Alle inzendingen over klok

1711 resultaten.

Sorteren op:

GEËTSTE PRENTJES.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.059
pennenkratsen op 't papier te teek'nen, Als met een etsnaald op het harde koper: Een veenplas op een landschap tegen avond Of zielenbeeldjes, met een fijner lijn Dan 't scheren van een strohalmpje over 't water, Of trilling van een meeuwenvleugel ; — ritmisch Bewegen van de pen en 't op en neer Getik van 't rijm, als 't tikken van 'n klok…

Afscheid van mijn werk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.477
Al lange tijd zwenk ik heen een weer gelijk een zwengel van een klok. Mijn gedachten dwalen af naar zoete momenten, razende stormen, schitterende opkomende zonnen en trieste zonsondergangen. Wat er ook gaat gebeuren, het komt nooit meer terug. Ik ga leuke dingen doen, maar toch.…

Fouten in het leven

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 641
Soms breken we iemands hart, zo erg dat je die persoon kan opvegen Soms laten we mensen in de steek ze komen te overlijden Zonder dat we afscheid hebben kunnen nemen Soms komen we beloftes niet na, door de verkeerde omstandigheden Soms doen we hele domme dingen in het leven We maken fouten waarvan we met de gevolgen moeten leven De klok…

Melkweg

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 682
Onderweg door de Melkweg op de vlucht voor de tijd; stoppen de wijzers en verliest de klok zijn strijd. Alles lijkt te zweven in een oneindige nacht; lichtjaren verwijderd van tijdsbesef en zwaartekracht.…

levensgenieter

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
kraaien, hij hoort futen hij ruikt aan gras en graan hij raakt paddenstoelen aan praat met rode mieren proeft water uit de put ademt in het naakte nu worstelt niet met later slaapt op bladeren van bomen in een vies verrotte jas wast zich in de regenstromen spiegelt zich in glazen plas schrijft in modder en in zand zoekt in de zon z’n klok…
willem jacobs25 december 2015Lees meer >

tien voor tien

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 474
met vage wimpel zonder vlag waarschijnlijk een toeristen tjalk die voor even in de haven mag in het zonlicht, in de schaduw van de vol gegroeide kronkeltak door het ritme van de rode pannen en het hangend groen gebladerte ervaar ik op balkon met koffie en gebak het zweven op een zalig’ zondagmorgen totdat opeens het luiden van de klokken…
willem jacobs29 augustus 2016Lees meer >

Kappen nou!

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Hè ja laten we de boel op stelten zetten ons niet langer laten beletten door regels, binnen zitten een klok en afstand we steken de boel in brand hè ja laat ons lak hebben aan mensen, zieken, oud het laat ons koud wij kunnen rellen wij ondernemen niet wij zijn niet failliet schoppen en dwars liggen met zijn allen tegen oom agent…

DE NACHT IS GEDULDIG

netgedicht
4.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 587
De klok hakt zich een weg door de nacht en knabbelt de seconden van mijn leven waarin niets gebeurt maar in ieder geval is de nacht gratis in de nacht of beter gezegd: de ingekeerde dag wanneer buiten de motor van de waanzin tikkend afkoelt en de aanwezigheid van de voorouders haast tastbaar is in mijn kamer en mijn schuldvraag zwaar weegt…

Zonnebloemen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
coiffure en hoed Wie haar onder het scherm bespiedde, wist ze meestal niet Een eeuwigheidsmoment, geheime liefde, rendez-vous * Vaak staan ze stil te pronken op damasten tafelkleden Op koektrommels, de felle Provençaalse zonnebloemen Obsessie van de meester werd toeristische attractie * Op sweatshirts pennen potloden, zelfs klokken…

WERK

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
alleen de klok verspringt. conversaties pletten zich met grotere aandrang tot moes in een hoek van het plafond en er wordt minder en minder gezeten, ingepakt links en opgeruimd rechts.…

