Alle inzendingen over verzonken

570 resultaten.

Sorteren op:

De doodstrijd

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.782
In een gebed verzonken wachtend op het verlossend licht. Hij heeft mij 't leven gegeven, hij zal mij 't leven nemen.…
p.m.matthes23 december 2007Lees meer >

Dood

hartenkreet
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.764
Dikke wimpers Op ronde wangen Hier ligt een kind Door de dood bevangen Hier ligt een kind Stil en vredig neer De ouders zijn kapot En weten het ook niet meer Zij beweren wel te geloven Maar zij zijn nog hier En het kind "daarboven" Heimwee knaagt nu al aan hun hart Verzonken zijn zij In diepe smart Het kind heeft het In het…

Heb lief en zie op

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 838
voor meer tijd aan de wal worden lege uren nuttig besteed zodra je de kustlijn nadert staar je niet blind in verzonken reliëfs heb lief en zie op rust van verademing op de canapé ongestoord binnen wend je de ogen op het ogenblik van windluwte kijk je naar buiten, naar ginds waar een diepere serene sfeer is nabij het water, dat ik zo…
Quicksilver25 februari 2009Lees meer >

Aangenaam

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 795
een uitzaaiend tumor, een ernstig samenzijn hij sprak als een geleerde tot mij, die leeg was herinneringen verzuimde als een idioot die niets deed met zijn noodlot de woorden terug vormden een zin leken alfabetisch op een antwoord maar braken mij af, in een achterbuurt waar lage letteren brutaal brulden en heel mijn wereld in armoede verzonk…
mobar16 september 2010Lees meer >

zinloze brieven

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
je kunt brieven schrijven naar de grote poëten die zullen trachten naar eer en geweten antwoord te geven op al uw vragen tenminste dat hoop ik maar doch dikwijls zullen de dichters het af laten weten blijven in stilte verzonken ze zijn het vergeten poëzie is zoeken en vinden zoals braille bij blinden steeds op de tast van muurtje naar…

Vergankelijkheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Oktoberlucht verzonken nu naar de winter snelt. Uit: ‘Herworteld leven’.…
Adeleyd24 oktober 2023Lees meer >

Mijn mooie vergezichten

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.898
Ik laat de eenzaamheid voor wat hij is Er valt niet meer uit te halen Zucht van opluchting bij gebrek aan gemis Het valt nauwelijks te vertalen Nog steeds in diepe gedachten verzonken Maar de sleur is er zeker uit Was te lang naar ongeluk aan het lonken Nu sta ik op en verdeel de buit Niet langer is regen mijn zonnenschijn Of de stad vol…
Maartje7 september 2001Lees meer >

Ode aan de kersenbloesem

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 890
De kou verdween En jij ontbloeide Zachte kleuren van De kersenbloesem Felle schakeringen Van geknoopte obi Verzonken ben jij In de kimono van lente Ik zie je staan Met parasol als schoon attribuut Die je gelaat In schaduwen verbergt De kou verdwijnt In de stralen van de eerste zon Doch zorgt jouw aanblik Voor de eerste likkende…

eindwandeling

netgedicht
3.7 met 38 stemmen aantal keer bekeken 2.527
jij wist het dromen nabij wuifde woorden toe in de schaduw van een kerk ik vroeg niet of jouw stappen, zoveel gedaan, schaterden om de stilstand of om het spiegelbeeldlicht dat in een echo verzonk langs smalle steegjes die samenstroomden als stadsvrienden in een volgend najaar hoe kon jij weten dat de kerk voor ons…

Ontworsteld

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.251
Midden op de vuilnisbelt staat in alle eenzaamheid een kleine plant te groeien geworteld in de diepe drek maar met fier geheven hoofd lonkend om het licht te boeien En aan het oude ijzeren hek staart verzonken in gedachten de vrouw van lichte zeden stil naar ‘t wonder van de bloem dat haar treft in hart en ziel omdat ‘t heeft wat zij…
Biba22 mei 2004Lees meer >

Wazig

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 518
Eindeloos verzonken in de diepte van het zijn, golvend op het getij van gisteren, nu, morgen: vredig, rustig voelt elke vezel van mijn wezen Het willen blijven staan het niet verder willen gaan vasthoudend die diepe rust van een innig samen zijn... En toch...…
Katty12 februari 2010Lees meer >

Zeeën van tijd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Verdronken en verzonken In gedachten, Komt de tijd Wanneer hij vergeten is En als de wijzer Zijn weg Weer gevonden lijkt Te hebben, Is de tijd Te snel voorbij.…

Hergeboorte

netgedicht
3.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 558
De wereld verdwijnt in verzonken wetende dromen en gulzig drinkend van de nectar die wordt aangeboden kan elk gebroken deeltje zich helen. In de tijdelijke tijdloze ruimte van het onmetelijke zijn kan het wiegende net van omarming de bron van hergeboorte worden. Ik stap een nieuwe wereld in.…
Katty15 september 2011Lees meer >

Hemelruim

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Individuen opeengepakt staren naar de verzonken planeet, wachtend op een veilige haven.…
Ton Ruis19 februari 2015Lees meer >

Krantenzaal

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.795
Je blik doorboorde mij zonet hier op de roltrap in de bieb ik ben verward maar ook aan zet en ga opzoek naar waar je liep Ik zag je in de krantenzaal op deze uitgelezen dag verzonken in een goed verhaal met om je mond een vage lach En in die aangename sfeer – een glimlach zwaar dus vederlicht als ik je kietel met een veer mors jij je…

exodus

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 429
maar elkaar ook weer afstoten aan Mauritaanse dorpen nabij woestijnen die onder zand verdwijnen aan houten vissersbootjes schommelend op zout zilver schitterend water aan de vergeefse uittocht van naamloze mensen naar het ene of andere beloofde land aan Atlas die de hemel op zijn schouders droeg en hoe Atlantis in de oceaan verzonk…
J.Bakx26 augustus 2020Lees meer >

