Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Lieve God

netgedicht
2.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.065
vertel me toch hoe ik mijn ogen sluit, mijn ogen sluiten mag bij avond, bij het duisteren, op elke nieuwe dag omdat ik u zo voor me zie als mijn verleden vader. Vader! Op je allerlaatste bed - de witte hyacinten bloeiden - vroeg je mij waarom ik uit betraande wimpers keek naar vroege en vreemde verten.…

verscheiden

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.587
leedwezen deel ik u mede ik zeg u gewoon dat vredig van ons is heengegaan dat jij bent overleden met grote dankbaarheid ach, gewoon normaal zullen wij je gedenken je was een kort verhaal je was een liefdevol mens een egotripper voluit altijd stond je klaar het interesseerde je geen fluit een leegte laat je achter nou ja, vooral een duister…

Verraderlijke nevel

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.212
mijn huid beroerden, zich schikten naar de contouren van mijn lichaam tot ik de kleuren hoorde van jouw onverwachte komst je voetstappen, grijs en koud doorkliefden mijn ruimte ik probeerde nog geluid aan te raken …vogelgezang …windgefluister …een enkele zucht maar langs de randen van mijn gezichtsveld kroop sluipmoordend een duistere…

Voor ge recht

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.975
-Statig freule prijst de spijzen- graast het heerlijk zoet zo zoet vreest niet van de duister zijde aan wiens voet gij voeden zout zucht geslaakt aan wouden kant laat verend groen volgaarne door een wel gevormd beha gelijk haar ongerepte boezem strijken dwaalt dus danig deze rokken tot uw adem reiken kan zoekt er rug gekromde stokken…
WOLF8 september 2006Lees meer >

De hele dag bleef het bij me

gedicht
3.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 14.276
Achter elke meubel dacht ik dat mijn duistere belager zat. En opgezwiept tot razernij verliet tenslotte doodsangst mij: ik sloeg de kamer kort en klein. Op wat ik droomde dat je zei kwam een verrassend antwoord vrij.…

de boom, het blad en de wind

hartenkreet
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.126
In de verre verte verdwijnt het licht Duister en donder komen snel heel dicht De boom kraakt, jankt, hij lijkt bedrukt Het laatste blad wordt losgerukt Langzaam dwarrelt zij naar beneden Wat is die eerste lentedag lang geleden Geen enkel blad wordt ooit nog zo volmaakt Fluistert de wind die het afscheid bewaakt En nu het blad haast ongemerkt…
Steven Decroos28 september 2006Lees meer >

Liefdespijn

hartenkreet
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.838
mijn hart, een zee vol tranen ik zwem in mijn verdriet ooit zo gelukkig samen totdat jij mij verliet nu ben jij bij die ander en ik hier heel alleen ooit vonden wij elkaar maar jij ging van me heen alles hier is erg duister er is niets meer wat ik hoor het is je naam die ik fluister maar ik vraag me af waarvoor jij bent niet meer in…
Marianne30 september 2006Lees meer >

muren en glazen

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.356
Mijn lach is een leugen het hart gebroken als nooit tevoren niets is nog lief niemand is thuis het is het geluid van duister dat kruipt onderhuids vannacht wou ik dood geen kleur meer zo verdoofd niemand is thuis enkel nog zwart leeg is mijn hart hard is de steen dat vastzit aan het been zo ziet de dag eruit de dag alleen nooit meer…
marcus neuborg20 september 2008Lees meer >

Kleine Merel

hartenkreet
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.470
Verwonderd legde ik mijn oor Aan ’t nachtelijk duister ten gehoor Daar klonk ondanks dat late uur Een lied zo zuiver en zo puur Een vers niet eerder zo gezongen Ik had één dag daarvoor mijn oog Gericht op de wijdse Hemelboog Gezocht de ster die jou verbeelde Indachtig wat mijn oor daar streelde Jij bent bij mij De merel die voor mij toen…

voor wie ik liefheb

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 826
sterren doven uit ik sta in het duister en zie de wereld voor me er is geen armlengte of het altijd gedroomde, geen groet of zoen roert de wind er is volkomen stilte niets bestaat mompel ik hardop, ook niet de huizen die uit het zwarte vallen, dakloos en ondoorkruist zelfs geen ramen met groot gemis ik schrik van mijn eigen…

