Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

Lenteknoppen.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 962
Heel in de verte zwijmt een vogelklacht En op het mos zijgt door de takken zacht Het zilverlicht der pasontloken maan. Ik voel mijn hart zó zwellen in mijn borst, Of 't ook wilde openspringen, morgen vroeg, Als al die groene knoppen om mij heen.…

73 jaar Olympus

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 474
De oorlog was begonnen door ruzie die klein begint maar van geen ophouden weet en eerzucht, koppigheid, wrok de vernielzucht van mannen Ver van het strijdgewoel vergaderen de grote landen op de ronde top van de Olympus ze drinken nectar en kijken weg in de verte hoe het verder moet De rijke steden doen zielig…
Zywa4 mei 2018Lees meer >

Drie aanleidingen een gedicht te maken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 870
1 Een oude klant blij als een kind vanmorgen, om me te zien hij bracht de stralende zon uit Suriname mee, op deze zonloze dag en ik die niet wist wie in de verte daar nu liep in onze wijk Hij met vriend in afwachting van een lezing van een grootmeester Ja toch, alleen die mogen komen hier?…
Ralameimaar23 november 2018Lees meer >

Vroeg Amsterdam

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Ver gedruis van ontwakend verkeer, een vroege tram die de remise verlaat, donkere huizen in nog stille straten, gevels die zich in de verte verliezen in de ochtendnevel die daar nog hangt.…
Ruud17 december 2018Lees meer >

Onraakbaar

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
dichtbij kent ook de verste verte daarbij is vasthouden zonder zin ik schets de afstand ook wel in zwijgen alhoewel er geen twijfel is over haar die ik bemin of minstens naar toe wil neigen kijken in gedachten is tasten in het duister het licht kaatst dan tegen een spiegel ook als ik duizendmaal luister en de echo's opsla in mijn brein…

Stille verwondering

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 805
verwondering Er is een stilte dieper nog dan diep ontstaan uit de leegte waarvan de volheid vervlogen is en hoewel er niemand is die hoort componeerde je een verheven lied over de liefde, blijven houden van het onvergetelijke welke je uitbundig zingen zult alle stille valleien vult tonen spelen met echo’s van de wind tot in oeverloze verten…

Levensgrap?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
Je gaf kleur en vorm aan een onbegrijpelijk avontuur, waar ik in vol verstand naar adem moest happen om niet op dood-spoor te worden geparkeerd onduidelijk waar ik was beland, als ik dacht je niet meer tegen te komen en in de verte te zien verdwijnen, werd ik door je lust tot leven gegrepen, als een lopend vuur, vlucht ik in je armen onbegrijpelijk…
Pama29 oktober 2019Lees meer >

Zwart verwarmd de kamer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 403
de aarde is een grote klomp vlees lage landen hoge rotsen mensen die met elkaar botsen tot in de verte klinkt het echo van geweest een vogel met geverfde veren wil de taal leren krap in de portemonnee valt het niet mee zonder studiebeurs al helemaal niet; o nee niet in de krappe huizen met in de hoeken luizen en bleek gele kringen…

In liefde opgedragen?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 391
De hemel ligt als een blok massief op het akkerland, onzichtbaar aan de bosrand in de verten gericht op mijn statief mijn diafragma opent zich naar de kleur van je haar, je ogen, je passen en je woorden als non verbaal verhaal.…
Pama22 november 2019Lees meer >

Het Strand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
En lijkt oneindig groot, in de verte, wat zie ik daar. Een schim aan de horizon, het nadert dichterbij. Ohw wat mooi, deze zoutwaterbron, zo voelt het goed, zo heerlijk vrij. De schim verkleint weer, was het wel wat ik zag. Heb ik wel alles goed onder "beheer" mijn ogen knipperen en ik lach...…

