Alle inzendingen over glas

2594 resultaten.

Sorteren op:

Ontrouw

hartenkreet
2.4 met 29 stemmen aantal keer bekeken 9.851
Wat ik eens beloofde was trouw in harten voor elkaar als eeuwig en wij pasten ringen voor duizend ogen door het glas gaf ik al mijn moed aan jou mijn toekomstige vrouw jaren spoedden zich voorbij de eeuwige belofte leek verloren door ontrouw en waar jouw hart gebroken restte mij nog slechts de eer alle liefde van wat eens ons toebehoorde…
elze7 februari 2006Lees meer >

fluitgenot

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.326
zichtbaar vrouwtje intens geniet ik dan: aandacht geven is een lust geen mens die dat onkent voor mij een echte must ik dwaal van hoek tot hoek en aanschouw het lokaal toneel niets ervan wil ik missen noch het schoons in het bordeel mijn fluit is dan op volle kracht want een publieke vrouw leeft geïsoleerd achter ramen van dubbel glas…

Fluitend

gedicht
2.9 met 30 stemmen aantal keer bekeken 14.244
Doe 's avonds als 's ochtends maar dan met warm eten en een goed glas - je haar hoef je niet eens te kammen -, waarna met je vrouw naar bed. Het fluiten neemt langzaam dan af en houdt uiteindelijk op. -------------------------- uit: 'Al fluitend', 2001.…

Zomernacht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 725
Papier, een pen, hier buiten schrijven het marmer van de tafel koel en zo geschikt als onderblad de straatlantaarn geeft licht genoeg om koelte vast te leggen want vóór de buien uit vakantieland wordt alle warmte weggeduwd dus alleszins aanvaardbaar is mijn glas pastis met ijskoud water en wel: binnen mijn handbereik over de Singel klinkt…

Boom van een vent

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 705
Z'n rechter is van glas. Door lange armen hoeft-ie niet naar buiten om aan te bellen bij z'n overbuur. De kerel heeft van wege zijn postuur een beddenlaken om z'n neus te snuiten. Z'n sterke arm heet straatarm naar men zegt.…
Aubrey1 september 2006Lees meer >

Wat grootvader wist

gedicht
2.6 met 55 stemmen aantal keer bekeken 20.480
's Nachts liggen hun tanden samen te week in het eeuwige glas. Hun handen liggen als lege duiven op het laken. De maan, De maan stort zwart op hun slapen. --------------------------------- uit: 'Op het oog', 2004.…
Erik Metsue6 november 2025Lees meer >

Schittert hoog kristal

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 702
in groene takken blinkt het rood en goud met lint naar oud gebruik zijn tafels wit gedekt uitnodigend schittert hoog kristal in statig stille kaarsenvlammen de sfeer van kerst is overal in welkom zingt zacht op vinyl nog de maastreechter staar het lied van stille nacht alles lijkt compleet als het glas geheven wordt de gastheer vrede…
wil melker24 december 2016Lees meer >

De kortste dag - Deel 2

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.012
Kom mee naar mijn huis, nemen we samen nog een glas wijn De nacht is nog jong net als ons prille samenzijn…

Alles wat je wilde, het was alles

gedicht
2.3 met 244 stemmen aantal keer bekeken 45.773
Je sliep nooit twee keer met dezelfde dag en leven was pas leven als er 's nachts een halo uit je glas te voorschijn brak.…
Menno Wigman16 december 2018Lees meer >

zittend naakt

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 825
wonder weliswaar gelaakt met veel gedonder maar teneinde mijn uiterlijk geenszins verzaakt het was ook niet erop of eronder ontkleed liep ik door de stad de ogen omhoog het regende niet, gelukkig, ik werd dan niet nat alhoewel wat zouden de druppels doen hun weg zoekend langs het behaarde zouden ze schitteren als glas…

Mijn muze...

hartenkreet
4.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.848
zien slapen Langzaam zie ik de schemer van de ochtend als strepen over je lichaam verschijnen Een gevoel van ultiem genot bekruipt mij Ik wil dit moment schilderen in mijn hoofd Je mannelijke geur laat zich kleven aan het innig samensmelten van onze lichamen In deze stille ochtend rook ik een sigaret Laat mij deze nacht smaken als een goed glas…

In retraite

gedicht
3.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 33.197
Stilleven, waarop ik mij blijf bezinnen: het bord met mes, broodsneden op de schaal, het helder glas bezij mijn oud missaal, en rode meidoorn op het tafellinnen. Het koele zonlicht schijnt sereen naar binnen; de wielewaal zingt hoog en madrigaal, accoord met het Gregoriaans koraal; en ik wil vredig mijn ontbijt beginnen.…

Weekend

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.432
Je hebt mijn hart Jij moet het zijn Ik zal je weer zien staan Morgenavond in de maneschijn Als je de deur weer voor me opent En me opnieuw binnenlaat Samen op de bank liggend Je arm om me heen slaat Knus tegen elkaar aan liggen Genietend met een glas wijn Je hebt mijn hart Je bent mijn zonneschijn Je hebt mijn hart Jij moet het zijn…
Namasté22 november 2007Lees meer >

Geen encore

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.134
De kelk van het lege glas Waarvan de rand bedrukt is Met jouw gebarsten rode maan Lijkt te zweven boven De verlaten tafel En weerspiegelt het roodgekleurde mes In een tableau vivant Terwijl verwrongen gezichten Zich zwijgend met afkeuring distantiëren Van jouw en mijn lichaam.…

"Er zijn nog geen woorden voor "