Uitgeleende tijd, (Haiku’s)

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 485
Dag en dauw laaft zich in het schemer vol duister, absorbeert schaduw. Groots en wreed de mens onvoorspelbaar grillig lot, z’n grootste dwingeland. Slepend teloorgang volmaakte zinneloosheid, van uitgeleende tijd. In aardse spasme ruist de zilte branding na, in dwingend orgasme.…
pama18 juli 2010Lees meer >

Vriendschap

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.869
Het is niet meer zoals het vroeger was: de woorden zijn gevangen in het denken, verschuilen zich als achter donker glas en weten niet hoe jij daar staat te wenken, te wachten op een teken van verstaan, van troost of tederheid, nabijheid, vrede, de vraag hoe ’t jou in ’t duister is vergaan of hoe je je in vreugde weer wil kleden.…
Adeleyd7 september 2010Lees meer >

Voor die onzichtbare vriend

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.007
Hoe ging het toen, in het geheim van blonde zomernachten toen een vriend je liefde bang voor ontdekking voor het anders zijn dan leeftijdsverschil alles wat ’t leven in petto had blauwe plekken, schrammen in een bad verdoemde dromen is het nog altijd zo, ben jij ook zo leeft ’t steeds in het dronken duister allemaal mensen op zoek naar…
Hubert Stuipje30 september 2010Lees meer >

Het bevreesde leven

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 790
boek schuifelt en als een stille sopraan het belezende temt in jouw eigen sfeer terwijl de koffie dampend jouw silhouet verheerlijkt in mijn droom ik kan geen nacht meer in jou bespeuren terwijl mijn ogen nog kleven aan de schepping waar ik nog drijvende was in een alsmaar zinkende diepte, geen roep of stem betreurt mij ofschoon het duister…
elze28 november 2010Lees meer >

O, dood geheime nachtegaal

poëzie
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.699
O dood, geheime nachtegaal Die in de donkre hagen zingt Uw nooit ontraadselbaar verhaal Dat tot in ‘t diepst der harten dringt, En lokt ons beiderzijds van ‘t pad Over het dompe dove mos Voort van de wemellichte stad Naar ‘t ver en stil en duister bos, — Ik volg u, dood, zing gij mij voor, Ik zal niet talmen aan de zoom, Dat ik de laatste…

HET KONINGSGRAF

gedicht
2.4 met 63 stemmen aantal keer bekeken 20.114
En mond aan mond en oog in oog verzonken De adem en het licht hebben gemengd, En van die volle liefdesbeker dronken Ons aan elkanders hart hebben verzengd;- Naar die herinnering, in goud gedreven, Lig ik onder het masker van mijn dood Te zuchten en onzichtbaar voort te leven In hunkring naar de diepten van uw schoot, En 'k tast het duister…

Spookschepen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 583
Spookschepen doemen dreigend op hun lokroep als vergane glorie de touwladders die ze toewerpen als moeilijk te negeren tentakels As van verbrande schepen verstrooid op het water vormt een macaber spoor naar een onbekend zwart gat In het duister klinkt het ruisen van het wilde water Het diepste wezen van de vis is zoeken naar stil…

Stil

netgedicht
4.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.154
verborgen lag, die wens om te vliegen, haast onzichtbaar te landen in de belofte van een nieuwe dag ik probeer dat gevoel in tijd te vangen, raak een verloren vrijheid aan voor een enkel moment valt het licht uiteen in schaduwen die ik nooit heb gekend, vergeten namen, één voor één, kleuren de avondhemel rood zij trekt een duister…

Zonder tussenkomst,

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
Zonder tussenkomst, in het harmonisch duister branden lichtjes vel. Aarde wacht heel stil omsluit mijn moede lichaam in zachte plooien. Nooit die daad gedaan, nooit ontvreemd mans eigendom, toch kleeft bloed aan mijn handen.…
pama30 augustus 2011Lees meer >