De vlag uit voor ons Nederland

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 655
5 mei, onze nationale Bevrijdingsdag oproep aan de fabrikanten van de vlag, de stok en de houder fabriceer er honderdduizenden en verkoop met Corona-korting ze vliegen dan de winkels uit en wapperen weelderig aan de gebouwen rood, wit, blauw met of zonder oranje wimpel onze nationale driekleur, onze trots uiterlijke rots van vert…

Flevodijk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
Met aan mijn ene zij de groene dijk, aan de ander de meerkoeten die mee en zwemmen in grauw water, roerloos spert de reiger tussen plukken riet In de verte fietst eenzaam iemand zoals ik alleen hier loop Zicht op witte masten Een enkel autootje op de weg door het water Terug, aan de einder, de centrale met haar pijpen waaruit…
Ralameimaar26 januari 2021Lees meer >

In de tuin

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
In het groen van heden Wordt het zonlicht Door een onlangs verleden Aanhoudend vermeden Ik zie wel de rondte in de verste verte En voel zeker de kleur van haar gloed Of hoor je soms zachte stem die je altijd Begeleidt in de wind die je bemint Die voortdurend, vaak ongewild je diepste tonen vervoert maar uit onmacht niet de verlossende…

Te Bewandelen Wegen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
betere oorden jullie konden mij niet op de vele hindernissen en gevaren die ons aanstaren attenderen hebben mij het bezweren niet kunnen leren sommige moet je echt alleen trotseren ach ieder beloopt z’n eigen wegen dat is wat ik ondertussen heb begrepen niets kan worden ontweken en aan het einde van de laatste zie ik heel erg in de verte…
catrinus1 augustus 2021Lees meer >

door tuimelramen zweven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
een witte vogel die het rif verlaat het kind dat met zilveren voetjes baadt de man met stok die water uit de rotsen slaat de valk die de verten ziet de hoge pluimen van het riet de landwind die naar de zee vliedt het landschap in slingerlijn de houtbrug over het ravijn zal daar mijn grijze vader zijn de nacht en najaarsvlagen het hart…
J.Bakx21 juli 2022Lees meer >

Het bankje

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
Sta op en loop weer verder, in de verte gaan schapen met hun herder. Ik voel me lekker, één met de natuur, ’n heerlijk gevoel, maar helaas slechts van korte duur.…

Pastorale ballade

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 442
scheepskapiteins als beste stuurlui aan de wal al staande op de kaai het tiroler hoorngeschal op de zevenheuvelwegen galmend in berg en in dal te weerstaan in het hart van groesbeek in klein zwitserland alsmede de kakofonie van de sozjaalinvoelenzers en de groteske carnavaleske trinclusieve protagonisten heel in de verte…
Ro Meo2 augustus 2023Lees meer >

MOEDERS AFSCHEID

hartenkreet
4.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.277
’s Nachts zag ik haar aan mijn bed verschijnen gekleed in een stralend wit en lang gewaad ze zei: mijn kind ik kan niet langer bij je blijven ik hoor hoe in de verte reeds de eindklok slaat.…

De stilte

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 495
de verweerde stenen een haas rent over het kerkhof De wind een koeltje op deze warme dag boven de akker zingt de stijgende leeuwerik jubelend als een engel een stipje aan de hemel Het beekje ritselt en murmelt de jongen ziet het kerkje zo oud en ach de verweerde stenen van de doden in het hoge gras de beuken kijken toe in de verte…
J.Bakx24 november 2023Lees meer >

Helaas

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 387
weer klapt iets open geen deur geen dag geen meisje de wereld misschien of iets wat er op lijkt straat schuift uit witte verte arbeiders bouwen met handen die te licht zijn aan een huis dat niks zegt trappen piano’s geen ramen geen einde populieren wiegen niet van wind maar van iets dat ze weten gooien stemmen naar elkaar vogeltaal…

