6776 resultaten.
De laan in, uit westlijke wolkensluis
poëzie
3.9 met 9 stemmen
1.917 Ik freewheel over licht; langwerp’ge droppen
Trillen op ’t stuur; en ’k luister naar ’t geruis
Achter me in ’t dorre blad, en naar ’t gedruis
Bij sprong of droog geknap van beukendoppen.
Tot streep smelt saam ’t versneld metaalgetikkel.
Hard gonst de nobel-koele wind.…
Wereld van glas
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
846 De laatste druppel aan het hangend blad
valt langzaam naar beneden
De zon schijnt in het vallend nat
spiegelt beelden uit het verleden
Verloren gegaande dorre gebieden
kwetsbaar aangetast door droog klimaat
Geen water voorhanden, alzo geschiede
meedogenloos in de zon gebraad
Thans veranderd in onvruchtbare woestijnen
duinen van…
De veerman rust
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.565 één dezer dagen keer ik aardewaarts
dan zoek ik mij als laatste rustplaats
een linkeroever zonder stenen kade
waar ook geen houten vlonder hoeft
'k laat er wel het schoeisel achterwege
zodat het slib twee naakte voeten kust
in gebed laat ik dan mijn sporen achter
waar je straks bij laagtij de boot aanlegt
daar bouw ik op het droge een stenen…
Masturbination
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
2.329 Een dag later vroegen zij mij voor werk
Boumanstichting:beetje erg raar
Al met al wordt ik weer moe
ga ik weer verdomme alweer alleen
naar bedje toe
gellukkig wel gezond
maar nog steeds een droge mond
zelfs pijn
hopen dat mijn dromen vochtig zijn.
Ik wens u een goede nacht,
Francis Borst…
ode aan hugo claus
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.234 eikenhout
gesmeed in het vuur
zijn uw stalen knieën
kloostergrut waart ge
vlees achter loden ramen
rijstpap met gouden lepels
las ik later in de gazet
ik weet, ’t is moeilijk uw
uitgezakte wangen te
vullen met een borst van
een schreeuwende leeuw
het hooglied der dorpen
klieft door de vette klei
er hangen boeken en bundels
te drogen…
Walsen golven op het strand
hartenkreet
3.0 met 32 stemmen
1.983 Op de grens van water en land
Walsen golven op het strand
Kunnen zich niet tegen het getij weren
Hebben geen kans zich om te keren
Mensen lopen en liggen hand in hand
De zon steekt de dag in brand
Met haar explosieve licht
Spiegelend in je bezwete gezicht
De zoute druppels rollen langs je ogen
Vallen op het zand waarin ze weg drogen
Tot…
Passion
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.103 Willen droge feiten over
dit leven: stelt in feite weinig voor, maar
wel genoeg.
Hij zwijgt nog steeds.
Over het puin golft zijn echoënde lichaam,
geen zonnewijzer meer. Vanaf nu
tijd zat. De klok viel
stil en alles
stopte inderdaad
en was van toen af aan
goed en wel vertrokken.…
liefde gepeild
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
2.354 het als platonisch abonnement
mails naar heenvliet zelzate baflo
weert gent overloon sneek en dinxperlo
leidden niet tot erkende uitzaaiing
ik heb geen harde data inzake rendement
dansen wel ja op fijne sprieten
weinig vaste worteling begroeiing
na dartel kroelen in gevoelige brieven
die er bij simpel klikken uit sprongen
snedig met droge…
jonge sla
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
2.506 sla
zojuist geplant in toegewijde aarde
bezwijkt m’n laatste restje eigenwaarde
dan huil ik en dan smeek ik om gena
-----------------------------------------------------------
bewerking van het gedicht ‘jonge sla’ van Rutger Kopland
alles kan ik verdragen
het verdorren van bonen
stervende bloemen in een hoekje
aardappelen kan ik met droge…
Woorden van troost
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.098 Zacht laat ik mij meeslepen in die omarming
De heerlijke klanken voeren mij naar hoger
Het zonlicht maakt mijn tranen droog
Wetend dat er morgen weer een dag is...…
Schuilen in het donkere uur
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
870 De tranen die weer drogen,
gedachten die ik smoor en dan verzuur.