Levensverdriet

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.121
De toekomst schijnt zo duister, zo onbereikbaar. Of ben soms ik het, die onbereikbaar is? Wat moet ik nog alles verzinnen, om mij zelfs te beminnen?…

De tuin (van Machado)*

netgedicht
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.217
Hoe zuiver klinkt in het duister mijn klacht over het verlies van ons liefdeskind, een jeugd, de voorjaarsziel, een volle maan. Melancholiek hoor ik in mijn tuin aan hoe haar lied verwaait in de zwoele wind, zacht kabbelt de bron verder in de nacht.…

Vertoeven op de grens

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 615
troosteloze hangende mistdruppels aan de berkentakken toch, ik zie de vogels genieten van de noten langs de bosrand de laatste bessen geurig en zoet en ik sprokkel de goesting een aanvuring, de moed om te feesten bij lichtjes in kleurige pompoenen wil de betovering ervaren van de stilte luister in de deemstering het vroege duister…

KLOOSTERWIEL

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
als vrede iets met harmonie van doen heeft schuilt het geheim misschien wel hier terwijl een bleke maan op het water drijft een late vogel naar zijn rustplaats wiekt waar het boerenland zich in gewijde stilte hult en elk gerucht in het duister verstomt het riet een bewogen lied van vrede ruist de schepping hier al eeuwen…

Is dit de Koning?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 699
Is dit de Koning die werd verwacht geboren in die duistere nacht liggend in een krib en stal de verlosser die de mensheid redden zal? Is dit kind op aarde neergedaald koning waar geen pracht van straalt die eens het kwaad verdrijven zal de satan brengt tot diepe val?…

Schemerhuis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
Een vroege kamer in maart aan het tapijt kleven de resten van slaap op het kussen de laatste droomsporen waar het duister nog in huist van beneden geurt, niet uitgepakt, de nieuwe morgen naakt stappen we de nacht uit hullen ons in de sluiers van de dageraad we gaan op weg en met elke stap scharniert de poort verder open traag sijpelt…

Cheops

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 555
Zittende op de top van Cheops piramide tussen vogelschijt en andere halfvergane grote en kleine noden overdenk ik: Het is niet erg Cheops, vriend ook ìn jouw graf heb ik de uitwerpselen al niet kunnen tellen In die duistere kamer uit rood graniet gebouwd heb ik - plotseling alleen - geen ogenblik getalmd en gauw mijn benen en de rest…

Nacht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Het is niet alleen de stilte die nu langzaam zijn entree heeft gemaakt en de dag indigo kleurt in zwoele streken gestreeld door de nacht Die slaap laat aantreden en ogen doet sluiten Het verkeersgeluid verstomd De lichten dimmen Zacht Niet alleen 't laatste rondje met de hond langs het park wat zo anders geurt in duister en…
Sanne24 juli 2014Lees meer >

PRINCESSENMUMMIE.

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.412
Nu moet zij eeuwig in het duister wonen, De trotse dochter van de Pharaonen ... . Of is haar ziel als ster bij Ré gezet?…

In mijn Doka (variant op gedicht " De Duivel " )

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
in mijn donkere kamer ontwikkelen zich bij tijd en wijle beelden van onbekende aard ook al lijkt de waarneming zuiver en belicht onder de juiste hoek soms groeit er ongewild een boze duistere geest waarvoor ik ernstig huiver het kan zijn dat kleuren zijn opgelost in zwart-wit denken omdat de werkelijkheid zich aan dromen botst of zich…

Voorgoed

gedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 17.372
Wij tastten in het duister naar elkaar, een oogwenk dat wij ons onsterflijk waanden, en zijn niet dan elkanders nabestaanden; het bed is ons niet nader dan de baar. Geen troost valt aan het najaar te ontlenen, de bladeren verworden in de goot en de gelieven zijn voorgoed verdwenen.…