4012 resultaten.
verkeerde handen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
565 heilig
en alles wordt nu afgetapt
ze zeggen: u bent veilig
maar een gek die daar nog in trapt
de geschiedenis heeft bewezen
dat macht vaak tot corruptie leidt
het lijkt niet meer te genezen
als een ziekte die maar voortschrijdt
uw gegevens worden opgeslagen
in onmetelijke aantallen
zou u het kunnen verdragen
als die in verkeerde handen vallen…
hersenweefsel
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
560 (versje van balorigheid)
vallen doe je nooit naar boven
dan heet 't vliegen naar de maan
doch je moet je staande houden
en op de benen blijven staan
met een glimlach op de lippen
schrijf ik alle nonsens op
en om uit de band te springen
kies ik voor het ruime sop
teneinde langzaam op te drogen
koester ik de warme zon
met het simpele…
Kleine koning
netgedicht
3.3 met 110 stemmen
983 het sneeuwt en het sneeuwt
achter het donkere raam
vallen de zachte vlokken
nu opent het huis de nacht
zo lang wil ik wel
jouw kleine koning zijn
in dit weifelend licht
worden de dingen
die er altijd waren
de dingen die ik niet meer zie
ik vraag je, ik zoek je
waar ik je vinden zal
sneeuw zal altijd wit zijn
en de nacht, mijn…
dat korte koppie
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
660 en weer geen
scheiding in je haar
ik wil je weten
je meten in die
korte krullenkop
nooit raakt de
spanning daarin op
het zijn je ogen
die in blauwgroen
de wereld in
een lach gedogen
parelwitte tanden
bijten zich vast in
wat er is voor handen
jij gaat je eigen gang
bent niet bang om
op je bek te vallen
laat anderen maar brallen…
gisteren spookt door mijn hoofd
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
687 uit de cirkel
van minuut
tel ik langzaam
de seconden af
ze vallen ongebruikt
in het graf van
de verleden tijd
maar in
het wenden-keren
rijgen zij herinnering
in kleur en geur
ontstaan de beelden
alsof dat heden
niet verloren lijkt
ik zie me staan
laat jaren
langs me gaan
want gisteren spookt
door mijn hoofd
er is mij…
De hete zomer van 2018
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
498 Hartje zomer
elke dag slomer
de uren gaan trager
de postbode komt later
Binnen kookt het bloed
buiten golft de hitte
de vogels vliegen lager
de vissen komen boven water
De mussen vallen van het dak
de kippen gaan van stok
de bloemen hangen hun kop
ik ben de hete lucht piepzat.…
Zomerbos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 En waar het licht was
vallen hun schaduwen om mij
heen in het gras,
Alleen in het gras kan ik slechts
blind staren. Ik zie haar niet.
Haar beeltenis is mijn geestelijk
ervaren.
Mijn hart voelt zich verloren
in dit seizoen van het licht.
Een bos van hoge stammen omsluiten
mijn wezen. En brengen mij uit
mijn evenwicht.…
Schubert - D. 960 II
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 de eerste klank komt zonder
aarzeling uit de hemel vallen
gelijk met de emotie die me rustig
ingetogen laat dansen
je zit naast me en fluistert
'oh nee, dit niet, het is te veel'
jaren later bij diezelfde eerste toon
het gevoel, klein geluk dat kleeft
aan herinnering die niet
is vergaan in het snelle gewoel
van plaats en tijd
hoe diep…
een glimlach om mijn mond
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
4.539 wollig pakt de mist in
flarden mijn gedachten
ik laat ze drijven
zomaar zonder zicht
totdat ze bomen raken
condenserend aan
elkaar gaan haken
glanzend in het licht
mijn dromen hangen
druppels aan de bomen
in een zacht ontmoeten
met geluk op kousenvoeten
ik weet dat ze gaan vallen
ze spetteren dan stuk
maar het water op de grond…
Joepie, een nieuwe lezer! (Papa was op mijn kamer)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Papa's vrienden drinken graag
lachend nog een bier
om naar mij te kijken
wanneer ik het breng
maar vandaag vallen ze stil
je zult er maar mee zitten
zo'n moeilijke dochter
die gedichten post
over seks en de liefde
van haar vader en
een verre minnaar
Wat heeft hij ineens
voor aandacht voor mijn innerlijk?…
LAIS CCXCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Ik ben het vallen dieper nog in 't zwart.
Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk.
Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard.
Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard.
Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan.
Muziek heeft ons met liefde aangedaan,
wij zoeken dat wat nimmer ergens was.…
Als Water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 Herinneringen vallen,
als regen op het land.
Verlangens stijgen op,
tot voorbij de horizon,
alwaar ze verdampen.
Mensen kunnen stromen.
Zijn levendig als stoom.
Schijnbaar dood als ijs.
We zijn levend water.
We zijn druppels.
Zijn oceanen.
Jij en ik.
We komen en we gaan weer.
We zijn zeer veranderlijk.
Tesamen zijn we één.…
bewogen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
492 met weinig middelen verbeeld:
een paar flarden van huizen
karrensporen in de sneeuw
een heuveltje met paaltjes
en mensen die geschrokken
opkijken als de grote komeet
zijn licht op hen schijnt
verbeelding angst ontzag
vallen in één ogenblik samen
rakelings passeert
de komeet de aarde
de hemel komt even dichtbij
het beweegt de mensen…
zinvol zinloos
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 Als volle zinnen zinvol zijn,
De lege antwoorden zinloos lijken,
Dan slaat de twijfel wel eens toe
In mijn kleine leven
Heb ik meestal geen antwoorden gekregen
Zinloze woorden
De stilte die dan zal komen,
Ongevulde bladen
Afgevallen bladeren,
Onherkende paden
Netwerken die stil vallen,
De zender die begint te sputteren,
De ontvanger…
Loslaten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
381 ik brak
maar niet open
ik brandde
maar bleef
in as
de echo
die ik was
verstomde
in het vallen
wat ik vasthield
viel
wat ik volgde
verdween
de weg
wist mij niet meer
de wind
keek om maar
keerde niet
ik liet
niet los
ik verloor
zonder weten
wat ik won
stilte bleef
maar sprak
niet meer
mij toe…
Bodembedekker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
433 Het lag er aan
of hij er tegen kon
hoe lang de stilte
nu weer zou bestaan
Hij wilde regen
én de zon
als bodembedekker
geslagen in de orde
der kameleons
Zijn ironische tronie
in oneindige gladheid
standvastig
zo gestreken dat
zij hem onderschatte
De bekende woorden
die zouden vallen
voordat zij de deuren
wederom liet…
Even
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
224 ik groei als het licht mij kust
en slaap als de koude mij in slaap wiegt
ik bloei wanneer de zon mij liefkoost
en soms na stormen en overdaad
aan water of droogte
is het de nacht die mij sust
tot slapends toe, als de maan dat wil
zo draag ook jij de morgenstond
de dag, maar ook de avond in je ziel
de wegen die wij gaan vallen ooit doodstil…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
146 Al vallen de blaadjes nu ook van het hout,
het is die tederheid die je warm houdt.…
Leg dat maar eens uit
snelsonnet
2.4 met 13 stemmen
2.175 De vraag om softdrugsliberalisering
Stuit binnen de regering op verzet
Maar onderwijl zijn op het internet
Veel drugsoorten meer dan gedoogde nering
En als je wat wilt kopen kan dat goed
Het hebben van een creditcard voldoet…
OM JE DOOD TE LACHEN, DE FAMILIE MEILAND!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
632 Oma is dood
de moeder van Erica
nou niet echt in de wieg gestorven
93 jaar en ze was de dagen zat
De begrafenis roept vragen op
maar welke vragen
de Meilandjes zijn ondernemers
van de wieg tot het graf
Dus er wordt ook wat afgelachen
opmaat naar de begrafenis van Martin
