2249 resultaten.
WITE MAR
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
188 Wentelingen gaan razend snel, dan weer traag,
willen het stille bestaan opbeuren,
dat wellicht in 't verborgene zal treuren
om zorg en onzekerheid van vandaag.
Vloeiend verdwijnt warme schittering.
Kikkers en salamanders laten hun strijd,
zoeken een modderbed voor overwintering.
Het verharde ven is tot dragen bereid.…
Zomer in het asfaltwoud
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
269 somber
tussen het beton en grijze stenen
zoekt groen een broos bestaan
de zwoele wind proeft zilt en zwaar
oude muren slaan een warme nevel neer
wortels klauwen in diepe grond
breken door de asfaltlaag heen
de haven slaapt, een fabriek staat stil
het groen zal de grauwe stad raken
gedreven door een stille, vitale wil
niets houdt de trage…
Grijze akkers
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
169 alles lijkt verdord te liggen op
akkers die ons voeden, de teelt
lijk verloren onder een grijze
deken van opgedroogde klei
doch niets is minder waar, het
bloeien en groeien is slechts
met tussenpozen gesteld in de
hiërarchie van een “ Value Bet “
zo ook ligt de nacht naast mijn
trage stappen die me vergezeld
naar iets van wat ik nimmer…
Tijdloos gras en vochtig steigerhout
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
111 De avond zweet, de aarde dampt heel zacht,
terwijl de druppels traag het hout doordringen.
Er klinkt een fluistering in de zwoele duisternacht,
waarin de herinneringen van de dag verzinken.
Het ruwe hout geeft warmte aan de koelte af,
een diepe geur van zonlicht en verleden tijd.…
Nachtelijke Spiegeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
8 Een schim van gisteren komt traag voorbijgedaan,
gevangen in het web van eigen tranen.
Men zoekt tevergeefs naar woorden in het duister,
naar een gebaar dat warmte achterlaat,
terwijl de wereld kil en zwijgend praat
en dooft in ijle schijn en vale luister.…
Bergen
poëzie
2.6 met 7 stemmen
2.572 Niet ongeduldig zijn ze en niet boos
Om mijn vermetelheid; ze kijken rustig
Zoals mijn oog soms spelend nederziet
Op 't trage rupsje kruipend op mijn vinger,
En doelloos zijn bewegingen bespiedt.…
Zij (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.366 Naar haar troebel grasland
Stiller dan een steen
Zat zij in haar rieten kooi
De weerstand geknakt
Verweesd het kruis dragend
Met verkrampte lippen
Haar tong in de klem
Tot er een huivering door haar ging
Haar geketende polsen rusten op het bekken
Ze spartelt verbeten tegen
Een gorgelende stem scheurt zich los
Suf en dronken na het trage…
Herfst en Hoop
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
831 Mistroostige uren glijden
traag in minuten over,
minuten worden
weer lange uren.
Zelfs de zon vertoont
vlagen van neerslag
en weent om de duisternis
van de dag.
De herfst verliest haar
bladeren aan de winter,
vergeefs hunkeren ze nog
naar een laatste geborgenheid.…
Het goede voornemen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.041 Wanneer ik traag in 't leren ben,
Dan denk ik aan het kleine miertjen,
En sta dan in mijzelv' beschaamd,
Bij 't voorbeeld van dat vlijtig diertjen.
