Alle inzendingen over verdreven

269 resultaten.

Sorteren op:

Levendood

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 793
Stel dat ik me iets herinneren kon van de tijd voor ik werd geboren toen ‘k beschermd en aangenaam volgroeide in het moederlichaam en niets m’n drijven kon verstoren Maar al wat ik had raakte ik kwijt ik werd door de natuur verdreven mijn angst werd allereerst gebaard en nadat m’n wegen waren geklaard ademde ik schreeuwende het leven…

ommekeer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 816
met de nevel kwam de twijfel die werd langzaam verdreven door verlangen naar de natuur en het samenzijn zo stil was het die ochtend dat de twee jonge mensen nauwelijks spraken tijdens het verlaten van de stad daar in een wagenspoor liep hij links en zij rechts lachend door de bladeren maar op het jagerspad dicht onder het lover vonden…
erik8 februari 2006Lees meer >

Bandiagara

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
De Dogon verdreven hen en deze akkerbouwers legden tuintjes aan op die verschroeiende hoogten. Ze geloofden in de geesten van de voorouders en natuurkrachten, tovenaars en heksen en Ama was hun oppergod. Nu zijn ze afgezakt naar beneden, waar ik met hen van gierstbier heb genoten, een filmploeg bekeken, die naar de toppen wilde.…

Grauwheid van het bestaan.

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 954
ik zag 't vandaag opnieuw de grauwe onzekerheid van 't bestaan omlijst door storm en regen door oorlogen van huis verdreven in een tentenkamp gepropt waar uitzicht op een nieuwe toekomst aanwezigen wat hoop doet geven hopelijk is 't verblijf hier voor hen maar voor een korte tijd al lijkt hun eigen tijdsbegrip door de oorlogsellende…
Leonardo21 december 2015Lees meer >

ochtend pauzering

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 672
die voor me opdoemen zoals de mist van staar zich opnieuw lenst naar het werkelijk ervaren mede-dichters, velerlei namen samen op weg, zoals het tuig het zeil en mast gebeuren het roer beminnen naar de vrijheid die we dán toch als enkeling trachten te beschrijven - weliswaar met woorden uit hetzelfde alfabet gedreven, doch ook verdreven…
elze28 september 2019Lees meer >

Grauwe kiekendief

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
jagen, zweven het is geen leven ik word verdreven ontevreden zonnepanelen daar beneden geven hinder altijd minder open veld om te jagen alle dagen. ik ben beschermd, sta op de rode lijst wat koop ik ervoor ze gaan maar door zeg die zonneparken zitten me steeds weer in de weg.…

TRAUMA

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
zogeheten prooi- shock Indien belaagd door supersnelle Predators; panters die graag roven Impala's lijken te bevriezen Barmhartig dit totaal verdoven Pijn doet het dan niet te verliezen Het DIER lijkt dood, maar komt tot leven Gaat ademhalen, staan, schudt schrikken Weer van zich af, als zijn belager Gestoord wordt en nu zelf verdreven…

Winterkou

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 255
De winter heeft dit jaar al vroeg De herfst verdreven. Bittre kou heerst alom, Vrees we ’n koude winter gaan beleven. Gevallen blad zit vastgevroren Aan de bevroren grond. De verwarming brandt volop, ’s Nachts ’n elektrische onderdeken, Of ’n warme kruik mee naar bed.…
Joris Olivier22 november 2025Lees meer >

Berusting in Hoedanigheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 356
Niet omdat het is verdreven, maar omdat het niets meer te eisen heeft. In die verstilde berusting vind ik troost — niet te koop, niet te bewijzen. Een plek om op te rusten, waar zelfbeschikking zich toont als waardigheid.…

