1858 resultaten.
Lichte tred
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
776 Op de frêle schouders draagt
ze een ransel met de elementen,
de wind, de regen, en haar
fantasie, die de vragen van
dit kind laat wegen,
op het gezicht de zon, haar niet
verblind, die haar en de verlichte
paden in passtele kleuren tint,
het haar als vers geschoren hooi
doet geuren, verstuiven stappen
zich in zand, waarna seizoenen…
ik ben in de war van je
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.920 vannacht ging je linkerhand
over mijn rug, masserend soms
met de palm soms met nagels
licht krassend in het schouder-
blad dan weer kriebelend net
boven mijn billen om daarna
langs de lendenen omhoog te glijden
het gaat niet zo heel goed met ons
maar vannacht toen je op je rug lag
één been opgetrokken met je volle
linkerborst onder mijn…
Zij haalt haar lapjes uit de kast
gedicht
2.5 met 12 stemmen
8.003 Ze ontwaakt
als een kaal blad, lege mal, paspop,
hangt kleren rond haar schouders, begint te leven.
Of zijn het de kleren die gaan ademen? Buiten haar om,
buiten het ijle diep vanbinnen zijn zij tastbaar, zichtbaar,
je kan ze aanraken als je wil, de fracties die zij toont.
Doorzichtige vissen die langs je vingers glippen.…
Verleidelijke geheimen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
551 het niet
maar suste zijn geweten
hij keek naar de vrouw
van een ander
meer deed hij immers niet
doch hij behaagde
de wind wakkerde aan
ze boog voorover
water scheppend met haar beide handen
een diepe zucht zou hem verraden
een stap achteruit nemend
wist hij het zeker
ze had hem opgemerkt
hem gezien
toen ze even achterom
over haar schouder…
saturday night
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.082 De barkeeper dipt glazen in de spoel, heeft
een theedoek op z'n schouder.
Alleen de gokautomaat leeft nog, flitst
lichten aan en uit. Ik wankel naar buiten,
nadat ik de laatste zuiplap halfslapend
aan de toog 'héee, aajuuss hè? heb toegemompeld,
doe de deur dicht, struikel en val op m'n gezicht...…
duo-gedicht:
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
871 wuif naar mij
en hoor hoe de wind stil valt
in het water
en de stenen van een volle maan
laat mij
aan uw schaduw beklijven
ik zal zwijgen
als een woord
dat rijpt in het wollen huis
diep
de groet
aan een beladen boom; de eerste ster
en vruchten door het raam
ik zal uw passen niet vertragen
de aarde kan ik immers op mijn schouders…
Het roodborstje
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.101 Het sprong
En danste op haar schouder, het piepte en het zong,
Het vloog van de tafel de kamer in 't ronde,
En dankte 't lief meisje zo goed het maar konde.
Maar toen het daarbuiten zo koud niet meer was,
En 't zonnetje scheen, zat roodborstje voor 't glas.…
Parijs 5, 2 rue de Latran
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
757 Zwierig en joyeus,
jas open, sjaal over
schouder, oor aan mobiel,
op weg naar de senaat?
Nee, niet de senaat.
Hij verlaat het park,
- le jardin du Luxembourg -
haast zich rustig
richting Odéon
en slaat af naar de Sorbonne.
Nee, niet de Sorbonne.
Geen senator, geen hoogleraar.…
EEN ENGEL HIELD MIJ STAANDE
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
812 Een engel hield mij staande
zij legde haar hand op mijn schouder
ik was verrast en geschokt
een niet alledaags gebeuren
probeerde het te begrijpen
zonder een woord te zeggen
nam ze me aan de hand
in de volle drukke straat
viel dit voorval niemand op
waarheen gingen we en waarom
we belanden in een groot park
dat ik nog nooit had gezien…
Verjaardag
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.846 Verjaardag,
Ik gooi al mijn zorgen over mijn schouder,
Ook al ben ik vandaag een jaartje ouder.
Het is fijn om nog zo te genieten van het leven,
En af en toe een beetje te zweven.
