1980 resultaten.
Het bestaan van een oceaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 en de mens zijn ondergeschiktheid moet bekennen
zeker, het leven daagt ons uit tot grootse zaken
ieder zou van zijn bestaan een leven kunnen maken
Doch, zoals men weet, is de weg ongewis
ook al stapelt men waarheid op waarheid,
inzicht op inzicht, wetenschap op wetenschap
en proberen mystici ons te begeleiden naar een geheel
om bergen en dalen…
gedenkt Satyr; LGW III
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
360 mee
op vrije lucht- en geestverplaatsingen
weerkaatsingen van perfectionistische
percussionisten op hart en verlangen
geblazen gezangen in illusionistentaal
de tonaal afgebeukte zaal horizontalig
badend in liefdeszweet achterlatend
alles valt van boven schuin te bezien
als spoken woorden uit het verleden
in geslagen poëzie op horenden dalen…
Amulet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
663 Verpieter je in een dal
tussen bergen van afweer
of verkleum je boven op een berg
omdat daar verder niemand is
en de terugkeer onmogelijk lijkt?
Zoek je op de schroothopen en de
vuilnisbelten naar een teken van leven?
Dool je met een duikboot van oceaan naar oceaan?…
Het gras is blauw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
599 Het water stroomt terug
het dal ligt nu hoog
vlak zijn alle bergen
niets is dat ik loog
ik voel me senang
denk niet meer aan jou
de hemel is groen
en het gras hemelsblauw
Hoe kunnen mijn hart
en mijn ziel dit verteren
zonder die lifeline
die ons nu nog bindt
hoelang houdt die stand
ondanks alle zorgen
tot het einde waarvan we…
op de kop tussen dopheide
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
422 wezen
doorweekt en zwart
afgebrand
Thor vermorzelen moest
als hij ’n hamer had
was hij gaan slapen
maar op handen en voeten
zou hij zwerven
dolend door de dagen
en doodde de nachten
in de galerijen
waar
als ’n leeuw in de luwte
’n nieuwe lotsbestemming
wachtte
om weer los te laten
en verder te gaan
tijgerend nu
door ’t dal…
Fieremei
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 Langs bossen, heuvels, vlakte, dal
zwaait hij zijn groene hoed met zwier.
Kristallen hymnes stijgen al,
zijn groet weerklinkt in zonlicht hier.
Met vlammen goud, die nooit vergaan,
kleurt hij de dag in lentegloed.
Hij lacht – het leven lacht spontaan,
vol bloemen, zon en overvloed.…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 Papieren slaan tegen het plafond,
dalen neer op zijn schouders.
Buiten buigt een jonge boom
verder dan hij kan dragen.
Er kraakt iets dat niet terugveert.
Hij zakt door zijn knieën
tussen glasscherven en tocht.
Aan de andere kant
zegt zijn moeder zijn naam
alsof ze hem vasthoudt
aan iets dat nog niet is weggevlogen.…
Depressie ...
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.301 schatten
hoe het tot in je ziel raakt
't is ook niet in woorden te vatten
Het woord zelf komt uit het Frans
de omschrijving valt niet goed te geven
maar het brengt je wel uit balans
en nare gedachten tot leven
Invoelen hoe zoiets ontstaat
is eigenlijk voor een leek onmogelijk
ik denk dat je af en toe door 'n hel gaat
met pieken en dalen…
Voorjaarsliedje
poëzie
3.2 met 22 stemmen
2.980 Lente lacht in onze dalen!
’k Durf niet treden in mijn hof,
Vol van geuren, kleuren, stralen,
Zonder liedeke van lof.
Met de takken, met de knoppen,
Lopen al de meisjes uit,
En de jonge boezems kloppen
Voor de milde Lentebruid.…
Voorjaarsliedje
poëzie
3.2 met 20 stemmen
3.461 Lente lacht in onze dalen!
’k Durf niet treden in mijn hof,
Vol van geuren, kleuren, stralen,
Zonder liedeke van lof.
Met de takken, met de knoppen,
Lopen al de meisjes uit,
En de jonge boezems kloppen
Voor de milde Lentebruid.…
Nachtval oorlog 7-9
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.180 De nevels van het zwijgen
dalen op de huid van de soldaat.