Zeevriend

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 587
Jouw zilte golfstromen maken weidse gebaren beademen het voorjaar met nieuwe zomer in de stilte van die intieme heimwee ben ik het spelende kind van de duinen te klein om de horizon te aanschouwen te groot om de zandkorrels te tellen in de verte van dat grote verlangen blijf ik zo kinderlijk omdat het gaat zeevriend, leen mij de weemoed…
mobar9 december 2025Lees meer >

ontkleurde kamers

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 278
op gewekte burelen liggen ontgroende blaadjes te rotten onder een vers laagje voor laag net netjes gestapelde gebroken sneeuwwit als rechtsgedraaide melk- fase richting de toekomst der ontkleurde kamers wit voor onze ogen maar zwart in de oneindigheid van ongepleisterde muren waar wij naar blijven staren in die onbestaanbare verten…

BELGISCHE AARD

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 243
ze spoedig hun schroef en roerwerk weer mogen gebruiken al wat hier ligt aangemeerd voelt zich eensgezind onder de wakende blik van Kasteel Het Steen het verre milde oog van de geliefde Kathedraal gesterkt door de hand geboren uit gebouw der nijverheid waaruit de Vlaamse geest schappelijk verstrooid wordt over nabijheid naar verte…

catastrofaal

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 125
procent een voldoende eenentwintig procent een onvoldoende twee procent is weer zeer zwak de gemiddelde vorming is er nog slechter aan toe drieënvijftig procent scoort voldoende vierenveertig procent een onvoldoende wederom is twee procent zeer zwak nergens wordt gesproken over een welverdiende goed uitmuntend wordt in de verste verte…

Eerste Metamorfose

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 347
Je zenuwen werden een woud aan toortsen en in de verte schemerde nog ergens een citaat uit het Hooglied, dat hartstocht beklemmend is als het rijk van de doden maar er was alleen nog maar de ander. Je botten die nieuwe botten wilden maken, op een dag werd je verliefd.…

GRILLIG WEER

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 311
In de verte roept een fikse wandeling: "Naar bos en veld, als groep of enkeling." Maar zware wolken komen, dreigend en grauw... Donder treedt aan met langgerekte snauw; een leger van druppels brengt ontgoocheling. 't Voornemen maakt een plotse omwenteling: wat te wensen? Blijf eigen huiskamer trouw!…
Han Messie14 september 2026Lees meer >

Het verblijf buiten het dorp

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 106
voedt onder een voorwendsel van warmte treed jij binnen als schim als verschijning de deuren wijd openend voor de nachtelijke steppe Hoe sta jij daar zo plompverloren terwijl mijn ogen zich openen en de tussenruimte tussen ons zich mateloos uitstrekt O ik houd van mij in jouw nabijheid en daarom ween ik want in de wijdste verte…
Alex Huppelrat22 september 2026Lees meer >

Veldslag

poëzie
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.554
In hartverscheurend doof gezucht versmelten duizend smerten, uit 't oosten rolt de kille nacht en 't laait in al de verten. Intussen droeg een afgezant traktaten welbezind, doch 't kwam nog op geen vrede uit, want vorst B was slecht gezind.…

Verloren ooit

hartenkreet
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.849
De vroege nacht wordt opnieuw beleefd, als een durend geluk, vanuit verloren verte teruggevonden. Dan schrik ik wakker. Vruchteloos probeer ik, uit mijn kille alleen zijn, terug in jouw warmte voorgoed te vluchten. Ik walg van de nieuwe zich aandienende dag vol pijnlijk verlangen. Blijven liggen wil ik, onvindbaar weggekropen.…
eli stater27 januari 2005Lees meer >

Fossiel

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 848
af De hond die aan mijn ijsklompen sliep Sloeg kermend op de vlucht Mijn bibberkoorts leek een teken Een opwelling van sterven Alsof een fossiel Een reus van was Een grijnzende smid In mijn rug ging kerven Met een rood zinderend mes Het hoofd op het aambeeld De belager stond naast mij Met een vuist vol eelt In zijn ooghoek glanst verte…
Wim Veen12 april 2005Lees meer >