1707 resultaten.
levensgenieter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 kraaien, hij hoort futen
hij ruikt aan gras en graan
hij raakt paddenstoelen aan
praat met rode mieren
proeft water uit de put
ademt in het naakte nu
worstelt niet met later
slaapt op bladeren van bomen
in een vies verrotte jas
wast zich in de regenstromen
spiegelt zich in glazen plas
schrijft in modder en in zand
zoekt in de zon z’n klok…
tien voor tien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 met vage wimpel zonder vlag
waarschijnlijk een toeristen tjalk
die voor even in de haven mag
in het zonlicht, in de schaduw
van de vol gegroeide kronkeltak
door het ritme van de rode pannen
en het hangend groen gebladerte
ervaar ik op balkon met koffie en gebak
het zweven op een zalig’ zondagmorgen
totdat opeens het luiden van de klokken…
Kappen nou!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 Hè ja laten we de
boel op stelten zetten
ons niet langer laten beletten
door regels, binnen zitten
een klok en afstand
we steken de boel in brand
hè ja laat ons lak hebben
aan mensen, zieken, oud
het laat ons koud
wij kunnen rellen
wij ondernemen niet
wij zijn niet failliet
schoppen en dwars liggen
met zijn allen tegen oom agent…
DE NACHT IS GEDULDIG
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
587 De klok hakt zich een weg door de nacht
en knabbelt de seconden van mijn leven
waarin niets gebeurt
maar in ieder geval
is de nacht gratis
in de nacht of beter gezegd:
de ingekeerde dag
wanneer buiten de motor van de
waanzin tikkend afkoelt
en de aanwezigheid van de voorouders
haast tastbaar is in mijn kamer
en mijn schuldvraag zwaar weegt…
Zonnebloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
496 coiffure en hoed
Wie haar onder het scherm bespiedde, wist ze meestal niet
Een eeuwigheidsmoment, geheime liefde, rendez-vous
*
Vaak staan ze stil te pronken
op damasten tafelkleden
Op koektrommels, de felle Provençaalse zonnebloemen
Obsessie van de meester werd toeristische attractie
*
Op sweatshirts pennen potloden, zelfs klokken…
WERK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 alleen de klok verspringt.
conversaties pletten zich met grotere aandrang tot moes
in een hoek van het plafond en er wordt minder
en minder gezeten, ingepakt links
en opgeruimd rechts.…
Diagnose: Labyrint der Groten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
437 Beste denker der duistere kamers,
uw brein is een archief van ongelezen echo’s,
elk hoofdstuk een spiraal van schaduwambtenaren
die uw gedachten stempelen afgekeurd
(De inktvlekken op mijn muur zijn geen test meer—
zij worden poorten naar uw rijk van traag beton,
waar deuren groeien als tanden, en de klokken
hun wijzers verliezen…
Zwart is nooit genoeg
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
342 Zwart heeft geen naam,
geen god,
geen bloed,
geen klok
die tikt in mensenritme.
’t komt niet
met een schreeuw,
’t komt niet
met een mes —
’t komt
als een kus
die niet stopt
en u stikt.
Zwart is geen kleur.
’t is een keel
zonder stem,
’t is een deur
zonder einde.
’t is een val
zonder val.…
De ochtendtrein
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
689 Zijn klok bewaakt het uur
waarin de nacht nog niet helemaal loslaat. Rails glanzen
vochtig, draden hangen traag— station ademt de stilte van een ontwaken.
Trein schuift het perron uit,
een ademtocht die de ijle lucht doorsnijdt.
Achter glas ontvouwt de dag zich, een trage golf van licht.…
De juiste vorm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
304 Maar elke drie maanden
tikt een rekening als een klok
die harder is gaan slaan.
Eerst 150, nu 190 -
bedragen die groeien
als de zorgen die ik niet vroeg.
Ik leg muntjes in een pot,
ritueel van hoop
tegen onverwachte storm.
Toch blijft de weg naar vergoeding
een pad dat telkens oplost
in zand.…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 Hij hoort servies tegen elkaar,
een stoel die schuift,
de klok in haar keuken.