Liggend een steenworp van de dood
worden levens langzaam rood
Geuren van buit breiden zich uit
als blijvend kwaad.
8. Morgen
Hij moet wel aarzelen in de armen
van de ochtend nu het warme
mottenwitte licht gaat liggen
op de heide.…
Lente
poëzie
3.4 met 5 stemmen
4.696 Uw zilvertoon,
Langs alle heuvlen, alle dalen,
Zou ik uw smeltend lied herhalen,
Zo vol, zo schoon!
Ik prees die God in mijn gezangen,
Die veld en woud
Weer 't groene kleed heeft omgehangen
Na zoveel maanden van verlangen
Zo blijde aanschouwd.…
Tijd voor een gedicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.882 Tijd voor je gezicht dat mijn baan bepaalde
hoe je gericht door mijn buskruit maalde
van mijn lach naar mijn oor het mes doorhaalde
Ik schrijf niet uit verdriet maar ik kan het niet laten
inktwolken aan te stippen tot zwarte gaten
je naam zuur te laten druppelen op zompige straten
De blik in je ogen doet de zon op mijn ziel dalen
tot je licht…
Tijd voor een Gedicht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.973 Tijd voor je gezicht dat mijn baan bepaalde
hoe je gericht door mijn buskruit maalde
van mijn lach naar mijn oor het mes doorhaalde
Ik schrijf niet uit verdriet maar ik kan het niet laten
inktwolken aan te stippen tot zwarte gaten
je naam zuur te laten druppelen op zompige straten
De blik in je ogen doet de zon op mijn ziel dalen
tot je licht…
onsterfelijk tehuis
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
784 fee
ons in verkwikkend dromen kust
we zweven dan tesamen
over wonderlijke vlakten
vol van kleur
luisteren naar geluiden
van de gouden lier
en mogen ruiken
aan een zalige fleur
onze vingers stralen
teder licht naar elkaar
onze lippen bevruchten
het heelal met schone
engelen verhalen
weet mij te volgen
laat ons nimmer meer dalen…
Toen bliezen de poortwachters op gouden horens
poëzie
3.5 met 8 stemmen
3.156 De wereld was een blauwe en witte zale,
daar stond een sneeuwbed tintelsneeuw midde' in,
uw goudhoofd naar zwaanveren ging te dalen -
lachende laagt ge, over het veld, handblanke, blanktande, trantele koningin.
------------------------------------------------------------------
trantel - tintelend-fris…
Rots in de branding
hartenkreet
3.1 met 82 stemmen
17.307 Een dal is nooit te diep
Pas als je hebt gevoeld
Hoe diep je als mens kunt zinken
En wat er wordt bedoeld
Als muziek niet meer mag klinken
Hoe leeg je leven kan zijn
Zonder liefde, emotie en gevoel
Achteraf doet het veel pijn
Als je beseft dat je hebt geleefd zonder doel
Agressie, prikkelbaar en oneerlijk
ben ik geweest, 2 jaar lang…
De toekomst in warm bevrijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.439 tafel
en dan was het even
of het leven even weer
wat mooier leek
maar koud en ongezellig
waren de nachten
waarin het vuur van harte
op zich liet wachten
nu regent de hemel tranen
en toch koud is het niet
na zoveel jaren dat ik
los laat dit oud verdriet
een wolk van bladeren
waait in cirkels
tot luwte hen dans
doet dalen…
Klacht
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.692 Maar onze strijd stuurt zijn echo's aan bergen en dalen!
En roept hem weer, als het blaast tot de aanval,
Als wij klimmen tot het licht op de bergen,
Dan dreunt zijn gebeente van vreugde!
En mijn ziel vecht met de voorsten -
Maar hij is gestorven!…
STOMEN
poëzie
3.6 met 18 stemmen
5.996 Aangevuld de dalen!
Bergen omgehakt!
‘k Ga een theeblad halen
Van Chinees verlakt.
Gloeit het vuurtje lekker?
Raast je water, maat?
Voort maar met de trekker,
Die me vliegen laat!
Stomen, stomen, stomen!
Kerel! ben je gek?