Des zomers werkt het altijd voort,
En nimmer zou het moeite sparen,
Om, in de kleine voorraadschuur
zijn wintervoedsel op te garen.…
Verval
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
1.628 diep gebed
die zachte woorden prevelt
doordacht en nauwgezet
Een vurig bede klinkt
vanuit het hart ontstegen
'Heer waar bent U, hoor mij roepen
de wereld om mij heen verhardt
er strijden allerhande groepen
en het geloof in U verstart'
Hoopvol slaat zij haar ogen op
smekend hulp vragend van Zijn Hand
maar al wat zij ziet is het trage…
eenzame nachten
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.047 zoals in alle nachten
wanneer ik naar jou verlang
voel ik me eenzaam en alleen
gevangen in mijn eigen ban
zoals in alle nachten
kruipen uren traag voorbij
alleen de gedachtte aan jou
maakt me even gelukkig en blij
zoals in alle nachten
wanneer de slaap niet komt
huil ik zachtjes en niemand die me troosten kan
of me in de armen…
Laat & vroeg
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
7.053 Alleen in een kantoor
Waar computers zoemen
Boven slapen kinderen
Als gesloten bloemen
Woorden vliegen
Te vlug binnen de muren
Het late werk dat ligt hier nog
Tussen de trage uren
Een kas geteld
Overdracht geschreven
Thuis gebeld
De nachtrust wacht nog even
Dan toch even krabbelen
Intern wat babbelen
'Hersensabbelen'
Als waterkabbelen…
eenzame nachten
hartenkreet
3.4 met 36 stemmen
2.334 zoals in alle nachten
wanneer ik naar jou verlang
voel ik me eenzaam en alleen
gevangen in mijn eigen ban
zoals in alle nachten
kruipen uren traag voorbij
alleen de gedachte aan jou
maakt me even gelukkig en blij
zoals in alle nachten
wanneer de slaap niet komt
huil ik zachtjes en niemand
die mij troosten kan of me in de armen sluit…
Samen
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
2.025 Nu herhalen we traag ons spel.
Toen…nu…later
Ze dringen zich op in een wisselvallige spurt
Later? Later zal ik minder haten
En beminnen in rijke tonen, volle kleuren.
Zwelgen in de leegte houdt me bezig.
Samen de tijd wurgen en dan nog voor de laatste tik elkaar verlaten.
Samen kiezen voor verlaten.…
EMOTIES
netgedicht
3.3 met 99 stemmen
21.665 Warm weerloos schelpenzand
ligt maagdelijk te blinken
laat zuigend water slinken
op sereen verstild strand
Het minnekozend gekabbel
vertoeft nog in speelse rust
warme korrels nat gekust
in teder liefdesgeknabbel
Als een plots vlagende bries
wolken doet opzwellen
de zon straf omknellen
in grijs doorschijnend vlies
Dan laat traag verdicht…
badpakblues
netgedicht
3.5 met 20 stemmen
1.844 met haar beiden ogen dicht
staat zij zich te wegen
en onder haar lichaamsgewicht
voelt zij de schaal bewegen
langzaam telt zij dan tot tien
kijkt schichtig naar omlaag
wat haar ogen daar dan zien
verwerkt haar hoofd maar traag
tot tweemaal toe opnieuw gewogen
haar geest vraagt om die zekerheid
doch de cijfers hebben niet gelogen
zij voelt…
gerede twijfel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.526 middagmaal ligt een
blanke zee van tijd
waarin haar energie
tomeloos kolken slaat
met koffie als hiaat
maar na de morgen
kruipt gestaag iets
van twijfel in haar
kleine zekerheid en
staart zij naar de TV,
denkend aan niets
achterover op de bank,
niet slapend, maar
met de ogen dicht
voelt zij hoe de uren
van de middag wegglijden
in trage…
Gepasseerd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.635 gedichten van gisteren en toen
beslagen spiegels van een geschonden blazoen
een blik in de diepte van het waarom
Ik wil die echo’s niet meer horen
verlang naar de stilte van de komende nacht
stap over de horden die het verleden bracht
weerkaats het geluid van gebroken en verloren
Langs de regels wandelen mijn gedachten
te vaak stokt deze trage…
Ziek
gedicht
3.1 met 333 stemmen
79.532 de forse broeder met de harde handjes
de trippelbroeder met de wollen wantjes
de hoofdzuster, imperatief,
vult massief de kamer
dreigend met haar zwarte hamer
gejaagd telt het infuus
66 druppels per minuut
een half uur lang onrust
een nieuw infuus:
7 druppels per minuut
traag geruststellend getik
kam en zakdoekjes vallen
oprapen?…
HET GOEDE VOORNEMEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.706 Wanneer ik traag in 't leren ben,
Dan denk ik aan het kleine miertjen,
En sta dan in mijzelv' beschaamd,
Bij 't voorbeeld van dat vlijtig diertjen.
