2226 resultaten.
Langs zomervelden
poëzie
4.0 met 10 stemmen
1.957 Langs zomervelden wil ik zwerven,
waar hemelreine liedren zingen,
die tot de grond des harten dringen,
langs zomervelden, waar het koren
goudglanzig deint in wijde golven,
vol kollen, in die zee verloren,
roodlachend nu, dan weer bedolven.…
Moeizaam op zoek........
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 herinneringen
mijn verdriet proeft als een bittere pil
die wrange smaak verpest mijn hele zijn
misschien moet ik mij laten vallen in dat zwarte gat
waar een kettingreactie van verkropte emoties
hun eigen verhaal kunnen leven
en waar uiteindelijk alle leed en verdriet verdwijnen
en plaats maken voor het felle verlossende licht
en het zoete des…
Zachte dagen
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.399 schaduwlanen koel
In kalme schemer mijmervol
Zich allerwegen oop'nen; nu het riet
In fluisterbeving zoetlijk neigt,
De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt',
De vijver zelf in roerloosheid gestrekt
Zijn lange waat'ren rekt,
Gesust door stille zomerzoelt';
Nu 't donk'rend luchtblauw in de avond prijkt
Met milde sterrentooi,
En 't slepend gaan des…
Parijs 5, 2 rue de Latran
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
757 Hij slaat linksaf, houdt in,
dan rechtsaf, rue des Écoles,
nog steeds telefonerend
etalages bekijkend
met dure overhemden,
die moeten passen bij zijn witte jas,
blauwe sjaal en grijze haardos,
ons houvast in de verte.
Hij loopt maar door. Zijn gezicht
hebben we niet gezien.
Opeens is hij verdwenen.
Auguste! Waar is hij?…
Het lied van de liefde (2)
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
890 zeven
mensen mensen wat mag je wensen
de benen verstijven
de buik zo belegen rond
waarin duistere pijnen verblijven
en
is de geest niet aan eeuwigheid toe
ik vraag me dat af met gal in de mond
niet dat ik steigerplanken verzamel
ook die zijn ruig behaard met splinters
gekromd getuigen zij van zware lasten
niet aanlokkelijk in de koude des…
KUNST MINNEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
574 Hoe aandachtiger ik bekijk alles
des te meer gaat spreken alles
tot zelfs het kleinste en meest
verborgene toe op het doek.
Tenslotte wordt mijn blik het meest
verrijkt door wat is op het doek
onopvallend en op de achtergrond.
Meer en meer ga ik voelen wat
de schilder voelde in de grond
van zijn hart bij het werken hieraan.…
Mann'tje, onbenoemelijk van wanbegrip
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.358 Kom, wees waarachtig man en waarlijk eerlijk
Kom uit voor uw vermaledijde streken
Lafhart'ge, die niets zijt als een indringend
In 't allerheiligste der heilgen, zeerlijk
Vertoornd op u, klein katertje dat zingend
Des nachts op 't dak zit in miauwend preken.
-------------------------------------------
Redactie:
Rond 1894 schreef…
Mijn "engeltje"
hartenkreet
2.3 met 22 stemmen
2.098 Jij bent mijn engel des leven
aan wie ik ooit,
zelf,
het leven heb mogen geven.…
Castigat ridendo mores.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 samengevoegd tot grootste gemene deler,
met de nadruk op gemeen
waar ambtenaren als vuile dieven nu hun kans schoon zagen,
formulieren rondstrooiend met als aanhef: - in naam der koningin-
onderwijl achtendertig euro eisend
komop zeg, mij maak je niet gek,
met vijfenzestig jaar ervaring in diverse disciplines:
het diploma van de Universiteit Des…
Duivelen wijsheid
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.136 De eis des tijds
Is: Concurreer, om 't even op wat wijs.…
ZACHTE DAGEN.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
932 schaduwlanen koel
In kalme schemer mijmervol
Zich allerwegen oop'nen; nu het riet
In fluisterbeving zoetlijk neigt,
De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt',
De vijver zelf in roerloosheid gestrekt
Zijn lange waat'ren rekt,
Gesust door stille zomerzoelt';
Nu 't donk'rend luchtblauw in de avond prijkt
Met milde starrentooi,
En 't slepend gaan des…
De vroege graven.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.172 's Mei's ontwaken spreidt alleen nog meer bekoorlijkheên ten toon,
Wen de dauw, als licht zo helder, uit zijn blonde lokken vloeit,
En hij, zacht en jeugdig blozend, naar de top des heuvels spoeit.
