2490 resultaten.
Ik vrees zijn spelen in de drukke straat
poëzie
4.6 met 14 stemmen
2.363 Hij groeit, en alles wat zijn stem verzwijgt,
Zie ik in schaduw om zijn ogen trekken,
Wanneer zijn leden krachtiger zich rekken,
En haar en huid zijn gaafste glansen krijgt.
Ik ben geen vader, en ik hèb geen zoon...
O vreugd, ik kan zijn leven nooit verliezen,
O leed, ik worstel nooit om zijn bezit!…
Kampvuur
netgedicht
3.4 met 70 stemmen
37.862 Het kampvuur is een rustpunt
een waar ik snel weer weg wil
vonken trekken aan mijn ogen, lonken
duwen m'n wangen, uren, naar waar het fris is, weg.…
LAREN
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
5.008 Zuidenwind wieg
wieg
de bladeren
vlieg maar vlieg
vlieg naar Laren
Zon schijn groen
Zon groen wemel
weer zoals toen
Groene hemel
Bladerzon
wandel over
Mama's japon
met bont getover
Zuidenwind
zie Mama aan
zie haar blauw lint
en trek eraan
Even talm
met haar zwart haar
te spelen kalm
even maar
Wijd open
ogen val toe…
Verwijdering
gedicht
3.9 met 27 stemmen
8.708 Goed, ik ben naar binnen gegaan: schroeiplekken
in landschappen of klef beslagen gangen
heb ik nooit ontlopen; 't liefst kies ik lange
onverharde veldwegen om te trekken.
Er is een stoel, waar, waarin, voor de ander?
Op bed zitten zou privé-schending zijn.
Een lamp geeft licht maar niet om bij te lezen.…
Hollandse eenheidsprijzen maatschappij Amsterdam
gedicht
2.2 met 43 stemmen
1.953 Ook havermout met basterd is in trek.
Het restaurant heet nu joyeus De Keuken,
met tegels om de keuken op te leuken.
Er zijn wel negen soorten vruchtenthee.
Marie en Fientje weren Marthe, Fini
en het kadetje noemt men een panini.…
Panopticum
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.301 Het oog dat alles ziet
Elke blik, zucht of schreeuw,
Is eindelijk onder de mensen
Elke streling of nare trek
Elke trilling van de huid
Het goudstof van uw wensen
Pure data voor een
Zwerm van slimme bots,
Wervelend om onze lijven
Als in een koker geschoven
Is er geen ontkomen aan
Dit grote schrijven
Als maden snuffelen zij
Aan het…
Vleugje erotiek
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.043 ons eigen ritueel
je gebaren raken me
geen woord teveel
een blik verbazing
in je ogen verwondering
om het geheim het
samen weer te mogen
ik voel de stugheid
van je haren het
kippenvelervaren als mijn
vinger met je oren speelt
je wordt verlegen als
mijn handen langs je
spieren voelen naar
het kloppen van je hart
het lichte trekken…
Verbroken chatcontact
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.773 Mijn massa is te klein om je nog aan te trekken?
Of drijf je op de golven waarop je zachtjes bent geland.
Laat jij je nu verder drijven naar een prachtig strand?
En ik?
Ik raas maar door in dit onrustig leven.
Maar vaak nog kijk ik in de chatbox en denk;
"Wat zou ik je graag nog even zien of spreken,
al was het maar voor even"…
Existentie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
739 In steeds eender, ander licht
en vaak tegen beter weten in
trekken wij onze sporen op aarde:
na de diepten van de nacht
is er immer een nieuwe dageraad
die voorbij de einder op ons wacht.…
Wachten op de dood
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.680 blad waait van de oude eik
valt neer in koude grond
als ik zo naar mijn opa kijk
de trekken om zijn mond
groeven in doorleefde huid
zijn blik op mij gericht
pijnlijk straalt hij weemoed uit
soms vallen ogen dicht
rustig wiegt de schommelstoel
een leven vol verhalen
met de dood als hoogste doel
waarnaar gedachten dwalen
even trilt zijn…
Kiemkracht
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
803 In mijn dromen schilder je
kale bomen wit
van wortelvoet tot takkenrag
zodat er weer licht in zit
’s ochtends trekken we schoenen aan
vluchten we voor geweld
want ze bouwen torens voor de goden
torens voor de vorsten en
torens voor het geld
en de bomen - jouw bomen
worden één voor één geveld
wanneer de dagen donkeren gaan
volg dan het…
Het sterkste
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.482 Sterk is het Water; maar, hoe sterk,
De Wolken trekken ’t op in ’t zwerk.
