3092 resultaten.
GEBORGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 diep onder de deken
laat ik alles varen
mag ik alles even vergeten
een plek zonder gevaren
hier hoef ik niets te weten
hier voel ik me zo beschermd
weet ik mij als toen omarmd
hier is alles helder en klaar
hier voel ik wat zich over mij ontfermd
hier klopt een moederhart
die mij ervaart als waardevolste baar
hier voel ik nog geen zorgen…
vanuit de diepten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
541 hoe kan een mens zwijgen
als hij schrijven moet
over alle nachten waarin
jouw ogen naar onzegbare
letterloze plekken van het
verleden reizen over hoe
de oorlog steeds dichterbij
sluipt over oud stil en
roerloos verdriet hoe
kan een mens zwijgen
als hij vanuit de
diepten stamelend
schreeuwen moet
in uitgebeende taal
schrijven…
Moeder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Nu komt de droeve tijd
dat plots de lege plek
het hart beklemt.
Of het verlangen naar de woorden
die ik niet heb uitgesproken,
de niet geschonken tederheid,
een pijn verwekt
die me merken zal
mijn leven lang.
Of soms verwacht ik in de zon
het vertrouwde beeld
van moeder op bezoek
en hoor ik de kinderen
haar blij begroeten.…
De houten kist krijgt al kleur
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
526 Hoe verder ze wegloopt van deze plek
hoe kleiner ze lijkt en dat voelt gek.
Wat is nu nog het echte tijdsbestek en menig doel
nu ze in haar atelier het hout van eeuwigheid beschildert
zo in alle rust streek na streek berust op wat niet week.…
DIE ZEE MAN DIE ZEE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
392 nooit zal hij het vinden
al vaart hij nog
zo veel en ver
er is ook geen enkele
vaste plek die hem kan binden
die hem wordt gewezen door
wie weet dan ook maar welke ster
hij weet ook echt
niet wat hij zoekt
waarop hij eigenlijk jaagt
en dus wordt hij
steeds weer voor een
nieuwe reis geboekt
steeds weer opnieuw uitgedaagd
nu heeft…
Zoals bladeren vallen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
451 bos
laten wij de toekomst los
De zandloper van het leven
loopt leeg eens ‘t einde in zicht
Als ons hart en handen beven
doet de dood onze ogen dicht
Er is nog tijd er zijn nog dagen
en warme armen om ons heen
En vooraleer we stil vervagen
enkel een naam nog op een steen
houden we het leven vast
Zijn we op aarde nog te gast
Laten we deze plek…
Catastrofe uit ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 onweer tornde
jij op tegen de
straffe wind
die de huid
van het gelaat
strak trok
en nog net
voldoende
ruimte liet voor
priemende ogen
het was genoeg
geweest de schade
die de natuur de
eerste jaren niet
te boven zou
kunnen komen
tussen het dode
hout groeiden
enkel nog dromen
de elemententweestrijd
moest er komen
de open plek…
Vakantie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 En weet je dat nergens op de wereld zo fijn
Er een plek is waar je liever zou zijn.