Ik ben die vrouw met heel veel pit,
Werk hard een daar door voel ik mij fit.…
alleen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
999 Iemand vinden die bij mij past
dat hij diegene zou zijn
die ik de hoogte zou inprijzen
geen op mijn schouders rustende last.
Had ik het maar geweten
hoe lief hij eigenlijk was.
Nu ben ik hem kwijt
een vuurzee van spijt.
Mijn eigen ik wilde ik bewaren
had teveel bezwaren.
Ik heb nu de tol betaald
in het alleen zijn vertaald.…
Stiekem vertrokken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
556 Alexander de Grote was
en later wisselde ik je gedichten uit
met mijn geleerde penvriendinnen
omdat er zoveel meer tussen de regels lag
dan wij konden bevroeden
we zagen de tedere diepten in wat jij leeg liet
we werden getroost door je levenswijsheid
want elk gedicht eindigde met een glas champagne
en een stevige klop op onze neerhangende schouders…
Jij bent wat de heerser van het universum vermag
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
732 Mysteries schoot
Hier heb ik jou gezocht, gesmeekt om Venus’ grote gunst
nog liever dan dat ik Saturnus’ ring mocht dragen
of de drietand in Neptunus’ zee
Tussen het zachte ruisen van sterren en planeten
vind ik geen gelijke, geen magnitude of corona
van een onsterfelijke grootte
Met nevels, die ik als melkwitte armen om
mijn moede schouders…
De seconde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.084 verwacht
maar uiteindelijk eindigde als al die jaren daarvoor
een jaar geleden stonden we net als nu te wachten
kijkend naar de klok en het glas champagne in de aanslag
denkend aan de wensen die het jaar zouden verzachten
er is eigenlijk niet veel veranderd na die bewuste dag
alle goede voornemens gebundeld in dat ene moment
op de schouders…
De laatste straatsteen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
625 In mijn hoofd stromen gedachten
Gedachten waar ik niks mee kan
En wat ik ook zoek
Het blijft een wankelend evenwicht van afwachten
Jij haalt je schouders op
Wat duurt de tijd zo lang, zo alleen
Het enige wat ik dan wil is lopen
Maar waar brengt dat heen?…
Kringloop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 Op mijn schouder om mij altijd te beschermen.
Op de werkbank om mijn twee linker handen.
Eén heeft bij hoge uitzondering
over mijn tong mogen piesen,
want in dit het leven, mijn eerste leven,
valt nog heel wat te genieten.
Ze dansen en springen weer.
Spelen tikkertje, deze cherubijntjes van omhoog.…
Woorden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
546 Is een warmbloedige arm om je schouder
niet veel warmer dan mooigevormde taal?
Of zit ik ernaast en overstijgt taal
nu juist de breuklijn van Thanatos?
Kan taal de ziel van een mens vormen
en daardoor voor eeuwig helend zijn?…
In alle vroegte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
426 Het is wonderlijk dan klopt hij op zijn schouder
dit voelt als een prentje van honderd jaar evenwicht
hij kende vast oorlogen en verdriet als oudere ouder
als onverslaanbare tijger waar dat leven achter hem ligt.…
Nodig hebben
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
536 Een last op onze schouders nodig…
Om te dragen.
We kunnen ook niet zonder fouten…
Anders hebben we niets om van te leren en ons zelf te verbeteren.
En om van ons zelf te houden als we het goed doen!