Diagnose: Labyrint der Groten

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 437
Beste denker der duistere kamers, uw brein is een archief van ongelezen echo’s, elk hoofdstuk een spiraal van schaduwambtenaren die uw gedachten stempelen afgekeurd (De inktvlekken op mijn muur zijn geen test meer— zij worden poorten naar uw rijk van traag beton, waar deuren groeien als tanden, en de klokken hun wijzers verliezen…

Zwart is nooit genoeg

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 342
Zwart heeft geen naam, geen god, geen bloed, geen klok die tikt in mensenritme. ’t komt niet met een schreeuw, ’t komt niet met een mes — ’t komt als een kus die niet stopt en u stikt. Zwart is geen kleur. ’t is een keel zonder stem, ’t is een deur zonder einde. ’t is een val zonder val.…

De ochtendtrein

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 689
Zijn klok bewaakt het uur waarin de nacht nog niet helemaal loslaat. Rails glanzen vochtig, draden hangen traag— station ademt de stilte van een ontwaken. Trein schuift het perron uit, een ademtocht die de ijle lucht doorsnijdt. Achter glas ontvouwt de dag zich, een trage golf van licht.…
CB28 augustus 2025Lees meer >

De juiste vorm

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 304
Maar elke drie maanden tikt een rekening als een klok die harder is gaan slaan. Eerst 150, nu 190 - bedragen die groeien als de zorgen die ik niet vroeg. Ik leg muntjes in een pot, ritueel van hoop tegen onverwachte storm. Toch blijft de weg naar vergoeding een pad dat telkens oplost in zand.…

Wervelwind

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 298
Hij hoort servies tegen elkaar, een stoel die schuift, de klok in haar keuken. De wind gooit een foto van de muur. Het glas breekt. Een gezicht ligt in scherven op de vloer. Hij zegt niets. Zijn hand om de telefoon wit van druk. Een lade schuift open. Papieren slaan tegen het plafond, dalen neer op zijn schouders.…
Nathan21 februari 2026Lees meer >

De weigeraars

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 228
Wat blijft er over van de mens die de klok breekt? Een dag zonder nacht, een licht dat nergens meer een schaduw werpt, Een wezen zo rijk aan tijd, dat het zijn gisteren vergeet. Moeten we dit willen? Als goden verdwalen in een eindeloos nu, reizend door glimmende, ijzig kille zalen, onderweg naar nergens.…

ALS EEN LEVEN STOPT, JOUW LEVEN STOKT!

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 256
je bent dus op leeftijd, leeft echter de tijd van nu maar de klokken staan stil bij het overlijden van een dierbare vriend of een geliefd familielid een vriendin (87) van mij verloor een goede oude vriend een andere (84) verloor haar jongere zus een buurvrouw (80) haar broer en schoonzus dan is vooral aandacht en liefde van bekenden nodig…

Stemmen uit Amsturia

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 79
De klok tikt door, de avond valt nu snel, een gin-tonic op de rooktafel geschonken. De mensen zijn geen potloden, dat wel— hun stemmen zijn nog lang niet uitgeklonken.…

Dode man in Amsturia

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 5
Geen steen die later naar hem vraagt, geen klok die voor zijn afscheid slaat, terwijl de stoet door nevels gaat. Het is nu donker, ondenkbaar licht de draagplank buigt onder zijn gewicht hij moet op weg, steeds onderweg.…
mobar26 oktober 2026Lees meer >

Een roos-berg-maan-kind-klok-muis-storm-haiku

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 266
De wilde rozen Vergeten in het donker Wie of wat ze zijn De bergen zwijgen Ze zien ons zwetend lopen Later bezwijken De maan verschuilt zich Zwarte wolken wegen zwaar De wolven zwijgen Het kind is van slag De ouders zijn van ijzer Tranen zijn van glas De doffe kerkklok Het kruipen van de wijzers Uren bloeden dood Muis voelt…
J.Bakx17 september 2025Lees meer >

Matrozenblues

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 956
een wachtend, edel wijf Een Penelope zonder frullen Haar man en moed en macht kwijt Dwalend over fossielen uit de ijstijd Het strand uitkamt, en stijf Van zenuwen, zuchten, zand Het juichend vee, het feest mijdt Ruw als roestend ijzer Statig als gegoten brons Is de matroos die vele dagen, mijlen wijzer Luistert naar het gegons Van de klok…
Wim Veen11 september 2004Lees meer >

