Alle inzendingen over duisternis

1813 resultaten.

Sorteren op:

Zonder liefde kan men niet beminnen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Mijn stem heeft nooit in de duisternis geloofd. Ik heb met water en brood feest gehouden. Mijn hand heeft altijd naar geluk gereikt. Ik heb nimmer gehaat om wat was afgedwongen. Mijn geloof in de mens is nooit gedoofd. Zo zal ik mij van dag tot nacht houden tot ik mij verliezen kan in jou. Zonder woorden zal men sterven.…

Nodig hebben

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
Duisternis hebben we nodig… Om het licht te kunnen zien. Wonden hebben we nodig… Om te kunnen helen en te verzorgen. Littekens hebben we nodig… Om de wonden te kunnen helen! En om ons er aan te herinneren dat we het niet nog eens moeten een doen.…
Heuveltje19 november 2020Lees meer >

Limes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Ik vreesde hen vervuld van duisternis, ravijnen die woedend mijn voeten openscheurden, maar de laatste jaren werden de fluisteringen steeds sterker, woorden die vreemd zinnig mijn dagen in dreven. Vanochtend ben ik eindelijk over gestoken en heb op de oever lang geluisterd.…

EEN ENGEL AAN MIJN HAARD

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 711
een engel waar ik me altijd kan aan warmen wanneer de dagen bibberend koud en de uren ijzig zijn dan voel ik de vertrouwelijkheid van je sterke armen in de duisternis geeft jouw glimlach een warme schijn!…

Ze zag alleen maar bomen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
ze droomde liep in een bos ze zag alleen maar bomen er was geen zon, geen licht geen lucht, geen wolken alleen maar bomen de sfeer was dreigend duisternis overal ze was alleen met angst voelde zich opgesloten, beklemd zag geen verleden geen toekomst, geen heden ze zag alleen maar bomen toen was daar die open vlakte zo vrij en…

Hypatia

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 473
Een vraag, Hypatia, Hoe voelt het Om uit de duisternis te treden? Niet weggestopt in een donkere kamer? Hoe is het, Hypatia, Om zó helder te denken? Je vader voorbij te streven? Dat hij plaats maakt voor jou? Luister, Hypatia, Voel je het kloppen van je hart? Als men in het atrium rekenkundig probeert te vatten wat je zegt?…
J.Bakx11 juli 2023Lees meer >

Een inktzwarte hemel

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Als ik met mijn ogen de duisternis doorklief, is er bijna niets wat ik zie. Zware wolken drijven voorbij, zie ze gaan ‘under a dark black sky’. Leven in een waan. Op een kruispunt in mijn duister sta jij, een lichtpunt, helder stralend. Als enige troost in een lege vallei. Spontaan maar nooit voldaan. Ach, bleef je maar hier bij mij.…

Herinneringen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
De caleidoscoop van mijn vader, het gouden licht van de Oude wijven zomer, dat dooft in Luscofusco, wanneer het licht het verliest van de duisternis en die strijd de hemel kleurt… Aan de winter die alle narigheid van de voorbije jaren met puurheid wist te bedekken en waar ‘het gedwongen normaal’ in dik ijs haar rust kon vinden.…
Cees Sleven10 november 2023Lees meer >

nederig van hart, moedig in liefde - eerbetoon aan Paus Franciscus

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
van Buenos Aires tot het Sint-Pietersplein klonk herderlijk sereen jouw stem “Een arme kerk voor de armen,” sprak je zacht bracht zo het Evangelie met volle kracht je kwam van het einde van de wereld hier het hart vol liefde, zonder sier of machtsvertoon je woorden eenvoudig, maar diep van zin brachten waar duisternis was wereldwijd hoop…

