2059 resultaten.
Goelag Archipel
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.583 Naamloze bewoner wat hebt gij geleden
Door pijn, terreur en zinloos geweld moe gestreden
Geketterd door zijn credo maakten redelozen hem tot slaaf
Noodlot, simpele pech kerfden hem in naamloos epitaaf
Ongewild, vol ontberingen , geduurde hij deze onderdrukking
Geestdoding, tergende twijfel, die enorme verstikking
De kou, de ontberingen…
jouw strijd
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
1.004 Ik zie jou vechten als een tijger
Zo sterk als een leeuw
Een mannetjesputter is aan het werk
Zo uit je geregeld een schreeuw
Hij die zichzelf verandert is sterker
Dan hij die een stad inneemt
Tegen windmolens vechten lijkt het voor jou
Een aardige klus die je onderneemt
Zonder strijd geen overwinning
Je bent op het goede pad
Moe, futloos…
Treurdicht op de theologie
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
747 Het wachten moe, de therapieën beu
treedt zij binnen onze muren in
op witte laarsjes voetzoekend,
als een verdwaalde vlinder
die van ver is aan komen vliegen.…
Gisteren is het me gelukt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.990 me gelukt
Om tien uur sliep ik pas
Een droge keel, kon niet slapen
Ma dacht dat er echt iets met me was
Nou kom dan maar eventjes beneden
Lekker warm onder de deken
Een glaasje sap erbij
Maar om tien uur was het tóch bekeken
Want bij het kijken naar een film
Vielen plots mijn ogen toe
Mijn glas was niet eens leeg
Ik was zo vreselijk moe…
Europa
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.600 Is Europa moe van strijd?
Groeit er ooit uit leem en ijzer
eenheid en standvastigheid?
Ach, dit pad is platgetreden;
Bilderdijk verwoordde 't al:
in 't verleden ligt het heden,
in het nu wat worden zal.…
o Gij die kommrend sterven moest
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.955 [Wijding-sonnet ter Gedachtenisse en Ere mijns vaders]
o Gij, die kommrend sterven moest, en Váder waart,
en míj liet leven, en me teder léerde leven
met uw zacht spreken, en uw strelend handen-beven,
en, toen ge stierft, wat late zon op uwe baard;
- ik, die thans ben als een die in de avond vaart,
en moe de riemen rusten laat, alleen…
het keukenraam
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
617 geen woorden voor
zijn denken is als vogels
die fladderen in zijn brein
met maar een rustpunt, telkens weer
'kon ik maar bij haar zijn'
zij zit wat suffig in de stoel
speelt met het tafelkleed
de zuster geeft haar stukjes brood
omdat ze 't zelf vergeet
haar denken is zo heel ver weg
verdwenen is haar zijn
ze is weer thuis, bij pa en moe…
Maart
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.659 Maart, Maart,
Roer vrij je staart:
'k Zie reeds April, die je volgt in je stappen,
En komt verklappen,
Dat men u moe wordt in velden en gaard,
Lelijke Maart!…
Geluk, zo zedig en zo zeker
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.626 - Thans, moe van lusteloos genieten,
laat ik uw vliede' onachtzaam vlieten
en wíl niet meer gelukkig zijn.
Ik voel u naarstig in mij branden,
maar gij wordt koorts in mijne handen,
en uw genuchten worden pijn.
Ik moet naar andre lustigheden:
de kalme lichten van mijn heden
vermoeiden mijn verijlde blik.…
De onbekende soldaat
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
773 We gingen en waren moe- we zwegen doorgaans.
Soms fluit ik nog kalm een liedje uit het verre verleden;
toch wordt de lente ooit sterk zomerpracht
een afschuwelijke dag eens een mooie nacht.
Toen 'k was een knaap, die in de duinen lag,
die heel-stil lachend, ook andere zonen bang aanzag.…
Stil dorp
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.571 De molen heft zijn armen stil
In de blauwe zonnige najaarslucht
En laat ze vallen met een zucht,
Als een moe man, tegen zijn wil.
De huizen slapen, het gordijn
Is neergelaten voor elk raam
Alleen met den blinkende koopren naam
Speelt op de deuren de zonneschijn.
Het dorp is nooit zó stil geweest.…
HERFSTHEIDE
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.183 'k Vlij me in een kuil en dek mijn leden moe
Met geurend blad en ros ruig heikruid toe
En luister, oor en hart aan heideschoot.
Nu waar 't wel zoet, terwijl ik d' aardgeur dronk,
Zo stil dit hart werd en hier zacht verzonk
In 't lang verlangd mysterie van den dood.…
Ons handen
poëzie
3.3 met 3 stemmen
3.020 Och, mochten, moe van dool en pijn,
wij eens, aan avondraam,
eenvoudig als ons handen zijn
zwijgend tesaam.…
Kamer
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
814 In Kamer was parcours,
Buiten word je moe
van lopen op zware schoenen,
Ik sabbel op rotte Kies
die niet meer smaakt naar Mam.
Oma is lief maar anders
Stopa is sterk als Spiderman,
hij wil wel dat ik geboren ben.…
De liefste last
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.852 Maakt hij u niet moe en warm?
Schoon ge uw antwoord niet verheelde,
Schoon ge ‘ja’ knikt op die vraag,
Draagt ge toch geen last zo graag,
Als die last vol moederweelde.
Ja, we weten 't wat gij torst,
Last!... Kunt ge ons dat woord vergeven?
Zie mij, zegt ge, als 't jeugdig leven
Ademt aan mijn dankbre borst!