Des zomers werkt het altijd voort,
En nimmer zou het moeite sparen,
Om, in de kleine voorraadschuur
zijn wintervoedsel op te garen.…
Boom
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
7.333 Mijn gevoel wortelt wijd in trage aard,
waar het sap onttrekt aan lage schimmels,
gedachten zuigt uit begraven schedels,
waar herinnering sluimert, lang bewaard.
Bruin blad van de herfst reeds lang verzonken,
een lentelach en een traan op de grond,
woorden van haat uit een bijtende mond,
gestorven vriendschap heb ik gedronken.…
In druipend tranen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
920 Ik kwam van ver, van ver ben ik gekomen
En alsmaar verder zou ik immer blijven gaan
Om nog slechts eenmaal aan uw zij te mogen staan
Nog eenmaal, tot in mij weerom de tranen stromen
In druipend traag, verwerend al mijn dromen
Hier nu versmolten tot de allerdroefste waan
Dat dit moment, nu hier gekomen weer zal gaan
Voordat ik van dit puurste…
Extase in de oase
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
1.531 Fatima likt tergend traag
de druppels van haar vingers,
de nacht was wild, de ochtend
naakt met dauwbedekte bloemen.
De karavaan vertrekt vandaag
naar het verre Marrakesh,
maar Fatima legt zich te rusten
op een kussen vol met goud.…
Wandelgang van de beklaagde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
614 Zwaar, traag en deinzend op weg
naar de afspraak van zijn proces.
Op de dag wanneer de cirkel kwam
van de onvermijdelijke rekening.
'Schapen verbergen zich niet tussen schapen!
Steevast!' dacht hij overtuigd
met de logica van een gespotte verstekeling.…
Herfstrood
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.805 O tragisch traag laat vallen van de stam
Scharlaken bladen in de bruine sloot
De wilde wingerd, of in gulpen vloot
Zijn bloed, gelaten najaars-offerlam.
Een huivrende angst bevangt me en jaagt mij voort,
Grijpt bij de keel me en steelt mijn levensmoed.…
Dance virtu
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
3.420 Haast teder beroert hij de knoppen
elke nieuwe morgen weer gevangen in
het web van zinderend verlangen naar
letters die zuchten onder zwarte druk
van geen oor- maar oogstrelend verhaal
een glimlach opent zijn weg naar virtu
en terwijl de zon traag schijnend
een nieuwe dag begroet straalt een
dood scherm naar zijn leven dagelijks
begrensd…
Sonnet
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.910 Een prins, te vroeg ontwaakt in wintermorgen,
Dwaalt als een vreemde door zijn kille huis
Tussen de trage slaven die bezorgen
Huns heren dag met onbeheerd gedruis,-
Zó moet ik waken tot gij wederkomt
En u nog eens in mensenaanschijn momt.
-------------------------------------------
* Sponsae aeternae - Aan de eeuwige bruid…
Zijwieltjes
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.482 En hier naast jouw
eerste trage trappen 'naar de ijsboer toe'.
Als je met je zoete zomermond
weltrusten zoent, weet ik de top
heel ver achter de open ramen.
Maar jij, ik en de jongen in mij vallen
even samen.…
feesteling
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
704 de dag buigt naar harmonie
niet wegglijdend,maar zich vouwend
naar een dieper, traag bewegen
als van ritselend riet
verflauwend vogelgezang
houtgewas dat knispert tot as
als van weemoed
maar wakker beschouwend
leven en dood en zin.…
"Tussen Wiel en Waal"
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
854 Verbergt zich in de elementen
Tussen beide trage stromen,
Waar de Maas als kind zich
bindt met grote broer de Waal,
Jachtige wolken brengen regen,
Spreken een sobere en eenduidige taal,
Vermengd in het land van zotte kolder
Met de regen, het water en een weerbarstige wind,
Zich immer in één richting bewegen,
Rollen door de altijd groene polder…