Alle inzendingen over bloei

2332 resultaten.

Sorteren op:

Zondagmiddag

gedicht
2.5 met 58 stemmen aantal keer bekeken 20.837
Ik volg de spoorbaan, de brandnetels bloeien, de bramen smaken naar niets en naar bloed. Het dorp ligt verscholen in dichte grijzen. Ik herken het, dit lopen: zo kwam ik thuis. Van het nog warme huis staan de ramen wijd open. Het bijna doorzichtige hoofd in de kamer is van mijn vader, hij kijkt niet naar buiten.…

Parel van schoonheid...

hartenkreet
4.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.915
Zachtjes dompel ik mijn voeten in het mediterrane blauw Dit is het gevoel van thuiskomen Ver weg van de regen en kou De warme zon streelt mijn huid en laat haar stralen gloeien Het land waar tijd niet toe doet Waar olijven rijpend bloeien Voor altijd wil ik je proeven Lief Kreta, land van eenvoud Heimwee vult mijn gedachten omdat ik…

Liniedijk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
ongehoord begroet Later pakt hij zijn schoffel harkt zijn loopgraaftuintje vol overgave aan Wimpers richten tralies op tegen de zon glimpen bunkers vol geheime holten Zware deuren klampen hun hangslot stevig vast Een achtergrondkoor van vogels, insecten, reeds langgestorven zielen streelt het groenbemoste beton laat kleine bloempjes bloeien…

Zoals gij

poëzie
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.850
En toch is het zo goed, - want nu geschiedt, De eeuwig nieuwe wording van het zijnde, Het bloeien en vergaan terzelfder tijd. Het onberekenbare wordt een feit, De kleur is klank, de stilte werd een lied, En vreugde wordt de smart, die zich verreinde.…

Waanzin

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.563
Er is een luide suizing in mijn oor, Waar alle stemmen effen in vervloeien, Tot klanken, schoon als bloemen, open bloeien, En met een schok is ’t dat ‘k u noemen hoor. Dit is beminnens waanzin, zeer gevreesd, Wijl niemand uit haar weerloosheid geneest, Of van haar laten wil, dan om te sterven. Daar is geen leven buiten uw verband.…

Zo godvergeten zeer

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 487
ik zwaaide draaide me om herkende de wereld weer het deed alleen zo godvergeten zeer nog bloei je steelde lang als knop lenteschoonheid die alleen de zon ontbeerde wat ik ook probeerde wij zijn zomer aangegaan in lange lichte dagen zelfs stilte bracht geen vragen wij genoten van een innig samenzijn maar de vergezichten bleven…

Natuurkundige les

poëzie
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.473
.- Als gele rozen in de zon aan 't bloeien, Staan in een omzien dan de witte ballen…. Dan gaan ze knetren, langzaam-aan vervloeien, En dan verdroplen, de een na de ander, allen! Zo voel ik blank-rood zielebeeld, door gloeien Van het verstaanvuur, uit elkander vallen.…

Pril geluk

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 901
binnenkort zal alles weer prachtig bloeien heerlijke lente, zuiver en nog zo pril een genot dat ik het hele jaar wel wil maar zie, daar is ze dan gelukkig weer 't lieflijk lentezonnetje van weleer... WELKOM…
Jannah29 maart 2009Lees meer >

Spel

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.316
En dan droom ik, dat jij speelt, in je maat, en dat jij mij dan laat dansen in je eigen maat, zachte dissonanten, en dwaze maatverschillen stoeien en vloeien tot ze bloeien tot een prachtig resultaat Ik ben een prachtige melancholicus in desolaat verlangen.…
Ronnie22 augustus 2009Lees meer >

Ik zal je missen

netgedicht
3.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 4.093
Daarom wil ik niet klagen maar elders bloeien waar mijn wortel wordt geplant. Ik zal je missen, hevig missen als het licht dat na de winter alles kleurt en vreugde brengt in 't leven. Wij zijn elkaar gegeven en ik verheugde mij om 't eens gedeelde land.…
Adeleyd21 september 2009Lees meer >

Schrale liefde, schrale troost

netgedicht
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 788
over te veel gelaten met dorst het is daarom dat liefde met mate en vaak als leegte door mij wordt gevoeld neen, nimmer zo bedoeld maar het was een smal gazon met gevreesde gaten o zo menselijk in die tijd resten van autoriteit en kortwieken van de groei geloven en eeuwige vlijt voorzagen de dragende hand van schrale bloei…

'k Heb zoete liefde verdreven

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.434
Of in de voegen schijnen te bloeien bloemetjes blauw, zij zullen, zij moeten verkwijnen: zij derven zonglans en dauw. Nog zingt in dorrende twijgen een eenzame nachtegaal, Dra zal, - daar de echo's zwijgen - verstommen zijn weemoedstaal.…

Schaduw als bestaan

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 485
venijn waar ik schaduw als bestaan zag donkerden de mooie jaren uit zicht omdat ik dacht dat licht niet voor mij was weggelegd spelend met frivoliteit en lach mocht ik mijn leven niet vullen alleen mijn dromen konden dat intense verlangen nooit verhullen in dit gebeuren is geen schuld toch doet het iedere keer weer pijn dat groei en bloei…
wil melker3 augustus 2014Lees meer >

al eeuwen lang de seizoenen

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 533
ik ben de gouden gloed van de zon en kus iedere aar op het land in groei en bloei in de gouden glans van de zomer en streel de grond waarop het groeit de aarde voren dieper ik hoor hier alle wortels groeien maai me in de rijpheid van het graan ik aai de stoppels die blijven staan en bevries en verstil gedwongen door de ijzige winterring…

