2450 resultaten.
IJdeltuit
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.157 De IJdeltuit komt voor in parken
en tuinen, op verre haciënda’s
en catwalks, in toiletruimtes,
kleedkamers en uitgaanscentra.
Veelvuldig is hij gesignaleerd
in politieke kringen en TV-studio’s.
Aanraken wordt sterk afgeraden.
Voor verzorging: teletekstpagina……
appelboompjes
gedicht
3.6 met 45 stemmen
21.185 Op een recht, zwart kousenbeen,
dunne rokjes opgeheven,
dansend in de vroege regen
en de tuin voor zich alleen,
staan twee jonge appelbomen,
't witte bloed omhooggestegen,
vlinder-hoofden wijd omgeven
door hun aller-eerste dromen.…
Bon voyage
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.653 het dagboek van haar leven
bloemen fleurden altijd haar huis
door kind of vriend met liefde gegeven
De winter met zijn te korte dagen
verteerde zij niet zo goed
zij had iets van het warme zuiden
dat kwam vast van haar Franse bloed
Zo leefde zij blij en eenvoudig
ging moedig met het leven voort
doch zij vloog weg van deze aarde
naar de tuin…
Vreemde vent
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.455 Ach m'neer, riep-ie lallig
naar een meelevende spar;
één hand in z'n haar
zonk-ie neer, in de war,
in de tuin lag-ie languit
z'n verdriet weg te snurken
tot de morgen te bonzen begon
in het gras
en bleek
dat zijn hoofd het mijne was.…
O kinderen van mijn dromen
poëzie
3.4 met 17 stemmen
2.964 O kinderen van mijn dromen,
O bloemkens van mijn tuin,
Wat buigt ge droef en lome
Uw tengere kopkens schuin.
Ge waart zo fris te voren
Als klokskens van de mei,
O lievekes, geboren
Uit droom en mijmerij.
En 'k heb u, stil-bewogen,
Gevoed, bij nacht en dag,
Met regen van mijn ogen,
Met zonne van mijn lach.…
zaailingen uit onze schoot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
853 korenbloem
zich eenzaam voelt in het groen
vervluchtigd is het zaad
waaruit ik wortel schoot
de ouderplant is dood
zaailingen uit onze schoot
ontwikkelen hun eigen loot
soms woeker ik
als onkruid tussen rozen
belemmer nooit hun groei
bewonder slechts de
kleuren die ze kozen
kruip verder langs
de borders van het leven
de wilde tuin…
altijd weer Eden
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.289 Ik zou je willen vergroten
tot de hele tuin van Eden,
met bomen en de zonde incluis.
Maar je bent al te buitennissig
lief en groot en onbereikbaar
Dus alles wat ik zeg
zal ontoereikend zijn.
Ik ben voor jou
verjaagd uit de hof van elke taal
en heb geen woorden meer.…
verre reizen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
764 ik wandel door het park
ontmoet hier mijn wereld
reis zo door jou en mij
naar ver en diep
van eindig en onbekend
over dwaalwegen en uitzicht
het heelal wordt hier verkend
een zwaan drijft voort
ogend naar haar kroost
overziet dat wat moet
omdat het zo hoort
ik heb weet van verre landen
zie daar de mens
ontmoet hem in zijn tuin
vraag…
De rode daken
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.136 Over de drempel
ruikt hij een andere geur,
treft hem intens de kleur
van tuin en weg.
Nog even is de straat
van het gehucht
voldoende voor
zijn jonge zucht
naar avontuur.
Vlug kent hij de geluiden
van elk uur.
Achter de 'gelagen'
zal hij later dwalen
door de beemden
tot de beide Neten.…
Geen bommetje !!!