Gesluierd Naakt

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.049
van vezels Stof en gestalte vielen samen In de ronde, reine welving van de heup De korrel van het vel De weke weelde Wenkt mijn tintelende vingertop Mijn blik dolt en doolt en tolt Versplintert radeloos op dat naakt Dat ik uiteindelijk uitlas in één adem Lonken wordt begeren Zoals ik de preutse, prille Eva betrap Uit haar lusthof verdreven…
Wim Veen27 maart 2005Lees meer >

gevangenis van verdriet

hartenkreet
3.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.000
Ik zit vast in een gevangenis van pijn een plaats gevoed door angst en verdriet waar het goede verdreven is, een braakliggend terrein alleen in mijn hoofd heerst de stilte nog niet Onhoorbare kreten galmen eindeloos na de zon vervaagt, kleuren verbleken rondom is de diepte, overal waar ik ga de herinnering is mijn eeuwig litteken Gezocht en…

film

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.602
enige resultaat een nog indringender beleven van deze fatale beelden keer op keer ga ik de confrontatie aan, de ene keer in gelatenheid, dan weer met gebalde vuisten van woede het was een leven dat slechts zo kort leven mocht zijn, als flarden nevel, de stille getuigen van een kille nacht die enige tijd later vervagen en ruw verdreven…
tejo17 januari 2003Lees meer >

film

hartenkreet
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.459
enige resultaat een nog indringender beleven van deze fatale beelden keer op keer ga ik de confrontatie aan, de ene keer in gelatenheid, dan weer met gebalde vuisten van woede het was een leven dat slechts zo kort leven mocht zijn, als flarden nevel, de stille getuigen van een kille nacht die enige tijd later vervagen en ruw verdreven…
tejo18 januari 2003Lees meer >

foto's

gedicht
4.2 met 96 stemmen aantal keer bekeken 33.426
schoenen uit en op mijn sokken kroop ik zachtjes naar haar kant als door herinnering gekust heb ik mijzelf laten gaan en zocht ik naar een plek van rust maar vond kringen van mijn tranen als door herinnering verzwegen hoorde ik stemmen in mijn hoofd heb ik daar heel lang gelegen luisterend en van alle tijd beroofd als door herinnering verdreven…

niemandsland

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 963
Wij wonen in niemandsland Verdreven van huis en haard Is de uittocht al eeuwen oud Op zoek naar brood en water Wonen wij in niemandsland Zoeken heil en verlossing Zijn onze geliefden verdwaald Mijn moeder, mijn zuster Mijn vader, mijn broer Wonen wij in niemandsland Knielen neer in vreemde oorden Smeken om genadebrood Wachten in…
batsie15 oktober 2005Lees meer >

Boek des levens

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 795
Een leven voorbij Vijf letters met een verhaal Alinea’s triest, zinsneden blij Een twijfelachtig moraal Geschreven in tranen Een schrijver verdreven van z’n plot De fictie waarin we ons wanen Geredigeerd door het lot Dan de pen gedoopt in geluk De taal van het hart Een plezierig hoofdstuk Verschoond van smart Soms woorden teveel Als…

De cirkel is rond

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.173
Kind, moeder en God, uit vaders huis verdreven liepen een niemand ontziende doodstrijd in.…

Vrede...nog zo ver weg...

hartenkreet
4.1 met 32 stemmen aantal keer bekeken 4.536
brengen Vele kaarsen worden ontstoken om de wereld met warmte te vermengen Toch lijkt de vrede elk jaar verder weg en in een schouwspel van bloed op te lossen De wereld is door terreur haar glans verloren Langzaam dooft het licht over de groene bossen Niemand weet hoe lang deze strijd nog zal duren Intussen wordt de vrede opgejaagd en verdreven…

Wintermaan

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 992
Door boze dromen uit mijn bed verdreven Vlucht ik de keuken in en maak gehaast Een beker warme melk gereed, verbaasd Bemerk ik dat mijn hart en handen beven Vergeten beelden kwamen weer tot leven Maar als de oude vrees is uitgeraasd Veeg ik de ramen schoon die licht bewaasd Een prachtig uitzicht op de Linge geven Ik zie een nacht te mooi…