Sterk zijn de Wolken; doch de vlagen
Des Stormwinds kunnen haar verjagen.
Sterk is de Storm; maar hoe hij woed’,
De Man spot met zijn overmoed.
Sterk is de Man; die wonderwerker;
Maar toch is vaak de Wijn nog sterker.…
Februari
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.309 Toch grijp en kleun jij mij ook mis,
want als de eerste dag vol liefde is
en ik me aan een ander wil verwarmen,
dan trekken krampen door mijn darmen,
want wat een maand zou mogen duren,
heb jij verkort met zeker zeventig uren.…
Provencher's Mill
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
742 enig bezwaarlijk gevaar
De stroom hopeloos fonkelend
vloeibaar plat voorbij glijdend
voedend ons allen die aanbidden
en persoonlijke offers aanlengen
onwetend over de zon is echt God
gebeden
De brug hooggelegen en bedakt piepend
betreden met lomp gesneden klompen
modderig getekend ontstoken irriterend
rood de bijtende huid
Hier trekken…
Gedoemd platonisch ?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.224 zon door kruinen schuift
doet mijn hart troosteloos verkrimpen
wijl ik je snikkend lang nawuif
een traan die mij oogdiep verhit
en ’t stof mijns aangezicht verkit
rolt onbeheerst over mijn wangen
en vlekt mijn kraag, ooit leliewit
ik blijf je schrijven, zonder schroom
en praat luid voort in onze droom
ik zal mijn laarzen niet meer trekken…
Don Quijote
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
681 Morgen, morgen Sancho,
zal ik ten strijde trekken.
De blauwe nacht op mijn rug
en haar zilveren naam
op mijn gescheurde hart gedrukt.
Morgen Sancho.
Nu wil ik rusten
en met stille ogen zien
hoe de padden
uit het water kruipen.
Voor Lucian Blaga…
Dijkbewaking
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
920 Nog verder draag ik mijn verleden
het weelderige riet in
waar de mandjes groeien
bruinverpakte gorzen de wacht houden
over elke doodgeboren lentemorgen
en vroege klanken stroomopwaarts
de eerste zon ontmoeten
Een rapsodie in tegenlicht
bewaakt de ijle dijken
in de laaghangende kilte
trek ik mijn rietkraag verder op
buitendijks wachten…
rond je hart in steen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 heb je alles gezien
mijn blik gebroken
gekeken met mijn ogen
jouw prille groen
de hellingen met puin
waar bloemen gaan verdrogen
ik hak je trekken
uit basalt en
rond je hart in steen
ik snoei je wortels en
jij aast het polderland waar
ooit jouw jeugd verloederde
in pesterij en jij
de klappen kreeg maar
niemand je bemoederde…
Zin
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
667 Vergleden dagen trekken ras voorbij
de leegte loenst in lonkend jaargetij.
Beduusd en donker denken we de herfst
van dood, van leven weg, maar diep gekerfd
van binnen in ons zelf beseffen wij :
we moeten zacht, heel zinloos zwichten voor
die steeds opnieuw gestelde vraag : wat is
de zin van mens zijn en waar leef ik voor.…
't Was niet het op- en neerslaan uwer ogen
poëzie
4.3 met 17 stemmen
4.250 Was 't de gedachte, dat een enkel woord
Een blos kon lokken op die bleke trekken
En om die mond een nauw-verbeten spot?