Alleen maar bomen

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 373
ze droomde liep in een bos ze zag alleen maar bomen er was geen zon, geen licht geen lucht, geen wolken alleen maar bomen de sfeer was dreigend duisternis overal ze was alleen met angst voelde zich opgesloten, beklemd zag geen verleden geen toekomst, geen heden ze zag alleen maar bomen toen was daar die open vlakte zo vrij en…

Oranje licht - hoop voor morgen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 386
Geen stilte, geen onrecht, geen duisternis meer – maar een wereld in oranje: veilig, waardig en weerbaar.…

van zwanen en van wilgen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 253
vuist het sap dat omhoog door de twijgen stijgt terwijl het lied van de wind in de bladeren ruist en de stroom het geduld van de aarde vertaalt ze drijven als zeilen van sneeuw en van ijs getuigen van blinde geboorte en wit geweld de rivier heft haar stem in een prevelend grijs waarin elke golf de getijden telt ga niet zachtmoedig die duisternis…

Vuurtoren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 26
Als de vroege ochtend de duisternis verdrijft, dooft de lamp heel zachtjes haar gouden gloed. Maar de herinnering aan de gidsende straal blijft als een warme gloed achter in het hart.…
CB15 november 2026Lees meer >

geheugenverlies

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.507
voorkamer op de tafel te pronken staat door het water glinstert een goud vlammetje van koudvuur met een kort geheugen van maar drie seconden, dus achter elke ronde wacht een heel nieuw avontuur vreugde en verdriet verwisselen steeds sneller van plaats bij het besef, dat elke minuut hem dichter brengt bij het moment van totale duisternis…
john grave29 september 2002Lees meer >

verboden liefde

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.893
Als traag het vale ochtendlicht Door nevels dringt en wint van duisternis Ook door het zolderraam naar binnendringt, Contouren van de kamer zichtbaar maakt, Draai ik me om naar jou, ben je ontwaakt? Een glimlach om je mond, Ben jij dat echt naast mij?…

Het liedje mijner kindsheid

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.765
Het lied weerklonk zo troostend In halve duisternis, Gelijk de zucht van 't windje In 't hangend waterlis. Het wiegde 't hart in ruste, Gelijk het zoet gezang Van 't klokje in de verte Bij zonnenondergang. O, zachte en stille tonen! Gij hebt mij vaak ontroerd, En in vervlogen dagen van heil terug gevoerd.…

Ik ben geraakt

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.520
Want dan zal het zijn alsof je spreekt, als een licht tussen de duisternis, van wat jou nu doormidden breekt.…
Natasja30 augustus 2008Lees meer >

Spiegelbeeld van een open wond

hartenkreet
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.651
De kille nacht valt in Het gebeurt elke avond weer Sterker nog, elk moment Daalt ergens op deze wereld Voor getroffenen de duisternis neer De schijn dooft altijd ergens Want liefde komt van twee kanten En anders van nergens...…
Namasté15 februari 2007Lees meer >

Horizon

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 821
maakt niet uit hoe dichtbij je komt ze schuift altijd vooruit en maakt dat verlangen nooit verstomt Hoe ver durf je te kijken hoe hoog durf je te staan op schouders wankel of gedachten reeds vergaan Hoe ver durf je te reiken waarop moet je afgaan angsten geen beletsel alles heel spontaan De horizon verdwijnt vanzelf als de duisternis…
Pjoer2 februari 2008Lees meer >

Brachystonicum

gedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.581
Zwarte gemalen malen het zwaarste graan Sterren verdwijnen in negatief licht Fantomen van duisternis krijgen ruim baan En de korenbloemen gaan eraan de Zachte blauwe bloemen gaan eraan Zwetend wacht hij op een uitweg Als op de krampen die in de morgen komen Zwanger marmer aan zijn marmelade voeten Baart een schelp die hem voor eeuwig omsluit…

Ernhems Goud

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.143
gloed omdat jij hier hebt gelopen zit liefde voortaan in m'n bloed voor het Ernhems Goud Het harde leven van de straat schiep jou zoals je bent geworden in ruw ongepolijste staat zing je de blues tot rauwe rock ballads, klagend zacht verwoordend dat het de schuld is van de Vrouw Ernhems Goud, ik hou van jou je kent de diepste duisternis…

