Alle inzendingen over takken

3020 resultaten.

Sorteren op:

gemakshalve

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 298
gloedvol licht, geel gevangen boven weilanden en bossen argeloze mist als adem en klamme aarde zonder begrip dit licht rust dun op gras en takken nergens ‘n einde om aan te beginnen zodra het oog geen grens meer vindt wordt kijken een vorm van zoeken dan vergeten we richting en noemen dat rust daarom, dit is geen plek maar een toestand…
Iniduo25 februari 2026Lees meer >

Opschuiven in de tijd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 170
We strelen de ruwe bast van de twee langs het pad hier en daar een tak gehavend door stormen, een pees gescheurd de darm verkort, de tenen stijver en krommer in de grond een leven opgeslagen in hun lichaam, elke vezel weet het en houdt het vast Een paar passen verderop stort een grijper hopen aarde in de bermkuilen waar hun naasten…
Zywa15 mei 2026Lees meer >

De boekenrug

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 174
In de voortuin staan ruggen schouder aan schouder wachtend op handen die hun stilte openen Hij legt enkele woorden tussen hen neer zo licht als veren op water, maar zij keren terug als vogels die geen tak herkennen Er zijn huizen waar boeken blijven vertrekken, bladzijden reizen van hand tot hand Het aanreiken als een…

Straks komt de herfst

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 166
Straks vallen nog meer bladeren en zien we enkel de stam en takken nog die stevig staan. Misschien dat dan ook vele dromen zijn vergaan?…
Adeleyd14 augustus 2026Lees meer >

ABELEN

poëzie
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.374
---------------------------------------------- vastgevezen - vastgeschroefd vamen - vadems (lengtemaat) wedersloegt - weerstand hebt geboden knoken - takken spillen - takken spanen - gekloofd hout, planken hoofdgewaai - waaiende kruin omme - rondom was 't iemand leed? - had iemand daar last van?…

Het lege nest

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 142
opeens kwamen ze aangevlogen twee jonge tortelduiven het was een dag in mei ik zag ze gaan, af en aan met takjes, sprietjes en wat al nietjes zo bezig waren zij met hun sterke snavels bouwden zij een huis met rafels slordig ergens op een tak die wankel, dun, nog net niet brak een liefdesnest in onze tuin in 100 tinten bruin snel gaven…
Hedianne5 augustus 2026Lees meer >

je spriette hoog

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.397
ik liep de bomen langs mijn handen op hun bast en lachte want ik had je even vast je spriette hoog met takken naar het blauw wortels in de de grond, bevroren kou ik zie je reiken naar de zon een zacht bewegen in de lente sneeuw nog aan je voet als winters rente je stam is warmer nog dan mijn gedachten, ik voel de stromen gaan die…
wil melker12 februari 2005Lees meer >

Dromen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.048
Van een hak op een tak, aan de stam van een boom. Bomen die buigen, voor een takje op een troon. Niets is onmogelijk, je kent iedereen. Angstig of verdrietig, meestal nooit vroom. Vertellen van dromen, die leven in een nacht. Intuïtie te volgen, geeft wilskracht een kans. Niets is onmogelijk, een waas verandert kleur.…
Ilse23 februari 2005Lees meer >

Een spoor van verlangen

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 906
Verlangen, dat doet toch een mens een leven lang; verlangen, en niet blijven hangen aan bloesems of takken, het blauw van de lucht, maar altijd maar verder, en altijd maar voort... Verlangen, een ademtocht even, een groeten, een beven en altijd weer voort met enkel een woord, een verder verlangen...…