O gij Ed'len, om wier sterven nog mijn oog zo dikwerf weent,
Ernstig mosdekt reeds de rustplaats van uw sluimerend gebeent'!…
Nazomer
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
805 mensen naar het werk,de kinderen aan school afgezet
iedereen heeft zijn taak met vernieuwde energie hernomen
mooie zomerdagen laten nog even van het verlof dromen
en de tuinstoelen op het terras zijn 's avonds druk bezet
tot de zon ondergaat wordt het genieten van de nazomerdagen
al wordt de herfst stilaan merkbaar in de sierheesters en bomen
des…
Amsterdams wapen 1841
poëzie
4.0 met 1 stemmen
942 't Bleef uit, schoon 't Voorgeslacht in d' oude Doelen smulde;
't Bleef uit, schoon 't honderdmaal gediend werd van advies;
Ofschoon de geest des tijds van koen verkeerde in kies;
Ofschoon Napoleon mijn wens bijna vervulde.
'k Hoop in mijn wanhoop nog: de Raad beraadslaagt weer!…
Marco Ambizioso
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
757 Des te meer ontwikkel je
een wonderlijk spiccato.
Doorgaans valt een viola niet op.
Blazers weten van zich af te bijten.
Jij beroemt je op Klee: die kwam
met kleuren die blazers vertederen!
Lege cadenzen vul jij met warmte.
Moeilijke hoeken omspeel je met zwier.…
Waardevol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Al hebben we soms geen ogen,
we horen des te meer,
hoe gezonde mensen kunnen kijven.
Elkaar soms naar het leven staan,
al mankeert er niets aan hun mooie lijven.
Wij veroverden een plaatsje
in deze maatschappij
en willen dit zo houden.
Verdrijf ons niet…
Omwille van een tekort aan geld.
Wij horen erbij...…
kon ik maar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
188 tussen gezond verstand
en menseigen gekte
zal ik nooit
zwijgend leven kunnen
dus gooi ik mij
tegen de steilste bergen op
om de kop
van elk godsbeeld
schoon te schrobben
tot het bloedt
het bloed
onder de nagels vandaan
over vingertoppen stromend
in de palmen staan
blijvend, klevend aan
handen vol spijt
maar het is de tand des…
Het oude huis
poëzie
3.2 met 5 stemmen
3.140 Het oude, dat van menigeen
De erinring had bewaard,
Die nimmer hier zal binnentreên,
Vreemd aan des vreemden haard....
Ja, keren wou ik, zo het mocht.
Naar de eerste, lieve kluis,
Met halfsteens muur, vol tocht en vocht
En knabbelend gespuis!…
VIJF EN TWINTIG JAREN
poëzie
3.6 met 28 stemmen
7.425 .
