1994 resultaten.
Als de Godin mij verleidt
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.044 verleid mij niet
of juist wel
te denken die ik ben
of verban mijn gedachten
bijwijlen
naar een hemels paradijs
waar ik slechts
die ene vrouwe ken
ontbloot van zeden en kleed
doch getooid met
zacht betoverend vlees
dat verzuurde appelen
nog verzot zo zoetig spijst
zij krult langs mijn haren
stroperig van kruin tot zool
omringt…
- Als een weerlicht in het donker -
netgedicht
4.2 met 49 stemmen
545 Ken geen ander morgen,
weet niet hoe verwondingen ontstaan
of dat wat invloed had
‘k zie alleen de eeuwige triomfwagen
der wolken oplichten door blikseminslag
bevrijd, bevredigt
wringt de wind der jaren,
jachtig op en neer
als een weerlicht in het donker
de opgeschreven namen,
deze, die door noodlot omkwamen
vaak genoemd door mensen…
Het spiegelend evenbeeld
gedicht
4.2 met 20 stemmen
11.235 En ik die dit leven niet ken
ik, een toerist in eigen land,
vreemde voeding in mijn cellen,
vreemde rook in mijn mond.
Ik loop langs alle wegen die mij dragen
en vraag, maar kan niet meer vragen,
Geef mij het einde, zodat ik mijzelf herken.
----------------------------
uit: 'Spiegelschrift', 1962.…
Zaden van de berk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
687 Een woud van zwijgen,
rijgt zich in de twijfel
tot een mythisch toverbos,
onder kalend dak, waarin
de bladeren zich herkenen,
iets geleerd , zeker weinig
verteerd, pompt leven door
de nerven, te denken dat ik
straks niet meer ben trek
een vaag gevoel in de maag,
kwaal van eigen dogma’s
die ik veel langer ken,
iedereen zal herkennen…
PATHOLOGISCH LEUGENAAR
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.960 In jouw wereld leeft de waarheid niet
zonder die leugens voel je je eenzaam
Doch als je opeens een waarheid ziet
bloos je eventjes en lach jij minzaam
In je leugens raak je dieper verstrikt
naarmate jij meer en meer uitkraamt
Maar als je later nog eens terugblikt
weet ik bijna zeker dat jij je schaamt
Al gaat de leugen nòg zo snel, ken…
Vergeef je!
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
955 (voor Mirjam Bruijn)
Van extreme liefde schoot je zomaar redeloos
naar extreme haat, ik dreigde gek te worden,
alsof je uit twee verschillende mensen bestaat,
de één kent de ander niet, dat heb ik goed gevoeld,
ik hoop dat het niet waar is voor jou, maar ik denk
er wel aan, die term die ik liever niet uitspreek,
want ik ken de desastreuze…
Dan kraait de haan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 Op deze avond is zijn wereld ingestort,
de Koning die zich zomaar overgeeft,
geen koninkrijk dat hier gevestigd wordt,
geen troon waar hij toch minstens recht op heeft,
hij vlucht en warmt zich schichtig bij het vuur
en hult zich in de anonimiteit,
ik ken Hem niet: dé leugen in dit uur,
hij is de weg kwijt waar zijn Meester lijdt,
dan kraait…
Vlucht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
769 tijdloos in zwart geronk
naar een tv-scherm turen
want de ovalen ruitjes bieden
slechts dat naargeestig uitzicht
op de eigen uitzinnige drift
Daar hang ik, in een wereld zonder zwaartekracht
een marionet van het lot, een astronaut in een
glas wijn
Beneden in de diepte wacht een randje aarde
het depot, rondom mij niets dan sterren
en ik ken…
brief voor mijn lief
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
777 Lieverd, ik ken je al zo lang,
wij zijn als ying en yang.
Deze liefde duurt nu al zo'n 10 jaar,
en nee, daarmee zijn we nog lang niet klaar.
En dat alles in het geheim,
maar mijn liefde voor jou is en blijft fulltime.
