2943 resultaten.
eenzaam woud
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
913 ik herinner mij een tuin
die vol spiegels was
waarin men glazen schoenen droeg
de zon scheen er bleek
boven onze jonge waanzin
het veroveren van de borsten
deze dagen die verdriet verslonden
kanonnen vuurden op ons ritme
ik herinner mij de eerste stenen
een omhelzing in lantaarnlicht
dat jij in de hoek van de tuin
een viool bespeelde,…
Blijvend dromen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
626 weer te dromen
dichtbij het licht
rond de oude linden
de tierige aarde vinden
zo nabij blozen
met de slingerrozen
rond de open poort
in het zomerhuis wonen
waar het zorgeloze kind
uit een bloeiend hart
liedjes schommelt
van fijnbesnaarde tonen
blijvend dromen
dichtbij het water
rond de kring van druppels
de spiegeling op het…
Ik
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 Met anderen
Over anderen
Ze is niet van belang
Nooit geweest en nooit gevoeld
de liefde waarvan ze beseft dat die bestaat
Pijnlijk loopt ze naar de spiegel
En kijkt ze in mijn ziel
Gekwetst, verdrietig en terughoudend
Beschermd door een grote muur
Staat daar een zelfverzekerd meisje
Open en sociaal
Zo wordt zij beschreven
Kijkend naar haar…
Gaan
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
894 zij kijkt door het raam
en ziet haar ziel
spiegelend
in gebroken glas
waarop dromen wiegend
vervliegen
langs de lijn,
ongewild en alras
in een geblakerd aureool
dat heur haar kust
snaar voor snaar
gelijk een fluwelen gebaar,
de ontvouwende leegte sust
waar vind ik mijn lief
nog warm van lijf
die mijn hart verrukt
terwijl ik de…
VAN VOORBIJGAANDE AARD
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
415 Verschijnen doen we maar voor even
Voorbijgaand zijn we van nature
Ons lichaam moet ter elfder ure
Zich aan de leemgrond overgeven
We lijken wel op zandkastelen
Nabij de vloedlijn te bekijken
Met één verschil, de hemelrijken
Verschijnen vluchtig ten tonele
Nog spiegelen de zoute plassen
Op aardse stranden onze lijnen
Een verre zee…
Na de regen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 het regent in gedachten en
het water wast tot aan fontanellen
temidden van vaak herhalen
ademt de echo zijn denkbeelden uit
ook na lang vergeten blijft
de boomgaard onaangeroerd kaal
in de spiegel van ons staal
priemt een regenboog van vlees
dan schuilt ons raam zich droog
dansen we zichtbaar maar ondiep
naarmate het stof uit wolken…
Barmhartig
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.845 Toen zag hij zichzelf in de spiegel,
de magere benen, het veel te ruime hemd.
In zijn oog kwam de kracht van de liefde.
Hij kneep in haar billen, barmhartig gestemd.
-------------------------
uit: 'Huwelijk', 1987.…
tot dood verdronken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 waarvan een de ogen
onbevangen straalden
ons de harten openbreekt
schermutselen wij
met vergeefs tumult
wegkijkend van de wereld
schreeuwen wij haar stil
het schuldig geweten
met de wijzende vinger
ook nu
nu dit kind
de veilige haven in zicht
tot dood verdronken is
doet ons het gebrekkig verzet
liever anderen nawijzen
dan in de spiegel…
Onder de vulkaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 nog een allerlaatste
zeggen de mannen in de kroeg
die zo dronken zijn
dat ze weer helder worden
een merkwaardig verschijnsel
maar Malcolm Lowry beschrijft het
in 'Under the Vulcano', mijn god
wat was de schrijver dronken maar
zo goed schreef hij voor hij doodging
het kan wel zijn
dat hij in de spiegel keek
en dacht: alles wat ik…
in de hoek
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
562 vaak woon ik in mijn hoofd
dagenlang
in een enkele kamer
er zijn vogels
en kinderen die overal lopen moeten
dansen op wenkbrauwen
van het tjilpend gras
jazeker, ook vlinders
want vlinders zijn tijd
er zijn monologen en dialogen
eenzaamheid als speelbal van schaduw en echo's
in de linkerhoek naast het tafeltje
staat een spiegel…
Regenboog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Het regende de hele zomer
een dichte grijze lucht-
zee stortte zich
als een wereldoceaan
over de aarde, een dik vel
beukend hout kwam boven
drijven, let niet op de dieren
Kijk niet of er mensen bij zijn
je weet het wel
de oude wereld
borrelt nog een beetje op
uit de verdronken bomen
Het water rekt zich uit
en spant een gladde spiegel…
Vaderdagsgedichtje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
847 Voor vaders
die dochters proberen
te begrijpen, hun verhaal en kabaal
hun stonde, hun opgewonden gedraal,
die bij zonen zien
wat ze van zichzelf nooit zagen
ze spiegelen zich in hun jeugd en hun kracht
in hun macht, die de kinderen hebben tegenover
hun moeder, jouw geliefde die zo zacht
zo lief is voor jouw dochter en zoon
dat je jaloers…
Oom
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
628 Spiegel je ogenblikkelijk,
erken dat jou wat scheelt:
ogen van gepolijst staal
die fluwelig terugkijken...