De wind gooit een foto van de muur.
Het glas breekt.
Een gezicht ligt in scherven op de vloer.
Hij zegt niets.
Zijn hand om de telefoon
wit van druk.
Een lade schuift open.
Papieren slaan tegen het plafond,
dalen neer op zijn schouders.…
De weigeraars
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
228 Wat blijft er over van de mens die de klok breekt?
Een dag zonder nacht,
een licht dat nergens meer een schaduw werpt,
Een wezen zo rijk aan tijd,
dat het zijn gisteren vergeet.
Moeten we dit willen?
Als goden verdwalen in een eindeloos nu,
reizend door glimmende, ijzig kille zalen,
onderweg naar nergens.…
ALS EEN LEVEN STOPT, JOUW LEVEN STOKT!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
256 je bent dus op leeftijd, leeft echter de tijd van nu
maar de klokken staan stil bij het overlijden
van een dierbare vriend of een geliefd familielid
een vriendin (87) van mij verloor een goede oude vriend
een andere (84) verloor haar jongere zus
een buurvrouw (80) haar broer en schoonzus
dan is vooral aandacht en liefde van bekenden nodig…
Stemmen uit Amsturia
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
79 De klok tikt door, de avond valt nu snel,
een gin-tonic op de rooktafel geschonken.
De mensen zijn geen potloden, dat wel—
hun stemmen zijn nog lang niet uitgeklonken.…
Dode man in Amsturia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
5 Geen steen die later naar hem vraagt,
geen klok die voor zijn afscheid slaat,
terwijl de stoet door nevels gaat.
Het is nu donker, ondenkbaar licht
de draagplank buigt onder zijn gewicht
hij moet op weg, steeds onderweg.…
Een roos-berg-maan-kind-klok-muis-storm-haiku
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
266 De wilde rozen
Vergeten in het donker
Wie of wat ze zijn
De bergen zwijgen
Ze zien ons zwetend lopen
Later bezwijken
De maan verschuilt zich
Zwarte wolken wegen zwaar
De wolven zwijgen
Het kind is van slag
De ouders zijn van ijzer
Tranen zijn van glas
De doffe kerkklok
Het kruipen van de wijzers
Uren bloeden dood
Muis voelt…
Matrozenblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
956 een wachtend, edel wijf
Een Penelope zonder frullen
Haar man en moed en macht kwijt
Dwalend over fossielen uit de ijstijd
Het strand uitkamt, en stijf
Van zenuwen, zuchten, zand
Het juichend vee, het feest mijdt
Ruw als roestend ijzer
Statig als gegoten brons
Is de matroos die vele dagen, mijlen wijzer
Luistert naar het gegons
Van de klok…
Kracht
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.285 Ik wens mij een koperen kop,
Koel, vaardig te aller uur;
Geen mijmrend hoofd, nu licht, dan zwaar,
Straks brekend, berstend uit elkaar;
Vol storm of zand of vuur;
Een hart, dat, als een friese klok,
Sloeg met gelijke klop!