Ik zal je nooit helemaal voor mezelf krijgen,
maar zolang ík van jou mag houden, zal ik zwijgen.…
het fundament op scheuren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 ik ken al de scheuren bij naam, het jaartal
van geboorte de mail op datum het gesprek
wat niet loont, beloftes in loze ruimtes dragen
mijn spouw op het laatste fundament
ergens sijpelt wat vocht over het behang, het
voedt de bloemen op het gele perkament, de nacht kent
zijn slaap niet meer en beeft onder het zeilen
tegen de wind
het…
gevonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Golven sleuren me mee.
...een diepte die ik niet ken.
Maar straks zal ik glimlachen
zelfs uitbundig lachen
om deze gehuilde schreeuw.....)…
Wat ik in je ogen las
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 Onder een stolp van glas
stroomt de luie rivier,
ver van de sprakeloze stad,
de vroege winter laat zich
klinken, moeiteloos rust het
slib van de waarheid op een
droog gevallen espenblad,
zonder daarvan te drinken,
Een panorama die ik met name ken,
gedompeld in oeverloze wildernissen,
de ziel niet groter dan een notendop,
gedrenkt…
Mijn Koude Namiddag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
709 Zittend bij het raam
Kijk ik in de late winterzon
Bomen kaal, planten dood
Dat is wat de winter vormt
Zittend bij het raam
Schotels op de daken
Ontvangen levenloze energie
Waarmee mensen zich vermaken
Ik kijk naar je raam en wacht
Denk aan het moment dat jij daar stond
Denk aan het gelukkigste moment dat ik ken
Ik kijk naar je en je lacht…
wat niet is.
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
596 zeg nimmer dat ik er niet ben
of de indruk geef dat het mij koud laat,
al wat is, is van zachte waarde
wel is het zo dat ik je niet ieder moment ken
als jij zweeft tussen hemel en aarde
dat je er bent is onmiskenbaar
in mijn hand geschreven
maar daarin staat niet elk gevoel
dat met jouw hart, al kloppend,
blijkt te zijn verweven
alleen…
Hij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Me veilig voelen in zijn armen, en kan ik mezelf zijn, zijn liefde voor mij, met dit als resultaat
Ook al ken ik hem nog zo kort,
Mijn gevoel zegt dat dit hem wordt.
Dit voelt helemaal goed.
Hoe die mij ziet, hoe ik mij voel bij hem, ben reuze blij dat ik hem heb ontmoet.
Mooie dromen zijn niet alleen meer voor in de nacht.…
Tijdloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
848 Ik voel woorden wellen
ook woorden die ik niet ken.
En daar bij hun in de straat
hoor je het grindpad al knarsen.
Je ziet het glimmende wegdek
het is hard gaan regenen.
Je vraagt je af
zou hij als vader
of kind nu gemist worden.…
Menselijkheid
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.319 Ik voel mij rijzen dan en ken noch tijd, noch dagen.
'k Ben gans allene, 'k heb noch vriend noch vijand meer...
De wereld is vergaan, en al het menslijk zeer
en blij mag nutloos van zijn tijdlijk-zijn gewagen!....
En needrig knielt het heelal voor mijn voeten neer!....
Wee! dat ik al die schoonheid in mijn vlees moet dragen!...…
Een beetje unfair!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Wat me verwondert en ook stoort
is dat, omdat het zo hoort
ik andere mensen ook doorstuur naar hem
gewoon omdat ik ‘m erg goed ken!
‘t bedrijf waarvan ik oedeemspul betrek
is dit jaar echt een beetje “gek”
ze sturen m’n spullen op erin een brief
of ik de porto wil betalen alsjeblieft?…
Open en onvoltooid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
422 Als beleven kijken is, te wijken
voor alles in het nietig menselijk
stof, geen pakkende gelijkenis en
worden ideeën snel geschiedenis,
verleer me in alles te spiegelen
Verwen het liefst een naamloos
en eenzaam kind wat ik niet ken, in
het idioom van het leven is het moeilijk
in te schatten op welke oprechtste
schouder je het tehuis…
HOE KAN IK WETEN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
451 wat echte liefde in al haar fases
toch omvat als ik je pas sinds kort
ken mijn schat
hoe kan ik weten ……….
wat afscheid nemen is van het leven
als dit door mij slechts eenzijdig is bekeken
en ik het ook nog niet wens te weten
hoe kan ik weten ……….…
Openstaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 Liefde weet wat ik niet ken.