Hoe zouden woorden, waar het hart niet hoort,
Een wederklank op zúlke wensen wekken?
Ik zweeg, en zag u aan, en wist mijn lot....…
het onderdekse broeit
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
802 emoties trekken
spanning aan
het onderdekse broeit
een felle flits nog
traag de donderslag
bij heldere hemel
muiterij breekt los
matrozen pakken macht
gezag verdwijnt
met stuur en kapitein
de scheepsrol is nu omgekeerd
zeilen bollen vaart zet aan
de nieuwe richting
zal het scheepje
voor de wind doen gaan…
Eeuwig is de liefde
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.422 naar
de Makelaarsloop
in Uithoorn ga
terwijl ik daar toch
echt mijn eerste blauwtje
heb gelopen
Zou het zijn
uit zekere hoop
haar terug te zien
en onderweg
aan een touwtje
op te knopen
Nu u het vraagt
u brengt me echt
op een puik idee
in mijn running short
zit een lang koord
daar kan het mee
dat zit er zomaar
om er uit te trekken…
KREET VAN COR
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.425 Zal ik weerkeren
of nog wat verder trekken
naar eindelijk thuis?
Ik weet niet, waarom
ik nog beetje bang voor jou
en regen en zo.…
brieven aan ene onbekende I
poëzie
2.7 met 11 stemmen
3.947 Dan niet tevreê met trekken over golven,
Die brachten, ach! wellicht naar schoner kust,
Tot lichter glans van wereldse tonelen,
Met andere geest in schoonst verzaam te delen
-Tot scherpste strijd in strenge tucht gerust,-
De diepste kern de wereld-schijn ontdolven.…
- Heldere vluchten -
netgedicht
3.7 met 52 stemmen
689 Laatste sprankel leven trekken voorbij
een vallen in bergachtige gebieden
leefde temidden van verdrinken.
Stijgend en dalend
als dreigende stormvogels
greep de echte vrijheid
de prooidieren
in de opkomende stilte,
het eind van de machtige hemel.…
Vader
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.292 Een rillende trek, van opa ingepikt.
Door wangen werden woorden gebroken,
en als platte, vlakke propjes ingeslikt.
De hoeken die zich strak vormden lieten merken,
dat we één waren en daarom afgekeurd.
De zelfspot, die het geschil had laten werken,
ontbrak en was daarmee doofstom ingescheurd.…
EINDELIJK
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 Graaf niet dieper
ploeg geen voren
trek die strepen niet
laat het rollen
denk aan gisteren
een dag van je leven
uitgetild
boven het alledaagse
jij bent weer aanwezig
opgesloten in mijn zijn
waarom betrek je mij erbij
ben ik de uitverkorene
jij weet het nu goed
de weg ligt voor ons
we gaan samen op pad
de steilte is onmetelijk…
- Weerschijn -
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.124 En als het nacht is,
om rustend doorheen te trekken,
een gevoel van diepe verbondenheid
en je bent niet bij mij
dan weet ik vol dankbaarheid..
matheid van de middernacht,
toen de nacht in doodsangst opstond
dat ik betekenisvol droomde,
jij was aan de andere zijde.…
zeg het maar aan niemand
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
665 zie wind blazen, sterren in gele kleedjes
langs de lengte van het huis
ik wil ze vangen, vandaag, nu
en morgen weer
wanneer ze zwaaien
met zwavelstokjes in hun kleine hand
alsof ze, goudgelokt, weten dat mijn gedachten
warmte nodig hebben
het is bitterkoud binnen
ik strijk een lucifer aan het ruwe
dennenhouten vlak, met zachte trek…
Marathonpijn deel II
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
745 40 kilometer
De verzengende kilometers
van het verkrampende zweet
splijten het lijf van de geest,
raken opgebrand in kortademigheid
van spieren die het verrekken
ongevraagd beginnen te trekken
zich nauwelijks nog kunnen strekken
en streng protesteren
tegen dit eindeloos
lijkende tijdverdrijf.…