Alle inzendingen over sporen

2616 resultaten.

Sorteren op:

Nauw hoorbaar

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 696
uit de handpalmen begon het blootleggen van je dagdagelijkse leven op ontdekkingstocht uit hoogst intieme relatie die je de adem beneemt wie zaait zal oogsten rijk aan groeikracht voor het eigen karakter omrankt een fonkelend spoor waarin verdriet en vreugde elkaar afwisselen bloesemrood wekt de aarde ontvouwt zich de oogst tussen…

Wolken met een gouden rand

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 573
Ik draag de sporen van 't verleden heel hevig in mijn ziel maar weet weer dat ik zonder schroom opnieuw voor 't leven kniel. De vragen blijven, twijfels ook want er is eb en vloed maar schelpjes langs het levensstrand ze kleuren soms mijn bloed en roerloos blijft verlangen daar waar anders niets meer brandt.…

Spinnenrag

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
Op de beslagen ramen verschijnt nog eenmaal de wasem van mijn stem, één voorjaarbeurt en de kamer maakt zich vrij van stof of spoor in waar mijn schaduw snel verscheen, in aanwezigheid van mij, een tocht die uit geopende vensters verdween, en teloor ging tussen avond en de nacht, ontsnapt in alle standen, benieuwd naar een ander onderkomen…
pama21 januari 2009Lees meer >

Tourniquet

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 502
De wereld werd mij aangeboden als labyrint met gelijke deuren, moeilijke keuzes voor je begint, de extreme linker- en rechterzijde, dien ik het meest te vermijden, door andere deuren kieren geuren, laat me verleiden door haar kleuren, stevig aangedraaid door een tourniquet, traag draaiend, in z’n vaste sporen ingebed, een wenteltrap…
pama11 september 2009Lees meer >

Rijp

gedicht
2.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 7.875
Maar toen ik op haar toe kwam lopen, leek ze zich in lucht te hebben opgelost: de sneeuw was onbetreden; nergens sporen. Er klonk een hoog, zacht fluiten in mijn oren. ----------------------------------- uit: 'De visionair', 1984.…

Vers gedolven lucht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 665
ontstaan er bronnen waarmee men tijd en land wil winnen en oude lagen afgraaft, gestaag beklimt een kind de helling waarboven speelse winden geduldig zand te spinnen staan, slaan vlinders vleugels uit om in de zachte schaduw van een kind een innig lied te zingen over een gedroomde vlucht, ongeduldig, ruisen diepe verlangens een spoor…
pama15 januari 2010Lees meer >

in t`veld

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Over de tijd kunnen wij niet heersen de oneindigheid niet beheersen wachters verdwijnen langzaam in t`veld het licht telt nog de sporen zij kunnen ons volgen vogels fluiten u kunt ze horen Om te kunnen overleven moeten wij delen kunnen geven in`t veld lessen verdwijnen nooit zijn alleen in het onderbewustzijn gegooid de rijmers rijmen…

Milieu nog maar een keer

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 484
En de mens op het verkeerde spoor, zo vaak. Als een trein richting een ravijn. Niks dan brokken, ver- wrongen staal en stof dat omhoog vliegt. En resten geschrokken achterlaat.-…

De Laatste Dans

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
voor de laatste dans trek ik mijn mooiste jurk aan zwierend in de ochtend-dauw in wulps scharlaken je weet immers nooit hoe lang het leven zal zijn want morgen is onzeker kom dans liefste kom samen verlangend in twinkeling van hartsocht innig ons geheim verbond delend in sporen de toekomst dragend blijft onze naam verscholen…
Elinora5 oktober 2010Lees meer >

Vrijheidsbeeld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 691
Zo de aarde naar de einder reikt geploegd, geplooid als groen dooraderd zwaar fluweel dat te luchten werd gelegd een oude boer die peinzende het land bekijkt dat hij bewerkte liefdevol in ’t spoor van voorouders de toekomst van zijn zoon of de kastanjebomen rijk gekroond langs lanen prijken waar een wandelaar zijn hond fluit omdat…

Kleurrijke koepels

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
Beviel Deze stad Per spoor bereikt De kunstfanaat Kanalen. Kerken Kav'aar. Vodka. B'daren Tip: Kerk van de Verlosser op het Bloed en de grafsteen van Tchaikovsky…

Oranje

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.740
Holland grijpt de wapens aan, Om de vijand af te slaan; Plant de leger vanen, En het uitgetogen zwaard Zal de fiere Leeuwstandaard 't Spoor der zege banen. Holland blinkt in 't krijgsgeweer; Holland vlamt op krijgsmans eer; 't Zal zijn haard bevrijden. En de God, die wond'ren doet, Zegent aller brave moed: Hij zal met ons strijden.…

die dag te sterven

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 727
naald na naald in ogen, ontredderd blauw nijptangen in bolle buiken trekken de dood naar lege handen; het geschreeuw waait door onbestaande ramen, vrouw na vrouw niet doodslaan trage messen sluipen door identieke lijfjes; harten op zwarte, naamloze schaduwen, kind na kind uit het stof, uit versteende vleugels uit de sporen…

Woordgeboorte

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
Van onder het dichte wolkendek dat laaghangend tegelijk een deken is waaronder de tijd kruipt als een slak die glimmende sporen achter zich laat glijden perst zich een woord met moeite naar buiten waar het gewikt wordt en eindeloos gewogen uiteindelijk te licht bevonden om zin te geven aan een volzin waarop het zinloos sterft als onzin Kom…

oktober

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 655
nóg zindert zomer door mijn lijf wat niet de herfst verhindert zich al te laten horen met sporen van verkleuring met gras vertrapt door zomergasten met pas ontdekte paden een paddenstoel geeft smoel aan zachte plekjes in het bos waar mos wacht op de warme deken van gevallen blad opdat we zullen weten dat oktober transformeert en…