de heerlijke stilte bij de zonsondergang
wordt doorbroken door de lieflijke klang
van de hoogst dierbare stem die met gevoel
zegt, “Lieverd het wordt nu toch wel koel.”…
In triomf
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
598 overschouwt haar angsten
als zeepbellen zullen ze breken
jeugd en schoonheid in triomf
illusies zijn belangrijk
in de kunst en we wonen
op onbereikbare plekken
die elkaar niet vinden
die buiten de wereld liggen
langzame gedachten
vermeerderen zich
tot een eindeloze lente…
Kleurig mozaïek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 ik hoorde
in zacht
geritsel wind
en losse bladeren
in een onooglijk
bergje bosafval
dat mij nooit
opgevallen zou
zijn als haar kleurig
mozaïek niet
omringd was met een
kring paddenstoelen
die alles terugbracht
tot de elven en
kaboutertijd
met meerdere
plekken die iets van
bewoning hadden
duidend op leven
zou de aarde
leven toch…
De bizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
387 Laat muggen mijn bloed maar drinken
Ik blijf hier om zelf te genieten
van het bloed van de maan
de vuurvliegjes door de tuin
en de joelende kinderen
om een kampvuur ergens
...Achter dendert er een vrachttrein langs
...waar ooit de hoeven van bizons roffelden
Mijn dromen zijn blind en naamloos
Ze schijten ter plekke
en eten als ik weg…
Ook katten aan de lijn?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
523 En jij zoeken moet
met welk materiaal
schoon te schrobben
waar de plek tussen ‘t gras
Tenslotte,
dat je dan een blokje raspt
en boven kaarsjes plaatst
het dan lekker ruikt,
je zelfs tevreden stemt
en j’ er om kunt lachen…
Vallei van eenzaamheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 schreef
Haar geheugen was
een eeuwenoud geschiedenisboek
versleten kaft en veranderde inhoud
Was er iets om eenzaamheid
te verklaren, een deksel
of een brug voor de kloof
dan had ze een kans gehad
om uit de eenzame vallei
te geraken
Maar alle verse sporen
van haar ongeloof
werden vernietigd
door noodlottigheid
van de meest eenzame plek…
Mei
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
590 toen alles weer ontdooid was en een zachte bries nieuw leven bracht
De zonnestralen voelden als een warme deken en bloemen dankten de hemel voor deze maand
En ik deed dit omdat ik jou had
Tik tak tik tak, de wijzers stonden stil omdat mijn tranen toen nog niet wisten
Wanneer alles weer zou ontdooien, jij mijn hart achtergelaten had
Op een plek…
Herfstblad
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
565 Maar nog zwierend als herfstblad
dansend over de velden
daal ik, als de wind mij niet stuwt,
ergens op een luwe plek
even als mijn soortgenoten.…
Lijfelijkheid
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
644 hoe rekbaar ben je, bast waar je in huist
hier voel je heel zacht aan, op andere plaatsen harder
plooien op plekken waar je ze liever niet ziet
er valt geen ontkomen aan
het fysiek blijft ongrijpbaar toch belangrijk
daar huist de ziel die je doet stralen als een dagvorstin
zodra ogen elkaar vinden
nog voordat vreemde vingers jouw pantser…
In het niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Een botsing, dun als ruis,
op een plek die nergens is.
Wat beweegt, heeft geen handen.
Wat ziet, geen ogen.
Deeltjes vinden elkaar.
Een trilling merkt
dat zij kan reizen.
Iets vouwt zich,
niet omdat het wil,
maar staan niet kan.
Een ritme herhaalt zich,
een centrum zonder naam.…
gemakshalve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
298 gloedvol licht, geel gevangen
boven weilanden en bossen
argeloze mist als adem en
klamme aarde zonder begrip
dit licht rust dun op gras en takken
nergens ‘n einde om aan te beginnen
zodra het oog geen grens meer vindt
wordt kijken een vorm van zoeken
dan vergeten we richting
en noemen dat rust
daarom, dit is geen plek
maar een toestand…
De zwijgende eik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
212 U denkt dat ik lawaai heb uitgetrokken,
als een zwerende plek heb weggeveegd;
mijn pijn in de maatschappij heb geleegd,
wat je al hebt moet je niet vergokken.
Weglopen van mijn schaduw doe ik niet;
laat haar onder de zwijgende eik verblijven;
ze mag mij al vele jaren, en ik haar.…
De jas aan de kapstok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
114 Mijn jas hangt nog steeds
op dezelfde plek.
Alsof hij elk moment
weer meegenomen wordt.
De rits zit dicht,
de zakken leeg,
de mouwen wachten.
