2332 resultaten.
Zondagmiddag
gedicht
2.5 met 58 stemmen
20.837 Ik volg de spoorbaan, de brandnetels bloeien,
de bramen smaken naar niets en naar bloed.
Het dorp ligt verscholen in dichte grijzen.
Ik herken het, dit lopen: zo kwam ik thuis.
Van het nog warme huis staan de ramen wijd open.
Het bijna doorzichtige hoofd in de kamer
is van mijn vader, hij kijkt niet naar buiten.…
Parel van schoonheid...
hartenkreet
4.1 met 28 stemmen
1.915 Zachtjes dompel ik mijn voeten
in het mediterrane blauw
Dit is het gevoel van thuiskomen
Ver weg van de regen en kou
De warme zon streelt mijn huid
en laat haar stralen gloeien
Het land waar tijd niet toe doet
Waar olijven rijpend bloeien
Voor altijd wil ik je proeven
Lief Kreta, land van eenvoud
Heimwee vult mijn gedachten
omdat ik…
Liniedijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 ongehoord begroet
Later pakt hij zijn schoffel
harkt zijn loopgraaftuintje vol overgave aan
Wimpers richten tralies op tegen de zon
glimpen bunkers vol geheime holten
Zware deuren klampen
hun hangslot stevig vast
Een achtergrondkoor van
vogels, insecten, reeds langgestorven zielen
streelt het groenbemoste beton
laat kleine bloempjes bloeien…
Zoals gij
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.850 En toch is het zo goed, - want nu geschiedt,
De eeuwig nieuwe wording van het zijnde,
Het bloeien en vergaan terzelfder tijd.
Het onberekenbare wordt een feit,
De kleur is klank, de stilte werd een lied,
En vreugde wordt de smart, die zich verreinde.…
Waanzin
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.563 Er is een luide suizing in mijn oor,
Waar alle stemmen effen in vervloeien,
Tot klanken, schoon als bloemen, open bloeien,
En met een schok is ’t dat ‘k u noemen hoor.
Dit is beminnens waanzin, zeer gevreesd,
Wijl niemand uit haar weerloosheid geneest,
Of van haar laten wil, dan om te sterven.
Daar is geen leven buiten uw verband.…
Zo godvergeten zeer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
487 ik zwaaide
draaide me om
herkende de wereld weer
het deed alleen
zo godvergeten zeer
nog bloei je
steelde lang als knop
lenteschoonheid die
alleen de zon ontbeerde
wat ik ook probeerde
wij zijn zomer aangegaan
in lange lichte dagen
zelfs stilte bracht geen vragen
wij genoten van
een innig samenzijn
maar de vergezichten
bleven…
Natuurkundige les
poëzie
2.5 met 6 stemmen
2.473 .-
Als gele rozen in de zon aan 't bloeien,
Staan in een omzien dan de witte ballen….
Dan gaan ze knetren, langzaam-aan vervloeien,
En dan verdroplen, de een na de ander, allen!
Zo voel ik blank-rood zielebeeld, door gloeien
Van het verstaanvuur, uit elkander vallen.…
Pril geluk
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
901 binnenkort zal alles weer prachtig bloeien
heerlijke lente, zuiver en nog zo pril
een genot dat ik het hele jaar wel wil
maar zie, daar is ze dan gelukkig weer
't lieflijk lentezonnetje van weleer...
WELKOM…
Spel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.316 En dan droom ik,
dat jij speelt,
in je maat,
en dat jij mij dan laat
dansen
in je eigen maat,
zachte dissonanten,
en dwaze maatverschillen
stoeien en
vloeien
tot ze bloeien
tot een
prachtig resultaat
Ik ben een prachtige melancholicus
in desolaat verlangen.…
Ik zal je missen
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
4.093 Daarom wil ik niet klagen
maar elders bloeien
waar mijn wortel wordt geplant.
Ik zal je missen,
hevig missen als het licht
dat na de winter
alles kleurt en vreugde
brengt in 't leven.
Wij zijn elkaar gegeven
en ik verheugde
mij om 't eens gedeelde land.…
Schrale liefde, schrale troost
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
788 over te veel
gelaten met dorst
het is daarom
dat liefde met mate
en vaak als leegte
door mij wordt gevoeld
neen, nimmer zo bedoeld
maar het was een smal gazon
met gevreesde gaten
o zo menselijk in die tijd
resten van autoriteit
en kortwieken van de groei
geloven en eeuwige vlijt
voorzagen de dragende hand
van schrale bloei…
'k Heb zoete liefde verdreven
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.434 Of in de voegen schijnen
te bloeien bloemetjes blauw,
zij zullen, zij moeten verkwijnen:
zij derven zonglans en dauw.
Nog zingt in dorrende twijgen
een eenzame nachtegaal,
Dra zal, - daar de echo's zwijgen -
verstommen zijn weemoedstaal.…
Schaduw als bestaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
485 venijn
waar ik schaduw als bestaan zag
donkerden de mooie jaren
uit zicht omdat ik dacht dat licht
niet voor mij was weggelegd
spelend met frivoliteit en lach
mocht ik mijn leven niet vullen
alleen mijn dromen konden
dat intense verlangen nooit verhullen
in dit gebeuren is geen schuld
toch doet het iedere keer
weer pijn dat groei en bloei…
al eeuwen lang de seizoenen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
533 ik ben de gouden gloed van de zon en
kus iedere aar op het land in groei en bloei
in de gouden glans van de zomer
en streel de grond waarop het groeit
de aarde voren dieper
ik hoor hier alle wortels groeien
maai me in de rijpheid van het graan
ik aai de stoppels die blijven staan
en bevries en verstil gedwongen
door de ijzige winterring…
De dagen gaan
poëzie
3.6 met 19 stemmen
5.977 Volksplantingen geraken in versterf -
Reeds bloeien schonere uit hun bederf,
Weer ondergaand met zinkende getijen.…
De Hof van Leven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
701 Die van geduld
zou later bloeien,
vriendelijkheid
boog zachtjes door de top,
de boom van goedheid
begon uit te lopen,
die van geloof
bestoof de stille hof.…
Harry
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
643 Welke mens heeft de macht om
naar geest en gave en met
zijn creatieve pen de kracht
in het literaire het hele
scala kan beschrijven en te
laten overwinteren in elk
tijdsbeeld tot mogen kiemen
en tevens te laten bloeien ?