Aan de waterkant

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.125
Nooit was de horizon zo verzonken in de mist, nooit was het land zo onbemand maar het kind dat blootsvoets in de verte uit het mistlicht verscheen wist zich veilig aan de waterkant te houden.…

capuccino

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.397
comme d'habitude capuccino deux vraag ik de ober een dubbele klik de percolator bromt een tikje tegenzinnig de chocolade smelt het snelst met hete melk je roert ietwat ontroerd in donkere ogen je nipt heel even aan de room verzonken in een droom je kijkt me aan van uit het diepste van je blik alleen al om die bodem…
delius22 juni 2006Lees meer >

Alzheimer

hartenkreet
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.207
Jouw blik van herkenning, Voor altijd verzonken In de peilloze dieptes Van het oneindige zwart, Doet echter niets vergeten, Want al onze momenten Liggen tijdloos geborgen, In het roodst van mijn hart.…
Eric Martens30 augustus 2006Lees meer >

verzadigd is de dag

netgedicht
4.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 497
Half verzonken de maan, zij levert haar schijnaandeel. De luiken kraken als vanouds, draaiend rond het schurend geluk alvast op een kier gezet.…
Rob van Tol6 november 2009Lees meer >

Een palet van...

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 434
Kracht van kleur In rood, geel, bruin Een palet van Vergankelijkheid Gele gloed Gekleurd' ogen Waas van zomer Verzonken. Verglijdt -W-I-N-T-E-R- Kracht van winter 'n Witte deken Over rood, geel, blauw Kleurenpalet van Het nakend voorjaar Helsinki, oktober 1998…

Voice of the Violin

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 833
wat in gedachten verzonken luisterend naar de muziek voel ik, hoe in trillingen van de strijkstok op de snaren de stem van de viool melancholisch of frivool een sprei van innige klanken kan leggen over het publiek het zijn de handen vol passie gedreven die het timbre in het hart laten komen gelijk in vogelbomen tonen zich zetten tussen…
Hilly Nicolay22 februari 2012Lees meer >

Eindeloos

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
Eindeloos ver staar ik over vlakte van een rustig schoon bijzonder landschap Stil reikende takken sloten verzonken in groen Vogels zweven er boven alsof ze het bezitten Een verdrinkende zon zakt nog dieper weg beschijnt nog even de eindeloze weidsheid Eindeloos ver staar ik over vlakte en ervaar de diepte van een rust zo eindeloos…

Schapen drijven.

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 938
ze staat in diepe gedachten verzonken te kijken, in 't gras op de heuvel blik gericht op kudde schapen en een rappe zwart witte hond die de schapen kundig bijeendrijft terwijl regendruppels haar stilaan doorweken haren plakkerig kleven aan haar hoofd blijft ze in de regen staan als verdoofd raakt kennelijk op 't tafereel…

Ooit regent onze liefde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 394
Regen tintelt op het meer speldenprikken in mijn vel ik denk jou een tel onder het gladde water weer terug Hoe snel en ver ook het stromen onder het zand liggen de stenen nog zwaar en zichtbaar zonder zelfbedrog Verzonken herinneringen komen terug Ik mis jou, onze liefde gaf zich aan rivieren mee en deelde zich in de zee ooit regent…
Zywa24 december 2019Lees meer >

Zwijgen in de woestijn

netgedicht
3.3 met 197 stemmen aantal keer bekeken 1.077
poëzie, het is dat andere dat kriebeltje op je huid een riedeltje in een lied de glimlach van het meisje dat vergat hoe mooi ze was poëzie loopt nooit door de lange haatstraat ze wandelt langs het pad dat langzaam kleiner wordt ze leert je dansen in de regen ze laat je wachten tot de storm te moe is poëzie is een verzonken rust een…
guy aarts10 februari 2020Lees meer >

niets dan dit

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 486
is het de rode inkt die aan je vingers kleeft het verzonken turen binnen klamme muren zijn het de bloedende handen met tranen gewassen de wisselende tekens aan de lucht is het de blinkende vogel die verblindt de nachtelijke uil met uitgeslagen vleugels zijn het zwervende schaduwen in licht en donker de parelmoeren wolken van…
J.Bakx21 april 2023Lees meer >

Thalassa!

netgedicht
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 562
wij kijken naar de brokstukken van onderwaterruïnes als we boven het plaveisel zweven verkenning van verstilde resten van een verzonken stad Pompeï in gefilterd licht vroeg of laat komt alles boven water weet Thalassa moeder van alle leven in zee dralend in de tijd van onze laatste onderwaterdagen zoeken wij de weg naar boven…
J.Bakx1 maart 2026Lees meer >

Souvenir

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.139
Verzonken stal ik je van het zand, wilde je de zee weer schenken. In parelmoer bedacht mijn denken, zowaar een foto van dit strand.…
oepsie13 juli 2002Lees meer >

Moegestreden

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.286
Toen het fluisteren van gisteren verzonk in je roodgestriemde huid, trok je de stilte naar binnen, verstard in een ademloze strijd. Toen het zwijgen van gisteren stierf in de sporen van de nacht, verloor je jouw lichaam, verhard door een echoënde tijd.…