam overwint
wat hoogmoed ooit heeft opgericht.
Sla de handen ineen en wees bedachtzaam,
want verval sluipt zacht en puur.…
Zelfbehoud
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
297 Op de trap ligt stof
in grijze vachten.
Het hecht zich aan zijn zolen
zonder verzet.
Boven ligt het laken
in een knoop tussen zijn benen.
Hij volgt de barsten in het plafond,
van lamp naar hoek,
alsof ze ergens uitkomen.
Achter het gordijn
gaat de wereld door.…
poème nature
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
249 onze aderen persen, deze grond waarop wij leven
teruggeven aan de aarde onder onze voeten
ons heilige moeten gunnen diep tussen wortels weg te zinken
in krioelende modderpoelen, om ons niet langer te bezoedelen
uit die onreine bronnen te drinken, maar uit de lavende nerven van bladeren
en laat ons sterven naar natuurlijke gebruiken
als stof…
Het broeien van de kim
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
199 Het stof danst op het ritme van de eerste slag,
het veilige verleden valt in as.
De bliksem splijt het vlakke, grijze rijk.
Het water stijgt, het breekt de strakke kom,
de storm herovert wat de angst bezat.…
Thierrytweets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
609 Op twitter trachtte Thierry
twee voor twaalf
Ten einde raad wel twintig
tweets te sturen
Na tweeëntwintig keren
twinkeleren
Wist hij tien tongtwisters
te kwinkeleren
Maar toen het Twintig Twintig
werd om twaalven
Riep hij vertwijfeld 'twitter,
da twort niets!'…
Suikertante
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.468 Spreidt ze tot in de hoeken van stof.
Ik moet zwijgen over haar tranen.
Het verwachten zweeft in de zon, een pluisje.
Zij kermt en bindt schakels aan mijn pols.
Ik zie haar rimpels en mijn geschenk.
Zij is rood van de spataders en geeuwt.
Fronsend verbergt ze haar laatste woord.
Haar huid leek op een geploegd veld.…
Zestien
gedicht
3.2 met 119 stemmen
41.606 IV
Nu ik het samenzijn beleef
met het meisje van zestien jaar:
o beginsel des levens, geef
dat ge nog in mij klaar
ligt nu zij het stof wegveegt
uit mijn haar met haar handen en haar.
V
Om het bloed dat in haar parelt,
heilig u, mijn handen.
Dit is het eerste in de wereld.…
Grafdicht op Jonkvrouw Isabelle le Blon
poëzie
4.4 met 14 stemmen
4.983 't Moet al de dood bezuren:
Hoe machtig en hoe rijk,
't Vergaat tot stof en slijk.
Al wat er is geboren
Wordt as, als 't was te voren.
Ik rust hier wel tevreên.…
het blijft behelpen
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
4.889 gisteren op de koffie
trilden ineens tante's handen
mijn vader's voeten deden het ook
die laatste keer zonder ophouden
dat ik hem moe en kort van stof
samen met moeder thuis trof
herinneren doet zo'n pijn
vooral nu in de weet
dat vanwege vroeger
en alles bij elkander
je toen nog steeds zo stil
en niet anders kon zijn
het was nu…
huizenjacht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
756 Dun als krijt
Staat je leven
Op steen getekend
Foto’s van stof
Zelfs al heb je
En houd je in kluizen
De meest tastbare relieken
Niets verdrijft de angst
Van een toekomst
Die schromeloos
Met een wisser in de hand
De tuin van je verleden
Hertekent tot een stad
van nieuwe dromen
zeker als die morgen
dwaas heet
en ‘s nachts in bed…
Zo wie klage...
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.171 Gaf mij ooit in vroeger stonden
Haat of onrecht stof tot klagen
Over andrer mensen zonden?
Ik geloof het noô
Of miskenning? Zoude ik vragen,
Om gekend te zijn, wier stage
Zorg bestond in 't veilig dragen
Van 't incognito?…
Dief in de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.005 Toen zijn lange vingers gleden
langs de kringen van het leven
om te vegen van het stof
dat werd verzegeld met de tijd
was het de weerwil van de wolf
die zijn vijand was gebleken
en het uur had toegekeken
van zijn onbezonnenheid
De lente tikte hem voorbij
nog als een warme voorjaarsregen
tegen vensters van genoegen
die hij dichtsloeg toen…
A la recherche du temps perdu *)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
6.722 Ze klopt
het stof van zijn kleren, betast zijn hoofd,
lacht om de rode veeg naast zijn mond.
Een stem stuift op. Steigert in het donker.
Ze schrikt. Draaft ontzet haar wereld rond.
Het tuinpad wijkt. De deur gaat dicht.
Wat achter ligt, krimpt weer tot vergezicht.…