1811 resultaten.
Naar concert 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Dit keer ging het anders:
In ons ruim concertgebouw
zou Daphne en Apollo opgevoerd
Grijs was de grootste groep
Enkelen met stokken of rollator
De lift vol, dus weg,
wij wachtten, hij kwam opnieuw
zich vullend met
rollators en ons achten
als begeleider mij er maar net bij
In de zaal drie rollators
en een rolstoel in een hoek
De strijkers…
Black Sabbath 10/7
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
551 een heropleving
Van hun geloof in klaar en helder water
Maar wensbeen as biedt geen van hen vertrouwen
De focus ligt op makkelijke slagen
Van tien cc hersens voor dondervogels
Een sombere blues -
black sabbath in nirvana
In tunnels van fluwelen ondergrond
Schaken dokter haak en medicijnen
Moeders van de uitvinding gehuld
In roze grijs…
FAMILIEOPSTELLING van een fundamentalistisch Christelijk gezin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 staan poseren
de allerkleinste
'Johanna' protesteert en kliert, dreint
Zijn 2 zonen staan afzijdig
zijn slanke vrouw, ogenschijnlijk niet zwanger
kijkt liefdevol naar haar man en zijn 8 kinderen
Alle dames dragen hoog gesloten
niet opwaaiende zomerjurken
dus tot ver onder kun knieën en zwarte schoenen
die van de jongens zijn grijs…
Echo van eb
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
477 De lucht weeft tranen in wolken van grijs
en ik kraak, ik wacht op mijn liefste, op een hand.
De horizon zakt, verzonken in slapend zand.
De zee trekt zich terug, grijpt gulzig haar golven,
legt ze neer als een sluier op winderig glas
bewegingloos stil, klinkt zijn concerto van troost.
De zee trekt zich terug, grijpt gulzig haar golven.…
's mensen aard
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
534 het wit heeft niet alles aangeraakt
ik bedoel dat het groen en grijs niet overal
deze nacht is bezocht door de maagd
maar was zuinig van sneeuw, neen zij toonde
geen duidelijk helder vooruitzicht, bovenal .....
.…
Het geheim van geluk
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
530 Vluchtig als de wind
geluk op zachte vleugels
een vlinder vervliegt
Geluk schuilt niet in grote dingen,
in het behalen van wat de buitenwereld van me
verwacht, maar in het zachte licht dat ineens door het raam
valt, de eerste zonnestralen die het grijs van de ochtend langzaam vervagen.…
Stirling Castle
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
582 Vanuit de beschutting van het koninklijk paleis
slaat het de ogen op naar het grijs
dat de lucht meer en meer bedekt
en dat het ingrediënt bevat voor het drama
dat zich buiten door haar ongezien voltrekt.
De rolverdeling ligt al eeuwen vast:
Satan plast van bovenaf op zijn voetveeg
die, hangend onder hem, langzaamaan vergaat.…
in de pluktuin van mijn dochter
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
584 Laat de bloemen bloeien, laat de dromen vrij,
in de pluktuin van mijn dochter, is de hemel nooit grijs.
Een symfonie van kleuren, een harmonisch geheel,
in deze tuin van Dahlia's, waar liefde nooit verveelt.…
Wanneer de mist ademt
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
1.279 Achter dit ademende grijs
wit verzamelt de dag vloeiend zijn licht
en contouren. Het omliggende landschap keert terug uit
diepe luwte en laat mij achter in een ongekende kalmte die lang nazindert.…
Hoe overleeft zij?
netgedicht
2.1 met 14 stemmen
330 liefde, of verloren grip
en afgekoelde kippetjes, boven bierviltjes
hangen de fabeltjes van pijn doortrokken
verlokkingen, nog als Jackson schokkend
‘walkend’ als de takkeherrie toch niet meer
te overschreeuwen, valt de tijd stil zonder
enige wil tot haast, en verbaasd vallen alle
zatlappen van hun stokkie, de diskjockey
draait grijs…
Stemmen uit Amsturia
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
79 De straten ademen in grijs en groen,
waar yuppen aan hun dure koffie nippen,
terwijl de armoede haar best moet doen
om door de mazen van de stad te glippen.
