3834 resultaten.
Opgeblazen kruimels
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
466 Het is vreemd
maar als je tijd
voor meer zou moeten hebben
kom je die juist te kort
het lijkt wel of de dag
altijd een uur te weinig heeft
het zou al schelen
als de nachten minder lang waren
en alleen gevuld met slaap
in plaats van uren zinloos waken
waarin gedachten elkaar verdringen
omdat ze kennelijk denken
dat ze zo belangrijk zijn…
Yesterday
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
617 soms, als mijn hoofd
naar niemandsland verhuist,
van te veel jij, of te weinig
en ik je toch niet missen kan,
zeg je soms dat je me kwijtraakt
aan dat vreemde huis
dat ‘vroeger’ heet en dat ik koester
als mijn lieflijke wereld
vaak verhuld in mistgewaden
die ik breken mag
en in kamers kom
net zo oud als mijn dromen.…
Jonge moeder.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.297 ‘Hoe vreemd, dat mij gegeven is,
wat niet mijn eigen leven is,
maar sluimerend in het mijne hing,
en ging,
en brak de draad,
en wezen wou in eigen staat’.
‘Ik ben nog moe...
heb ik geleden?
of is een droom uit mij gegleden?...
Ik doe mijn ogen dicht
en ben tevreden,
en mijn gedachten en mijn lijf zijn licht’.…
Handlanger
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
782 Vreemd om je vinger
door het stof te zien gaan
wetend dat jij de lege kamer
ooit afgeschreven hebt
mijn ogen volgen
jouw bewegingen
ze staan haaks op je hand
je weet toch net als ik
dat vergeten woorden
zich niet laten schrijven
dan zie ik je zwarte vinger
en leg hem op je mond
ons vertrek staat nog open
in het voorbijgaan…
Land van de haoge baomen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.601 hier
op dit
mooie eiland
voelt alles al vertrouwd
pas
verhuisd
toch vanaf het begin
niet als vreemden beschouwd
een ieder
groet ons spontaan
als kenden we elkaar
en woonden wij al tijden hier
samen
hopen wij
op dit eindstation
de tijd die ons rest te genieten
toch
zo af en toe
missen wij bij tijd en wijle
een lijvig woordenboek…
de geur van schemering
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
803 ineengedoken
en weer maakt zij zich gereed
om als herinnering
te leven
ontvormd door
het onzichtbare van
het hart
en een schrijnende leegte
gebruikt als gemis
van ontklede ogen en
sidderkrijt over
klare huid
ze weet, haar
geur is vreemd
en haar lijf
slechts
bruikbaar
in donkere oksels
en als voedsel
voor
de nacht
enkel…
Stad
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
587 De stad ligt in een kuil
maar jij laat het niet los
de wolken, regendruppels
de hemel, alle sterren
maar jij laat het niet los
armoede, verdriet en pijn
het laat je niet gaan
de stad schuilt in een droom
je kan niet meer ontsnappen
de bomen, de lucht
alles ademt jouw stilte
je bent een vreemde
op de vlucht
er droomt een schaduw…
Storm nummer twee.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Het gebulder van de wind, is wat ik nog het impossantste vind
toch vreemd dat geloei dat lawaai van de gewoonlijk
vriendelijke wind.
Code rood, van alles vliegt er voorbij
ik blijf maar binnen, waarschuwingen te over, ik blijf maar
Vogelvrij!…
Over de heuvels
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
712 Met taal en tekens blijft hij zegt ze,
een man die vreemd is
in afstandswoorden.
Geheimen horen en niets
zien van kou die vlucht
naar heiig zwijgen.…
Een hele goede nieuwe dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Onbekend maakt niet ongevoelig
als je een vreemde
die bekend aanvoelt
voorspoed en genezing wenst.