Nee, dit spoort en scoort niet meer.
Oom moet gauw z'n lenzen strakken.
Een tachtiger wil zich toch vermaken?
Kijk: het verdoezelende dooft.
Glaucoom blijkt maar een kwade droom.
Mijn oom ziet weer de horizon!…
treinrit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 zijn lange
slagpennen rulle veren het zand
bomen verglijden als hoog geplante
twijgen om licht aan te rijgen
mijn hoofd rust op een kussen van glas
ik ben me van geen kwaad bewust
zowel achter als voor verliest het land
zijn sporen en die keren ongemerkt
als herhaald op de zelfde plaats terug
ik heb niets verwacht
volle sloten spiegelen…
Het leven gedicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
453 formuleert
de dichter en geeft lucht
in een verleidelijke lach
aan wat leven ons toedacht
soms slaat ons het leven
heel hard in het gezicht
en de woede die even
aangewakkerd oplicht
schrijft schrijnende
schurende woorden
in droefenis gegeven
de dichter zal naast
al zijn zoete fijne zijn
tot hij is uitgeraasd
het leven spiegelen…
SHAME ON US
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
516 geschiedenis
zal het verworden en
blijven roepen om wraak
kinderen en kleinkinderen
zij zullen opgroeien met de
erfenis van ontelbare doden
tegen volkeren van Judassen
staan zij in geschokt ongeloof als
in de steek gelaten wezen
sla je verraderlijke ogen neer
voel het vuur van schande op
je wangen en wend je af
van dat gelaat in de spiegel…
holler dan het vaten legen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
861 ik bouwde luchtkastelen
op het strand, versierde ze
met griekse en romeinse beelden
de slotgracht groef ik in zand
ze liepen vol, het water kon
mijn spiegelingen niet verwijderen
ze bleken holler dan het vaten
legen dat de vloed had te vergeven
toen eb de golf vertraagde
en wij de torens in het schuim
weer zagen heb ik de wal gebouwd…
Zelfbeeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 Zo merk ik dat ik niet meer zo erg schrik,
wanneer ik al vroeg bij het ochtendgloren
in de spiegel kijk, ongekamd en ongeschoren,
want ik weet nu die lelijke vent daar, ben ik.
Het spijt me dat ik niet op Adonis lijk
het leven zou veel vriendelijker zijn
men beoordeelt je zo vaak op het uiterlijk.…
Uit Water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
414 uit water zijn
we opgestaan
en veelal zullen
we dezelfde weg
als haar af gaan
van bergen zullen
we aflopen
uit de hemel
zullen we vallen
nooit eens stilstaan
soms slechts eventjes
in een plas
je spiegelend aan
de hemel waar je
ooit eens was
zul je de weg vervolgen
die water heeft te gaan
en ook de mens zal
blijven stromen…
Ik ben gaan ruiken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 tijden
....Ik ben gaan ruiken
....naar angst, aangestoken
....door de geur van mijn zussen
........Dat nodigde hem uit
........Kom maar, het is veilig
........wij durven niets te doen
........of niets te zeggen
........wij willen het verdoezelen
........Maar geen parfum is sterk genoeg
............Ik kijk ernstig
............in de spiegel…
Echo van een zielsverlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
452 Ben ik vanochtend in uw taal gevallen
als een vlieg in uw woordensoep
een walvis in uw letter oceaan
het is met een waarom, een vragen naar
hoe gaat het met u dezer dagen
is uw leven alle moeite waard
de verbintenis verbroken
door een ononderbroken taal
van zwijgende liefdesbrieven
zonder antwoorden
spiegel ik mijn vragen
aan uw zielsverlangen…
Haiku's # 9
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
657 Op straat
ligt een stille plas
te spiegelen.