‘k Ben al aangekomen,
Eer ik nog vertrek.…
Ik weet, ik word naar ’s afgronds rand
poëzie
2.7 met 15 stemmen
2.875 En toch, weerhoud de vloed om weer
En telkens weer naar ’t strand te keren –
Ik kan niet mijn gedachten weren
Steeds af te dalen naar ’t Weleer.
En zo ook dát me in ’t eind verzwond,
Wat had mij ’t leven nog voor waarde?
‘k Boog lijdensmoede ’t hoofd ter aarde
En stierf in die onzal’ge stond.…
Stemmingswisselingen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.929 Je leeft met hoge pieken en diepe dalen en kan moeilijk met emoties omgaan.
De naam Borderline zal in de toekomst verdwijnen, men zal dan spreken van een emotieregulatiestoornis.
Een hele verbetering voor mij en mijn lotgenoten.…
Sjamanistisch
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 Aangekomen bij het laatste dal knielt Mekka
voor hem neer, een tempel met modeboeken
verwijst naar reizen of kreperen. De Turkse
vrouw bindt vijgen aan zijn heupen, terwijl
ze lacht wordt Gulliver een Marco Polo op
zoek naar de voedzame tepel, de aarde is
een grote borst.…
Maannacht
poëzie
3.6 met 18 stemmen
6.559 haar borsten rijzen en dalen;
zij slaapt, zij denkt nu alleen
in haar dromen aan het geluk;
hoe vredig haar ademhalen:
zij weet niets van de nood
van ons schip, zij hoort
de seinen niet gillen
noch het angstige fluiten
driemaal, als een signaal
van de dood.
gun mij nog twee uren slaap,
ik kán zo niet blijven waken.…
Belgie bovenal
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.829 Hoge bomen,
blijde stromen,
duin en zee, en berg en dal;
werklijkheid der zoetste dromen:
Belgie, Belgie bovenal!
Over vlas en koren,
hoeve en lindetop,
schiet een spitse toren
scherp ten hemel op:
Bijlen, zagen,
hamerslagen,
weefgetouwen, vlegelval;
en, na 't werk, de kermisdagen,
Belgie's dorpen bovenal!…
ijspegels aan de zon
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.177 lichaam al te vaak
maar mijn geest nog nooit gevangen
je warme zoen bevroor ineens op mijn wang
je trachtte zenuwachtig nog iets te zeggen
ik mompelde terloops
ik blijf niet meer lang
je hebt bewezen dat een lezing
lang kan duren
het openluchtspel
heb ik maar bijeen gedicht
terugkeer uit het hooggebergte
vestig ik me nu maar in het dal…
Uit de serie: Herdenking kamp Ravensbruck III ; Pourquoi pas?
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.011 Alles versneeuwde in mijn hart er was geen zalige weide
onder het koele dal met boven in mijn kruin een hemel.
Toen we terugkwamen woonden anderen in ons huis.…
Vergeten dromen
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.206 Ik vlieg over hoge bergen en diepe dalen
Richting allerlei mooie nieuwe verhalen.
Ik lach en huil tegelijk van het pure geluk,
Mijn energie is oneindig en kan niet stuk.
Mijn woorden verdampen in de atmosfeer,
De zinnen verwaaien zo maar keer op keer.
Mijn fantasie slaat zomaar helemaal op tilt,
Het is mooi, sereen,puur, woest en wild.…
Waarom
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.519 Als na de kalme zomernacht
Mijn voet bij ’t liefelijk ochtendblozen
Door veld en weiden om gaat dolen
En soms, vermoeid van ’t rusteloos dwalen,
De onbestemde tred verzacht,
Dan boeien fris ontloken rozen
En hemelsblauwe veldviolen
En witte leliën der dalen
Het meest mijn boezem door haar pracht.…
moeder en kind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.391 Zij ging vooral met hem,
dit kind,
door diepe dalen.
Dan zò van deze band
te verhalen,
de twijfels, de strijd,
maar daar dan toch
altijd haar
liefde,vertrouwen
waarvoor
immense dankbaarheid.
Dit vandaag te laten weten,
zij hebben elkaar nooit
iets verweten.…