Kracht

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.285
Ik wens mij een koperen kop, Koel, vaardig te aller uur; Geen mijmrend hoofd, nu licht, dan zwaar, Straks brekend, berstend uit elkaar; Vol storm of zand of vuur; Een hart, dat, als een friese klok, Sloeg met gelijke klop! Geen ding, bij iedere vreugd of smart, Bij ieder tochtje uit de vert’, In driftige galop.…

Opa

netgedicht
4.0 met 48 stemmen aantal keer bekeken 2.996
zagend nesten bouwend doffers en spichtjes haast doodgeknuffeld doch hem rustig toevertrouwend aanvliegend op hoofd schouders armen en rug vol spit staat hij armen gespreid onder pluisjes veren en vogels in vol geluk en pikken zij maiskorrels uit zijn lachende rode konen kunstgebit terugkerend een vlucht koppels geringd uit Bretagne wacht de klok…

Ommekeer

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.218
Uitersten, ver of dichtbij laten alles in het midden zo ontstaat de mistvallei waar stil de wijze uilen bidden de duisternis gebruiken zij om plooien in het licht te vinden wild zigzaggen zij door tijd waar al die helder zien verblinden het verleden van de spijt zal heden met berouw verslinden pas wanneer de klok gaat preken en de kerk…

Videoband

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.502
voel je gezicht, voel je huid De warmte van jouw gelukkige wezen Een vrouw op en top, ongekend lief en mooi Wiens gedachten alleen ik kon lezen Pijn, voel de ruzies, voel de haat De uren dat wij elkaar ermee zinloos beschoten Het had zo anders kunnen en moeten zijn Als we wat meer van elkaar hadden genoten Pijn, de gedachte, de klok…
Namasté5 februari 2007Lees meer >

Zandloper

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.182
Seconden tikken tot minuten weven fier kwartieren in ’n uur secuur als dag en nacht verkleven resoluut en tot etmaal verbonden Veren strelen heen en weer in de ban (blikken nokjes, vallen, klikken vast en tasten beslist naar ogen die schrikken) van de schokjes die gemiste dagen speren Gesleten klokken razen tijden of staan stil…

Geknipt

netgedicht
4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.066
Hij buldert zijn gevoelige gedicht Over de samenstromende massa Met zweepslagen van gewicht Geselt hij de massa naar het licht De klok voor aandacht zwaar geluid Zodat ieder voor zich zijn gedichten duidt Hij weet soms ook zijn gedichten neer te leggen Zodat elkeen er zijn mening over kan zeggen Staat open voor het boeien van deez en geen…

licht aan de horizon

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.403
mooier Dan alles op aarde, Want dit heeft mijn kleur De kleur van de liefde, Maar ook de kleur van de natuur Het geeft mij een lichamelijke rust, Maar de rust kan ik niet vinden, Want mijn leven is geen woestijn Maar een wilde jungle Nooit eens tijd voor rust, Want dit leven kent geen pauze, Want het leven gaat altijd door De klok…
MiTcHeLL15 augustus 2009Lees meer >

Sjamanistisch

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Maar nog tikt de klok op weg naar een slagveld, wachtend op een ongelegen uur, min die ene minuut van waardig afscheid nemen met de woorden die Jezus ons geleerd heeft: mijn vader die op een tak zit eindelijk knakt de nachtmerrie van het zinloos paalzitten tot in eeuwigheid. Einde?…

GROTE LIEFDE

hartenkreet
1.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.147
geopende ogen versperren gapende wonden de weg die door de duisternis eigen richting bepalen er is echter geen gemis aan sacrale waarde een sieraad met lichte omknelling geeft schitterlicht aan al je daden vaak met moeite te vinden zal het begin en het einde verbinden gedachten en wensen een krassend geluid kan toch de klanken van klokken…
Hans Uding7 augustus 2010Lees meer >