De dagen gaan

poëzie
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.977
Volksplantingen geraken in versterf - Reeds bloeien schonere uit hun bederf, Weer ondergaand met zinkende getijen.…

De Hof van Leven

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 701
Die van geduld zou later bloeien, vriendelijkheid boog zachtjes door de top, de boom van goedheid begon uit te lopen, die van geloof bestoof de stille hof.…

Harry

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 643
Welke mens heeft de macht om naar geest en gave en met zijn creatieve pen de kracht in het literaire het hele scala kan beschrijven en te laten overwinteren in elk tijdsbeeld tot mogen kiemen en tevens te laten bloeien ? Er bestaat geen einde in de fictie en in de tijdloze non – fictieve verhalen.…
pama31 oktober 2010Lees meer >

Haast wanhopig

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 708
Ik was net op weg naar mijn werk toen een verwarde man onberispelijk gekleed met koffertje en paraplu zich losrukte uit een stroom forensen 'Heeft u het gezien-' scheeuwde hij me toe, haast wanhopig zich tegen de stroom aan me vastklampend ik wist niet wat 'De voortdurende vernieuwing van alles wat leeft- het ontspruiten, bloei en…
Vloedlijn21 januari 2011Lees meer >

De winter is nu eindelijk gekomen

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.773
Straks bloeien weer jasmijnen en seringen, O hof, waarnaar ik zo lang heb gesmacht, O tijd van tranen, kreten, handen wringen, Verstomd is eens voor al uw lange klacht. ------------------------------------------ uit: Najaarsvruchten (1936)…

Vroege tijden

netgedicht
3.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 588
licht van een alledaagse dag laat het rusten in ons oog blader niet meer door de regels de lijnen zijn onevenwichtig ze bieden geen houvast zet me in de eikenhouten kast de eens vertoonde passie gevuld in rood en purper doen de nacht blaken in ’t zwart geen contouren spelen met de kale witte muren ik bekende waar jij naar toe wilde bloeien…

ontluikende lente

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 742
Achter de sluiers van de winter houdt de lente nog even haar adem in voordat ze herrijst als een feniks uit haar as en het zonnelicht de crocussen en narcissen openkust in het gras en de vogels vol overgave zingen uit hun zoetgevoisde keeltjes die als sonates klinken als kleine juweeltjes Alles zal groeien Alles zal bloeien in prachtige…
ria18 februari 2011Lees meer >

Beknotte vrienden?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
Mistflarden besluipen ze en sloopt ze tot aan de magere tenen in het griend,in een andere vingerzetting komt de botte bast tot groei en opeens staan ze er weer als een oude vriend, naast de statige kurassen van de slome beuk en de drukke eik, beneveling snelt door hun trotse tooien en komen de stille graven weer tot bloei.…
pama19 mei 2011Lees meer >

Er is een heerlijk oord

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
Er is een oord waar geen tranen vloeien En geen ziekte en pijn meer zal zijn Maar louter vreugde en zonneschijn Een paradijs, waar prachtige bloemen bloeien. Een heerlijk oord, zonder angst, haat en nijd Oorlog en geweld kent men daar niet Er zijn geen zorgen en er is geen verdriet Daar zullen we leven in liefde en vrijheid.…

BOTTEL

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 627
Ik zet mijn mes dat gloeit in je kern die vloeit, zodat je straks als roos in bloei te pronken staat…
othello26 augustus 2011Lees meer >

AURORA

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Op lover, aarde en stenen stoeien hemelglanzen, wekken Frieslands sterke stee, waar Smallingerlands werken blijven bloeien!…
Han Messie19 december 2011Lees meer >

PEINZEND PAPIER

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
Langs kale nevelakkers strompelt een oude man gebogen maar opgewekt naar de duinen vol lentegeur de grijsaard wil de frisse wind vergezellen tot vrije golven en einder blijft echter zitten op een blij glanzende helling jonge sterke bloei nog half in tere sluimer vraagt hier lang te toeven hij ziet een nietig plekje dat heel de wereld…

Regen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
Waar vruchten zullen groeien en het mooiste nog moet bloeien. Hemelse regen stroom nu maar neer. Verkwik mijn aarde keer op keer.…

een voorjaar

gedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 6.439
Eindelijk voorjaar, juichte de vlier in de bloei van zijn leven nadat zijn verkankerde stamvader die winteravond in stilte verrast was omhoog kijkend door zijn meelevende uitwas zag hij zijn bestaansgrond de hemel aanraken met onwennige tuilen, bleek als zijn merg hij bloeide wat hij ontgroeid was, aan duivelsbrood had hij geen boodschap,…

Blijven spelen

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 661
oranje kleur losgekoppeld van die domme sleur ik kom terug in harmonie, ben niet meer ziek maak fantasie en droom weer identiek nieuw is het leven dat ik nu zie vind mezelf een klein maar echt genie denk niet langer aan verleden of toekomst en verbeeld het nieuwe "nu "dat groeit dan pas komt spel en kind-in-mij aan bod tot weelderige bloei…

Navigatie?

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
Het zijn mijn vingers die het blad doen leven, niet op geheven, maar ze laten bloeien in de goede aarde en door de zwarte pagina’s steeds weer om te slaan, in de nachten schrijf ik op zwart papier, waarop letters oplichten door de vrije gedachten hier ver vandaan, ik omhels de stille woorden zoals ik gisteren heb gedaan.…
Pama11 april 2013Lees meer >