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
836 En stond van de hitte niet stil maar te springen
En daarom dook hij al springend in het grote bad
De buurman had Heinrich natuurlijk niet verwacht
Maar voor die salto en dubbele schroef kreeg hij een acht
(In het Noord-Duitse Toppenstedt is in de nacht van maandag op dinsdag een stier ontsnapt uit zijn wei en in een zwembad in de tuin…
Elke dag nog
gedicht
3.9 met 31 stemmen
34.105 Remco Campert aan Cees Nooteboom
Elke dag nog
praat ze met zijn grafsteen
op het kleine kerkhof aan de overkant
uitzicht over het dal
met het dunne riviertje
glinsterend als een spinnedraad
in het Noord-Franse licht
sinds hij dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
kreeg er nog een prijs voor
de sénateur kwam er nog voor…
dageraad
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.024 binnen
dat denk ik althans
het is een kip
dat zijn schor geluid
laat horen
die weet wat het is,
niet bewust natuurlijk,
om op te staan bij
opkomend licht
in de verte wat rumoer
van het vroege verkeer
nog vreedzaam van dreun
ach ja, daar is een mus
kan ook een merel zijn,
maakt niet uit,
nu in alle vroegte
in een nog slapende tuin…
Geschoten goudplevier
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
820 Een mysterie fluistert door de duinen
op wiekslag en verpakt in glinsterend zand
over kale rotsen, langs weelderige tuinen
vast gestuurd door een onzichtbare hand
Dromerig glijdend door de lage delta
verlaat de vlucht de zware wolken
aangezogen door zee en laaglandflora
komt de plevier de pier bevolken
Het gepolijste glas op een verlaten…
Uitbundigheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
587 Opkomende gesluierde goudgele zon
in kris-kras witgestreepte blauwe lucht
voor het eerst dit jaar de uilen weer gehoord
roep en tegenroep, nestelen in onze tuin
uitbundigheid van groei en bloei rondom
witpaarse krokus waas in lichtgroen gras
de velden met geel stro en prille levenstint
aan mijn zij mijn lief verzadigd in haar slaap
de natuur…
Harmonie
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
651 nog nooit was 't in mijn tuin
zo vol met alles wat mij roept
zo één met wat vandaag
mij leven doet
nog nimmer was de harmonie
in voorjaarstonen beter hoorbaar
door lente zo gespitst
op dat wat leven is
waar mussen kwetteren
om mijn oudbakken brood
en vinkjes snel hun nesten vlechten
de meesjes 't hoogste lied inzetten
zelfs achtergrondgeluiden…
lof der traagheid (voor H.H.)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 rode raamluiken schemeren door de kale bomen
een hond blaft achter de deur
door de hoge ramen valt het licht
op twee rode uien en een kruik
met een mesje krabt hij een laagje van de verf weg
de poes op een keukenstoel tilt traag één ooglid op
hij struint wat door de tuin en kijkt
naar een boom, de gevel, de lucht
de zintuigen geopend…
De zaag jankt het profiel
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
713 heb mijn tuinen ingericht
in de kleuren van mijn leven
ik streel de wind met mijn muziek
in rotsen gaat mijn stemming leven
heb mijn handen leeg
een helling vol beloften
mijn ravijnen zijn te geef
daar stort ik de gedrochten
mijn hamers zingen vormen
de zaag jankt het profiel
uit de ogen spreken normen
maar hun geest is nog dociel…
Oude Bibliotheek
gedicht
2.1 met 156 stemmen
21.783 Aanraakbaar nog enkel voor stof, aandrift
van geuren uit zomerse tuinen dicht bij de hor,
een meisjeshand soms - hier hurkte Annabel
voor zij verdween in gindse donkere allee
van boekenruggen, op zoek naar weidser boulevard
buiten de lettergreep. Elk beeldenperk verpulvert
in de tijd. Winter verspilt zich aan de speelplaats.…
duo-gedicht:: de brieven
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
918 vandaag geleerde woorden
is hernieuwde oudheid
die zich verder spreidt
met het verstrekken van de tijd
nieuwe woorden
zijn er niet meer zoveel
een koppeling van oude
of een intonatie verschil
toch voer ik mijn gedachten
langs gedragen truien en lentebrieven
ook al ziet niemand mij dromen
in deze tuin van oeverloze taal
ik verlang…
De winter wordt bijna ontslagen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
573 De winter wordt bijna van plagen ontslagen
je merkt het lichtere aan het lengen der dagen
het genoeglijke dat aan komt rollen uit leven
tuinen die boden nieuwe kansen willen geven.
