1774 resultaten.
De lagen van psychose
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
466 Geologe van het innerlijk—
dag en nacht
graaf ik sporen,
doorgrond ik steen,
vind ik kracht
tussen de lagen
van mijn eigen bestaan.…
als Apollo voor ’t dicht
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
335 één of ’t andere
an sich iets verandert
of toevoegt aan de kern
van wat ’t vermag te zijn
al rollend van de Helikon
verzonnen muzen of niet
verbond ’t woord liefdes
tot ’n stroom van beelden
’n zin gekregen hebben
in dit regelloos regelspel
van hoor- en wederkeer
weer meer geleden pijn
of slechts de schoonheid
’n wild maar keurig graf…
De rattentaxi
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
23 Muziek die ons onze plaats toewijst
En nog meer beweging van ons eist
Ik dans op het graf van mijn dromen
Maar wist nooit dat ik nieuwe zou tegekomen.
“Vind jij die muziek niet luidruchtig?”
Vroeg ik, terwijl de menigte lacht
Jij antwoordde, bijna ondeugdig
“Je bent niet de enige die dat dacht!”.…
Stante pede; World Press-foto(grafe) Amber Bracken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
675 Met de regenboog als symbool van hoop
Kleuren inheemse herdenkingskruisen
Voor inheems' kinderen in Canada
Kinderen die werden gedwongen tot
Het aannemen van westerse waarden
Zonder kennis van de windrichtingen
In een wereld, zeker niet de hunne
Het is een zintuiglijk beeld, vangend zeld-
zaam licht, angstaanjagend en symbolisch
Dat overheden…
HALF APRIL
poëzie
4.6 met 8 stemmen
3.355 Staat op, gij oosters zonnelicht,
en schiet, bij volle grepen,
uw schichten uit; doorkwetst, doorlijdt
het graf, daarin, genepen,
de zomer zat: verrijzenist
des konings kind! Te late al is ‘t!
Hallelu-jah!…
Kramp
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.701 Zo word ik gif en verraad, een schorpioen
Kruipend, kwaad, verweven
Met het kluwen van jouw judaszoen
Mijn vingers tasten
Naar mos en mieren in de voegen
Het deurgat jankt om ongenode gasten
Ik speur naar een kier, ik moet zwoegen
In de klamme grot van lasten
Tussen wieg en graf lieg ik
En vingers strelen de deurlijst
Na het aarzelend…
Vos Krapuelle de Zotte II
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
671 kiekens’, pluimen maken mij
zot, een duivel, als ik bloed proef moet
alles dood, slechts één kieken vreet ik op’
kom, we zijn ermee weg en hij rent met
rechte staart gezwind den preiakker over
ik blijf, weet dat binnen luttele minuten
belleboomkes zullen verkleuren van bloem
ieverans een kerkklok zal luiden en madam
Himst ten Berge haar graf…
De bloem van 't bal
poëzie
4.0 met 12 stemmen
3.590 De herfst bestrooit haar graf met dorre blaren...
verwelkt is ook de lieve bloem des bals.
En toen de geest des doods ze naar de hemel
geleidde voor des Heren gulden troon,
zong ‘t englenkoor in ‘t schittrend lichtgewemel
Wat is ze schoon!…
EENZAAM KERKHOF
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.084 Woest liggen de graven, de grendelen der aarde
sluiten de doden van 't leven af,
zij zinken al dieper, een weeldrige gaarde
bloeit, hoog als de hemel, boven hun graf
en de wagenmenner, in 't beeld van de sterren
ziet ernstig peinzend omlaag,
ver ligt al de aarde, een stip, zo verre
en zijn paarden gaan zo traag.…
JE MAG HET GELOVEN OF NIET?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
798 Aswoensdag:
sluit 't feesten en beesten af
en luidt 40 dagen vasten in tot
Witte donderdag:
het laatste avondmaal
brood en wijn
wellicht ook vis en vlees
leiden naar
Goede vrijdag:
kruis naar kracht
weg goddelijke macht
naakt menselijk lijden
Stille zaterdag:
het ontzielde lichaam
rust zacht in
het gesloten graf en op
Zondag 1ste…
We dansten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
632 We geloofden de leeftijdsgenoten die
zeiden dat God Niets was
en door onze punkkapsels
shockeerden we de brave burgerij
terwijl we overtuigd waren van
een nucleaire wereldcatastrofe
ja, al in de zeventiger jaren
wisten we dat het kapitalisme not-done was
we dweepten kwaadaardig met het communisme
en bij het graf van Karl Marx legden
we te…
Pure nostalgie:
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
717 (die nu rouwend om een ander is)
Mijn wijk binnen komen rijden,
jongetjes zien klimmen over hek,
die me in een vlaag doen denken aan mijn kind,
waarvan 'k kort daarvoor nog het graf,
waarlangs ik reed, dacht te bezoeken, maar toch niet deed.…
Pijn.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
694 "Dag vriend" had men aan zijn graf gezegd.
