2136 resultaten.
CultuurCafé
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
689 , de dichter zijn poëzie
Muziek, tekst, wij gaan ervoor...…
Amsterdam volgens foppe
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
897 Zo brengt de poëzie de mensen toch bij elkaar.…
De kat maakt eigen sprongen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 Ze wasemt poëzie
nieuwe huid op een levenstocht,
sporen op de ruit.…
schietpartij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
673 je neemt een wapen
en je schiet want
ergens is er
een vernietigingsfantasie
die zich herhaalt
en zich blijft herhalen
je schiet 13 mensen dood
vlakbij een wapen
in je kast of op tafel
ga je op weg naar je einde
en schiet je en schiet je
terwijl je beter poezie
had kunnen schrijven
de aalscholvers over het IJ
zouden zo hun…
luchtschilderijen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Maar ik zag dus poëzie.
Het is een boeiende bezigheid,
terwijl je wandelend een lang traject moet afleggen.
Het is een leuke hobby en het kost niks.…
Gedichten die ik mis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
709 Hun poëzie van vreugde en verdriet.
Vandaag moet ik zonder hun verhalen leven,
verhalen, die door de tijd vergeten zijn.
Nu ken ik hun levensmoed en angsten niet.
Hun meningen niet over kwaad en over goed.
Hoe zij moesten vallen en weer opstaan,
temidden van de strijd om het bestaan.
Niets weet ik over hun gevoelens.…
Vitale kwast
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
457 De vitale kwast schildert het landschap
zoals een dichter in dromen zou schilderen
aan zee met het uitzicht op de blonde duinen
een glas schuimend bier en een sober palet
hij denkt aan haar en hoe zij is heengegaan
eeuwig onaantastbaar in haar woordenschoonheid
hij denkt aan haar poëzie en aan zijn kwast
iedere beweging doorbreekt de kalme…
tot de hand zingt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
648 op het doek blauw en grijs dát is Parijs
zoals geel en rood Spanje zijn
schilderen tot de hand zingt
een indringende krassende groet van
de kraai aan een vlucht woordvogels
en hun terugkeer naar het paradijs
altijd zwerft ergens muziek zonder
voeten aan de grond niet gehecht
tussen aarde en hemel in
door de poëzie zweeft een oneindige…
Groentelezing
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
266 Bloemen lezen doorgaans geen poëzie
al helemaal niet in de verwilderde achtertuin
van mijn grijze oudoom in den vreemde
die groente verzorgt als zijn het zijn kinderen
zijn hart achtergebleven in een naakt verleden
in het verloren land van oude rabarber en koolrabi
een spreekwoordelijk land
waar hij niet meer kan leven
zonder bloemkool…
RUIGOORD: 'N FIJN OORD, voor een plaatje van een man!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
439 In een kluwen van kleurrijke mensen
uitgerust in veelzijdige kledingstukken
zittend in een volledig natuurlijke omgeving
verpakken de mensen hun ziel en zaligheid
zich richtend op het zijn van het mijn
van hun zovelen in 'n zinderende stilte
luisterend naar 'n zwoele, mooie,
zwijmelende zingende en spelende vrouw!
DE MAN; 'T PLAATJE…
bepoteld door frequent gebruik
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.474 stront
van anderen is geniaal
en chitineus verankerd
evolutie genereert geen kneus
bezet de eerste rang
restanten geuren voor je neus
je hebt geen andere keus
keutel wat met woorden
bestier je schimmenrijk
reutel met scharlaken tong
af en toe je zombies bij
schreeuw schaduwen
te dichten als het licht
weer binnen valt, je eigen
poezie…
plekske opschuiven astemblief !
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.462 nikske poëzie, maar wat snel
bij elkaar bedachte thema's
gekleurd door teveel emoties
verkeerde jaloezie en strijd
die gij toch niet kunt winnen
ook al is uw plekske opgeschoven
kwaliteit bekoort de lezer meer
de jacht op goud hebt ge verloren
hoe onnozel is de dichter
verward en verstrikt in de tijd
amai zeg, hoe zeg ik dat in Duits…
poëtische stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.259 stille strand
de lommerrijke lanen voor de rijken
de krijtstreep van een dienaar van het land
het meisje met een ijsje in haar hand
dat in Madurodam loopt rond te kijken
Couperus die in brons te wachten staat
en glimlacht om het alledaagse leven
de jonge resident, zo hoog verheven
een zwarte maagd die leegte achterlaat
de mooiste poëzie…
Ira´s kijkdoos
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.084 De vlinders in haar hoofd heeft zij buitengezet
zwermen uitgevloeid in een kleurrijk palet
ontsluierd en verklaard in onzichtbaar licht
schepsels van poëzie op het eerste gezicht
Verstoppertje spelen achter de werkelijkheid
nu zijn zij hier, daar vallen zij uit de tijd
blinken als een spiegel en dan weer dof
door drakenvuur, bedekt met dromenstof…
reutel met scharlaken tong
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
655 stront
van anderen is geniaal
en chitineus verankerd
evolutie genereert geen kneus
bezet de eerste rang
restanten geuren voor je neus
je hebt geen andere keus
keutel wat met woorden
bestier je schimmenrijk
reutel met scharlaken tong
af en toe je zombies bij
schreeuw schaduwen
te dichten als het licht
weer binnen valt je eigen
poëzie…
Verstekeling
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
862 veel waard
Al stuiterde ik als een ballerina
