4147 resultaten.
Beperkt zicht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.765 Je oppervlakte kent geen perspectief,
niet meer dan lucht is het wat je verplaatst.
De angst voor een doel
sluit net als je falen, leven uit
en je erfenis is een gat in de tijd,
een herinnering zonder waarde.
Is het dan een wonder
dat je met je vloed van leugens
al verdrinkt bij eb
door de diepte van waarheid?…
vraag me niet
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.398 vraag me niet hoe oud ik ben
mijn ziel kent geen leeftijd
kijk naar de zee
vertel mij hoe oud zij is
zo is het ook met mij
er zijn telkens nieuwe golven
bruisend in een branding
ik draag schepen over oceanen
de wind speelt
mijn takken wuiven in zijn hand
bladeren zijn mijn kinderen
bodemvoedsel in de herfst
elke dag kom ik tot jou…
haar vergeten ik
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.837 zij gaat
maar dan zo langzaam
met wisselende helderheid
naar steeds grotere leegten
in het heden
stervend dood
waar toekomst
een afnemend
verleden kent:
een ongevraagd
genadebrood
zieltogend
gaat zij voort in
nakende ellende
totdat ook het kind
in haar
geen weet meer heeft
van er zijn
of te worden bemind
zij kijkt, zo…
een horizon voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
842 nevels van de morgen
even zonder zorgen
genieten van de dag
ik weet het pad dat
je in de verte zag
we dalen snel
penseel voor jou
ravijnen, hun diepte
voel je aan mijn hand
in samen blikken zal hun
dreiging vlug verdwijnen
heb geen angst want
in het groenblauw
van je ogen krijgt
hoogtevrees geen kans
het doek is vlak en
kent…
Mens, wie zijt gij eigenlijk
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.285 koude kan er zijn
ook al bloeien kleuren
het hele jaar door
liefde sluit geen deuren
overeenkomstig het
ritme der seizoenen
of smelt in hemelsvocht
indien sneeuw of hagelsteen
rechtspreken zonder verhoor
evenmin bevochtigen
tranen een dood tapijt
uitsluitend en alleen
als de herfst daalt
over lanen
kilte kent geen tijd
het…
Voor de chaos
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
615 niemand kent de noorderzon
waar de fluittoon galmt en droomt
uit de trilling spoort het licht
door de dalen van gebergten
iemand wekt de taak der taken
om de wereld neer te leggen
water vuur en aarde buigen
om elkaar en strijken tijd
toen er brak een zwaar gelaat
door elementen die het zwart
van de zon met woorden weefden
en een straal…
uit het dagboek van een wintertuin
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
786 opnieuw
zo ook de roos
die sterft door het niet verstaan
van dode ogen
en hoe de maan papieren vogels oplaat
langs touwen die de eenzaamheid
in lege buiken knopen
gebarsten zoals oude winterbomen
zwart beslagen
het wenken naar de afgrond
de onopgemerkte pijn
bloei dan, mijn roos
en leg je in het helder licht
schoonheid
kent…
oorlogskind
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.360 Een kindje dat geen liefde kent
groeit op met het geweld,
De angst in de ogen van hem,
spelend op een vuilnisbelt.
Zijn ouders heeft ie nooit gekend,
door oorlog omgekomen.
Soldaten in hun groene pak
hebben hem alles afgenomen.
Het kindje heeft geen eigen bed,
geen speelgoed om mee te spelen.…
Ik open mijn ogen
hartenkreet
4.4 met 33 stemmen
2.744 Ik open mijn ogen
Jouw hart is al even op slot,
Ik open dat van mij,
maar alleen jij kent het plot.
Ik ontdek mijn fouten,
Jij somt er nog meer op,
Ik verontschuldig me,
Jouw hart zegt duidelijk stop.
