2000 resultaten.
Deze stad
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
506 De stad waar ik geboren ben
is gebouwd op houten palen
het is een stad met mooie grachten
en duizend vergeten verhalen
Stad van Dappere markten en duiven
rode lichten over wal en canals
stad waar je geen stuiver voor geeft
en dan weer opbloeit en leeft
Als ik slenter langs de singels
staren statige huizen mij aan
mijn oren horen meer talen…
Pinksteren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
465 Geest die spreekt in onze ziel
open hart en oren,
Gij die als een vuur eens viel,
maak ons nieuw, herboren.…
Verlangens versus tevredenheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 Terwijl ‘k met ogen dicht
een plan bedenk:
me lopen zie in ‘t zachte zand,
me vluchten zie in wolkenluchten
mijn oren branding, meeuwen horen
En dan met ogen open
kijk op ‘t hoog vergeelde gras
waarachter heg groene coniferen
erboven ‘t lichte groen van wilgekruin
dat vredig wuift
Op de familie app foto's
uit Italy, Jura, Texel,…
‘a theory of mind’ (geen spijt)
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
455 Soms moeten stemmen schreeuwen
om over eeuwen van ongehoord zijn
aan te komen in de vervreemde oren.
Soms druipen de zinnen van bewezen
formules en wordt zonder scrupules
niet verwezen naar het origineel.
O wee!…
De zon vraagt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
244 Ik tik dit onder geroezemoes, voor mij
klinkt dat als neoklassieke muziek in de oren; brei
van deze woordenbrij een zachte lach voor morgen,
dan zal ik zorgen dat ik weer over die drempel mag.…
De adem van de herfst
netgedicht
1.7 met 12 stemmen
304 Ik adem het vergeten van de zomer in, een stilte die
in mijn oren stroomt en zich vult met het murmelen van vallende bladeren.
Ik loop verder, een stap na stap,
de wereld lijkt te vertragen om mij heen. Mijn
ogen vangen elk detail, elke beweging, en ik ben alleen, en
volledig aanwezig in het moment dat zich langzaam ontvouwt om me heen.…
Rotvarken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
621 Het is voorbij, Ik ben soms weer blij
Ben niet meer op jouw boerderij
Maar in mijn hoofd duik je nog op
Met je verrotte varkenskop
Dan denk ik terug aan toen die tijd
Ik was verwikkeld in een strijd
Was aan het vechten voor mijn plek
Maar gleed steeds uit over jouw drek
Jij, wroeten, knorren, overal schijten
In oren en in staarten bijten…
Pluisje
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
868 een pluisje gedragen op het ritme van de wind
wil in zijn korte pluisjesleven van alles schransen
kijk hoe ondeugend het langs mijn oren komt dansen
op en neer speels strelend langs mijn wangen
het kietelt en het tolt het heeft een duidelijk verlangen
ga weg jij kleine deugniet dat is toch geen fatsoen
jij moet nu heel ander werk gaan doen…
Herinnering aan een schildersdorp
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
4.625 Oren verwarden beloftes met bedrog,
getroffen door bewondering.
Zelfs de grap drong niet tot me door
toen hij zei:
“Mijn oma was gevechtspiloot.
Haar gebit werd in de schroef gezogen,
de ronkende kist stortte in de sloot.”
Opgefokte taal vulde mijn mond,
Klotste door het speeksel.…
Uniek Bestaan
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.322 Wat als ik besluit te verdwijnen
En voor niemands ogen meer zou verschijnen
Wie zou het als eerste merken
Wie zou het het moeilijkste kunnen verwerken
Wat als ik elk persoon in mijn leven
Apart kon nemen en kon horen
Wat voor stempel zij mij zouden geven
In hun gedachten, tussen hun oren
Wat als ik niet had bestaan
Was het hun dan beter…
GESPREK OP HET GRAF VAN WIJLEN DE HERE JOHAN VAN OLDENBARNEVELT
poëzie
3.5 met 26 stemmen
5.333 Oren.
Vr. Wie stopt ‘s Lands Voorspraak hier de mond met deze steen?