"Tot aan je dood was je bij ons, je zal er niet meer zijn
en dat doet pijn. Dat zal nooit meer over zijn".…
SINT NICOLAAS.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.785 Kon u aldus op eens het graf veranderen?
Of rooft een ander Sint uw naam?
Zo vragen rijk en arm elkanderen,
En ik, die haast mij uwer schaam.
Zijt gij nog steeds dezelfde? hoor mijn bede!
Trekt ge op uw feest al zeegnend om,
Deel van uw geest de rijken mede!
Dan hebben wij u gans weerom.…
Het vervallen middeleeuwse kerkhof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
984 Er blijkt toch nog een graf te
zijn onderhouden want
plastic bloemen hangen troosteloos in
een bekertje van tin.
Na lang speuren zie ik opeens,
half verstopt, onder gras en mos
contouren van een kapotte en
verweerde platte zerk.…
de rivier
gedicht
3.5 met 14 stemmen
18.226 kleine zon boven de bossen
spuwt naar tellurische wortels naar de staart van de wolk
en met gesperde muil dwars door deinende scherven zij zwermt
met grillige warmte over de wereld
de duisternis dicht bij haar buik buigen gulzige bloemen
en daar is een hol en een poel en het kraken en zoemen
van een paar draken in de avond niet veraf op een graf…
Rouwkaart van mijn vader
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
629 agressie van mijn jongste broertje
mijn moeder hield totaal geen rekening
met mijn persoonlijke perspectief
en is later zelf krankzinnig geworden
mijn vader mis ik niet
maar ik verlang soms wel naar een vriend
die me een beetje wil beschermen
het mag ook een vrouw zijn
als ze maar geen seks met me hoeft
ik ben niet meer naar het graf…
Maria Sjarapova
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
533 Virginia Wade niet langer won
En zelfs Miss Margaret Court niet winnen kon
Van Goolagong, die dekselse Evonne
Kreeg het circuit dankzij Miss Billie King
Meer power, aanzien en statuur en swing
Toch was het tennis nog comme ci, comme ça
Met Sabatini, Sanchez, Steffi Graf
En die Navratilova, ster uit Praag
Ging, fanatiek als zuster…
Gelukt!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
533 Ik weet je graf niet meer
dat achteraf
maar daar ben je ook niet
Overal voel ik je vandaag
vooral op het uitzichtspunt
tot aan de einder
En wat op de zak stond:
Lovely bag is looking
For attracktive bin…
(briefje aan) vladimir vladimirovitsj poetin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 toen ik vanmorgen wakker werd
hoopte ik tegen beter weten in
dat liefde voor vrijheid en leven
jou betere keuzes had gebracht
dat jij niet decreten meer schrijft
met de pen van haat en afschrik
gedoopt in het bloed van oorlog
toen ik vanochtend wakker werd
in een wereld vol tranend verdriet
dat voelt als een diep koud graf
vond ik het tijd…
Poeldogingen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
456 De pannen vliegen de rijzen uit
En door de hekken waart rondstuivend meel
Een graaf loopt gevaar in de loop van de oorlog
De vlieg en de panters zijn hem soms te veel
Het rondzingend puin klinkt
net niet oorverdovend
Maar treft keihard adder gebroed
in de tuin
Waar de oordelen dalen in prijs
in de schappen
En wagens bij winkels in buurt…
GW No Way
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
308 Hij dacht een opera buffa te gaan zingen
doch niemand zag hem zitten als premier
verloor z'n kop, met al die buitelingen