Zoek m'n pad vanuit het duister,
tastend naar het licht.
De engel die fluistert met
haar prachtige gezicht.
Het donkere uur waant zich weg.
Licht komt langzaam tevoorschijn,
als ik mijn hand op haar schouder leg
en de engel langzaam verdwijnt.…
Humor tot in het graf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.505 Op 't kerkhof begraaft men niet overdekt,
Bij regen houden de dames de parapluies omhoog,
met het vocht dat uit de herenhoeden lekt
blijft op een begrafenis niet veel droog.
Bij leven was je een lichtminnend persoon
en dan ga je ter aarde op zo'n sombere dag.…
kitties
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.374 Op 't kerkhof begraaft men niet overdekt,
Bij regen houden de dames de parapluies omhoog,
met het vocht dat uit de herenhoeden lekt
blijft op een begrafenis niet veel droog.
Bij leven was je een lichtminnend persoon
en dan ga je ter aarde op zo'n sombere dag.…
Traan op de dansvloer
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.429 wil alleen nog maar verdwijnen
Ze hoopt dat iemand haar straks wegduwt en ruw van de dansvloer veegt
Ze wil zich snel verstoppen en kijkt hoopvol naar de gordijnen
Maar de mensen vinden haar prachtig
Haar lichaam is mooi, haar beweging elegant
Haar uitstraling is juist sterk, haar breekbaarheid juist krachtig
Te weinig tranen in ons droge…
Nederland - Portugal
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
2.795 wal
dat zijn ze kennelijk vergeten
ze geven Van Basten de schuld
verkeerde spelers opgesteld
ze geven de spelers de schuld
alle fouten worden opgeteld
ik word gek van dat gelul achteraf
onze jongens hebben hun best gedaan
er kon er vanavond maar 1 winnen
soms kom je naast de winst te staan
we gaan weer verder met de groep
tranen drogen…
amoreus
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.745 het grauw uitgewaterd, het is droog.
dan die heerlijke manier van doen:
spontaan frontaal een dikke zoen
met boven die vurige hemelboog.
zwijgend kijkend oog naar oog,
woordloos wordt niets misverstaan,
beminnen verloopt hier simultaan,
ware liefde behoeft geen betoog.…
Plaatselijke depressie
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
4.020 Mijn sombere bui
Regent woorden op je zonnige dag
Al mijn ellende ligt in jouw zon te drogen
En met een reuze blij gezicht
zeg jij dat het mag
Jij zegt dat het goed is
Zo
Dat je me in jouw schaduw koesteren zal
Je verzamelt mijn lelijke woorden
En husselt ze door mijn tranendal
Ik zie nu niet hoe ik uit jouw armen zal geraken…
Vanzelfsprekend ??