Last!…
Nimmermeer
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.392 Wij stegen twee in 't grondloos licht,
Als duiven die de morgen groeten,
Toen sloeg zij moe de wieken dicht,
En nooit zal ik haar weer ontmoeten.
------------------------------------------------
uit: Liederen en balladen (1911)…
thuiskomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Een hand
trekt mij op d’andere wal, en in een stevige
omklemming raak ik mijzelf kwijt door hevige
emotie: het hart klopt weer in moe- en vaderland.…
Mijn vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
21.780 Hij is moe.
Hij zegt liever niks meer,
maar je vermoedt dat niet alles gezegd is.
Een bosje grijs haar
steekt haast aantrekkelijk boven de dekens uit.…
Het meisje van toen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
869 Maar van al dat acteren word ik moe
en van binnen sloopt het mij.
Soms gaat het stukken beter
en heb ik er weer alle vertrouwen in.
Maar deze stemming blijft nooit lang.
En vervolgens ben ik weer terug bij het begin.
Voor mij is er geen end aan de zoektocht.
Niet zolang ik mezelf niet echt ken.…
MAATJE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
895 Tot ik weer in bed duik, al ben ik nog helemaal niet moe.
Wie dit leest vraagt zich af wat bedoelt hij nou toch.
Dat maatje van hem is dat een of ander joch?
Nee, zie mijn bureau, daar staat hij op:
Mijn computer of zeg maar desktop!
30 november 2013
Joop Bonnemaijers…
Kick
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
599 Dat doorgaan, energiek, gedreven,
positief en enthousiast,
als ieder moe, had hij geen last,
Hij jogte voor het werk
in joggingsbroek zat achter zijn buro
de hele dag te bellen,
alsof 'k hem nu nog hoor
en zijn auto vol paparassen, dozen,
ook soort van kantoor.…
Hoe zal mijn woord uw stil bewegen strelen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.661 - Hoe zal 'k uw leden strelen, ik die treurig ben
en, vrezend, in mijn leven slechts de liefde ken
voor mijn vreemd eigen-beeld, weerkaatst in moe dood water;
('t beeld der abelen speelt in 't zilver-gele water)
- hoe smaakt mijn torve mond de wrange, arme waan
dat zijne liefde om uw stil wezen kunne gaan?...…
De Retiese Lént
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
619 Nog steeds spelen
kinderen onder de bloeiende linde,
geliefden geven elkaar rendez-vous,
ouderen worden niet moe
gezapig of fel,
onder de dorpsboom
woorden te uiten
van leven en dood,
terwijl de kerkklokken luiden,
zoals van oudsher.
Kostbare parel,
ware oase
waar allen zich laven,
alom geliefd en gekend:
ons Retiese Lént!…
In een rooswolk van verlangen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
714 Hij waakte over mij in bange nachten
hield zijn vleugels wakend over mij gespreid
hij werd nooit moe op mij te wachten
bleef in zorg en kommer mij toegewijd.
Hij opende het licht doorheen het duister
en kuste mijn tranen tot een lach
hij sprak mij moed in zacht gefluister
tot ik de zon weer door de wolken zag.…
De nacht dat de lamp uit ging.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
652 nee... een beetje moe, ga vroeg naar bed..
het licht in je bruine ogen is vol vragen
maar ik kan je er geen antwoord op geven
moet ik zeggen, Lief, ik ben al zo met de toekomst bezig,
een toekomst die er niet is..…
Barbara bekent haar zonden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
642 Bewogen door hebberige handen die mijn
Habsburgse borst kneden, word ik het leven
moe. Ik hoest, ik hoest. De bezoekingen van kleine mensen
storen mijn uitkleden niet. Ik spuug op hen.
Diep kerven de koraalkettingen in mijn
lijfeigenennek. Ik ben niet Cleopatra,
niet de minnares van Caesar.…
vergane glorie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
772 kijkend in de spiegel
ziet hij de jaren
die rimpels trekken
in zijn hoofd en handen
ouder is hij toch
dan hij wenst en weten wil
spreekt hem de reflectie
vergaan is toch de glorie
kijk nu toch hoe sjofel
geforceerd ook de grandeur
van het ooit goddelijke lijf
dat hij zo graag verkocht
voor deze gigolo oud en moe
wiens ogen eens toch…
Zoveel mij zoveel jij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
555 toe mij te verwennen
je adem je lichaamstaal, je wilt me kennen
zachtjes kom ik neer op de grond
je handen gewillig rond mijn kont
met mijn armen om je heen
mijn been verstrengeld om jouw been
beginnen we deze hartstochtelijke weg
met innigheid zonder uitleg
komen we amen tot het hoogte punt
en dit is wat jij mij gunt
een beetje moe…
Vier eendjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
431 Vier eendjes in ‘t water
stoppen niet met gesnater
ze kwekken en kwebbelen
terwijl ze daar peddelen
Eentje zegt: Lucy Zwaan
heeft een nieuw verenkleed aan
zie ze daar pronken
en naar iedereen lonken
wat een gedoe
wordt die dat niet moe?
Nummertje twee zegt versteld
heeft ze ‘t je niet verteld?…
september
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
492 Groene bomen groeien niet meer
tot aan de blauwe hemel, ze zijn moe
vroege herfst laat hun bladeren verkleuren
september laat haar eerste tinten zien
je wringt je in jouw sociale positie
alleen en moeilijk om te vergeten
je verdrinkt herinneringen in pijn
ons geheugen houdt van natte aarde
een stille herfstavond tot wasdom gekomen
maakt…