Ik vraag nog een kans,
Jij geeft me geen illusie,
Ik ben ten einde raad,
Jij wil geen geruzie.…
Toont de wereld schoonheid
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
559 mooie roos
laat je niet knakken
door de giftige afvalsappen
uit de blik die naar je kijkt
jouw bloei
kent nog een eindeloos respijt
in wiegen op de wind
het krijgen van een kind
gegroeid
door zon en licht
de plicht van dorens rond je stam
toen jij gedwongen afstand nam
hij moest bukken
om jouw roos te kunnen plukken
maar heeft tot…
Rijpe vrucht
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
4.163 Rijp om te schillen
Jouw huid als satijn
Vingers strelen
De glooiingen van jouw lijf
Geile zuchten geslaakt
Wellustig rillen
Jouw poort de hemel
Het mooi gewelf
Een collectie bergkristal
Bij elke stoot bewaakt
Een heerlijk trillen
Van voedzaam genot
Helder moment
Echt uit gekristalliseerd
Een pruim voor de stromen
Zoals jij die kent…
op de afdeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 leven
hoewel zij zelf
nog amper vijfentwintig
heel onbevangen
laat zij weten: dit wordt nu al haar derde kind
de andere twee nog niet eens peuter
ik herinner mij haar als een zwakke leerling
en nu, blijkt mij, nog steeds een kind
het ijzer stroomt heel langzaam
helend in haar bloed
hoopvol aanvaard ik weer
mijn eigen medicijn
wie kent…
DE STER, DIE IK KEN
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.052 Maak het geheel naar mijn zin
met heel mooie kleuren
in de vorm zoals ik het wil
leg je ziel erin
leef je uit met gevoel
breng je geest, waar hij moet zijn
ik ben bij je
je kunt het, prestatie
de drang is er en komt eruit
ten koste van alles
laat je gaan
mijn opdringerigheid
kent geen grenzen
je verweert je niet
kijkt omhoog
de…
Een zeer zeer zeer fijn huis
gedicht
3.5 met 8 stemmen
5.039 Je kent het niet
Meer terug - de trap draait linksom
En de deuren zijn van zilver.
Ik poets ze elke dag.
In de kamer heb ik
Gras gezaaid, dat staat zo fris.
Een keuken heb ik niet.
Ik leef al maanden
Van de wind.
---------------------------------------------------
uit: 'Een nest bloedsinaasappels' (2006)…
Bijna herfst
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
532 Het kent wel een lange volle bloei,
maar daarmee is het ook gedaan.
Het sterven is het einde,
zo is het ieder mens gegeven.…
Een woord ?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
734 Als ik daar een klank
voor vond, als bede uit te
preken op een zonnetrede
van de lentestond, die te
beschrijven op lelieblank
perkament voor alle uren
als je mij niet kent, als ik
dat woord mocht vinden,
vraag ik jou dit verlangen
te verwoorden, wat eerst
niet over de lippen kwam,
te spreken uit jouw mond.…
De weg kwijt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
633 Je bent de weg kwijt, de liefste vrouw heb je
verraden in gedachten en je hart staat in brand,
een onaangenaam, obsederend maar ook zoet
gevoel vanwege iemand die je amper kent.…
Op je schouder...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
894 Al wonen we beiden in een ander land
Liefde kent geen afstand.
Vier vochtige ogen, het stemt me rijk en blij
Verwondering, verbazing, ontroering, het hoort erbij.
'k Zit stiekum op je schouder, voel je dat niet?…
Het leven zingt in jou
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
2.681 Een levensjaar weer verder
en je kent de zachte kracht
waarmee de rozen geuren
ondanks de vergetelheid.