Dan zal hij wellicht denken
je schrijft in en met waterverf,
wat weet jij over verbijten
schoten van uit de heupen,
wat over aangename
en onaangename
dagen op pad in het leven
ongemakkelijke opwinding.…
q.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
521 Ik woon in een half thuis
uren van de stad
in een steenslagdorp
waaruit de jeugd verdwijnt
en waar ik geen taal hoor
die mijn pols versnelt
Ik ken de jassen
van mijn buren en denk
dat ze nette mensen zijn
vreemden die ik groet
en van wie ik niet meer wil
weten dan van mezelf
Het is allemaal duidelijk
een vraag naar vriendschap
of er…
Amsterdam 1958
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
664 Zodra de regering toeliet dat hij mocht praten
vertelde hij zijn naam aan vrienden en vreemden
Hij keek naar de sombere vogels
met hun tekenfilmverhaal
in het duister van de kerkzaal
die stille vrede in het hart
De fotograaf gaf eerlijk toe
dat de meisjes echt en verliefd waren
de journalisten gaven bloemen weg
aan de stedelingen die…
Eerste boodschap
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
418 Eerste boodschap aan de elite
we zijn tenslotte allemaal vreemden
stille getuigen van zwijgend water
in een verleden van vergeten tijden
niet veel maskers te verbergen
om in het alleen zijn te ontpoppen
frêle vlinder die ooit rups was
ook geen daden van roem of faam
alleen met een onbekende naam
gevleugeld onderweg naar de zon
ver verwijderd…
de wand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
412 zoekt
dat net niet aanwezig is
er hangt een kleur
geen naam voor
maar je voelt het
in je schouders
iets kijkt
maar zonder ogen
en jij kijkt terug
met iets dat niet van jou is
de tijd is traag vandaag
als verf die weigert te drogen
als adem in een kamer
waar niemand wordt gemist
het is niet griezelig
niet eens droevig
maar vreemd…
Beloning
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
730 Nu groot geworden zijn er geen
sprookjes meer, hoewel ik meen
hier toch steeds wat vreemds te zien,
iets dat niets brengt, maar misschien
strooit het 1-sterren voor de lol,
en blijkt zo een doodgewone trol.…
Café De Jaren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
142 Er verdwijnen mensen
in de afronding van hun groep
verschoven tussen tekort en overschot
als de maat vol is
en je nog wel bestaat, maar even
niet meetelt - Niets aan te doen
Voor vreemden zijn mijn leven en ervaring
inwisselbaar en toch met niemand te ruilen
Alleen hypothetisch doen
mijn wiekslagen ertoe
temidden van alle vlinders
temidden…
Scheepspraat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
134 Nu zwerft hij zonder al jaar en dag
Onder vreemde vlag,
In een oeverloze tocht
Naar verre, mistige onbekende oorden.…
O VRIEND WAT SCHAADT
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.532 o Vriend, wat schaadt of baat het ons
der mensen lof- en laakgegons,
die klederdracht, die spreekmanier,
die raad en daad bespotten hier,
van vreemden, die zo snel voorbij-
en weggaan; of, wat konnen zij?
Wij voeren immers vreemde taal
en andere zeden altemaal
als zij, die, langs de wereldbaan,
hun eigen blijde wandel gaan.…
Lieve Egbert
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.038 Het is niet wat je kan uitleggen, het is een vreemd gevoel.
We moeten voor elkaar zorgen en verder denken dat is ons doel.
De kracht die we krijgen van elkaar die helpt ons er weer bovenop.
Ik had gewild dat die kracht gedeeld kon worden met jou.…
huizenjacht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
756 Met zolen die
Zwaar als weemoed
vlinders in je buik
doen stollen tot
bedorven eetlust
loop je een jeugd
van vreemden binnen
een tuin met vreemde bloemen
hoe verkoop je tikkertje?
Of de geur van moeder?
De herinnering aan vroeger
Of hoe koop je het?…
Niet voor de poes...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
713 Paren rijden naar het bal
waar zij schallen uit de maat
rijen lang tot aan de straat
halen danspasjes van stal
Een feestelijk geluk, dit opgesmukt gelal
ook wie er solo staat
of vreemde prietpraat praat
wat ontaardt in luid gebral
Men weet er heel goed raad
met alcohol en flirt
scheurt vrijelijk uit z’n shirt
of gaat potsierlijk uit z…
Limes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Ik vreesde hen vervuld
van duisternis, ravijnen die
woedend mijn voeten openscheurden,
maar de laatste jaren werden
de fluisteringen steeds sterker,
woorden die vreemd zinnig
mijn dagen in dreven.