Ontvolkt ?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 787
Gevlucht, zomaar een mens, die opnieuw zijn grenzen trekt waarvan hij is verdreven, z’n heil en haard over hem zijn uitgestort, de ideologie vermijdt die hem reeds de rug heeft toegekeerd, niet te geraken waarna hij heeft gestreefd.…
pama25 februari 2011Lees meer >

Bottle of Blues

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 750
‘k denk dat ik voor de volgende slok bedank ik heb je voorgoed uit mijn leven verdreven daarom heeft het geen nut me te gaan bezatten Het enige vervelende wat bij mij is nagebleven zijn dus jouw twee ongelooflijke irritante katten…

Als de dag van gister

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 603
de vraag of ik ooit eens “morgen” als zuiver beleven mag iedere keer opnieuw plak ik de verscheurde krant om te zien of oud nieuws eens zal verjaren of het verleden een keer verzandt al was het maar dat zwarte inkt in een grijze tint op zou klaren als ik op mijn kussen de ogen open zoek ik als van zelve naar de verdreven…

Thermodynamisch

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 573
Nu haast de kou uit de lucht is verdreven en, naar mij toeschijnt, op is gegaan in thermodynamische minimicrogolven hoop ik dat mijn alter eega in den vreemde verlost is van honger der magere wolven die des winters in roedels op oorlogspad gaan in Oezbeekse bossen en Kyrgizische beemden Zoönosen kunnen namelijk evengoed zweven…

De lach van Iambe

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 156
Ach - de klachten worden in ouderwets briefverkeer nog immer aangeleverd de diepte zou uit de zeeën verdreven zijn de pijn niet meer aan goden gekoppeld wat het zijn was en het worden en woorden die een hedendaagse Poseidon kraken konden een puissance van de ezels winnen deze standaarduitrusting verbreden met ervaring jezelf evenaren…

Bloemetjes op de mestvaalt

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.085
De mist van de morgen is langzaam verdreven: de eilanden staan fors en sterk zonder beven. De dag is begonnen en bloemetjes bloeien ook op deze mestvaalt die me zo blijft boeien.…

Dakzicht

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 589
muskietenwolken mooi oogt het glanzende groen van drijvende velden waterkers die welhaast de watervlakte dichten wat verder naar de horizon waar duister geld verdeelt en heerst achter zwaar bewaakte hekken elk daglicht krachtig wordt geweerd en hebzucht het verstand verslaat is tegen fraaie plannen in tot dempen van het meer besloten verdreven…
Ludy Bührs16 januari 2008Lees meer >

Laatste woord voor een filosoof

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.140
Als de stilte dan of later nog verdreven door de beesten, gelaten, laten dan zijn er geen woorden meer, maar zinnen die de vrouwen ontsluieren en ontdekken. Ik vroeg een filosoof en hij keek mij neer, het bloed nog in zijn ogen. Hij wist en ik niet. Hij zong. Prachtige deuntjes die kinderen verblijden in hun slaap.…

Bosrand

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 758
krijtwitte strepen vervagend in de lucht hoge sluiers van condens zoeken zonlicht maar worden verdreven door hun eigen fragiliteit verwaaid in de hemelwinden.…

Barbertje

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Kijk met al je gezeik vroeger was Patrice een slaaf later een koloniaal maar ze hebben onze orde verdreven vervangen door corrupte leiders Maar wij hebben toch Den Haag en maakten we hen niet corrupt met een medeplichtigheid zo abrupt Zwijg subversieveling!…

Luister even

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Gewone dingen, iets wat toekomst heet om mij heen kijkend in het weiland, wellicht uit een paradijs verdreven gewoon leven. En toch welt op deze dag zoals vandaag plots de prangende vraag zou ook God domweg wel eens bedroefd zijn.…