Mannen
huilen zonder tranen
ze zingen de blues.
Na een flinke bui
blijven de bomen nog
uithuilen.…
Jouw stukjes leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
502 in onverwachte
pijn maakten
jouw stukjes leven
zich kenbaar
in mijn zijn
we waren al
een leven lang
zo close
als ik in de
spiegel keek
wist ik precies
hoe jouw
oordeel was
wat jij vond en
hoe wij dan
samen handelden
met elkaar
leven was
on losmakend
voor ons
organisch
vergroeid in
jeugd en tijd
en ouder worden
nu komen…
Over vannacht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
744 Maar misschien was het de tandpasta
op de spiegel die iemand had gespuwd.
In ieder geval de hitte diep vanbinnen
leek enigszins geluwd,
ik sloeg behoedzaam de lakens in de juiste vouw
gedruis kwam nu van buiten,
een meeuw daarna een dronkenmanslach
en toen het vertrouwde zuchten
van de vrouw die naast me lag.…
Stemmingswisselingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
304 Het is niet alleen de wrede oorlog
in het hart van de gebroken spiegel
die haar stemming wisselvallig maakt
het zijn ook sombere gedachten
die ze heeft over het naderen van de dood
hetgeen ze liever niet wil weten
nu stilte haar metgezel is
om het zwijgen te verdragen
is het de ochtend die de dag aanvaardt
de avond die ze doorbrengt…
Moeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
194 Jij bent de spiegel van je moeder.
In jouw gezicht
ziet zij iets terug
dat zij verloren waande.
De zachte lente
van haar beste jaren,
toen tijd nog langzaam was.
Waar niemand dacht
aan verdwijnen.
In jouw ogen leeft nog
de helderheid
die ooit de hare was.
Alsof schoonheid
zich even verzet
tegen verval.…
in de vroegte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
157 tegen vijven wanneer de ochtend
al schurend tegen het eerste licht
mijn ontsteltenis zwijgend zoals mijn
boekdelen bezwaard zijn door de nacht
die het droomgeruis uit mijn naakte
verlangen schudt
niets is verwerpelijker dan een man
die schreit zonder boeg en spiegel, maar
zich herpakt voor het wonder
dat tracht zich in het vooronder
te…
121
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
99 opeens loopt er iemand voorbij
die je even langer aankijkt
niet omdat je hem kent
maar iets in zijn gezicht blijft hangen
een lijn langs zijn ogen
hoe hij zijn hoofd houdt
je zet er geen naam op
en toch neem je hem mee naar huis
ooit staat een jongen voor de spiegel
ziet een gezicht dat hij kent
maar niet van wie
zulke gezichten liggen…
Dag van de componist
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
578 in de spiegel in de spiegel
Doe weg, in vredesnaam
dat saaie monotoon herhalen
van die minimale drieklank
It don't mean a thing, zei Duke
tenminste als je echt weet
wat good time jazz in wezen is,
als je weet wat jazz echt is
it don't mean, zei Ellington
a thing if it ain't got that swing...…
Glimlach
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.383 wat schiet je op met chagerijnige snoeten
Dus iedere ochtend,
een glimlach van oor tot oor
Wat je van buiten ziet,
straalt naar binnen door
Vergeet niet dat een lach je warmte geeft
da's belangrijk
voor iedereen die t nodig heeft
Dus 's-morgens voor de spiegel zeg ik 'hup'
Laat die mascara maar zitten
Een glimlach ....da's je mooiste…