Geen ding, bij iedere vreugd of smart,
Bij ieder tochtje uit de vert’,
In driftige galop.…
Opa
netgedicht
4.0 met 48 stemmen
2.996 zagend nesten bouwend
doffers en spichtjes haast doodgeknuffeld doch hem rustig toevertrouwend
aanvliegend op hoofd schouders armen en rug vol spit
staat hij armen gespreid onder pluisjes veren en vogels in vol geluk
en pikken zij maiskorrels uit zijn lachende rode konen kunstgebit
terugkerend een vlucht koppels geringd uit Bretagne
wacht de klok…
Ommekeer
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.218 Uitersten, ver of dichtbij
laten alles in het midden
zo ontstaat de mistvallei
waar stil de wijze uilen bidden
de duisternis gebruiken zij
om plooien in het licht te vinden
wild zigzaggen zij door tijd
waar al die helder zien verblinden
het verleden van de spijt
zal heden met berouw verslinden
pas wanneer de klok gaat preken
en de kerk…
Videoband
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.502 voel je gezicht, voel je huid
De warmte van jouw gelukkige wezen
Een vrouw op en top, ongekend lief en mooi
Wiens gedachten alleen ik kon lezen
Pijn, voel de ruzies, voel de haat
De uren dat wij elkaar ermee zinloos beschoten
Het had zo anders kunnen en moeten zijn
Als we wat meer van elkaar hadden genoten
Pijn, de gedachte, de klok…
Zandloper
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.182 Seconden tikken tot minuten
weven fier kwartieren in ’n uur
secuur als dag en nacht verkleven
resoluut en tot etmaal verbonden
Veren strelen heen en weer in de ban
(blikken nokjes, vallen, klikken vast en
tasten beslist naar ogen die schrikken)
van de schokjes die gemiste dagen speren
Gesleten klokken razen tijden
of staan stil…
Geknipt
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
1.066 Hij buldert zijn gevoelige gedicht
Over de samenstromende massa
Met zweepslagen van gewicht
Geselt hij de massa naar het licht
De klok voor aandacht zwaar geluid
Zodat ieder voor zich zijn gedichten duidt
Hij weet soms ook zijn gedichten neer te leggen
Zodat elkeen er zijn mening over kan zeggen
Staat open voor het boeien van deez en geen…
licht aan de horizon
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.403 mooier
Dan alles op aarde,
Want dit heeft mijn kleur
De kleur van de liefde,
Maar ook de kleur van de natuur
Het geeft mij een lichamelijke rust,
Maar de rust kan ik niet vinden,
Want mijn leven is geen woestijn
Maar een wilde jungle
Nooit eens tijd voor rust,
Want dit leven kent geen pauze,
Want het leven gaat altijd door
De klok…
Sjamanistisch
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 Maar nog tikt de klok
op weg naar een slagveld, wachtend op een
ongelegen uur, min die ene minuut van waardig
afscheid nemen met de woorden die Jezus ons
geleerd heeft:
mijn vader
die op een tak zit
eindelijk knakt de nachtmerrie van het zinloos paalzitten
tot in eeuwigheid. Einde?…
GROTE LIEFDE
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
1.147 geopende ogen
versperren gapende wonden de weg
die door de duisternis
eigen richting bepalen
er is echter geen gemis
aan sacrale waarde
een sieraad met lichte omknelling
geeft schitterlicht aan al je daden
vaak met moeite te vinden
zal het begin en het einde verbinden
gedachten en wensen
een krassend geluid
kan toch de klanken van klokken…
Afdalen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
532 buiten,
beleef ik vrijheid en liefde,
keer weer met bevende vleugels,
aarzelende pootjes, bloedende harteklop,
terug op de trap naar onderen,
een krakende leuning,
waar sinds eeuwen geen handen overheen gleden,
een stilte die moordend werkt, schimmen
die langs mij gierend van gekte omhoog willen,
zwaarmoedig daal ik af, rook een joint,
klok…
ANCXST EN NOOT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 In een klein en groenig land
Aan een grote, grijze zee
Waaien driekleurige doeken
Boomblad juicht er opgewonden
Ook luiden er bronzen klokken
Want vandaag dempt men de putten
Waarin kalveren verdronken
Af met fel oranje grond
Jonge handelsgeesten stallen
Hun te kopen waren uit
Of brengen een ochtendhulde
Voor een oud gemeentehuis
Ik…
Kloosterherinnering 6
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
504 Ik fantaseerde Julia's
en Isoldes, maar de klok voor de kerkdiensten
wiste geheid mijn dwaze droombeelden.…
De conductrice van de trein.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 Boze blikken op de klok.
De trein is een kwartier vertraagd.
Mensen, misbruik zijn woord niet, -God-
vloeken van ongeduld, gejaagd.
Een lege bank, een vieze ruit.
Ik heb een zitplaats, tweede klas.
Mensen kijken stom in kranten.
De trein gaat, ik rijd achteruit.
Soms wordt er een woord gesproken,
meestal zwijgen mensen, stil.…