176997 resultaten.
Verwant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
169 Na zijn overlijden zoeken
we over de leegte heen
elkaars warmte
Rituelen zijn te koud
voor onze ziel
We blijven dichterbij
in de onderstroom
waar we zij aan zij
verder groeien
Hij is waar hij was
midden in de kring
naast de open plek
die we beschutten
met de bloemen die
we hier laten bloeien…
Onthaasten
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
203 Witje op de bloem
de middag kent geen haast
één vleugel trilt
Onder de brede middag-
lucht, waar elke indruk zich langzaam
ontvouwt, zweeft een vlinder door het zinderende
licht, een snelle beweging die mijn traagheid zacht begrenst.
In de koelte die zich onder
het bladerdak verzamelt, raakt haar
vlucht even de schaduw van mijn adem,…
Juli
gedicht
3.3 met 27 stemmen
15.129 Een dag met eigen schaduwen.
In de lucht de zachte
aandrang van een gehandicapte geest.
Langs Wijk bij Duurstede
varen zomerschepen.
Langs het raam trekt de tijd.
Waar komt de grijze kat vandaan,
angstig trillend op een hoog, smal balkon
van een huis in de Sarphatistraat?
---------------------------------------------------------------…
Toen Knaap mij de laatste maal knipte
poëzie
4.6 met 16 stemmen
7.403 Toen KNAAP mij de laatste maal knipte,
Was hij aangedaan onder zijn werk.
'Wat wordt u al grijs!' sprak hij somber,
'Ik vrees, u studeert te sterk.'
En JONGMANS, toen hij mij gistren
De maat voor een pantalon nam,
Keek van mijn magerheid zó op,
Dat ik dacht, dat hem iets overkwam.
Vater MULLER ontzei me zijn tafel.
Ze verliep anders…
Substantie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
162 Een ster vanuit het derde zonnestelsel lanceerde een komeet.
Die per abuis in een baan naar de aarde werd vergruisd.
In eerste instantie werd er gezocht naar heil voor de substantie.
Het verwoeste op het gemak een gedeelte van het aardoppervlak.
Al het leven was vergaan en opnieuw brak er een ijstijd aan.…
Hier en nu
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
111 Wijd is het landschap
Rondom ons heen.
Eng is het leven,
Waarin jij nu leeft.
Morgen veel dichterbij
Dan gisteren, dat
Steeds verder weg geraakt.
Het verleden is onuitwisbaar,
De toekomst ongewis,
Pas bekend als die verleden is.
Het heden is
Slechts een kort moment,
Lijkt daarom irrelevant,
Maar zonder heden
Geen toekomst noch verleden…
“De dag die je wist dat komen zou”
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
191 Het momentum
dat je aan zag komen
waarop je wachten kon
wat te verwachten viel
De beslissing die je nam
als een strafschop
in de gekozen hoek
met het doel voor ogen
Er valt geen spot te drijven
met grammaticale regels (en logica)
zolang wij elkaar willen begrijpen
kunnen en verschillen kennen
De norma-líter gevulde kannen
en in alle…
Hendiadys
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
162 Stel dat de vergulde
bloemkroon in de top
van twee aardgebonden
doch nog niet versierde
ten hemel reikende
Corinthische zuilen
door een onzichtbare
hendiadys
de hand van de deus
ex machina
tot leven zou komen
zou de gulden snede
van zwijgende kroonbladen
ons sprakeloos houden
in iedere taal?…
zoektocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
128 nu mijn stem de ochtend verdroten
begroet lijkt de nacht zich
diep en genoegzaam genesteld
te hebben in al wat ik draag
in tegendeel van wat me behept
zing jij je lach uit over mij, iets
van zonneschijn door mijn
gedrogeerde dauw,
maakt plaats voor alles wat je bent
en schoont mijn hart van
het deelbare dat alle smart voor
deze opklimmende…
Naast de vangrail
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
173 Naast de vangrail
in het gras
zie ik bomen voorbijrazen.
Twee lichten branden.
Deuren slaan open.