Liefde als de zuiverste parel

hartenkreet
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.538
gebulder een uiting van onwetendheid want alleen jij weet wat ik bedoel Een illusie als ik je voel....keer op keer het stokkende gebulder een uiting van gemis elke dag een beetje meer Een traan vermengt zich met de waterval meegenomen in zijn stroom weet ik dat hij zijn weg wel vinden zal De zon maakt plaats voor de sterren en de maan duisternis…
Job22 januari 2004Lees meer >

Winterhout

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.378
Eer zich elders iets vertonen, eer men iets vermoeden zal wordt het in zijn wijde kronen donkerder en dichter al, wordt het voller in den bleke omtrek van zijn duisternis, als het allereerste teken van wat vast in aantocht is.…

Paria in onmacht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 681
Schijndood helpt om op adem te komen, binnen of buiten, alles lijkt grauw en in de duisternis heersen de gnomen. Kom mij redden, partizanen van de hel, of zijn jullie net als mij, verbannen naar een ondoordringbaar oord? Vertel, verlos mij, moeder, van je moordplannen. Dit kind begrijpt het niet waarom het simpelweg niet leven mag.…

Manhattan

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.384
leek wat overbleef in vrijheid nimmer meer vanzelfsprekend leek de skyline afgemat en door onwetendheid getekend Leken zusters van de nacht in slechts één nacht voorgoed verdwenen ook al kon ik toen niet weten wat een droom er nodig had ik soesde weg en ik vergat een jongensboek om te vergeten nam de A-Train van de stad om rap de duisternis…

Victoria

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Terwijl de duisternis de dag omhelst, huilen de makaken. Waar wolken drijven en winden waaien, de druppels vloeien en takken graaien, dansen de tranen van wanhoop verbitterd. Haar beenderen schrijden zielloos langs het ongegraven graf, terwijl de stenen schallen en de bakker zijn brood niet lust.…
Terry Islay2 november 2010Lees meer >

Sinds de Hemel werd gesloten

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.693
omzien naar de mensen die zijn wintertuin bekleedden vol met glinsterende paarden die hun glans hadden verkregen van de draaimolens die draaiden als een spinnewiel bij nacht voorbij een toverlint van lichtjes in de sneeuwgeworden regen Dichterbij was nu de hemel zoveel dichter dan hij dacht voor alle tovenaars van licht die uit zijn duisternis…
jan haak25 december 2010Lees meer >

Uitgestorte liefde en Meer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
kronkelpaden van mijn leven daar waar ze kruisen de jouwe meenemend de half verrotte plank schilvers wit de piepschuim resten van een verleden Daar langs geleid door een onbekende kracht buiten mij naar het rechte asfaltpad als een bezopen gek verzopen in zijn tranen Het piepschuim brekend in het heden het verleden wegwerpend in de duisternis…
Hans Nusink19 januari 2011Lees meer >

Wanhopig verlangen…

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
huiden louche ogen dichtgeknepen realiteitsangst… Wrevelig het bitter tussen lippen loopt de kwetsbare wanhoop met versleten steunzolen dood in het vooruitzicht de handreiking gestorven… Voetsporen uit vallend regenwater markeren de stille gang naar een uitzichtloze beschutting de zon kon enkel maar schijnen wanneer de diepe duisternis…

Geboortegrond

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.876
In 't hoge Noorden nijpt de kou, Daar ligt de sneeuw, daar is de rouw, De schemering en de nacht Waarom bewoont de Noorderman Die streek der duisternis? Omdat hij dáar zich wel bevindt Omdat de mens het plekje mint, Waar hij geboren is. Hij vraagt geen-rozen aan de Mei, Geen vruchten aan de herfst.…