dan zullen de lachsalvo's niet van de lucht zijn
gilt Martin zelfs…
Slacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.564 ijzige sneeuwvlokken vertragend van de maan
Met verzoening als doel en ontwetend van verschiet
Boven op haar zetel, knusjes in haar lievelingsbont
Laat vragen op me neerstrijken, nog nat van haar tong
Laat m'n armen vallen toen leven mij verliet en de dood me vond
Boven in de wolken bij de vraag die eindelijk tot me door drong…
WIJ BOMEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.023 wind rukt en trekt aan mij
als lastig obstakel op zijn weg
te trots te arrogant
het lijkt wel of hij grimlacht
als zijn kompaan regen arriveert
ze spannen samen tegen mij
willen mij laten vallen mij breken
maar trots hou ik stand
bulderend van woede wakkert wind zichzelf aan
om nog harder nog gemener nog roekelozer
aan mij te rukken en…
Alter Icarus
hartenkreet
2.5 met 21 stemmen
1.476 Ik kan je alleen inspireren, misschien
Als we vallen, vallen we samen
Als gelouterde druppels in de oceaan
Waar we eindelijk gelijk zijn
Maar groeit voorbij de golven gras
Dan zoeken we de hoogste berg
En baden ons in ambrozijn
Uitkijkend over de archipel
Met zijn veel te hoge horizon
Daar zul je het voelen
Eindigheid, sterfelijkheid…
Reuzenpad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 vallen in gekleurde aarde...…
Het vooral altijd maar ‘moeten’ van anderen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
897 en opstaan
maar echt vallen doe ik niet
en mocht dat toch gebeuren
dan sta ik gewoon weer op
en met een lach en veel tranen
slinger ik mij een weg door het moeten
het vooral altijd maar moeten van anderen!…
Confetti
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
499 Na schooltijd rook ik het strijken van overhemden
En thee die je mij schonk
Ik smaakte de geborgenheid van warmte die ik dronk
Bij vuurhaard en gezelligheid
Je boog zo zwaar in het strijken van die stapel kleren
Je mond bewoog niet snel maar kon mij toch bereiken
Jouw dagen telden teveel kruimels
Die je voor het vallen al wilde vegen
Jouw…
Door het venster schijnt naar binnen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
379 Geef ons:
geef ons terug
wat onze kracht was,
de kracht om altijd terug te kunnen,
terug te kunnen vallen op onze kracht.
Op de tafel vallen de feiten als rotsblokken;
tussen ons vormen zich bergmassieven,
die we zullen moeten willen bedwingen,
om überhaupt in de race te blijven,
-winnen is van latere zorg.…
Rouw in de polders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 Ik voel je afwezigheid als mes in vlees,
een wond die openblijft in deze kille vlakte,
de jaren vallen als verdorde blaren neer,
en ’t hart dat klopte bloedt nu leeg en zwart.…
Sneeuwde stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
609 geruisloos
sneeuwde stilte
esoterisch in het
gaan langs het
dubbelglazen raam
transparant
vlokten hun
voorbijgaan
zonder stapeling
de platte kant
toch waren er
nog luwteplekken
waar een warrelend
licht suizen wat
dynamiek verried
en tocht
zijn energie
langzaam loste
als de avondkoud
het licht liet vallen
in de donkerte…
Geprikkeld
netgedicht
3.6 met 84 stemmen
35.561 Kleine prikkels vallen als regen
Uit een inktzwarte lucht
Dwars door kaalgevallen bomen
Dwars door de mist van mijn zucht
De zucht waarvan ik het bestaan niet weet
De prikkels die mijn slaap verstoren
De angst die mij in tweeën spleet
De wereld draait als nooit tevoren
Mijn gevoel heeft nog nooit gelogen
Ik probeer trillend om te staan…