Een omgedraaide pas, een haperend brein,
de geur van bonen in de vroege middag.
De dromen van de straat zijn vaak heel klein:
een tweedehands bankstel en een milde lach.…
oude liefde
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.440 Op bezoek bij een vriend in het ziekenhuis
zag ik ze samen, beiden grijs en bejaard.
hij heel beschermend en teder, vol liefde.
Met zijn arm om haar schouders,
zij: finaal van de kaart.
twee oude mensen, een man en een vrouw,
een echtpaar al jaren, een eeuwigheid trouw.…
Snel en Gemeen
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
3.212 Ik ben snel én gemeen
Wie niet jong is moet wijs zijn
toch zeker oud en grijs zijn
En altijd te porren
voor een langzaam verhaal
Over hoe het er uitzag
toen oma nog jong was
en het meest voor de hand lag
Wat mooi allemaal....…
De onverzettelijke
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
678 Je takken staan zwaar in de lucht, oud en wijs
Je bast geeft een zucht, gebarsten en grijs
De wind waait door je laatste herfstbladeren
Je leven stroomt door je aderen
Je leeftijd loopt in ontelbare jaren
Overleefde zoveel gevaren
Veel heb je gezien in lange, langzame tijd
Je wantrouwde de mensheid
Natuur moest wijken rondom jouw voet…
Komrijbewijs
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
1.376 Zij verstrekken het officiële papier in rose en grijs,
met een foto van Gerrit; het echte Komrijbewijs.…
Cirkelgang
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.376 Ik streel je koude vingers met mijn warme handen
Totdat het bloed zijn oude loop hervindt
Je bent een oud, onzeker, grijs geworden kind
Achter mijn ogen voel ik tranende vragen branden.
Liep jij met mij als kind niet langs dezelfde stroom ?
En gaf ik antwoord op de door jou gestelde vragen?
Hielp jij me, als ik moe werd, dragen ?…
Ode aan de stad Groningen.
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.158 Voorlopig wil ik niet meer bij je vandaan,
we hebben een band gekregen,
je hebt zo je plekje in mijn bestaan,
we hebben gepraat en gezwegen,
want kom ik weer thuis na een lange reis,
dan zie ik het al in de verte:
jouw Olle Grieze is de mooiste kleur grijs,
jouw taal de meest allerte.…
Het traagste zien der dingen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
632 Trek je ooglid dicht met een zweem van bezwering,
tot de tranennevel; wit en grijs
soms crèmezwart zich vergist
en het donkerste leed van de klaarste irissen
zich met het blauwste wit van levend koraal vermengd.…
weer thuis
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
736 de vraag uiteraard
waarom nog nooit nu wel
wij van zee afgeleid
over het rechte dijkpad
met zicht vanuit den hoge
op vernielzucht nieuwbouw
villa's doorzonwoningen kris kras
garages in wit grijs steen
nieuwe barbarij de geest
verdreven uit ruige landen
even later ging ik vreemd
prikkeldraad wegblokkades
voorbij op kijkduin naar strand…
Sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 De sneeuwvlokken dwarrelen naar beneden,
de lucht is donker en grijs,
en de slootjes zijn bedekt met een laagje ijs.
Van deze dag moet je genieten,
eindelijk dan een beetje sneeuw
en tijd voor een stamppot bieten.
