1878 resultaten.
Winterregen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
357 Buiige neerslag, spetters hebben hun afdruk
nagelaten op het vensterglas waar het vaal licht van
ontwakende zon en mistig ochtendgrijs ook blijven plakken
Het slechte weer met zijn beperkte zichten loopt de hele dag mee.…
De kracht van bomen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
579 Genieten van het moment wanneer een morgenzon
door je schijnt, het ontwakend licht en de prille warmte zal
je met veel liefde ontvangen en ook zal geven aan ieder van ons
Helemaal niet harkerig en stijf, jouw houterig lichaam beweegt vloeiend.…
Wakend licht
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
434 Het is een wonderlijk zicht om hun ontwakend licht ver
weg van dichtbij mee te maken in het donkerte van een sluier
Onlangs heeft men afscheid genomen van de zon bij avondlucht die
zich graag laat vullen of voeden met fonkelingen in klein- en groot formaat.…
Daar is nu de lente
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 Tegelijk ontluikt zachte warme schakering van
groen die een steentje zal bijdragen aan dynamische groei
en jonge energie in de geleidelijk ontwakende natuur maar ook veilig-
heid en harmonie voor ieder wezen, een kalmerend en ontspannend moment nabij.…
In vervoering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 Uitgedrukt voor elk
als ware toonkunstenaar
kleur je het leven
Wanneer voor zonsopgang je
vrije klanken zich voortplanten in de open lucht
waar ze me rust en ontspanning geven op hetzelfde moment
wekken ze allerlei emoties en gevoelens op; een ontwakend sentiment nabij.…
Als het morgenlicht gloort
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
446 Vroege morgenlucht
een wolk drijft weg in de wind
blozende zon schijnt
Hoe zon begint te ontwaken van
waaruit pracht en zacht worden onthuld tegelijk
luister ik naar een kloppend hart badend in zee vol tederheid
Zowaar geprikkeld door dit moois ben ik erg benieuwd voor wat zal komen.…
Langs de rivier
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
496 Bovendien stromen de golven mee op tempo
maat en ritme van langslopende seizoenen: lente, tijd voor
innerlijke schoonmaak en ontwaken, zomer vol passie terwijl stemmen
van melancholie en weemoed vloeien in herfst tot zij zich overgeven aan winterrust.…
Portret van een boom
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
482 Genieten van het moment wanneer een morgenzon
door je schijnt, het ontwakend licht en de prille warmte zal
je met veel liefde ontvangen en ook zal geven aan ieder van ons
Helemaal niet harkerig en stijf, jouw houterig lichaam beweegt vloeiend.…
Zomerzonnewende
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
518 Op de langste dag
zijn je dromen het kortste
over wintertijd
Hoe je ogen in alle zachtheid ontwaken en
hun schoonheid onthullen terwijl ik een hart hoor kloppen
met nieuwe geluiden badend in een zee van geborgen- en tederheid
Wat is het heerlijk ontspannen en rustgevend om nog een poosje naast jou te liggen.…
Vogelgezang
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
560 Aubades drijven als dauw door het
ontwakende landschap, terwijl serenades sterven in een schaduw van vergezicht.
De fluiter spreidt zijn zanglijn
als een sluier van verlangen, een teder lied dat
bloeit op het ritme van de lente.…
De ochtendtrein
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
689 Rails glanzen
vochtig, draden hangen traag— station ademt de stilte van een ontwaken.
Trein schuift het perron uit,
een ademtocht die de ijle lucht doorsnijdt.
Achter glas ontvouwt de dag zich, een trage golf van licht.
Mist rolt op uit de velden, en de dauw fonkelt, een geheime boodschap.
Binnen heerst een gewogen
rust.…
Ge moet chance hebben in alles
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
291 Ge moet chance hebben in uw lijf,
dat pijn u niet te fel zal raken,
dat ge nog kunt en durft ontwaken,
al kraakt de ziel soms oud en stijf.
Ge moet chance hebben met uw volk,
die blijven als de jaren wegen,
die troosten zonder veel verlegen,
hun hart klopt mee — uw levenskolk.…
‘vuurinslagen van genade’
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
290 Morpheus zou verschijnen,
mijn verleden onder de rots
in de beek van eigen bloed
bijzonder raak herleidend;
wraak om bedorven liefde,
als die blijvende thematiek
door vele millennia breiend,
in verweven levensverhalen:
het ontwaken van de dichter.…
De Ontwapenende Lente
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
386 Waar een koele bries
de ochtenden teder laat ontwaken
en de genadeloze koude wederom
gedoemd is om te staken.
Waar vruchten tot rijping komen
aan de toppen van bomen,
leg het oor te luister wanneer
de ontwapenende lente is gekomen.…
Luchtige dromen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
381 Ervaring leidt tot weemoed,
het proeven van jouw leven,
bij elk ontwaken overgeven
aan een nasmaak van bloed.