---------------------------------------------------------------
Zoete boorden des Amstels! gij deed ze herleven.…
Gustav Mahler
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Gustav Mahler
(7 juli 1860 - 18 mei 1911)
In het geboortejaar
van de Max Havelaar
zag in Bohemen Gustav Mahler
vooreerst het levenslicht
Als tweede kind van dertien
verhuisden ze naar Iglau
een garnizoensplaats in Moravia
Het militaire klankvertoon
speelde hij als kleuter na
van vier, op zijn harmonica
Des Knaben Wunderhorn…
HOE ANDERS IS HET INDISCH LICHT
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.503 hopen
op een sprankje Indisch licht
ze zagen maar geloofden
hun eigen ogen niet
wat een bleke spriet
bedekte meisjeshoofden
keken om naar mijn gezicht
op de foto met dat stel
in het felle Indisch licht
zonder iets te vrezen
Jakarta, avondspits
besefte in een flits
toen ik begon te lezen
tegenover me, zo dicht-
bij: het Marriott hotel…
doukipudonktan zegt mijn lief
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
594 zij opstond niet omdat het haar niet geriefde
eerder om zich te kleden wegens een knoop
en wel die van mogelijk vlak en goedkoop
waarbij ze mij nog in tal van toonaarden geliefde
ze vertrok schielijk per vliegende schotel
wel na met vet linkse oogopslag innig tongen
waarbij ze sprak wat voelt het nu uitgezongen
maar dubbel dus eigenlijk hotel-de-botel…
Petri tranen
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.271 O ijver blind die u niet liet bestieren
Maar roekeloos deed treden mijne voet
In dit gewest, waar mijnes Here bloed
Wordt na getracht van dees verwoede dieren!
O tonge die mijn tong tot leugen dreeft!
O hanen-kraai waardoor mij ‘t herte beeft!
Wat troost kon gij mij troosteloos verlenen?…
In de blanke lonken*
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.305 zij leefde en
lonkte zij
en ik zelve beefde en
lonkte op haar
peinzend dat ik leefde
nauwelijks maar
peisde dat ik daar zat
daar omhoog
waar die sterre klaar zat
voor mijn oog
(verre verre verre
weg van hier)
dat ik hoorde weemlen
ongehoord
‘t zingen van de heemlen
altijd voort
dat ik hoorde weemlen
‘t luide akkoord
‘t zinggeluid des…
Weer gaat het vege licht der asters bloeien
poëzie
3.7 met 20 stemmen
3.206 - Ik, in wiens hand de zoele vruchten wogen
maar wie de zoen ontzegd werd van de beet;
die, naar 'k u weet, o herfstig mededogen,
me des te allèner weet;
eeuwige maaier, ik, die sneed het koren
maar nimmer voor zich-zelf de garve bond;
eindloze vaarder in zijn vochte voren
die nooit de haven vond:
weer naêrt een herfst; en weer naêrt…
WAAR HET MEESTE WORDT GELEDEN
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.709 Daar buigt ook ’t twijflend hoofd
Des fiere mans zich neer met staamlende gebeden; –
Geen moeder die niet bidt en in haar God gelooft!
Aan ’t kinderziekbed, Heer! daar worstlen in de harten
Gedachten, waar het hart voor week wordt, of voor breekt.…
DOLCE FAR NIENTE
poëzie
3.0 met 24 stemmen
3.186 ’t Is heerlijk in dees vrije lucht,
In ’t grensloos wolkgebied.’
Maar ik – ik lig in Hollands duin,
Zo goed in ’t lauwe zand.
En naast mij zit een blozend kind,
Een aardig kind van ’t strand...…
Meelijwekkend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
933 Z'n slaapplaats is een uienbed,
dat hem des nachts aan 't huilen zet.
Z'n vrouw verschaft 'm geen genot
en geeft hem zelfs een klaagverbod.
Ze is bijzonder dominant.
Dat merk je aan het boertje, want
het antwoordt steevast op de vragen,
hoe 't met 'm gaat: 'Ik mag niet klagen.'…
Zalige dood der kinderen
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.153 Zij sterven onbelast van wrevelige* daad,
Des werelds ijdelheid en heeft ze niet besmettet.
Haar lichaam in de rust wel vroege werd gezettet,
De ziel van waar ze kwam terstond weer henen gaat,
Zij zien van Godes Zoon het minnelijk gelaat,
Ontbonden van wat hier de zaligheid belettet.…
HART EN LAND
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.759 Ik zong van dood en leven,
Van liefdes rijke nood:
Des harten tederste ademhaal,
Hij werd verstaanbaar in uw taal.
Al dieper zoeter wonder
Fluistert uw stem mij voor...
Laat mij niet sterven zonder
Uw levenwekkend koor!
De wind die in uw lover luwt,
Is 't afscheid dat mijn hart niet schuwt.…