299 resultaten.
Tot ooit, lieve Danboy
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
84 Twaalf jaren mocht je bij ons zijn,
veel te kort, veel te vroeg voorbij.
Een kind nog, met je eigen lach,
maar voor altijd: onze Danboy, jij.
Al tweeëndertig jaren zonder jou,
maar nooit werkelijk ver weg.
Want waar de stilte soms het hardst klinkt,
is het jouw aanwezigheid die iets zegt.
Je leeft in duizend kleine dingen,
in een herinnering…
GETEKEND MET EEN KRUIS
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
624 Een bliksemschicht doorklieft mijn droom
de donder vult mijn wezen
aan het groene firmament
vliegen velen rustig rond
de krachten van de eeuwigheid
schijnen niemand meer te raken
communicatie is hier anderszins
het is een reeds begrijpen
stralingslicht geeft boodschap weer
de lading wordt verkregen
gevoelens als bij een reûnie
een weerzien…
Afscheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
590 Met het stillen van de tijd
luidt het weerzien het afscheid in.
Met aarzelende voeten schuifel ik
het lege landschap uit.…
Langs lijnen van oneindigheid
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
499 Vandaag is al
Weer gisteren,
Morgen is vandaag -
Zo immers zijn
We gaan leven
In dit overontwikkelde
Land - tijd om van
Het nu te genieten
Is er niet, is er nooit,
En heimelijk sta ik
Te verlangen naar
Verder, verder dan
De toekomst, verder
Dan ik denken kan,
Gedachten die elkaar
Onderweg verloren en
Elkaar weerzien…
pas op de plaats
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 wat is de beste plek
om een datum vast te leggen
waar spreken we af
om te zwijgen
bestaat er wel een tijdstip
is er een hoogte in ruime zin
waarop zwaartekracht
en gewicht samenvallen
kijk uit, deze horizon is
met linten afgezet
dit landschap valt binnen
grenzen van luchtledig
soms houdt voortgang even in
en lijkt deze op weerzien…
Uitgeleide
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.455 Uit dorre krans zal met een lach
Haar beeltnis neerzien;
Voor ONS dat weerzien -
Voor HAAR nu Rust of Nieuwe Dag!…
PAASOCHTEND 2011
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
961 :
"DE HEER IS WAARLIJK OPGESTAAN"
de leer van het Christendom
elke keer met Pasen groot feest
zijn weerzien verblindt me letterlijk
doet zeer aan mijn net geopende ogen
het weer laat zomerse kanten zien
steeds meer in het vroege voorjaar
deze 'peer' gaat nog even liggen!…
de wilde zwanen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
714 gevlochten door het
haar
nu staat ze daar
en tuurt
een koningsdochter in
de rouw
trouw aan haar lieve
broers
de wind neemt haar
bittere tranen mee
gevangen door
gespreide vleugels
gebaar van welkom in
hun harten
te lang getart
wetend dat onder hun
gevederte
elf prachtige prinsen
schuilen
zichzelf schrijft de
lucht het weerzien…
Anker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Meer zonder licht,
maar niet
zonder weerschijn,
want water weet,
waardoor
dit weerzien
dat mijn leven lijmt –
de gebroken druppel
opgenomen
ankerketting…
STROOI
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
698 strooi dan uit mijn as
en laat me weer samenzijn
met wie ik ooit eens was
je weet wat ik bedoel
gun me toch dat weerzien
dat symbolische gevoel
ach ik weet het is illusie
het weer graag samengaan
ontstaan uit mijn confusie
de eenheid die we zijn geweest
wat zou het toch mooi zijn ik weer
samen met meerder trouw hondenbeest
strooi…
verwachtingsvol
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.310 samen rond de dis
na tijden van gemis
eindelijk het
weerzien
en tussen hen in
het 'misschien'
glazen worden gevuld
en het geduld
al zo lang
op de proef gesteld
maakt plaats
voor ongedurig
en vurig
elkaar aanzien
en misschien nadien
opgaan in elkaar
de avond nog jong…
Horizon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
622 Zal ik haar portret weerzien
als de avondgloed die lacht.
Ontastbaar maar zo dichtbij
een oranje gloed tegen mij.
Zoals de horizon in een boek
komt mijn roman op bezoek.…
- Silhouet -
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.104 om te verbeelden
zoals de zee haar spiegel overstijgt,
grenzen voorbij gaan aan het heden
buitensporig trekken beelden
zachtjes eensgezind hun schreden,
de glans van lang beroet verleden
langs de duistere hemelwand,
Zilverblauw valt het sterren strass
waar blinkend maan verankerd was
in de greep van jouw stralen stond
tot aan het weerzien…
Grijze zomeravonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
594 Zal ik ooit ontkomen
aan schichtige klemhaken,
een aarzelend vrijkomen
- zonder weerzien?-…
Afscheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
628 En tot weerziens, ooit in een andere leven. Gegroet Rowdy.…
liefde is
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.022 toch was het liefde toen ik jou
eerst mijn boze rug toekeerde
onmacht verpakt in woede
om de tranen te verbloemen
de nacht die voorbij ging zonder
slaap en in het duister dat geen
bescherming bood tegen de kou
die ons bed beheerste die uren
het rood van de zonsopkomst
bood slechts letterlijk verlichting
voor een pijnlijk weerzien daarna…
Westwaarts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
664 Tot weerzien zeggen,
weten dat aangezichten vervagen
als verloren dagen, wissen en stilleggen
Vaarwel vrienden: schimmen moet je verjagen,
opbergen, vergeten en in kerkers leggen
Wees gelukkig en bemin zonder najagen!…
Dat wat resteert
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
726 weten dat de tijd zou komen
met handen vol zwarte bloemen en
verscholen in zijn mantel het noodlot
dat zijn ijskoude adem zou leggen over
het gelaat van unieke schepselen
maar onaangeroerd bleven de herinneringen
standvastig in hun soliditeit als een
erfenis van waardevolle schatten
op het witte doek van gedachten
soms, als in een weerzien…
Allerzielen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Het is de realiteit,
maar eens is er een
weerzien.