Om nooit meer weer te keren
zal de jeugd je wreed verlaten
en hard over je zonden praten,
jij kunt je toch niet verweren.…
Ochtengloren.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
128 ; nooit op gehoopt dit knap geschenk te mogen ontvangen
Engelbewaarder lief, je hebt recht op een hoopvolle knalgroene kaars en drie vurige rode rozen
" Laat alles wat ademt in vrede bestaan "
Tevredenheid, dagdromend zo poreuze zin te beleven de simpele geneugten van het Vandaag
Lammetjes, prachtige vogelsoorten en fel getinte vlinders ontwaken…
de laatsten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
94 Een vader heeft zijn zoon gezonden
naar mensen van zijn eigen stam,
als eersten hoorden zij het wonder,
dat hij, als redder, tot hen kwam
Er was geen blij, dankbaar ontwaken,
de vijgenboom bleef dor en dood
Het wonder vulde heel de aarde,
gaf licht en troost in stervensnood
Zeventig volken ingeschakeld,
maar de eersten bleven werkeloos…
Onmacht gevleugeld
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
139 Telkenmale teruggefloten, en toch weer die beweging,
alsof het hart niet luistert naar de grens van zijn beleving
Terug naar die plek waar het zichzelf verliest,
verbonden met iets wat het niet begrijpt of kiest
De vogels ontwaken in de schemer van de nacht,
hun vleugels vol verlangen, hun bestemming ongedacht
De wanhoop sluit de ruimte,…
nooit meer haar lach
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
3.013 zal het zonder haar ontwaken,
mij ooit minder kunnen raken?
Nooit meer een kus,nooit meer haar lach,
alles gaat terug naar die ene dag.
Als verdoofd probeer ik te accepteren,
dat ik het zonder haar moet proberen.…
IN MEMORIAM
gedicht
4.2 met 51 stemmen
32.697 En voor altijd is dit mij bijgebleven:
Hoe zeer veel stiller dood dan slapen is;
Dat het een daaglijks wonder is, te leven,
En elk ontwaken een herrijzenis.
Nu weer hervind ik mij in het gewijde
Seizoen, waar de gevallen blaren zijn
Als het veeg zonlicht van een dood getijde,
En denk: hoelang nog leef ik in die schijn?…
Jij ontsteekt de nacht
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.218 De schemering is de nacht aan het rijpen
als ik ontwaak door een vleug gordijnen tocht
waarna het afscheid nemen van een voldane mug
zich uit in een verwoed krabben over de rug
van mijn hand waarmee ik je adem heb verzocht
het ritme van mijn strelingen aan te grijpen
Een licht ontsnapt van de overloop
nestelt zich in de kartelrand gevlochten…
Solus in aedibus amoris *
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.229 Hier ook gaat om door tijds verstarde nood
Het spel van morgenrood
En dag en nacht en avond in zo glorierijk bewegen,
Dat hier alleen een ziel ontwaken kan en zeggen:
Een uur geleden sloeg de dood!
-----------------------------------------------------
* Alleen in het huis van de liefde…
Genot bindt niet...
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.101 Ons wordt die kracht bewust, bij toverslag,
ontwakend met de kuise liefdegloed,
die heel de schepping leven, tintlen doet,
zo maagdlijk schoon, als d'eerste scheppingsdag,
en in de laaie glans van 't jeugdig bloed
verbeelding zwieren laat gelijk een glorievlag.…
cantate (misty)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
850 stem in het licht
Breekbaar stralend als een satelliet
Een jonge bruid is zij
Die in haar kleed van rook
en blauw schijnsel met de nacht
paart in een eindeloos geven
zij aait de donkere stenen
beelden aan tafels
illusies in het hoofd
zuigt de lucht uit hun longen
om akkoorden en cadensen
hun eerste ademtocht te geven
en kijk
ze ontwaken…
Genot bindt niet...
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.283 Ons wordt die kracht bewust, bij toverslag,
ontwakend met de kuise liefdegloed,
die heel de schepping leven, tintlen doet,
zo maagdlijk schoon, als d'eerste scheppingsdag,
en in de laaien glans van 't jeugdig bloed
verbeelding zwieren laat gelijk een glorievlag.…
spiegelbeeld
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.670 Geniet weer met volle teugen
of is dat misschien gemeen,
schenk me weer de mooie dingen
van zon , en zee en windgeruis,
open mijn gesloten ogen,
geef me weer een eigen thuis,
laat me ontwaken uit mijn dromen
uit de cirkel van ongeloof,
strijk weer glad de diepe plooien
ik hou me niet nog langer doof.…
Het huizeke
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.077 Wat borg het al niet in zijn schoot,
ontwakend leven, nakende dood . . .
Toch, gingen jaren en jaren voorbij
het bleef gespaard, een uit de rij,
het bleef gespaard en staat nog recht,
't voorname geveltje, sterk en hecht.…
VERHUIZEN
netgedicht
2.3 met 23 stemmen
1.509 zoekt smeulend haar weg
koude regen tikt hard
de man ziet niets meer
blikt angstig naar alle kanten
vindt tenslotte tussen 't gras
een gloeiend puntje
dat schuchter verder schuift
telkens dooft - dan weer brandt
de rode stip is verdwenen
slechts vragend duister dringt zich op
de eenzame denker
hoort water klotsen
en stemmen ontwaken…
Mijn kloppend hart
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
621 Ik ontwaak jou fluisterend in je oor
met een kloppend hart
waarbij je mijn bloedstroming hoort.
Blijf maar hier zoals je ligt
je droomt hier mooi in het licht
blijf maar hoe je nu zo ligt.…
Overval in bad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Rook ze ineens niet een zweetgeur
ze dreigde te stikken ’t werd teveel
Handen verdwenen onder ’t water
ze wilde gillen, maar was verstijfd
Een stem fluisterde, houd je snater
ik heb jou immers allang ingelijfd
Tien vingers gleden over haar lijf
vreemd genoeg voelde ze ’t laken
Nog meer dan ik hier nu beschrijf
wilde ze uit deze droom ontwaken…