Ik hoor een taal die ik niet ken.
Er is geen tijd voor reflectie,
geen tijd voor
hoe ik hier terecht kwam.
De druk is hoog.
De bomen hebben haast.
Hun schaduwen rennen vooruit —
verder dan mijn oog reiken kan.
Een stoet van mieren…
Een weg door de schaduw
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
195 Een lied van lang geleden
over somberheid en kwalen
deed ons in een eigen hel
reeds dwalen in de wanen
zoete flarden van de ochtend
breken door het dichte zwart
zij fluisteren een ander ritme
naar het bange liefdeshart
bittere kou verliest haar grip
zware mist trekt langzaam op
het oude lied verstomt voorgoed
stille passie brengt ons…
Verworven recht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
186 Voor zover ik weet bevind ik me op een planeet
Waar wezens samen worden gekweekt en van elkaar los geweekt
Een broeikast waar alles bloeit en verder groeit
Ze beleven wat zij noemen een “leven”
De natuur versneld de ontbinding is mijn ondervinding
Fysiek en geestelijk worden ze onderdrukt en durven dan nog te spreken over geluk
De economische…
Dat...
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
168 Dat iemand een vrouw
wil schilderen van een plaatje
en dat er Elon Musk uitkomt
Dat ik mijn overbuurvrouw wil schilderen
die aan het schilderen is
en er een boedha uitkomt
Dat ik dan mijn schilderlerares
nateken die eruit komt als
een vertwijfelde vrouw
maar met mededogen
Dat ik droom blij te zijn
met een verblijf, maar dat er…
waar je bent
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
195 dat je tussen de bomen naar haar zwaait
gebaart dat je bijna thuis bent
dat je op een bankje naar haar wuift
een klopje met je hand op de lege plek
dat zij in broze ogenblikken
niet weet waar zij is…
BERGVERZOEK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
142 In het grote Alpenrijk
klimmen _ steeds hoger
door wouden en bloemenweiden
de sneeuwtop wenkt uitdagend
snel hierheen komen
ondanks alle moeite
maar daaronder vraagt een bergpan
hier lange tijd te blijven
aan de rots- en grashellingen
klinkt een eeuwige stem
waarin luid gedaver
en fluistering samenspelen
weergaloos _ voor niets…
Het onbeschreven uur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
141 Een nieuw spiegelbeeld, een woordenboek
in jouw gedachtenoceaan is als een verloren droom
in pasteltinten
een erosie van de trotse geest
die zoekt naar wat er is geweest
het denken streeft niet langer luid
en wist de oude twijfels uit
en in die bleke, zachte nacht
kiemt heel sereen een nieuwe kracht
niet langer trots, maar vrij en puur…
Herhaling
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
150 bij de laatste groepsmeeting
was ik aanwezig
in delen
ik luisterde naar Bob
zijn verhaal over slechte keuzes
die zich blijven herhalen
de vuisten gespannen
het lichaam dat meedeed
met elk woord
toen Sofie begon
was mijn aandacht al weg
ik oefende mijn beurt
hoe weinig het betekende
naast wat ik al vooruit schreef
zeg iets Nathan…
Geen toeschouwer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
201 Je bent hier niet gebracht
om als toeschouwer in de schaduw te staan,
om de adem van een ander te herhalen
of te zwijgen als de muren praten.
Er is een breuklijn in de tijd
die precies door jouw geboorte loopt.
Het is geen keuze, maar een opdracht
om het weefsel van deze wereld
te herschrijven waar het wringt.
Breek de wetten van de stilte…
Sombere stad
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
175 Hier op aarde is de oude vrouw moe
haar verlangen kiest voor de droom
brieven blijven ongelezen liggen
er is geen vertrouwde plek meer
slechts herinneringen in een hut
waarom speel je die melodie
de stad is een wildernis
niemand luistert naar jouw gezang
niemand wordt rijk van dit hart
muziek uit duistere nachten
als diep en zwart goud…
Compleet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
128 Mijn familie is de wereld
in het klein. Stop!