Het leven zingt in jou
en leidt je schreden verder
tot waar geen kennis reikt
maar enkel ’t hart begrijpt.…
Dochter
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.641 Haar kleine voetjes groeien
En d‘r haar wordt al zo lang
Haar fanatisme in het stoeien
Maar ’s nachts nog o, zo bang
Leren lezen gaat zo snel
En de woorden die ze kent
En het bloed onder m'n nagels
Als zij haar kleine zusje jent
Logica en intellect
Je vindt het maar gewoon
Je handen smerig of bevlekt?…
zwarte ogen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
536 ik schreeuw vanaf
plakkaten en foto's
mijn kleine, zwarte ogen
huilen
ik raak jullie harten
gelijk de regenbogen
niet met pijlen
doch met hoop
'licht'
zei je, 'het komt eraan'
maar mijn zwartheid
kent geen woorden
zie me dan
hier sta ik tussen krotten
maar mijn handje
verheft zich niet
nu moeten jullie
ja, ook de rijken…
Niburu.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
918 spinnend aan het wiel der tijden
wentelend in het dradenspel
lijnen met verzilverde zijden
flonkerend in een hemelse hel
draaiend in planeten banen
spugend met het draken vuur
centrum van je eigen manen
leegte kent geen levensduur
vlammend aan de aardse hemel
brenger van het nieuwe licht
schreeuwend in het hels gewemel
onweer donder…
Het vrije veld
gedicht
3.8 met 5 stemmen
4.863 Hier waar het niet kan komen
de woorden elkaar afstoten
Dit wat men noemt 'het vrije veld'
het kent horizon noch grenzen
Uit de hemel hangen draden, slordig afgehecht
bewegend in de wind (want altijd waait het daar)
Verder beweegt er niets Een paar losse stenen
slurpen zich vol licht (alle schaduwen verdwenen)
Toch moet het hier ergens…
Een onkreukbaar geschenk
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.403 *Voor een vriend*
bij jou mag ik
weifelen, twijfelen
jij kent, bent het deelbare
in een woord, een gebaar
de bladzij uit een boek
van vele levensvragen
de kromme letters op regels
die we samen dragen
jij bent een geschenk
kleurig als de omslag
de band van vele delen
gespeld door een lach
de titel geponst
met een laagje goud…
Intellectueel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
837 Dat artikel over graviteit
Een man die je niet kent
kun je niet verliezen
Van die kamer aan de tuinkant is het jammer
maar van de intellectueel
och...…
In de moskee
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.205 Hij kent: de groene vanen en het plein
Waar vreemden naar de goudspiralen staren;
De Koraanspreuken boven ’t deurgordijn;
De egale zon; der schaduwen slagorden,
Die zwart opdoemen, en verwijderd worden;
De stilte, de gebedsroep, en de schijn
Der maan, die als een man met een lantaren
De laatste rondgang doet, en met zijn licht
Het donker oproept…
Over rustige vastheid die ik vond
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.839 Ik kan bemoediging zijn voor de bangen,
de klare stem die altijd rustig spreekt,
omdat mijn hart dat geen angstvallig hangen
aan wolken kent, ziet wat door wolken breekt.
Ik werd geboren met een aard die sterk
van zelf gaat naar de kern van alle zaken
maar veel stond tussen mij in en mijn werk.…
Aangeschoten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.222 Het tafellinnen gestreken
Geordend is het bestek
elkaar proostend aangekeken
warm is deze stek
Rijkelijk vloeit de wijn
Gesprekken zijn gaande
dit moet voor eeuwig zijn
Ik houd me nog staande
Oh…groene olijf
met rode piment
‘k word een aangeschoten wijf
die de weg niet meer kent
Kaarsen in de luchter
brandden gestaag door
ik wil…
Met de beste wensen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
2.307 M'n gevoel van genot kent geen grenzen!
Ik voel me met Kerstmis heel fijn,
want voor mij is die tijd een festijn
om van 't leven te houden.
- Echt waar: waarom zouden
die dagen een uitzond'ring zijn?
Ik wens u een feest vol behagen.
Vul steeds met genoegen uw magen.
Laat Kerstmis een fijne
belevenis zijn,
echter óók alle andere dagen!…
Zonder één dag ouder te worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 woorden
Voor nodig zijn -
Samen genieten van het
Hemels vergezicht dat
Zich hier aan ons ontvouwt
Zacht zonlicht dat de
Bergen in de verte kust
En zelfs de laatste
Hooggelegen sneeuw
Weet te verwarmen
Kabb'lend water van het
Meer dat ons verzen zingt
Omgeven door olijfstruiken
En een terras dat een dak
Van druivenranken kent…