Je bent niet alleen

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.402
Hoge groene bomen Haar takken in de wind Je hoeft alles niet alleen te dragen Kom maar gauw m'n lieve kind. 't golven van het koren als een streling aan je hart 't is Gods Geest van boven Wees maar niet verward. Een hand op je schouder Vrienden om je heen God laat even weten Je bent niet meer alleen.…

dood

hartenkreet
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.512
Geruis van het hart voor iedere seconde gemis De zwarte zon verschuilt zich achter het verdriet der mensheid De kille duisternis valt met de leegte der dagen Voor elke druppel wordt een geest genomen Gure wind speelt met het lot der zielen De leegte die je achterliet wordt gevuld met doorn De herinnering versmacht zoals de kamperfoelie de tak…

lente die nog zomert in mijn geest

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.248
takken moeten kraken bliksemschichten raken zodat de boom in tweeën splijt de donder mag weer knopen in mijn maag gaan maken, raken aan de angst die altijd in me strijdt want ik ben bang geweest als kind omdat ik onweer niet voorspelbaar vond en altijd schrok zie nu de buien dreigen en de wind uithalend hijgen als hij vlaagt door…
wil melker8 oktober 2003Lees meer >

schraalhans mij de honger leert

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 890
ik heb een boompje opgezet takken zwiepen in mijn kop strooien dooie bladeren volop er is niemand om te ruimen in het feeëriek tapijt dat door afval is gespreid mis ik het kleurig groen dat overal tot groeien leidt ik moet kappen en de vruchten binnenhalen voor de oogst verteert en schraalhans mij de honger leert ik snoei het dode…
wil melker1 november 2003Lees meer >

dwarrelt luchten die vluchten

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 731
luister besta je uit zuigen en zuchten kreunen en steunen kou om te kleumen ik voel je duwen en trekken bomen verrekken in buigend bewegen het krenken van kronen je dwarrelt luchten die vluchten in verleidelijk dwalen om dan weer een den vol naar beneden te halen jij bent het kind dat speelt in het bos met bladeren en takken…
wil melker7 november 2003Lees meer >

Bloemen leven licht-zinnig

gedicht
2.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 17.505
En hangt zich op aan winterse systemen of takken van geloof. Maar dood is dood. Men neemt zich mee en is niet mee te nemen. En ik ben eenzelfde. Maar leg mij bloot, omdat ik zien wil wie ik toch nog ben. Ik moet toch een mens zijn die ik herken.…
Hans Andreus21 november 2003Lees meer >

Staren door het raam

poëzie
3.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.252
Er is een leven in wat bewegen, de takken beven een beetje tegen elkaar. Een even beginnen schudt elke boom: een bezinnen dit, een schemeren gevend van eerste denken, met lome vingers gaan zij wenken wenken, wenken, brengen uit een vrezend menen nauw geuit.…

Mijn hond en het bos

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.429
Zij loopt voor me uit In het frisgroene bos Een grijns op haar snuit Hier kan ze los Ze rent achter vogels aan Over krakende takken Ze snuffelt verbaasd Aan voorbijgaande slakken Een andere hond Wordt uitvoerig beroken Een duik in het water De stok 100 keer Het wordt steeds later Maar zij wil nog meer Ik klop op haar flank Krijg…
merle ;-)22 augustus 2004Lees meer >

Stroming van tijd .....

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 930
Ik schrijf namen in de zandkorrels aan mijn voeten eerder schreef ons bos het verleden met een grote dikke tak die paar woorden, verregend voor de zon verscheen Ik zit met beide armen rond mijn kniëen geslagen en wacht rustig op wat komen gaat, golf na golf verdwijn je in zout de stilte in mijn ogen ziet jouw silhouet gaan vastgenageld…
metha16 september 2004Lees meer >

IN MORTEM MATRIS*

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.816
Hoe hebt Ge Uw uur vooruit geweten, En stil Uw taak daarnaar gericht! Elk krijgt zijn deel, elk krijgt zijn plicht Naar diepst behoeven toegemeten. Geen onzer noden is vergeten, En al Uw schemerdoen werd licht. Hoe hebt Ge Uw uur vooruit geweten, En dit laatste voorbeeld ons gesticht !…

