Alle inzendingen over moe

2059 resultaten.

Sorteren op:

Goelag Archipel

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.583
Naamloze bewoner wat hebt gij geleden Door pijn, terreur en zinloos geweld moe gestreden Geketterd door zijn credo maakten redelozen hem tot slaaf Noodlot, simpele pech kerfden hem in naamloos epitaaf Ongewild, vol ontberingen , geduurde hij deze onderdrukking Geestdoding, tergende twijfel, die enorme verstikking De kou, de ontberingen…
Jasperine2 december 2005Lees meer >

jouw strijd

hartenkreet
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Ik zie jou vechten als een tijger Zo sterk als een leeuw Een mannetjesputter is aan het werk Zo uit je geregeld een schreeuw Hij die zichzelf verandert is sterker Dan hij die een stad inneemt Tegen windmolens vechten lijkt het voor jou Een aardige klus die je onderneemt Zonder strijd geen overwinning Je bent op het goede pad Moe, futloos…

Treurdicht op de theologie

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 747
Het wachten moe, de therapieën beu treedt zij binnen onze muren in op witte laarsjes voetzoekend, als een verdwaalde vlinder die van ver is aan komen vliegen.…

Gisteren is het me gelukt

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.990
me gelukt Om tien uur sliep ik pas Een droge keel, kon niet slapen Ma dacht dat er echt iets met me was Nou kom dan maar eventjes beneden Lekker warm onder de deken Een glaasje sap erbij Maar om tien uur was het tóch bekeken Want bij het kijken naar een film Vielen plots mijn ogen toe Mijn glas was niet eens leeg Ik was zo vreselijk moe…

Europa

hartenkreet
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.600
Is Europa moe van strijd? Groeit er ooit uit leem en ijzer eenheid en standvastigheid? Ach, dit pad is platgetreden; Bilderdijk verwoordde 't al: in 't verleden ligt het heden, in het nu wat worden zal.…
Atze Bosch30 september 2006Lees meer >

o Gij die kommrend sterven moest

poëzie
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.955
[Wijding-sonnet ter Gedachtenisse en Ere mijns vaders] o Gij, die kommrend sterven moest, en Váder waart, en míj liet leven, en me teder léerde leven met uw zacht spreken, en uw strelend handen-beven, en, toen ge stierft, wat late zon op uwe baard; - ik, die thans ben als een die in de avond vaart, en moe de riemen rusten laat, alleen…

het keukenraam

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 617
geen woorden voor zijn denken is als vogels die fladderen in zijn brein met maar een rustpunt, telkens weer 'kon ik maar bij haar zijn' zij zit wat suffig in de stoel speelt met het tafelkleed de zuster geeft haar stukjes brood omdat ze 't zelf vergeet haar denken is zo heel ver weg verdwenen is haar zijn ze is weer thuis, bij pa en moe…

Maart

poëzie
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.659
Maart, Maart, Roer vrij je staart: 'k Zie reeds April, die je volgt in je stappen, En komt verklappen, Dat men u moe wordt in velden en gaard, Lelijke Maart!…

Geluk, zo zedig en zo zeker

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.626
- Thans, moe van lusteloos genieten, laat ik uw vliede' onachtzaam vlieten en wíl niet meer gelukkig zijn. Ik voel u naarstig in mij branden, maar gij wordt koorts in mijne handen, en uw genuchten worden pijn. Ik moet naar andre lustigheden: de kalme lichten van mijn heden vermoeiden mijn verijlde blik.…

De onbekende soldaat

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 773
We gingen en waren moe- we zwegen doorgaans. Soms fluit ik nog kalm een liedje uit het verre verleden; toch wordt de lente ooit sterk zomerpracht een afschuwelijke dag eens een mooie nacht. Toen 'k was een knaap, die in de duinen lag, die heel-stil lachend, ook andere zonen bang aanzag.…

Stil dorp

poëzie
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.571
De molen heft zijn armen stil In de blauwe zonnige najaarslucht En laat ze vallen met een zucht, Als een moe man, tegen zijn wil. De huizen slapen, het gordijn Is neergelaten voor elk raam Alleen met den blinkende koopren naam Speelt op de deuren de zonneschijn. Het dorp is nooit zó stil geweest.…

HERFSTHEIDE

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.183
'k Vlij me in een kuil en dek mijn leden moe Met geurend blad en ros ruig heikruid toe En luister, oor en hart aan heideschoot. Nu waar 't wel zoet, terwijl ik d' aardgeur dronk, Zo stil dit hart werd en hier zacht verzonk In 't lang verlangd mysterie van den dood.…

Ons handen

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.020
Och, mochten, moe van dool en pijn, wij eens, aan avondraam, eenvoudig als ons handen zijn zwijgend tesaam.…

Kamer

netgedicht
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 814
In Kamer was parcours, Buiten word je moe van lopen op zware schoenen, Ik sabbel op rotte Kies die niet meer smaakt naar Mam. Oma is lief maar anders Stopa is sterk als Spiderman, hij wil wel dat ik geboren ben.…

De liefste last

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.852
Maakt hij u niet moe en warm? Schoon ge uw antwoord niet verheelde, Schoon ge ‘ja’ knikt op die vraag, Draagt ge toch geen last zo graag, Als die last vol moederweelde. Ja, we weten 't wat gij torst, Last!... Kunt ge ons dat woord vergeven? Zie mij, zegt ge, als 't jeugdig leven Ademt aan mijn dankbre borst! Last!…