Op zee en tropenkoorts en van de kina
Zo’n avontuur van ouderwetse aard
Aan boord te zijn, te lezen: Slauerhoff
Alleen in zijn gedichten kon hij wonen
Nooit vond hij ergens anders onderdak
Voor Slauerhoff heb ik sindsdien een zwak
Die rusteloze scheepsarts kon mij tonen:
Ook reizen door de poëzie…
het hoge woord is er uit
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
697 schrijf haar niet
mijn verzen staan volgevreten als een dikke buik
dichtgeslibd als een vijver met eendekroos
ik laat haar eerst rennen totdat ze zich leeg braakt
en wanneer het schuim van overbodige zinnen
weggetrokken is een opspattende golven
ja dan ja dan zullen mijn weinige gedachten
zich weer neer vleien in nog te raden poëzie…
tot in de oneindigheid
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.152 hij, de gekroonde
de erfgenaam van tristesse
schrijft met letters langs het licht
als eeuwen nog moeten ademen in toekomst
onbegrensd als zeewind
waait zijn poëzie doorheen zijn brandend bloed
tussen duinen en het dwalen, druppels
en rozen, geknield
in een keel vol tranen
waar hij de liefde verheft in schoonheid
tot in de plooien…
de keuze
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
860 vandaag
beweegt er niets in de tuin
maar ik voel de kraaien nabij
wij zullen samen sterven of ieder alleen
door verdere dagen
de zomer is weg, straten worden langer
alsof schaduwen
geen bestemming meer vinden
voor de zoveelste maal
zie ik het kind opnieuw
ze woont aan de rivier
gevormd uit een beetje poëzie
en mijn innerlijke…
- Het leven door het oog van een lens -
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
617 haar contrasten vervat
zintuiglijke poëzie van een stroming
losse gedachten.. sentimenteel bekeken
een beschrijvende kunst,
van uitvergrote romantiek...…
Het vrolijke toverkind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
967 grote niets
Zij spreekt met guitige oogopslag
de tover uit
over sterren die -niet bang
Voor het donkere hemelgewelf-
immer stralen,
zonneklaar
wijzend naar het hart
van het universum
en naar het kind in mij
Zij omhelst het leven
eeuwig trouw aan zichzelf
Zij strooit woordjes als
madeliefjes
Zij leeft in de tuin
der poëzie…
de belofte
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
901 Ochtendlucht van: Willem Hussem
Op het onbeschreven blad
van de ochtendlucht
schrijft een vogel poëzie…
Remedie?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 Ik me op de private tekst verlaat,
het ene dicht de ander toe in de
maat- en meetlint van de poëzie,
fluitend riet waar de wind van
de me toegemeten tijd in blaast,
steeds hoger en altijd gehaast,
reikt naar de toonhoogte van
mijn verdriet, een odyssee naar
een remedie tegen dyslexie.…
OCHTENDNEVEL
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
624 Als er mist boven de Ourthe hangt
Zelfs de vroegste vogels nog niet fluiten
Is de poëzie niet meer te stuiten
Is het dat bewustzijn woorden vangt
Als er mist boven de Ourthe hangt
Gaat de dichter zich aan taal te buiten
Samen met de Muze komt het uiten
Altijd weer het tijdloze mi lanct
Uit een lekke kayak steekt een hand
Die wil per se…
Nooit ziet men het geheel.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
434 Niemandsland van poëzie
voelt het als een drenkeling,
zwemmend in plassen bloed.
Na de woordsporen
tekent zich een omlijnd profiel
van geleefde maskers.
Blufpoker met mensen
met blanco dobbelstenen
wie komt uit de beker?…
De man van vroeger heeft geen zin in poëzie
gedicht
3.0 met 1 stemmen
1.923 De man van vroeger heeft geen zin in poëzie:
dat zwembad van ongehoorde kreten,
die zandheuvel vol begraven stokjes.
Hij gelooft niet in de kracht van lyriek.
Hij ziet dichters als sudderlapjes,
zielloos garend in een braadpan.
Trage stakkers die je negeren mag.…
vrouwe Wad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.026 aangemeerd aan de stroom des levens
me vertolkte daar mijn stem
is weggehoond door tij en onraad
verliet ik de zee der woeste golven
en herbracht ik de zomer heel gedwee
naar het water binnendijks, doch
zal ik mij dan verdrieten
daar de woeste ledigheid zal ontbreken
langs de prismastralen van mijn ogen
Uw woorden vrouwe Wad, uw poëzie…
Fluisterdicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Ragfijn in poëzie geschreven,
waar alle letters, in een ademtocht,
voor altijd bij mij zijn gebleven.
Ik zag ze komen,
verder van mij gaan.
Al die zielsmomenten,
hoe het fluisterdicht,
in alles kon bestaan.
De sterren heb ik stilgehouden,
de hartstocht meer dan ooit beleefd.
Ik voel nog steeds mijn hart in alles kloppen.…
Laatste gedicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
639 mee ingevlochten bent
En waar je elke week naar uitziet
Van je wordt weggenomen
Voorbij zijn alle dromen
Die warme stem
Ja die van hem
Je hoorde hem zo graag
Zo warm en laag
Weerklinkt niet langer in de ether
Je wist gewoon niet beter
Maar het is nu voorbij
Voor jou en mij
Ik voel me nu al zo alleen
Zonder dat uurtje Jan van Veen
De poëzie…
Snelsonnet (oproep en hint)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
565 - een oproep -
een oproep om de créateurs
van onze snelsonnetten
die ons poëzie verschaffen
als 'ons dagelijks brood'
te voorzien van je kritiek
in lyrische coupletten
en wat dies meer zij: je repliek
als commentaar door jou verwoord
- een hint -
Zes regels, een repliek of een bewering,
abba cc in eindrijm, heel koket…