Staren door het raam

poëzie
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.366
Er is een leven in wat bewegen, de takken beven een beetje tegen elkaar. Een even beginnen schudt elke boom: een bezinnen dit, een schemeren gevend van eerste denken, met lome vingers gaan zij wenken wenken, wenken, brengen uit een vrezend menen nauw geuit.…

De zomer sterft

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.473
Ik zie de zomer sterven door het vallen van het blad de takken kaal en zwijgend de aarde koud en nat. Het ruisen van de bomen klinkt als huilen in de nacht stille eenzaamheid is voelbaar en heeft me even in zijn macht.…
Moeke12 oktober 2005Lees meer >

een eeuwenoud en triest verhaal

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.189
groen is in zijn bladeren gestorven de wind verritselt ze voorbij dood is op de grond geborgen beschermt haar voor het wintertij takken dromen van een lommerrijk verleden heden is alleen en kaal ze vertellen hoe ze door de kou hebben geleden een eeuwenoud en triest verhaal ze wachten op de lange nachten en de maan vorst laat…
wil melker24 december 2005Lees meer >

dagsluiting

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.211
Geluiden van de dag verstommen bij het vallen van de avond late zon straalt nog even haar gouden gloed gedachtenstromen ontlokken zich aan m'n gemoed onzichtbare wind wiegt de takken als een moeder met haar pasgeboren kind vogels geven hun laatste lied ten gehore die als een symfonie klinkt in m'n oren de maan schijnt als een glinsterende…
ria2 juni 2007Lees meer >

Voorjaarsperikelen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 656
Een zotte wind blaast het voorjaar door de takken die naarstig bloesemen in een wazig rozerood Ik adem lenterig voel een lichte stuwing door mijn aderen Zou willen dansen maar hier op straat lijkt dat toch wel idioot Wat miezerregen smeedt echter snode plannen Geselt dikke hagelbollen in mijn oneindig blij gezicht Maar door zo’n opponent…

De boom

poëzie
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.344
Eerst hier, toen elders was zijn erf bemuurd Met steen waarlangs zijn krimpend lover schuurt, Totdat één tak opnieuw de ruimte won, Zich rekte en uitschoot naar de morgenzon.…

Luctor et emergo

hartenkreet
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 736
De messen verdwenen, na hun verwoestende taak, ‘k keek het met lede ogen aan, maar ‘k wist als geen ander dat ze er binnen een paar dagen wederom staan.…

Boom

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.280
Met mijn takken zoek ik de vrijheid, alleen of samen met andere bomen reis ik door de tijd, zonder ooit ergens aan te komen. Met de aarde ben ik door taal en cultuur verbonden mijn wortels hebben hun eigen verhaal, aan geen enkele traditie of geloof ben ik gebonden toch zit ik met plezier aan een feestmaal.…
Tatjana Das13 december 2006Lees meer >

Waar de winter was?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 715
De takken hangen ijl omlaag de stammen zuilen de wortels. De winterschilder kwast grif het plafond met verse sneeuw. Ik loop, hoofd in de lucht mijn oren zeilen op wind. Ik adem als een vrije vogel door wijdopen neusvleugels. IJs dampt uit in wolken zwierig walsend buiten maat. Hemels deinen op de zon, cimbalen schellen golven.…

Regen loogt tot soberheid

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 704
heb je adem weer gevoeld je handen lieten me het uitzicht zien verdwaalde rotsen en een schrale boom zijn takken door de wind verwezen helling is de tegentijd regen loogt tot soberheid rondt de rots in windgetij dwingt de berg zich te kleinen leven jaagt in ijle lucht vrijt haar kale strijd onder de blote hemel sterren…
wil melker15 december 2007Lees meer >

Voor moeder

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.425
Vroeger was ik voor je een open blad, elke nerf kon je beschrijven als een tak van een boom in een park waar de winter geen ziekte was, elke haar had je geteld, elke traan vermeld. Waar werd ik mistig? Langzaam breide je een sluier om mijn hoofd, eerst mijn ogen, dan mijn mond, als laatste dan maar mijn hart rond.…