Draai het om: de wereld
is een huis vol snuiters
die ik gelukkig niet vaak zie
maar op een feest zou missen
als we niet compleet zijn
want mijn hart staat open
mijn kamers zijn leeg
genoeg om te ontvangen
en mijn mond loopt niet over
om gasten te vullen
met opgesmukte eigendunk
Kom, neven…
Hand in hand
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
149 Blikken die elkaar ontmoeten,
twee lichamen die elkaar verstaan
geen schaamte meer om te begroeten,
hoe wij hier samen op straat gaan.
Jouw hand die stevig in de mijne past,
een open passie voor heel de straat
bevrijd van de verborgen last,
omdat de angst ons nu verlaat.
Ik kus je lippen in het licht,
volledig vrij en ongeremd
een lach…
In de stilte
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
136 * Silence is a source of great strength – Lao Tzu *
Ik adem vrede
weer terug
naar binnen
ternauwernood
ontkomen
aan de terreur
van buiten
waar stemmen
klinken
die verharden
in aanhoudende
drukte
uitmondend
in luider en luider
geschreeuw
zoek ik mezelf
op afstand
in de stilte
waar mijn zachtjes
fluisterend
gemijmer…
't Is lang geleden (1)
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.643 'T is lang geleden; 'k was nog maar een kind.
Toen dacht ik: Als ik maak, dat ik nooit meer
Ondeugend ben, en dat 'k op school goed leer,
Dan word ik vast 'een kind, van God bemind'.
En - dacht ik - als ik dood ga, nou, dan vind
Ik in de lucht bij onze Lieve Heer
De mensen, waar 'k van hou, allemaal weer,
Mijn vader en mijn moeder en…
Voor de liefste onbekende
gedicht
3.6 met 231 stemmen
76.452 'Wie van ons twee heeft de ander bedacht?' - Paul Eluard
Wat ben ik blij dat ik je nog niet ken.
Ik dank de sterren en de maan
dat iedereen die komt en gaat
de diepste sporen achterlaat, behalve jij,
dat jij mijn deuren, dicht of open,
steeds voorbijgelopen bent.
Het is maar goed dat je me niet herkent.
Kussen onder straatlantaarns
en…
Blauwglans
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
174 Zomerhitte stijgt
zonlicht zindert door de lucht
blauw, diepe stilte…
Balbezit
snelsonnet
2.7 met 6 stemmen
135 "Als je de bal heb kunnen hun niet scoren"
Dat is een wijze cruijffiaanse les
Want zonder bal kom je nooit tot succes
Dan vliegen ze geheid je om de oren
Die les is aan coach Koeman niet besteed
Daar veegt hij iets mee af...alweer zijn reet…
Liefde en haat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
100 Liefde is geven,
Kan de ander dan nemen,
Beleven samen.
Haat lost nooit iets op,
Haat is verdeeldheid zaaien,
Neemt zo steeds meer toe.…
Luwen van boosheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
244 Boosheid sterft niet
Zij vergeet waarom zij ooit werd geboren
Als water dat zijn bedding niet meer kent, kiest zij de laagste plaats
Daar wordt zij geen vergeving, geen berusting,
maar een vorm waarin het zwijgen zichzelf eindelijk verdraagt.…
Venus van Fleringen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
168 Jouw goddelijk lichaam
uit Parisch marmer gehouwen
eenzaam in het zonlicht
die lange verstilde jaren
verdicht smachtend en
wachtende lippen
ontvang mijn kus
mijn omhelzing
de warmte van leven
Jouw verstening zal verjaren
als wij vertrouwen op onze liefde
blijft ook jouw schoonheid behouden…
Eerlijk leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
408 Met zoveel teleurstellingen achter de rug, construeer jij je eigen brug
Die zich uitstrekt tot waar de liefde wordt opgewekt
Waar jij weer naar toeleeft, omdat je om jezelf geeft
Laat de hoop niet varen, maar blijf hen in je hart bewaren
Want jij hebt ook recht op een eerlijk leven, dus probeer weer om anderen te geven.
…