In het bos is het rustig en stil,
hier en daar een vogel die doet wat hij wil.…
Nieuwe grenzen
netgedicht
4.8 met 21 stemmen
682 ze komen overal vandaan
geen zee te hoog
vanwaar de schaduw langer is
en de wolken grijs
ze pakken hun dromen in
gelijk een vluchteling
zoals volkeren altijd doen
wanneer de glimlach ver is
horen van een wereld daar
en vrienden overal
zoekend naar wat er nog rest
om ook te delen
zoeken naar een eigen plaats
zoals zovelen
dan komt de…
Torenbewoner
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
984 Ik heb nog vaak
nachtmerries van al die stenen treden,
zo grijs als mijn ziel destijds. Maar
bovenin woonde broeder Henk, een brave
zonderling binnen de toch al zonderlinge
gemeenschap.…
Het heelal van fop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
668 soms overvolle
gedachten
ergens in die ruimte
is er een ster genaamd foppe
en als die ontdekt wordt
dan ben ik wereldberoemd
ik had mijn eigen oerknal in de kop
en werd opnieuw geboren als de fop
met weinig energie en veel fantasie
maar ik leef in mijn eigen wereld
en de hemel boven mij is zwart
in de nacht
en overdag blauw of grijs…
Prinses van gouden woorden
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
1.967 Voor Kerima Ellouise
* * *
De mens werpt kogels op als kansen
de vruchten van een bedorven geest
maar in het woord van deze dichter
bloeit het kruid wat hem geneest
* * *
Zinnen slijpend werpt zij haar blik
op leven ‘s smalle schaduw
die zich aftekent
voorbij de wijzers van de tijd
In zacht grijs en krijtwit
beschrijft…
Kerst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
881 De dag is grijs en grauw,
heel anders dan ik mij had voorgesteld.
't Is kerst.
De nacht is kil en koud.
'k Heb nog geen enk'le ster geteld.
Want ze huilen om de doden,
de zieken en gewonden,
de slachtoffers van moorden,
om alle oorlogswonden.…
De Tuin Der Lusten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Ik zei de boer:
"Ik plant een boom",
"Ik kweek de wereld een appel voor alle seizoenen",
" Ik kleur de velden tussen het grijs",
"Ik laat de handen plukken, wat voor hen zal groeien".
In Ede zal het zijn!
waar de mensen zonder pijn,
Van mijn deugd mogen proeven.…
Rendieren
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
544 fles water en een ijsco erbij
Die topatleten maken alsmaar meer heilige grond
terwijl ik als een geel kuiken naar hen staar
al dat gezwoeg lijkt me hoogst ongezond
dus kijk ik steels naar een ingelijst borstenpaar
want dat gedoe gaat me zowiezo te snel
en ik ben gestopt bij namen als Joop Zoetemelk
en Freddy Merckx weet je wel
eenmaal grijs…
in de lucht, zo ruim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 ik zal het niet verder duiden
dat is al laat die klok luiden
alhoewel een zwaargewicht
die klanken aan de hemel schenkt
ja, slechts denkbaar in gedachten
of tastbaar in gevoel
het is ook als op een verleden wachten
die blijvend wenkt
een enkele ziel weet wat ik bedoel
maar daar ga ik niet heen
onder 't blauwe dak, wellicht grijs
draag ik…
In de herfstjaren van mijn leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Zoals het leven in al haar facetten voorbijgaat, mijn haren
worden grijs tot wanneer ik word gesluierd in een koude wintermist
Maar, beste lezer, laten wij eerst de lof zingen van deze nadagen vol vruchten
Klanken van mijmeringen en overpeinzingen maar ook nieuwe uitdagingen en groei.…
Jan Rot is zot op het leven, ‘n Prachtmens
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
780 Een stem valt stil
Maar houdt zijn oude zeggingskracht
Dag prachtmens, rust nu zacht
Het lichaam is verlaten, leeg,
Onze harten grijs en grauw verslagen
Maar wie is dood
Op zo’n manier herdacht?
Dag prachtmens, rust nu zacht!
In mijn verbeelding zie ik hoe je minzaam lacht,
Jouw hoop maakt ons verschil van dag en nacht.…