Soms loop ik erlangs
zonder erbij stil te staan.…
Holle klank
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
148 Hier is het gewoon zo:
de zin begint, krijgt vaart, en stopt,
ergens op de plek
waar de clou hoort te zitten.
Ik lees het later terug,
op zoek naar de zin waar het om ging.
Die is er niet, wel de komma's.
Niet liegen.
Gewoon lang genoeg praten
dat niemand merkt
dat er niets gezegd is.…
Zomers middagritueel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
159 Minder koolwitjes en citroentjes,
die zoeken andere plekken op.
Gisteren viel mijn oog
op een reuzenbij, dacht ik.
Haar vleugels bewogen
tegen een duizelingwekkend tempo.
Nooit gezien.
Opgewonden
riep ik mijn vrouw erbij.
'Een kolibrivlinder',
zei ze kalm.…
Liefde en verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Mijn liefde en mijn intens verdriet
Zijn ’n eenheid voorbij je dood,
Jouw plek in mijn hart me nooit verliet.…
Dezelfde zon........
hartenkreet
3.8 met 36 stemmen
2.173 staar naar het mooie strand
Glinsterend in het ochtendlicht
Ik denk weer terug aan toen
Wij zaten samen op dit terras
Ik voelde me zo intens verliefd
Toch kende ik je nog maar pas
Jij gaf mijn toekomst kleur
Maakte me zo vrolijk en blij
Een jaar vol liefde en geluk
In een zomer weer voorbij
Ik pink stil een traantje weg
Op deze plek…
Veerkracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.557 Verdwaasd zie ik haar streven
Voorbij traan en schaamrood
Hoe zij doorgaat
Terwijl ik met armen en benen
Verknoopt raakt
In een verdoving
Omdat ik de mens in mij verloor
Houw ik haar uit de rots
Haar bekende gestalte
Door kwikzilver weerkaatst
Vervuld van deining
Keert zich af
Van mijn dagelijkse plek
En voorbij de drempel
Valt…
lijf -zwak vlees-
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
1.544 op afstand heb je makkelijk praten
stuipen terwijl we door de vuurlinie
moeten kruipen ieder legt zout op eigen
slakken en z'n eigen booby-trap
de geest ziek het lichaam moet geholpen
verkeerd moment en verkeerde plek
en we zagen het niet aankomen
wie het wel zag kon het niet verhinderen
angst maakt het erger slechte vrienden
waar eindigt…
Goed Nederlands ?
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
1.096 En toch ga ik er elke dag mee spelen
lekker met letters aan de gang
't is niet voor het algemeen belang
Het geeft mijn gedachten een plek !
Dit is toch goed Nederlands
of ben ik nu gek ?…
zijn vingers al ontsloot
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.730 voelden
het gevaar in kippevel
de angst opkruipend langs
de ruggegraat, de hel
ze holden naar de kant
met ogen groot van
moord en brand, de
massa zinderde van stilte
ze zagen zijn paniek
voelden hoe de dood
hem langzaam wurgde
zijn vingers al ontsloot
de witte vlek met leven
dook voor de derde maal
het water sloot met zwart
de plek…
blijf nog even
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.718 aan gene zijde staat
een doos op mij te wachten
vol onvoltooide zaken
te veel verspilde krachten
afgebroken gesprekken
en steeds gemiste kansen
nog nooit bezochte plekken
en ongebroken lansen
aan gene zijde staat
een doos op mij te wachten
vol onbestemd verlangen
en zoekgeraakte nachten
nog onvervulde wensen
steeds niet gestelde vragen…
beloftes
netgedicht
3.0 met 25 stemmen
3.674 zij beloofde hem kastelen
ridders om mee te spelen
een kast met hoge deuren
een kist vol oude kleren
een tooi met echte veren
en krijt in alle kleuren
een garage voor zijn auto’s
een album voor zijn foto’s
een cool, wreed spijker jack
een zak met duizend knikkers
een wand voor al zijn stickers
kortom een eigen plek
hij wilde enkel…