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
734 Het muggenzoem versmeltend geluid met die
van nijvere bijen op paarse klaverbloemoases
verderop in het veld, waar hazenoren als
droge periscopen boven het gras uitsteken
dit alles drijvend op een achteloze kalme rust,
als ware het de gewoonste zaak ter wereld.…
Verbijstering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.088 zit
lamgeslagen
wanhopig slikkend wil ik mijn zus troosten
maar vindt de woorden niet
haar meisje, haar dochter hoogzwanger
heeft vannacht haar man verloren
nog maar pas zesendertig jaar
een hartstilstand
er was zo veel blijheid
om hun eerste kindje
binnen twee weken verwacht
onbegrijpelijk dit
tranen wellen op
maar wangen blijven droog…
Klein testament
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
684 Ach, konden we dat ene holle vat
aanslaan, gevuld met een naïeve
zekerheid, waaruit de vermolmde
bodem werd geslagen, rozen -
water zich tot wijn liet schenken,
in het labyrint van onze mythen
te dwalen, verdronken in de droes
die de vurige horizon nog niet
gekruisigd had in spijt van bitter
geperste tranen, nooit bedoeld te
drogen,…
Liefde van een Afstand
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.277 de stoep
wederom die lach, het gezicht
je vormen en je ogen
wederom mijn woorden
slechts de omlijsting
mijn gevoelens wederom onbeschreven
niet te bevangen in woorden
niets in het woordenboek gevonden
wat ook maar een snaar kon raken
zo sta ik naar haar te kijken
neem ik alles in me op
de dromen van haar aan mijn zij
houden mij droog…
onder stof / romance
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
915 de voordeur half uit het hengsel
klappert droefgeestig heen en weer
binnen hangt een lichte kamfergeur
en een vleugje lavendel, van ,,heur''
op zolder waar de planken kraken
staan wat dozen onder stof
en er ligt zo maar in de kijk
een bundeltje brieven
terwijl ik erover strijk
knapt het rose strikje
de enveloppen droog en vergeeld
zijn…
MASKER VAN DE LACH
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
845 Stralend voor elk die haar gaan zag
dartelde zij in luchtige kleding rond
Evenwel verborgen achter haar lach
bloedde dag na dag een diepe wond
Vrolijk zag het meisje eenieder aan
en uit haar gedrag sprak levenslust
Achter het masker glom altijd traan
daarvan was ze zich te goed bewust
Niemand die het vrolijk meisje zag
wist van de droge…
Waslijn ?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
539 Tegen het licht van ontelbare zielen
die de fluwelen kosmos tot een vrij
gebied hebben verklaard, draaien
landen om hun eigen as om een
nieuwe taal te kiezen die ik hun ogen
las om zo de geschiedenis te herschrijven ,
ofschoon die al begonnen was, om
alle stof van verwachtingen te malen,
tot vruchtbare inkt, die zal drogen aan
de waslijnen…
de mechanische dichter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
526 de mechanische dichter
voor de start freest hij het tandwiel van taalvaardigheid:
verwijdt betekenissen, polijst syllaben,
ordent klinkers op het klankbord van welluidendheid
duidt sublimerende berichten en verhalen
wringt de verhevene lyrisch uit,
hangt hemelse in schrale wind te drogen,
zet de dichtpers in gebruik
woordenstromen wroeten…
Opstaan. !!
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
932 m’n stijve ouwe lijf wil niet vandaag
opstaan een ramp, krakend bed,
botten, nek, vingers, wat een herrie
wazige ogen, droge mond en neus
gescheurde lippen, haar in de war
gortdroge huig, piepende stembanden
strompelend op diabetesvoeten naar
badkamer, plas doen naast de pot
wiebelende knieën, straks maar schoon
maken, koffiepoeder op de grond…
Het ongelijk van tussentijd.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 Droog in je dorst zijn
na dagen laven.
Het ongelijk van tussentijd.…
Bovenstroom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
633 Na het weggaan, huilde je tot het stopte
de opluchting bleef uit, het hikken begon
Je krabde de droge plekken op de huid
er zouden korsten en littekens komen
je kneep in het vlees tot het verkleurde
rood en geel in het paars blauw
Een zeemeermin willen zijn
oceanen overzwemmen want het water
zou je dragen, voeden en verwarmen
kieuwen zouden…
het fundament op scheuren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 laveren in ruimtes die er niet toe doen, het
boetseren van je handen totdat het wit verbleekt
bij de komende winter waar de sneeuw al de
kieren zal vullen en het tochten wordt geremd
wat is tijd, waar is het gebleven toen ik als kind
al zoekende was naar de dagen die me vragen
waarom ik nog steeds als mens als man me
laat voegen met wat droog…
ontaarden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 Het prikkeldraad is mild gesleten, in de wei
staan de blauw bevlekte schapen droog.
Je hebt je sporen verdiend, de ingedroogde klei
onder je nagels weggewassen. Machines aangeschaft.
Het land verbouwd. Pronkt met cabrio en open haard.
En moeder kermt, ontfermt zich over de aarden schoot.
Onder jouw last torst zij haar verdriet.…