K. Eén.
Vr. Mauritius? Wat kon de Landvoogd dus verstoren?
K. Toren.
Vr. Zo heeft hij om verraad hem ‘t leven afgesneên?
K. Neen.
Vr. Was ‘t om de vrijheid dan met kracht op ‘t hert te treden?
K. Reden.
Vr.…
DANKZIJ
hartenkreet
2.9 met 20 stemmen
15.497 het heeft gesmaakt dank u
dankzij u heeft het gesmaakt
het gesprek heeft ons geraakt
de koetjes en kalfjes op afstand
het varken meteen bij de oren
het schaap over de dam gejaagd
mist trekt dicht boven het land
we hebben het woord gehoord
dankzij u de tekst beluisterd
de essentie doet ons wel wat
de liefde op haar blote voeten
moslims christenen…
hemel, hel, leven
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.777 leven
verzonk de toekomst in een kopje bloedrode thee
die gedronken werd als adem van het ongeborene
engelen bedekten de bodem met sneeuw
terwijl een vloot van verliefden
schipbreuk leed in een zee van ijs
toen zij de hemel zochten
of de hel
minstens echter het leven
wij zitten in het café
waar sinds lange tijd
de wijn ons reeds de oren…
Harmonie
gedicht
2.8 met 37 stemmen
14.780 Zo klinkten kwint, octaaf en kwart
en Pythje riep met juichend hart:
'Dit volkje streelt mijn oren!'
Tot ééntje op zijn vingers sloeg,
toen was er even, sneu genoeg,
een dissonant te horen.
---------------------------------
uit: 'Wis en natuurlyriek', 2000.…
writersblock
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 Meteen die angst
van “nu gestopt is nooit meer herbegonnen”
Wat reeds tussen oren zat
zal nu pas echt gaan nesten,
laat zich misschien wel nooit verjagen
tot dat moment van trots en glorie
wanneer de o zo onontbeerlijke spinsels
opnieuw het brakke hoofd bevolken.…
Verborgen kleuren
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.461 Verborgen kleuren
je ziet ze soms tussendoor
Als je opkijkt
Of eigenlijk net daarvoor
Net als de stille tonen
Je hoort ze als je niet luistert
Ze schrijden tegen je oren
Zoals je hardop fluistert
Wegebbende gedachten
Waar je soms nog flarden van vindt
Ergens in je hoofd
Laatst was je nog een kind
Verkleuren de kleuren
Of…
Het pronkstuk
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.297 Het ding heb ik op jouw verzoek bewaard
als aandenken aan je mannelijkheid
Glanzend gepoetst pronkt 't in de kamer
je geest huist erin, je bent niet dood
Vrouwelijke kennissen strelen z'n vormen
dat maakt nogal wat gevoelens bij ze los
Ze hebben je blijkbaar erg goed gekend
ze giechelen; niet voor mijn oren bestemd
halen ze fluisterend herinneringen…
Staaltjes van IJdelheid
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.921 Zo waant zich vaak 't bezopen veulen
Der ezelin een jeugdig paard,
En, zo het de oren en de staart
Slechts weg kan steken of verheulen,
Een hoge prijs van 't strijdros waard.…
Het aards paradijs
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.681 en blaken van zelfvertrouwen
Haak ik bewust af van deze trend
Bewust wil ik mijn handen in de jouwe verstrengelen
En mij laten dragen door jouw liefde
Wil mij volledig binden aan jouw zijde
In jouw schoot voel ik mij geborgen, wil je niet meer kwijt
Die zachte stem, die zoveel warmte en mij lieflijk kan bekoren
Klinkt als muziek in beide oren…
Zelfmedelijden
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.295 Ik sla niet terug
absorbeer elk gevoel
ga onderuit en huil
Ik sla niet terug
ik kan niet winnen
Ik val en ik lig stil
En wacht
Op de wind die gaat waaien
En ik graai naar woorden
Die verloren zijn gegaan
Waardeloos in oren
Van anderen
Van mensen die jagen
En ik maar klagen
Dat het anders moet zijn
Ik weet het ook niet anders…
en de ontmoeting vind plaats
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
717 De Sakura dwarrelde op onze verhitte hoofden en de nachten
waarin wij in oren van anderen fluisterden
vervlogen geruisloos. Door de zuigende rode lichten
op de wolkenkrabbers, omhelsd
speelden we met de schaduwen
van hoge bomen van Yoyogi park
en we dansten als vogels
roken het ontstaan van de lente en
werden weer mens.…
de wereld weer laat razen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
578 als ik
in de spiegel kijk
zie ik net
niet echt
de werkelijkheid
ik ben
met jou verbonden
het spiegelbeeld
kan dat doorgronden
zie mezelf
in jouw perspectief
verdwijn niet zo
mijn lief
als ik
in de bossen loop
zie ik tussen
teer en groen
jouw ogen komen
je donkere haar
je oren
uit het niets geboren
jouw gezicht
gevlochten…
De kleine bedelaarster
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.898 Och, sluit niet uw oren zo koel voor mijn klagen:
De nacht is nabij, en ik bibber van kou;
Mijn moeder is krank van gebrek en van rouw:
Och, geef mij wat brood: ik zal nooit u weer vragen.