Vanochtend ben ik eindelijk
over gestoken en heb op de oever
lang geluisterd.…
de grote schijn
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
476 waar overdag het najaar
de wereld kleurt met bont palet
verrassen in herfst vakantie-uren
op avonden het Kralingse Bos
met een magisch schouwspel
de hemel feeëriek verlichtend
toveren mens en techniek
met wonderlijk licht en geluid
een mysterieus landschap
waarin bomen geheimen delen
onzichtbare handen weven
een sprookjesachtige tocht…
Ruilen voor 1 dag
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
774 Ik zou me geen raad weten
in een vreemd land, ogen op mij gericht
als Somalische, niet op mijn mooie gezicht.
En wat als zij een dag mij zou zijn...
zou ze dan gelukkiger zijn?
Ik denk het wel: een Vaderland is zo fijn.
Haar ogen vertellen zoveel zonder iets te zeggen,
haar gevoel hoeft in mijn taal niets uit te leggen.…
Kwantipierum
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
796 zommelwaar moet ik kopen
op uren van tijdverschiet
mijn pantoffels gaan niet uit
plurenjam smeer ik op mijn brood
in momenten van niets meer weten
ga gedachtenloos in nachtgewaad
schemergroetend zwaait mijn hand
naar vergeten verre buren
die kalender is van vorig jaar
maatloos leef ik zonder vrienden
dat is met hen gemeen
een vreemde…
Wat is waarheid! (6 x Haiku)
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.105 alledaagse
een rimpeling in de tijd
van eeuwig leven
Oceaan van Zijn
ieder golfje dat je maakt
is oceanisch
Bel vol leven
iedere zucht die ontsnapt
is een ademtocht
Baby in de wieg
net geboren ben je al
op weg naar de dood
Op de de eeuwigheid
is leven een ademtocht
sterven is één zucht
Eigenaardigheid
voor anderen soms vreemd…
een minnend paar
gedicht
3.8 met 92 stemmen
27.888 een minnend paar man en meisje
identiteit onbekend
op een grijsgeregende morgen in een van de plattelandssteden
komen vreemd aan hun eind nl. zij vloeien
als twee vlakken natte waterverf in elkaar
liefde of toeval niemand weet het
stoffig en schraal als puin vindt men
de bewijsstukken (hun silhouetten) later
veel later
op een onverhuurde…
Liever Alleen.
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.365 Ik ben het meer dan zat,
En heb het compleet gehad
Ik wil weg van al je leugens en bedrog
Het is tijd om te gaan, maar toch
Nu dat ik moet kiezen,
Al heb ik niets te verliezen,
Is het gevoel van echt voorbij
Me vreemd
En al kies ik nu voor mij
Ik weet
Dat ik nog steeds van je hou
Maar ik voel me zo eenzaam samen met jou
Al zegt mijn…
de zevende dag
gedicht
4.2 met 85 stemmen
10.444 Bagdad brandt en blijft maar branden,
vreemde namen op mijn tong
Basra, Najaf, Karbala,
angstzweet parelt in mijn handen.
hoger kolkt de brandhaardhaat
doorvechtend in adempauzes
terwijl moeders van soldaten
bidden dat het overgaat.…
Respect
hartenkreet
4.1 met 50 stemmen
4.924 terecht
een mens, dat wordt je niet dat ben je
wat ken je en wat leer je
hoe meer je weet verleer je
die primitieve drang
om hard te slaan en lang
en dat maakt me zo bang
gewoon en ongeremd
lief hebben wie je kent
maar ook die vreemde
die bange en die boze
die domme grenzeloze
en tot slot lief te kozen
wier haat je slaat
en…