Allerzielen, een dag dat
je bevlogen bent met
een
persoon,
die je zo erg mist.
Het hart dat een plekje
heeft veroverd voor
diegene,
waar je zoveel van hield,
waarmee je
lief en leed
deelde.
Het is een dag dat je het
op je eigen manier mag verwerken.…
En passant
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 ik zie zo vaak
je lach hand
of blik dat
ik schrik als je
niet en passant
voorbij komt
wij delen de
wereld in al zijn
aanwezigheden
herkennen onszelf
in samen genieten
als teken van liefde
het zijn de
kleuren die
jou raken en in
hun weerkaatsing
net even anders
gaan smaken
je zwaai die
uit afscheid een
beloftevol weerzien…
Leg geen bloemen
hartenkreet
3.8 met 36 stemmen
2.816 Leg op mijn graf geen bloemen
enkel een bedje madeliefjes
laat ook geen tranen achter
of zelfgeschreven briefjes
Zeg me alleen hoeveel je van me hield
en ga dan weer je eigen gang
je zult me eenmaal weerzien
dus lieverd wees niet bang
Want mocht ik eerder gaan dan jij
wat niemand ons nog kan voorspellen
dan zal ik ook aan jou nog eens…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.023 waren
het leven nog rimpelloos toelacht, met een open
blik betast en verkent
hoe zij me woordeloos vertelt dat haar dagen
leger en eenzamer worden, haar aanwezigheid
stilaan overbodig lijkt
dat er niets meer beklijft, haar bestaan ten einde
loopt, alsof ze vrede heeft met wat er komen gaat
in het voorbije reeds over licht en van weerzien…
niet dood maar ook niet levend
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
742 Als er dan geen troost meer is van boven
of van nergens voor alle lijden alle pijn
Geen hoop of recht of wat dan ook voor
al dat godvergeten onrecht die zee van tranen
Ziel en leven gebroken zonder tegenzet
Geen kans op weerzien van hen aan gene
zijde zo geliefd zo gemist
Omdat die andere kant er niet zou zijn -
de satan en de almachtige…
Jonge zwaan
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
589 De dierenambulance arriveerde en een kloeke
medewerkster nam de jonge zwaan mee naar de
reddende automobiel, terwijl moeder zwaan
nog wat nasiste en de zeven anderen vrolijk
verder zwommen, ansichtkaarten naar hun zieke
broertje sturend en hopend op een spoedig
weerzien in de Goudse sloten.…
moeke
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
484 streelt haar vingers op mijn wang
voor tranen die gaan komen
"ik mis je moeke", zeg ik dan
maar ik zie je in de bloemen
ik hoor je in de wolken
die telkens jouw naam vernoemen
ik dwaal in warme nevels
waar ik jouw schaduw vind
droom en zweef nog verder weg
in de schoot van een tedere wind
"ik mis je jongen" zegt ze dan
maar ons weerzien…
winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 hoe de winter zich etaleert
in het voorportaal waar alles
schreeuwt om warmte en schaatsen
als beitels worden gehanteerd om
het ijs van weerzien te kloven
vogels honen de rijp van takken
wijl hun beenderen als vloeibaar
leven zich voortbewegen met
vleugels door de tot ballast
geklonken zware luchten
niets is nog zeker, dagen schaduwen…
Bomen over bomen.
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.429 Ook nu ik er niet meer woon
is het weerzien, weemoedig voelend, zeer vertrouwd.
Ens zullen zij sterven of eerdaags worden gerooid.
De oude berk en haar makker, de populier -
Nu het nog kan breng ik aan hen een ode hier,
hopelijk lang voordat eens mijn as wordt verstrooid.…
restauratie wegens restauratie gesloten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
459 op het oog een doodgewone
huis tuin en keukenschilder
die de restauratie na restauratie
voorziet van vrolijke tinten
met ongekende ijver geeft hij kleur
aan een voorheen somber wachtverblijf
als een tovernaar met slechts een kwast
legt hij de basis voor ontmoeting
en het afscheid van morgen...…
tegen het vergeten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
560 zag ik een vriendje van vroeger
was het een oude man
maar toen ik hem hoorde praten
dacht ik die ken ik ergens van…
Heengaan
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.762 Maar steeds aan hen gedacht,
Aan het weerzien waarop wordt gewacht.…