Liefde zoekt lief geluk voor ons,
hetgeen wij niet vinden kunnen.
Ik niet vinden kan.
Zie! Liefde zoekt hier!
Het zoekt ons samen.
Het zoekt jou.
Er wordt gezocht vannacht,
mits onze ramen en deuren,
wijd openstaan.
Het is vijf uur geworden.
Lampjes doe ik zelf uit.
Ik wil nog slapen.
Dromen.…
Glazen Kooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 spreken over “het oude” de waarheid ontmaskert,
Ik zie hoe de aarde huilt en voel haar pijn in de regen,
Ik zie hoe de mensen achter hun glimlach een rol bespelen,
Ik hoor mezelf praten terwijl mijn lippen niet bewegen,
Alsof ik mijn ziel hoor smeken om zijn bestaan niet te vergeten,
Ik zet een stap naar buiten in wereld wat ik niet meer ken…
Kakelvers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
550 O grandseigneur, witbaardig
uw verzen zijn zo aardig
nee echt niet minderwaardig
u zingt nog immer vaardig
beslist niet inferieur
Ik ken ze geen van alle
hoewel, Michel-Angèle
die surinaamse frêle
was bheter dan Adèle
met haar kon ik goed bhalle
Mijn eerste heette Anne
en soms ook wel Margriet
was zij mijn liefde niet
dan zong …
Venster
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
386 Er werd gezegd, en
er staat geschreven,
word wie je bent
in je diepste wezen,
ken jezelve, keer terug
naar wie je was.
Het venster staat open;
daar in de hoven
ligt onuitgenodigd
het pad tussen omleiding
en overstekend wild .…
Verweven werelden
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
482 Ze houdt zich schuin in
het licht, alsof ze bang is dat de dag
haar verzonken geheimen oplost; ze glimlacht naar iets
wat ik niet ken — een schimmige herinnering die mij nooit zal toebehoren.…
Waarheid delen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
293 ontbreekt die vaardigheid
maar je kunt mij echt geloven
want wanneer ik onraad ruik
ik dat luidkeels zal proclameren
vooral in ’t geval van machtsmisbruik
opdat ieder hopelijk zal leren
hoe vuur en vlammen te beheren
die door een schreeuwer zijn ontstoken
als hij vals ons gaat bezweren
door de werkelijkheid op te poken
loze woorden ken…
kruipen door de diepe duisternis
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
455 Een grote steen draag je niet door een stromende rivier
een steile rots beklim je niet met ijzeren staven op je rug
woorden weerleg je niet met een dicht gespijkerde mond
al bij al, ben je gebonden aan dikke kettingen
zijn je handen doorboort
en toch ben je Jezus niet
al ken je zijn verdriet
Gebonden aan de zonden
laat de ketting maar losser…
Verweven werelden
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
252 Ze houdt zich schuin in
het licht, alsof ze bang is dat de dag
haar verzonken geheimen oplost; ze glimlacht naar iets
wat ik niet ken - een schimmige herinnering die mij nooit zal toebehoren.…
1/86e
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
129 Nu ken ik de straten uit mijn hoofd.
Ze zwijgen als ik langskom,
en zonder hun stem
telt de klok niet meer voor mij,
maar tegen mij.
Zesentachtig jaar heb ik verzameld,
en toch past het laatste jaar
in de palm van één hand,
lichter dan het eerste.
Misschien is dit geen verlies.…
Overal waar hij is
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
740 Want hij is ver weg
als de ware beul die ik ken
wanneer de schaamte me laat zwijgen.
Wat is het verleden ?
De trein die ons brengt waar we
niet vergeten ?
Is Auschwitz
en naam, een vloek die van hem is
en die ik alleen herken ?…