Nimmermeer

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Wij stegen twee in 't grondloos licht, Als duiven die de morgen groeten, Toen sloeg zij moe de wieken dicht, En nooit zal ik haar weer ontmoeten. ------------------------------------------------ uit: Liederen en balladen (1911)…

thuiskomst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 511
Een hand trekt mij op d’andere wal, en in een stevige omklemming raak ik mijzelf kwijt door hevige emotie: het hart klopt weer in moe- en vaderland.…
G.B.Scipio30 oktober 2012Lees meer >

Mijn vader

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 21.780
Hij is moe. Hij zegt liever niks meer, maar je vermoedt dat niet alles gezegd is. Een bosje grijs haar steekt haast aantrekkelijk boven de dekens uit.…
Wim Hofman31 oktober 2012Lees meer >

Het meisje van toen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 869
Maar van al dat acteren word ik moe en van binnen sloopt het mij. Soms gaat het stukken beter en heb ik er weer alle vertrouwen in. Maar deze stemming blijft nooit lang. En vervolgens ben ik weer terug bij het begin. Voor mij is er geen end aan de zoektocht. Niet zolang ik mezelf niet echt ken.…

MAATJE

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 895
Tot ik weer in bed duik, al ben ik nog helemaal niet moe. Wie dit leest vraagt zich af wat bedoelt hij nou toch. Dat maatje van hem is dat een of ander joch? Nee, zie mijn bureau, daar staat hij op: Mijn computer of zeg maar desktop! 30 november 2013 Joop Bonnemaijers…

Kick

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
Dat doorgaan, energiek, gedreven, positief en enthousiast, als ieder moe, had hij geen last, Hij jogte voor het werk in joggingsbroek zat achter zijn buro de hele dag te bellen, alsof 'k hem nu nog hoor en zijn auto vol paparassen, dozen, ook soort van kantoor.…
Ralameimaar5 februari 2016Lees meer >

Hoe zal mijn woord uw stil bewegen strelen

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.661
- Hoe zal 'k uw leden strelen, ik die treurig ben en, vrezend, in mijn leven slechts de liefde ken voor mijn vreemd eigen-beeld, weerkaatst in moe dood water; ('t beeld der abelen speelt in 't zilver-gele water) - hoe smaakt mijn torve mond de wrange, arme waan dat zijne liefde om uw stil wezen kunne gaan?...…

De Retiese Lént

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
Nog steeds spelen kinderen onder de bloeiende linde, geliefden geven elkaar rendez-vous, ouderen worden niet moe gezapig of fel, onder de dorpsboom woorden te uiten van leven en dood, terwijl de kerkklokken luiden, zoals van oudsher. Kostbare parel, ware oase waar allen zich laven, alom geliefd en gekend: ons Retiese Lént!…

In een rooswolk van verlangen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 714
Hij waakte over mij in bange nachten hield zijn vleugels wakend over mij gespreid hij werd nooit moe op mij te wachten bleef in zorg en kommer mij toegewijd. Hij opende het licht doorheen het duister en kuste mijn tranen tot een lach hij sprak mij moed in zacht gefluister tot ik de zon weer door de wolken zag.…

De nacht dat de lamp uit ging.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 652
nee... een beetje moe, ga vroeg naar bed.. het licht in je bruine ogen is vol vragen maar ik kan je er geen antwoord op geven moet ik zeggen, Lief, ik ben al zo met de toekomst bezig, een toekomst die er niet is..…
janny17 mei 2017Lees meer >

Barbara bekent haar zonden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 642
Bewogen door hebberige handen die mijn Habsburgse borst kneden, word ik het leven moe. Ik hoest, ik hoest. De bezoekingen van kleine mensen storen mijn uitkleden niet. Ik spuug op hen. Diep kerven de koraalkettingen in mijn lijfeigenennek. Ik ben niet Cleopatra, niet de minnares van Caesar.…
Klemen Pisk26 januari 2018Lees meer >

vergane glorie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 772
kijkend in de spiegel ziet hij de jaren die rimpels trekken in zijn hoofd en handen ouder is hij toch dan hij wenst en weten wil spreekt hem de reflectie vergaan is toch de glorie kijk nu toch hoe sjofel geforceerd ook de grandeur van het ooit goddelijke lijf dat hij zo graag verkocht voor deze gigolo oud en moe wiens ogen eens toch…

Zoveel mij zoveel jij

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
toe mij te verwennen je adem je lichaamstaal, je wilt me kennen zachtjes kom ik neer op de grond je handen gewillig rond mijn kont met mijn armen om je heen mijn been verstrengeld om jouw been beginnen we deze hartstochtelijke weg met innigheid zonder uitleg komen we amen tot het hoogte punt en dit is wat jij mij gunt een beetje moe…

Vier eendjes

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
Vier eendjes in ‘t water stoppen niet met gesnater ze kwekken en kwebbelen terwijl ze daar peddelen Eentje zegt: Lucy Zwaan heeft een nieuw verenkleed aan zie ze daar pronken en naar iedereen lonken wat een gedoe wordt die dat niet moe? Nummertje twee zegt versteld heeft ze ‘t je niet verteld?…

september

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 492
Groene bomen groeien niet meer tot aan de blauwe hemel, ze zijn moe vroege herfst laat hun bladeren verkleuren september laat haar eerste tinten zien je wringt je in jouw sociale positie alleen en moeilijk om te vergeten je verdrinkt herinneringen in pijn ons geheugen houdt van natte aarde een stille herfstavond tot wasdom gekomen maakt…
mobar1 september 2024Lees meer >