Neen, noem mij niet lui, niet vrijpostig en stout;
Ik zou wel zo graag leren breien en spinnen!…
- Het zachte ruisen van de wind -
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
584 niet bezitten de geur van eikenbomen,
de zon in de vroege morgen zien opgaan,
die de huid bleekt en de oren doet horen
als een eenzame kreet, achtergelaten
die zijn eerste adem gaf.…
Automutilatie en spijt
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.045 Twee ogen keken het meisje aan
ze spiegelden enkel maar verwijt
Ze kon zichzelf om de oren slaan
van haar daden had ze nu al spijt
Twee ogen keken het meisje aan
ze drukten enkel radeloosheid uit
In kleine hoekjes blonk wat traan
om haar duchtig gehavende huid
Twee ogen keken het meisje aan
ze getuigden woordloos van pijn
Ze wilde ‘t nu…
Vanuit vrouwenogen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
613 vraag me niet iets
dat ik niet kan sparen
het verleden is gewassen met tranen
(dat liefde schiep)
ik liet je gaan, tot mijn spijt
tussen zee en sterren
met open oren
laat me gaan wat ik voel
met alles wat ik kan, kan ik verstaan
ik weet wat ik doe
vanuit vrouwenogen
laat mij maar gaan
op nectardruppels van de vier seizoenen
fris in…
roerei en champignons
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 stemverheffing deint rode wijn
in pas gevulde glazen
Een donderwolk daalt neer waar
onenigheid blijft hangen in de
zware lucht
De warme lunch wacht koud op
nutteloze borden
Onaangeroerd het roerei en de
champignons
Ogen die vol angst in niet vermoede
verten staren waar een palm van een
hand neerdaalt op tafel die de
polka danst met rode oren…
Tekens ( haibun )
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
575 Oren van mensen, honden, vogels werden bijna zonder onder-
breking achttien uur lang mishandeld. Buiten was het verstikkend
door smerige dampen en clandestiene vuren.
Waarom gedogen wij dit als intussen 64 procent voor een verbod is?…
LIED
poëzie
3.0 met 2 stemmen
3.963 En toen ik dan ontwaakte
Vond ik een nieuw gebed
De klank was in mijn oren
Dier hemelse trompet.
Al wat ik u kan zingen,
Het is maar een klein lied.
Wie kleine engelen horen,
Kennen een ander niet.
Ik weet, God zal nog spreken
Met grotere trompet.
De engelen des hemels
Zijn daartoe neergezet.…
Uit twee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
783 verlokt, een weemoedige vrouw
het opgestoken haar ros en lijf rank van bouw
maar jij kunt altijd langer zonder mij
dan ik, ja ik zonder jou, ja jou
Deze vrouw betekent minder dan nul
blijft een bron van voortdurende zorgen
Zij zwerft als de schaduw van een vogel
over stegen, straten, binnen- en buitenplaatsen
verborgen voor mijn dove oren…