totdat een diva zei, ik zing wel mee
en groef haar graf al in de opening
Verkenners uit 't verleden kwamen langs
een blaaskaak die niets deed dan grijnzend zwemen
met hoge hoed, niet serieus te nemen
Twee oude mastodonten…
sinds die zwartgalligste nachten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
420 lijn staat
met empathie
terug naar de toren
die tevoren niet zo uitgekiend was
bedacht
wat ik pas zag
in de spiegeling van de vijver
waar ik boven hing
om de sterren op te schroeven
die ten behoeve van voldoende valse faam
een koud geraamte opbouwden
waarna het voor iedereen heerlijk hangen was
zonder spijt achteraf
want een graf…
Waar het tij mij vindt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 Ik kwam te laat
voor het graf, en langs paden waar olijfblad
zilver opschrikt in de bries draag ik de oude pijn—
tot om een nauwe bocht een zoom opfladdert
en een verblindend gelaat mij bekent: ik was het die gezocht werd.
Daar ligt het pas ontblote strand al open,
bodemloze ruimte van voet tot horizon.…
hoe zij.......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
839 en lippen
sprakeloos aten en de gaten die wij sloegen
in de nachten dat wij zwichtten
al tastend met fluisteringen dichtten
hoe zij het zout likt van mijn handen
en dan tussen haar tanden sist
jij, nu niet, nooit, ooit weer, nu
verdrink ik je mijn karakterloos meer
hoe zij mijn maalsteen
vermaalt, vergruist
de kamer wordt een instant graf…
Mijn haat
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.242 En die zij mij nimmer nog plukken liet
Zij droeg aan haar boezem een passiebloem
Dat die bloem niet verwelkte dat was haar roem
En als ik haar smeekte om een koele dronk
Dan was 't of daar vuur in haar ogen blonk
En zij bood mij vol alsem, die nog in mij brandt
De albasten kelk van haar holle hand
Maar toen ik daar stond bij mijn lievekens graf…
Wien Neêrlands bloed
poëzie
3.6 met 25 stemmen
5.687 bewaak de grond,
waar op onze adem gaat,
De plek waar onze wieg op stond,
Waar eens ons graf op staat.
Wij smeken van Uw Vaderhand,
Met diepgeroerde borst,
Behoud voor 't lieve Vaderland,
Voor Vaderland en Vorst,
Voor Vaderland en Vorst.…
Nachtval oorlog 1-3
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
977 Richting Margraten
Welke meidag ook de vijfde is
doet weinig toe of af
aan elk verdroogd gemis
en elk verwaterd graf.
De trein die ik bereis neemt
altijd nog soldaten mee.
Ze zijn van dood verdacht, verkleumd
van dood en dodelijk gedwee.…
Vannacht verliet jij mij heel onverwacht.
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.929 Ik nam haar naar beneden mee
We keken samen naar teevee
Doodgebleven zonder reden
Het gebeurde in de nacht
Rat heeft echt niet lang geleden
Lieve rat rust jij maar zacht
Rust maar zacht
Wist je dat mijn rat vannacht
Gestorven is, heel onverwacht
Zij ligt nu achter in de tuin
De aarde is er donkerbruin
Er staat een kruisje op haar graf…
De doodstraf
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.155 ."
De grafmaker zei: "ik wil zijn graf
Wel delven, hij heeft verdiend zijne straf."
En 't karreke voor de poort zegde stil:
"En ik naar 't schavot hem wel voeren wil."
Ginds stond de beul, omhoog, alleen;
Zij brachten er de gevangene heen.
Hij zag hem aan van naderbij -
"En ik, ik wil hem niet doden!" riep hij.…