Er bestaat geen einde in de
fictie en in de tijdloze non –
fictieve verhalen.…
Haast wanhopig
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
708 Ik was net
op weg naar mijn werk
toen een verwarde man
onberispelijk gekleed
met koffertje en paraplu
zich losrukte uit een stroom forensen
'Heeft u het gezien-'
scheeuwde hij me toe, haast wanhopig
zich tegen de stroom aan me vastklampend
ik wist niet wat
'De voortdurende vernieuwing
van alles wat leeft- het ontspruiten,
bloei en…
De winter is nu eindelijk gekomen
poëzie
3.4 met 10 stemmen
1.773 Straks bloeien weer jasmijnen en seringen,
O hof, waarnaar ik zo lang heb gesmacht,
O tijd van tranen, kreten, handen wringen,
Verstomd is eens voor al uw lange klacht.
------------------------------------------
uit: Najaarsvruchten (1936)…
Vroege tijden
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
588 licht van een alledaagse dag
laat het rusten in ons oog
blader niet meer door de regels
de lijnen zijn onevenwichtig
ze bieden geen houvast
zet me in de eikenhouten kast
de eens vertoonde passie
gevuld in rood en purper
doen de nacht blaken in ’t zwart
geen contouren spelen met de kale witte muren
ik bekende waar jij naar toe wilde bloeien…
ontluikende lente
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
742 Achter de sluiers van de winter
houdt de lente nog even haar adem in
voordat ze herrijst als een feniks uit haar as
en het zonnelicht
de crocussen en narcissen
openkust in het gras
en de vogels vol overgave zingen
uit hun zoetgevoisde keeltjes
die als sonates klinken
als kleine juweeltjes
Alles zal groeien
Alles zal bloeien
in prachtige…
Beknotte vrienden?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
522 Mistflarden besluipen ze en sloopt
ze tot aan de magere tenen in het
griend,in een andere vingerzetting
komt de botte bast tot groei en
opeens staan ze er weer als een
oude vriend, naast de statige
kurassen van de slome beuk en
de drukke eik, beneveling snelt
door hun trotse tooien en komen
de stille graven weer tot bloei.…
Er is een heerlijk oord
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
613 Er is een oord waar geen tranen vloeien
En geen ziekte en pijn meer zal zijn
Maar louter vreugde en zonneschijn
Een paradijs, waar prachtige bloemen bloeien.
Een heerlijk oord, zonder angst, haat en nijd
Oorlog en geweld kent men daar niet
Er zijn geen zorgen en er is geen verdriet
Daar zullen we leven in liefde en vrijheid.…
BOTTEL
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
627 Ik zet mijn mes dat gloeit in je kern die vloeit,
zodat je straks als roos in bloei te pronken staat…
AURORA
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
504 Op lover, aarde en stenen stoeien
hemelglanzen, wekken Frieslands sterke stee,
waar Smallingerlands werken blijven bloeien!…
PEINZEND PAPIER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Langs kale nevelakkers
strompelt een oude man
gebogen maar opgewekt
naar de duinen vol lentegeur
de grijsaard wil
de frisse wind vergezellen
tot vrije golven en einder
blijft echter zitten
op een blij glanzende helling
jonge sterke bloei
nog half in tere sluimer
vraagt hier lang te toeven
hij ziet een nietig plekje
dat heel de wereld…
Regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Waar vruchten
zullen groeien en het mooiste nog moet
bloeien. Hemelse regen stroom nu maar
neer. Verkwik mijn aarde keer op keer.…
een voorjaar
gedicht
3.5 met 4 stemmen
6.439 Eindelijk voorjaar, juichte de vlier in de bloei
van zijn leven nadat zijn verkankerde stamvader
die winteravond in stilte verrast was
omhoog kijkend door zijn meelevende uitwas
zag hij zijn bestaansgrond de hemel aanraken
met onwennige tuilen, bleek als zijn merg
hij bloeide wat hij ontgroeid was, aan duivelsbrood
had hij geen boodschap,…
Blijven spelen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
661 oranje kleur
losgekoppeld van die domme sleur
ik kom terug in harmonie, ben niet meer ziek
maak fantasie en droom weer identiek
nieuw is het leven dat ik nu zie
vind mezelf een klein maar echt genie
denk niet langer aan verleden of toekomst
en verbeeld het nieuwe "nu "dat groeit
dan pas komt spel en kind-in-mij aan bod
tot weelderige bloei…
Navigatie?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
494 Het zijn mijn vingers die het blad doen leven, niet
op geheven, maar ze laten bloeien in de goede aarde
en door de zwarte pagina’s steeds weer om te slaan,
in de nachten schrijf ik op zwart papier, waarop letters
oplichten door de vrije gedachten hier ver vandaan, ik
omhels de stille woorden zoals ik gisteren heb gedaan.…