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 588
Gepijnigd door stilte en ongeduld, op jacht naar klare zinnen, de gedachten en het glas rijkelijk gevuld, voelt hij de leegte van binnen, elke streek bevat een woord zwijgend bouwt hij voort, sleurt uit de droes van de hem gegeven tijd z'n dagelijks brood in een plichtmatige roes gaan beelden teloor in het licht van ziel en dag die op…
pama8 januari 2008Lees meer >

Waak 2

gedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 8.602
Een moment kleefde mijn blik aan het glas dat ik dronk: mijn hand in brons gerimpeld, de piano onbespeeld. Ik had nu een bevende toon, wiskundig gevoel voor oneindigheid. Het was als altijd nacht en ik zag haar liggen in een zonderlinge eenheid van gemurmel en slaap, tot ze draaide rond haar binnenkant als uit een wikkel.…

Een koffer verhalen

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 916
de zwarte potkachel, de pook naast een koperen kolenkit micaruitjes vlammend rood en op de gloeiende plaat pruttelt een koffiepot opa stopt zijn pijp, hij puft tevreden voor zich uit terwijl oma een wrong draait in heur wolkenwitte haar de kleine ramen in het huis van golvend groen glas met sanseveria en begonia op de smalle vensterbank…
Hanny17 april 2008Lees meer >

Tussen heg en steg

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.134
het witte huis waarin ik vroeger woonde met gesloten ogen zie ik nog de granieten keukenvloer geëmailleerde pannen op het vuur het bleekveld en de moestuin een houten schuur op 't oude erf die mijn vader zelf ooit bouwde tussen overpad en achterbuur er wonen andere mensen nu achter de strak gevoegde muren die elegante tuin en dubbel glas…
Hanny22 mei 2008Lees meer >

De kloof der jaren

netgedicht
2.4 met 72 stemmen aantal keer bekeken 7.319
Bij een glas -mannen onder elkaar maar ook kind en man of beiden kind zonen van hun vaders- geanimeerd praten of stilte rond soms een woord laten. Zoveel verbondenheid zoveel geluksgevoel en tegelijk zoveel weemoed dragen om de kloof der jaren de snelheid van de tijd. Ik ben zestig jij bent twintig.…

Godenleer

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.243
van stof die jou mijn hart terstond de vuilnis geeft de aarde uit haar bol mijn verzen eet de hemel de wijn de hel de wiet vooral de dingen weet die in verschiet het paradijs nooit aan de galg vergeet geloof mijn ogen lief, zo niet, roep luid om zand en hitte voor ‘t gebroken glas…
Frans van Hem26 februari 2009Lees meer >

Het leven als een konijn in het gordijn

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 683
Ze leeft in het gordijn in haar zetel, tussen het glas van straattaferelen, van de teevee. Haar aandacht verslapt tussen voorbij huppelende konijnen en ingeblikte paternoster rondgangen. Beeldspraak. Het zuchten gaat hartsgrondig en glastergend luid. Verspilling van konijnen, paternosters, zetels, enz, enz,...…

pruik

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 634
Heb je tot de zondagochtend bewaard tot de langzame nevel van een glas wijn teveel optrok en je me leek gevlogen en mijn rijm verschraalde en je gezicht me nu wat uitdrukkingsloos aanstaart en je haren onecht blijken te zijn en ook je borsten me hebben belogen en je hartstocht me zowat heeft opgelicht.…
fp.tuinder22 oktober 2009Lees meer >

Dante (Inferno 1)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
Gloeiende kolen branden door mijn leden mijn gedachten worden met vuur geblust mijn lichaam weert elke druppel water handen tasten gloeiend ijzer ogen kijken in verblindend licht en voeten dansen op rode platen van sulfer en vloeibaar glas.…

Nooit meer weg.

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.449
Achter de grote ramen, ruiten tot aan de grond - een klein neusje straks tegen het glas gedrukt - met zicht op de tuin, de vijver en de hertshooi heg. Het is veertien jaar geleden, weet je nog schat, dat ik het zei? We gaan hier nooit meer weg!…
Peterdw.26 januari 2010Lees meer >

Druppelsgewijs

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 618
door de tijd beslagen krijgen herinneringen een waas zoals het lang ongebruikte glas dat achter in de kast staat weet je nog of je zoet of bitter dronk? of het tikken van twee glazen klonk? of daarbij ogen straalden, stemmen streelden?…

Het huis van mijn dromen

netgedicht
4.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 702
soms dacht ik dat ik wel gelukkig was in mijn huis gebouwd op dromen van glas omdat de zon zo mooi naar binnen scheen toch voelde ik mij daar ook vaak alleen maar nu ineens heel onverwacht wordt de dag een vriend van de nacht staat de angst weer voor de deur en veranderd alles van kleur wat zou ik moeten beginnen?…

Om te huilen die ui

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 600
het zilveruitje zweeft achter de ruit van het ronde glas, hij komt uit de koelkast, uit de winkel, uit de grond.. maar nu dus in deze pot, hij glanst, is bleek, haast doorzichtig, hoe vreselijk zijn lot!…

Liefde en vrede

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 558
De vlinder is gevlogen en de eerste grijze wolk komt aan de hemel staan en ik zeg: 'ja schat' en ik hef het glas alleen, neem een slok rode wijn en grom nog iets als 'proost'-…
c. paris6 september 2010Lees meer >

literaire bloeiwijzer

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 924
bestonden al sprongen ze herhaaldelijk bovenop het beeld van illusie geeft het een roes van vrijheid of wil men zichzelf onderstrepen; een witte woordenvlag planten als herinnering aan al dat moois van muzen, momenten en letterkundige overgave kan men bloemen laten groeien in oren vraag ik me af, wanneer een stem doelloos peddelt in een glas…