Slechte tijden hebben we nodig…
Om weer kunnen uit te kijken naar de goede tijden.…
wat mijn vrouw mij leerde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
618 haar klein houden wilde
zij leerde mij om groter te dromen
en nooit aan mezelf te twijfelen
bescheidenheid siert de vrouw niet
zei een stem die ik nu begrijp
zij mogen ruimte innemen
in elk beroep, in elk gesprek
vrouwen bouwen, leiden, dragen
met kracht, gevoel en visie
ze buigen niet, maar stuwen voort
met luide stem en brede schouders…
Een oase van rust
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
534 Een schouder zoeken die
mijn broze ziel omarmt, waar de tranen
mogen rusten, zonder oordeel. Plek waar pijn niet schrikt,
maar gedragen wordt, tot de stilte liefde wordt en wonden zachtjes sluiten.…
Berend Zuiverland
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 Berend Zuiverland
Functionaris van beroep
Altijd tussen het snoepgoed te vinden
Mocht als kind nooit hoger klimmen
Niet verder lopen dan zijn moeder aankon
Daarom presenteert hij zich nog steeds als de kleine
Onder andere mensen
Waar hij met kop en schouders bovenuit steekt
Zowel fysiek als geestelijk
Breekt hij record na record
Waarvoor…
Lichtengel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
240 De zachte hand op jouw schouder, zo teer,
wanneer de wereld zwaar weegt, keer op keer,
Mijn liefde is tijdloos, een eeuwige dans,
buiten de grenzen van iedere kans.
Niet gebonden aan vorm, niet gebonden aan tijd,
slechts verbonden door pure tederheid.
Ik leid je door dromen, naar werelden ver,
waar wij samen zweven, ster na ster.…
Randen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
237 Soms raakt je schouder de zijne.
Heel even.
En toch verandert er iets
in hoe de ruimte klinkt.
Je denkt aan vroeger.
Als een gevoel
dat je niet meer helemaal kunt plaatsen.
Hij zegt je naam.
Zacht.
En je reageert
alsof je al onderweg was
voor hij hem uitsprak.
Terwijl jullie verder gaan
wordt het niet duidelijk wie leidt.…
Kijk in je hart en je zult me zien
hartenkreet
1.7 met 31 stemmen
4.553 narigheid
Wat er ook gebeurd is, het is nu verleden tijd
Denk alsjeblieft niet dat ik wrok koester in mijn hart
Ik heb al mijn verdriet en haat begraven gisternacht
Het leven kan zo afgelopen zijn, zelfs voor iemand als jij
Ja, God’s boodschap is goed aangekomen bij mij
Mijn engel, wanneer verdriet je hart doorboort
Wanneer de last op je schouders…
De ballade van ... (Geef vrede een kans)
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
937 Zij droeg om haar schouders ‘n Canon,
maakte foto’s van hoe het vroeger was.
Ze maakte foto’s ook van John Lennon,
toen ze de doodsangst in z’n ogen las.
En het kerfde diepe sporen in haar ziel,
ze wilde wel, maar kon ‘t niet verklaren.…
De heer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.089 een boek met stalen
van allerlei stoffen zacht en fijn
Met heel veel roesjes en veel kant
op fustein en bombazijn
Alles inclusief sprak toen de heer
en ook het drukwerk hoort er bij
Het is grotendeels aftrekbaar
en hij knipoogde schalks naar mij
Toen begon de heer mij op te meten
van mijn tenen tot mijn kop
Ook de breedte van mijn schouders…
Hoop
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.935 Nog een laatste kus gegeven aan haar foto op mijn kast,
nu valt van mijn schouders een zware last.
Ik weet dat ik er voor haar wil zijn,
alleen bij haar vind ik het leven fijn.
Ik zal haar dat proberen te zeggen,
haar dat met al mijn gevoel proberen uit te leggen.…
Waar droogte huilde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.140 scheurde open
een anker haakte stil in de grond
schakelde verbinding met de boot
die in droogte nergens drijfveer vond
vanaf de steiger over dorre vlakten
zag ik netten vissen in de lucht
het zwart gespannen sluierspel
als laatste weduwen op de vlucht
uit het niets bracht een jonge visser
gevonden kisten proviand aan boord
zijn sterke schouders…
Rotterdam CS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.051 tegen de drukte
Twee hoertjes die hem uit zijn haast wegrukten
Laten de forens secondenlang staan
Ze loeren daarna met schuine blikken
Naar een Surinamer die staat te dealen
In een gevouwen krant, twee smachtende zielen
Naar stuff, een shot of naar een stick
Op de trap van de metro ligt een knaap
Opgerold, zijn haar woest over zijn schouders…