Zie hoe tij de tijd verdraagt ‘t maakt het buitenleven weer zoet
als ook jij uitgeslapen zomerse stappen weer buitenshuis doet.…
Stiekem
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
1.452 Stiekem kijk ik om het hoekje
hoe je de was ophangt in de tuin
in je korte rok, soms zie ik je broekje
als je je strekt naar de knijpers aan de lijn
je bent gemeen, want je weet heel goed
dat ik naar je sta te kijken en ervan geniet
ik zie heus wel de glimlach op je lieve snoet
als je je omdraait en me zogenaamd niet ziet
om tergend de…
vandaag kom ik dichtbij
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
751 gedicht van de boom
hij fluit op mijn vingers
naar het meilicht
droomt meer
dan zijn kruin verwachten kan
meer dan ooit voorbij
het zachte weer beweegt zijn bloesems
blijmoedig naar mijn bankje
ik vraag hem niet
naar zijn naam
welke beelden hij ziet of zijn verdwenen
in het lied van de zuidertoren
blauw en wit boven de tuin…
Avondgroet
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
756 Ik hoor elk geluidje,
het gesjirp van de krekel,
het gezoem van een mug,
het gefladder van de vleermuis
in de tuin rond mijn huis.
Ik hoor geklater van het water
door het fonteintje van de vijver
en het kikkergekwaak
tegen elkaar op, vol ijver...…
EIGEN VERBEELDING ONTMOET ZICH
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
754 In de tuin voor de bosherberg
verorbert een jongetje
traagsmeltende ijssorbet
bekijkt genietend
dat koude bijna lege glas
waarin het zonnige kroegraam
samen met wijde beuken
versnipperd wordt _ opnieuw gebeeld
door zonnige lichtvlekken:
een blinkend helder meer
de doorzichtige bodem
uit dun avondrood gemaakt
het ijle platinawater
wiegt…
novimberdize
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
657 yn skier dampiche wietens
de wrâld yn fûnkjelend jonge snie
de tûn meigeand yn winterswidens
fûgels bourtlik
fermeitsjend yn har sang
sykjend yn ut hôf fan no
restich yn de krêft fan wyt
vertaling:
novembermist
in de grauwe nevelvochten
de wereld in tintel jonge sneeuw
de tuin geplooid in winterpracht
vogels speels
vermakend in hun…
lentegevoel
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
802 Lekker in de tuin of op terras,
wou dat het altijd zo was,
lente ontloken,
het mag maanden duren.
Liefde overal,
badend in de zon,
smeren met zonnebrand,
hopelijk een lente lang.…
Toveren
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.042 Als ik kon toveren, ja als ik kon toveren
Dan toverde ik je weer terug op je tuin
Nu is het daar niet meer dan een hoopje puin
Als ik kon toveren dan was kanker niet meer dan griep
Waar je hooguit een dag of tien mee liep
Als ik kon toveren bleef iedereen leven
En werd je na honderd jaar tot de engelenstatus verheven
Maarja toveren daar geloven…
Boerin in Iviers
gedicht
2.6 met 25 stemmen
10.839 Elke dag nog praat ze
met zijn grafsteen
op het kleine kerkhof aan de overkant
uitzicht over het dal
met het dunne riviertje
glinsterend als een spinnendraad in het Noord-Franse licht
sinds hij dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
ze kreeg er nog een prijs voor
de senator kwam er voor over
helemaal uit Parijs…
De zucht naar 't schone
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.815 Gij weert het onkruid uit uw tuin,
Gij doet uw park bewaken,
Gij velt de bossen in het rond,
Gij wilt de barre heidegrond
Tot vruchtbren akker maken.
De geestdrift fonkelt in uw oog
Voor wetenschap en kennis;
Gij schikt u op, gij siert uw woon,
De nietigste inbreuk op het schoon
Schijnt u een heiligschennis.…
Nodigend Lentelicht
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.048 Goedemorgen krokussen
in overbuurvrouw’s tuin,
wat krachtig en parmantig
breken jullie ’t groen!
Ik word er vrolijk van
wanneer ik jullie zie
en ga het volgend
Lentelicht snel opendoen.
Als alle jaloezieën
het voorjaar laten stralen
begin ik deze dag
met opgewekt gemoed,
kom, laat ik eens de
overbuurvrouw op de
koffie vragen.…