Sonnet 34

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 639
het stille lauwe water lokt alweer hoor het kirren dat lendenen omsloot zou zij nog komen waden in de nacht sporen strelen reflectie van de maan wenkend, jij op avances in wilt gaan luister het zachte zingen van haar pracht?…

Aan het zicht onttrokken

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Er is: geen weg, geen pad, enkel een spoor. In de bodem van mijn bestaan, ben Jij de grond die mij draagt. Aan het zicht onttrokken, door de opwaartse blik. Groen als gras ben ik. Zo aan het begin van het begin. De diepte kan ik niet zien. Jij die mij weet te ont-roeren. Jij die je aan mij ont-hult. Ik koester Jou.…

In een sprakeloos troosten

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 586
wij lopen in een zon die zonder woorden schijnt voelbaar is de diepe pijn in de koude vingers van je hand lijken te verdwalen in de openheid van strand waar golven onze sporen halen in het verbreken van de band wij zijn gaan zitten op het zand in een sprakeloos troosten scheren meeuwen sierlijk over schreeuwend naar het land zacht…
wil melker1 oktober 2014Lees meer >

Waar tijd de zeilen slijt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 416
van voorheen waar tijd de zeilen slijt en windhandel vooruitgang brengt voor kooplui land en continent ook vogels broedend op het oude akkerland oppers met gedroogde tarwe in het zonne-uur bij de scheefgezakte hooibergschuur waar ploegen wolken stof doen waaien achter twee robuuste zeeuwse paarden onvermoeibaar stappend in het rechte spoor…
wil melker11 augustus 2015Lees meer >

Kinderparadijs

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
Nergens vindt men in hen de sporen die de oproep tot eenheid verstomt. Kinderen van deze wereld; hen maakt het niet uit. Hun spreken in vele talen sluit wederzijds begrip niet uit. Op welke plaats de aarde hen draagt, en hij hen plaatst onder de zon. Nooit wordt er geklaagd over wat het levenslot voor hen verzon.…

Een leeg huis

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 647
Op de tast blinde sporen. Een familie voorgoed voor het nageslacht verloren. Frank en vrij, maar angstig desolaat, drukt de pressie van 'Mein Kampf' dat niet in de boekenkast staat. Spinoza en Thora zullen een uitzichtloos wachten niet meer overleven; en nimmer meer door de familie worden gelezen.…

Spiegelbeeld

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 594
Nu weet ik dat het leven door mij heen is gegaan en dat het lichaam de sporen toont. Mijn weggezakte, eens zo heldere blauwe ogen, worden nog eens extra weggestopt door de ruige ragebollen, mijn wenkbrauwen, die alle kanten op springen.…

Levenshonger

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
verwachtingen waarvan we zijn doordrongen, om elke vezel te verleiden tot het bloed druist door de longen uit het uurwerk van de ziel, komt de tijd voor wie de tijd is gekomen, het vorige is al bijgezet, wordt het jaar opnieuw in kaart gebracht, om weg en doel te laten samensmelten, in de revisie van het hart lijkt ieder jonger oude sporen…
Pama2 januari 2017Lees meer >

In het Molenpad

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
Die blik zal me altijd mogen fascineren sleept sporen in ‘t stof als een signatuur, etst zich in mijn geest, een wiegend figuur dat me als vanzelf doet aspireren, nee! jágend maakt naar die hitte weder.…
Splinter19 januari 2017Lees meer >

vrijheid vraagt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 660
vrijheid vraagt herinnering aan wat mensen geven het kostbaarste zelf in strijd en opoffering om van vrij zijn van generatie op generatie het erfgoed door te geven vrijheid vraagt werken met en op het spoor van gisteren naar morgen aan respect en ruimte voor geluk van een ander opdat die zijn mag wie en wat hij is vrijheid vraagt verzoening…

Zaag

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 943
En laat geen sporen na. Ze zullen je vergeten. Je was slechts een les in zelfrespect.…

Aan de kust

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
zee die het leven mij heeft gegeven zolang ik haar, perfect in licht geschreven of in levenden lijve van dichtbij mee mag maken, een minuut of tien, een halve dag gelukkig met wat wordt gegund, gegeven, even vanuit het hier en nu naar daar en oneindigheid langs alle (on)mogelijkheden te mogen zweven mijn hoof vol, als gedrogeerd, één spoor…
Noble Steed30 september 2017Lees meer >

Narcistische spiegeling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Hoe schoon is glans van je eigen weerschijn In immer zwijgend water of spiegelglas Daar waar geen spoor van rimpeling kan zijn ’t Anonieme, waar nooit zelfreflectie was Nergens spiegelt men beter dan in oppervlak Glanzend beschenen door stralende zon Pas dan voelt men zich werkelijk op ‘t gemak Gestreeld door zelfzucht als een warmtebron…

Langs de wegkant

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.344
Langs de wegkant de sporen van je banden, het verhaal afgesloten, de fotograaf wil plaatjes als beloning voor de dag, zijn licht spiegelt in de ruiten, draaft maar door, je komt het tegen in de plassen op het hek, de dood te lezen in de trekken op je gezicht.…
Frans Budé12 januari 2018Lees meer >

In memoriam

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 856
maar over is het lijden blijvend zijn jouw poëmen en ik ben blij dat ik eens jouw tedere stem heb horen klinken als in een lemen hut met een open haard je raakte de essentie de grijze bard in jou vol ongekende dimensie bedankt voor jouw rijke sporen maar je bent ons nog veel en veel meer waard.…